Atharvaveda · Sūkta 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
यो भूतं च भव्यं च सर्वं यश्चाधितिष्ठति ।
स्वर्यस्य च केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.८.१ ॥
Homenaje a aquel Brahman primogénito que es todo lo pasado y lo futuro, que gobierna sobre todo, y de quien es solo el cielo (svar).
10.8.2
स्कम्भेनेमे विष्टभिते द्यौश्च भूमिश्च तिष्ठतः ।
स्कम्भ इदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणन् निमिषच्च यत् ॥ १०.८.२ ॥
Por el pilar se sostienen estos dos, el cielo y la tierra, y permanecen firmes. El pilar es todo esto: lo que tiene aliento, lo que respira y lo que parpadea.
10.8.3
तिस्रो ह प्रजा अत्यायमायन् न्यन्या अर्कमभितोऽविशन्त ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानो हरितो हरिणीरा विवेश ॥ १०.८.३ ॥
Tres criaturas en verdad avanzaron; las otras entraron abajo, alrededor del sol. El vasto se alza como medidor del espacio intermedio (rajas); el fulvo entró en las fulvas.
10.8.4
द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत ।
तत्राहतास्त्रीणि शतानि शङ्कवः षष्टिश्च खीला अविचाचला ये ॥ १०.८.४ ॥
Doce llantas, una rueda, tres cubos: ¿quién en verdad lo conoce? Allí están clavadas trescientas clavijas y sesenta estacas, inamovibles.
10.8.5
इदं सवितर्वि जानीहि षड्यमा एक एकजः ।
तस्मिन् हापित्वमिच्छन्ते य एषामेक एकजः ॥ १०.८.५ ॥
Oh Savitṛ, comprende esto: hay seis parejas, y uno solo, nacido solo. En él, en verdad, desean unirse, esos de los que este es el único nacido solo.
10.8.6
आविः सन् निहितं गुहा जरन् नाम महत्पदम् ।
तत्रेदं सर्वमार्पितमेजत्प्राणत्प्रतिष्ठितम् ॥ १०.८.६ ॥
Aunque manifiesto, está colocado en la cueva el gran estado llamado Jaran; allí todo esto está fijado: lo que se mueve, lo que respira, lo que permanece firme.
10.8.7
एकचक्रं वर्तत एकनेमि सहस्राक्षरं प्र पुरो नि पश्चा ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं क्व तद्बभूव ॥ १०.८.७ ॥
Una sola rueda gira, de un solo borde y de mil sílabas; avanza y retrocede. Con una mitad produjo todos los mundos; ¿dónde está su otra mitad?
10.8.8
पञ्चवाही वहत्यग्रमेषां प्रष्टयो युक्ता अनुसंवहन्ति ।
अयातमस्य ददृशे न यातं परं नेदीयोऽवरं दवीयः ॥ १०.८.८ ॥
Un carro de cinco caballos lleva estas cosas hacia adelante; los caballos laterales uncidos las arrastran detrás. Se ve su forma inmóvil, no la que se mueve; lejos, cerca, abajo y más lejos.
10.8.9
तिर्यग्बिलश्चमस ऊर्ध्वबुध्नस्तस्मिन् यशो निहितं विश्वरूपम् ।
तदासत ऋषयः सप्त साकं ये अस्य गोपा महतो बभूवुः ॥ १०.८.९ ॥
Un cáliz con abertura lateral y base hacia arriba; en él está puesta la gloria de todas las formas. Sobre él se sientan juntos siete videntes, que llegaron a ser sus grandes guardianes.
10.8.10
या पुरस्ताद्युज्यते या च पश्चाद्या विश्वतो युज्यते या च सर्वतः ।
यया यज्ञः प्राङ्तायते तां त्वा पृच्छामि कतमा सर्चाम् ॥ १०.८.१० ॥
Lo que se unce delante, lo que se unce detrás, lo que se unce por todos lados, lo que se unce en todas partes, por lo cual el sacrificio se extiende hacia adelante: te pregunto cuál de ellas debo tocar.
10.8.11
यदेजति पतति यच्च तिष्ठति प्राणदप्राणन् निमिषच्च यद्भुवत् ।
तद्दाधार पृथिवीं विश्वरूपं तत्संभूय भवत्येकमेव ॥ १०.८.११ ॥
Lo que tiembla, vuela y permanece; lo que respira y lo que no respira, parpadea y llega a ser—eso sostiene la tierra de todas las formas; reunido, se convierte en uno solo.
10.8.12
अनन्तं विततं पुरुत्रानन्तमन्तवच्चा समन्ते ।
ते नाकपालश्चरति विचिन्वन् विद्वान् भूतमुत भव्यमस्य ॥ १०.८.१२ ॥
Es infinito, extendido, esparcido en muchos lugares; infinito y también limitado, se halla por todos lados. El guardián de la bóveda celeste recorre, indagando, conociendo lo que ha sido y lo que ha de ser de esto.
10.8.13
प्रजापतिश्चरति गर्भे अन्तरदृश्यमानो बहुधा वि जायते ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं कतमः स केतुः ॥ १०.८.१३ ॥
Prajāpati se mueve dentro del vientre, invisible, y nace de muchas maneras. Con una mitad engendró todo el mundo; ¿cuál es la señal de su otra mitad?
10.8.14
ऊर्ध्वं भरन्तमुदकं कुम्भेनेवोदहार्यम् ।
पश्यन्ति सर्वे चक्षुषा न सर्वे मनसा विदुः ॥ १०.८.१४ ॥
Como se saca agua hacia arriba con una vasija, así él sostiene el agua en lo alto. Todos ven con el ojo, pero no todos conocen con la mente.
10.8.15
दूरे पूर्णेन वसति दूर ऊनेन हीयते ।
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तस्मै बलिं राष्ट्रभृतो भरन्ति ॥ १०.८.१५ ॥
Lejos habita con lo pleno; lejos disminuye por lo que carece. En medio del mundo está el gran ser prodigioso; a él los sustentadores de la nación le traen su ofrenda.
10.8.16
यतः सूर्यः उदेत्यस्तं यत्र च गच्छति ।
तदेव मन्येऽहं ज्येष्ठं तदु नात्येति किं चन ॥ १०.८.१६ ॥
Desde donde sale el sol y donde va a ponerse, eso considero lo supremo; nada en absoluto lo sobrepasa.
10.8.17
ये अर्वाङ्मध्य उत वा पुराणं वेदं विद्वांसमभितो वदन्ति ।
आदित्यमेव ते परि वदन्ति सर्वे अग्निं द्वितीयं त्रिवृतं च हंसम् ॥ १०.८.१७ ॥
Los que hablan, aquí o en medio, o en torno al sabio del antiguo Veda, todos hablan del Sol; y en segundo lugar de Agni, de lo triple y del cisne.
10.8.18
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १०.८.१८ ॥
Sus dos alas, extendidas por mil días, son las del cisne verdoso que vuela; vuela hacia el cielo. Teniendo a todos los dioses en su pecho y mirando atentamente, va a todos los mundos.
10.8.19
सत्येनोर्ध्वस्तपति ब्रह्मणार्वाङ्वि पश्यति ।
प्राणेन तिर्यङ्प्राणति यस्मिन् ज्येष्ठमधि श्रितम् ॥ १०.८.१९ ॥
Por la verdad arde hacia arriba; por el poder sagrado también ve abajo. Por el aliento respira de lado, en el cual descansa lo supremo.
10.8.20
यो वै ते विद्यादरणी याभ्यां निर्मथ्यते वसु ।
स विद्वान् ज्येष्ठं मन्येत स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.२० ॥
Quien conozca tus dos maderos de fricción, con los que se extrae la riqueza, debe ser considerado el mejor de los sabios; que conozca el gran Brahman.
10.8.21
अपादग्रे समभवत्सो अग्रे स्वराभरत् ।
चतुष्पाद्भूत्वा भोग्यः सर्वमादत्त भोजनम् ॥ १०.८.२१ ॥
En el principio surgió sin pies; primero trajo la luz. Habiéndose vuelto de cuatro pies y apto para ser disfrutado, tomó todo el alimento.
10.8.22
भोग्यो भवदथो अन्नमदद्बहु ।
यो देवमुत्तरावन्तमुपासातै सनातनम् ॥ १०.८.२२ ॥
Siendo apto para ser disfrutado, recibió mucho alimento. Quien adora al dios superior y eterno—
10.8.23
सनातनमेनमाहुरुताद्य स्यात्पुनर्णवः ।
अहोरात्रे प्र जायेते अन्यो अन्यस्य रूपयोः ॥ १०.८.२३ ॥
Lo llaman eterno, y que hoy vuelva a renovarse. Nacen el día y la noche, uno en las formas del otro.
10.8.24
शतं सहस्रमयुतं न्यर्बुदमसंख्येयं स्वमस्मिन् निविष्टम् ।
तदस्य घ्नन्त्यभिपश्यत एव तस्माद्देवो रोचतेष एतत् ॥ १०.८.२४ ॥
Cien, mil, diez mil, cien millones, innumerables: la porción propia establecida en ellos. Para quien ve, lo golpean; por eso este dios brilla, esto es.
10.8.25
बालादेकमणीयस्कमुतैकं नेव दृश्यते ।
ततः परिष्वजीयसी देवता सा मम प्रिया ॥ १०.८.२५ ॥
Uno más sutil aún que la punta de un cabello, y otro que parece no verse. Aquella diosa que abraza más estrechamente es mi amada.
10.8.26
इयं कल्याण्यजरा मर्त्यस्यामृता गृहे ।
यस्मै कृता शये स यश्चकार जजार सः ॥ १०.८.२६ ॥
Esta auspiciosa, sin vejez, es inmortal en la casa del mortal. Con aquel para quien fue hecha me acuesto; quien la hizo envejece.
10.8.27
त्वं स्त्री त्वं पुमान् असि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ १०.८.२७ ॥
Tú eres mujer, tú eres varón; eres muchacho o muchacha. Eres anciano, vacilante con bastón; naciendo, te vuelves de rostro en todas direcciones.
10.8.28
उतैषां पितोत वा पुत्र एषामुतैषां ज्येष्ठ उत वा कनिष्ठः ।
एको ह देवो मनसि प्रविष्टः प्रथमो जातः स उ गर्भे अन्तः ॥ १०.८.२८ ॥
Entre ellos, un padre o un hijo; entre ellos, el mayor o el menor. Un solo dios ha entrado en la mente; él es el primero nacido, y él está dentro del vientre.
10.8.29
पूर्णात्पूर्णमुदचति पूर्णं पूर्णेन सिच्यते ।
उतो तदद्य विद्याम यतस्तत्परिषिच्यते ॥ १०.८.२९ ॥
De lo pleno se levanta lo pleno; por lo pleno se vierte lo pleno. Y hoy conozcamos aquello de lo que se derrama.
10.8.30
एषा सनत्नी सनमेव जातैषा पुराणी परि सर्वं बभूव ।
मही देव्युषसो विभाती सैकेनैकेन मिषता वि चष्टे ॥ १०.८.३० ॥
Esta es eterna, nacida desde antiguo; esta es antigua y se ha extendido por todo. La gran diosa Aurora, resplandeciente, mira con cada parpadeo de un solo ojo.
10.8.31
अविर्वै नाम देवतर्तेनास्ते परीवृता ।
तस्या रूपेणेमे वृक्षा हरिता हरितस्रजः ॥ १०.८.३१ ॥
La diosa llamada Avir reside envuelta por el orden cósmico (ṛta); por su forma, estos árboles están verdes, con guirnaldas verdes.
10.8.32
अन्ति सन्तं न जहात्यन्ति सन्तं न पश्यति ।
देवस्य पश्य काव्यं न ममार न जीर्यति ॥ १०.८.३२ ॥
No abandona a quien está cerca, ni ve a quien está cerca. Mira la obra poética del dios: no muere ni envejece.
10.8.33
अपूर्वेणेषिता वाचस्ता वदन्ति यथायथम् ।
वदन्तीर्यत्र गच्छन्ति तदाहुर्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३३ ॥
Las palabras impulsadas por lo inaudito hablan cada una según corresponde; al hablar, van adonde van, y a eso llaman el gran Brahman.
10.8.34
यत्र देवाश्च मनुष्याश्चारा नाभाविव श्रिताः ।
अपां त्वा पुष्पं पृछामि यत्र तन् मायया हितम् ॥ १०.८.३४ ॥
¿Dónde están fijos dioses y hombres, como radios en el cubo? Flor de las aguas, te pregunto: ¿dónde está aquello que fue puesto por la maya?
10.8.35
येभिर्वात इषितः प्रवाति ये ददन्ते पञ्च दिशः सध्रीचीः ।
य आहुतिमत्यमन्यन्त देवा अपां नेतारः कतमे त आसन् ॥ १०.८.३५ ॥
¿Por quiénes es impulsado el viento al soplar, quienes sostienen juntas las cinco direcciones? Los dioses que consideraron la ofrenda como un corcel, los guías de las aguas: ¿quiénes eran?
10.8.36
इमामेषां पृथिवीं वस्त एकोऽन्तरिक्षं पर्येको बभूव ।
दिवमेषां ददते यो विधर्ता विश्वा आशाः प्रति रक्षन्त्येके ॥ १०.८.३६ ॥
Uno de ellos cubrió esta tierra, y en el aire llegó a ser el único. El sustentador entre ellos sostiene el cielo; y algunos guardan todas las direcciones.
10.8.37
यो विद्यात्सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्य यो विद्याद्स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३७ ॥
Quien conozca el hilo tendido en el que estas criaturas están ensartadas, y quien conozca el hilo del hilo, que conozca aquel gran Brahman.
10.8.38
वेदाहं सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्याहं वेदाथो यद्ब्राह्मणं महद् ॥ १०.८.३८ ॥
Conozco el hilo tendido en el que estas criaturas están ensartadas; conozco el hilo del hilo, y también aquel gran Brahman.
10.8.39
यदन्तरा द्यावापृथिवी अग्निरैत्प्रदहन् विश्वदाव्यः ।
यत्रातिष्ठन्न् एकपत्नीः परस्तात्क्वेवासीन् मातरिश्वा तदानीम् ॥ १०.८.३९ ॥
Cuando Agni, devorador de todo, avanzó ardiendo entre el cielo y la tierra, y donde se alzaban las de un solo esposo, ¿dónde estaba entonces Mātariśvan?
10.8.40
अप्स्वासीन् मातरिश्वा प्रविष्टः प्रविष्टा देवाः सलिलान्यासन् ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानः पवमानो हरित आ विवेश ॥ १०.८.४० ॥
Mātariśvan había entrado en las aguas; también entraron los dioses, y hubo aguas. Inmenso, se alzó como medidor de la atmósfera; purificando, entró en el reino verde.
10.8.41
उत्तरेणेव गयत्रीममृतेऽधि वि चक्रमे ।
साम्ना ये साम संविदुरजस्तद्ददृशे क्व ॥ १०.८.४१ ॥
Como desde el norte, Gāyatrī dio sus pasos separados sobre lo inmortal. Quienes conocieron el sāman por el sāman: ¿dónde se ve el no nacido?
10.8.42
निवेशनः संगमनो वसूनां देव इव सविता सत्यधर्मा ।
इन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥ १०.८.४२ ॥
Él es el establecedor y unificador de los tesoros, como el dios Savitṛ, cuya ley es la verdad; se mantiene en la batalla por las riquezas como Indra.
10.8.43
पुण्डरीकं नवद्वारं त्रिभिर्गुणेभिरावृतम् ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.८.४३ ॥
El loto de nueve puertas, envuelto por tres hilos; dentro de él está el prodigio que posee el ātman, el cual solo los conocedores de Brahman conocen.
10.8.44
अकामो धीरो अमृतः स्वयंभू रसेन तृप्तो न कुतश्चनोनः ।
तमेव विद्वान् न बिभाय मृत्योरात्मानं धीरमजरं युवानम् ॥ १०.८.४४ ॥
Libre de deseo, firme, inmortal, auto-existente, saciado con su esencia, carente de nada en ningún lugar; el sabio que lo conoce no teme a la muerte, conociendo el ātman firme, ageless y joven.