Atharvaveda · Sūkta 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
यो भूतं च भव्यं च सर्वं यश्चाधितिष्ठति ।
स्वर्यस्य च केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.८.१ ॥
Verehrung sei dem ältesten Brahman, der alles ist, was gewesen und was sein wird, der über alles waltet und dem allein der Himmel (svar) gehört.
10.8.2
स्कम्भेनेमे विष्टभिते द्यौश्च भूमिश्च तिष्ठतः ।
स्कम्भ इदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणन् निमिषच्च यत् ॥ १०.८.२ ॥
Durch den Pfeiler werden diese beiden, Himmel und Erde, auseinandergehalten und stehen fest. Der Pfeiler ist all dies: was Atem hat, was atmet und was blinzelt.
10.8.3
तिस्रो ह प्रजा अत्यायमायन् न्यन्या अर्कमभितोऽविशन्त ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानो हरितो हरिणीरा विवेश ॥ १०.८.३ ॥
Drei Geschöpfe schritten wahrlich voran; die anderen traten unten rings um die Sonne ein. Der Weite steht als Messer des Luftraums (rajas) da; der Fahle trat in die fahlen Weibchen ein.
10.8.4
द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत ।
तत्राहतास्त्रीणि शतानि शङ्कवः षष्टिश्च खीला अविचाचला ये ॥ १०.८.४ ॥
Zwölf Felgen, ein Rad, drei Naben: Wer kennt das denn? Dort sind dreihundert Nägel und sechzig Pflöcke eingeschlagen, unbeweglich.
10.8.5
इदं सवितर्वि जानीहि षड्यमा एक एकजः ।
तस्मिन् हापित्वमिच्छन्ते य एषामेक एकजः ॥ १०.८.५ ॥
O Savitṛ, verstehe dies: Es gibt sechs Paare und einen einzigen, einzeln geboren. In ihm wollen sie wahrlich vereint sein, jene, von denen dieser der einzige Einzelgeborene ist.
10.8.6
आविः सन् निहितं गुहा जरन् नाम महत्पदम् ।
तत्रेदं सर्वमार्पितमेजत्प्राणत्प्रतिष्ठितम् ॥ १०.८.६ ॥
Obwohl offenbar, ist in der Höhle der große Standort namens Jaran gesetzt; dort ist all dies befestigt: was sich bewegt, was atmet, was fest steht.
10.8.7
एकचक्रं वर्तत एकनेमि सहस्राक्षरं प्र पुरो नि पश्चा ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं क्व तद्बभूव ॥ १०.८.७ ॥
Ein einziges Rad dreht sich, mit einer Felge und tausend Silben; es bewegt sich vor und zurück. Mit der einen Hälfte brachte es alle Welten hervor; wo ist seine andere Hälfte geblieben?
10.8.8
पञ्चवाही वहत्यग्रमेषां प्रष्टयो युक्ता अनुसंवहन्ति ।
अयातमस्य ददृशे न यातं परं नेदीयोऽवरं दवीयः ॥ १०.८.८ ॥
Ein Wagen mit fünf Pferden trägt diese voran; die angespannten Seitenpferde ziehen sie hinterher. Seine unbewegte Gestalt wird gesehen, nicht die bewegte; fern, nah, tiefer und weiter.
10.8.9
तिर्यग्बिलश्चमस ऊर्ध्वबुध्नस्तस्मिन् यशो निहितं विश्वरूपम् ।
तदासत ऋषयः सप्त साकं ये अस्य गोपा महतो बभूवुः ॥ १०.८.९ ॥
Ein Becher mit seitlicher Öffnung und nach oben gerichtetem Grund; in ihm ist der Ruhm aller Gestalten gelegt. Auf ihm sitzen zusammen sieben Seher, die seine großen Hüter wurden.
10.8.10
या पुरस्ताद्युज्यते या च पश्चाद्या विश्वतो युज्यते या च सर्वतः ।
यया यज्ञः प्राङ्तायते तां त्वा पृच्छामि कतमा सर्चाम् ॥ १०.८.१० ॥
Was vorn angeschirrt wird, was hinten angeschirrt wird, was von allen Seiten angeschirrt wird, was überall angeschirrt wird, wodurch das Opfer nach vorn ausgedehnt wird—dich frage ich: welche davon soll ich berühren?
10.8.11
यदेजति पतति यच्च तिष्ठति प्राणदप्राणन् निमिषच्च यद्भुवत् ।
तद्दाधार पृथिवीं विश्वरूपं तत्संभूय भवत्येकमेव ॥ १०.८.११ ॥
Was zittert, fliegt und steht; was atmet und nicht atmet, blinzelt und entsteht—das trägt die Erde aller Gestalten; zusammengekommen wird es eins allein.
10.8.12
अनन्तं विततं पुरुत्रानन्तमन्तवच्चा समन्ते ।
ते नाकपालश्चरति विचिन्वन् विद्वान् भूतमुत भव्यमस्य ॥ १०.८.१२ ॥
Er ist endlos, ausgebreitet, an vielen Orten verteilt; endlos und doch begrenzt, ringsum. Der Hüter des Himmelsgewölbes wandert suchend umher, das Vergangene und das Künftige davon kennend.
10.8.13
प्रजापतिश्चरति गर्भे अन्तरदृश्यमानो बहुधा वि जायते ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं कतमः स केतुः ॥ १०.८.१३ ॥
Prajāpati wandelt im Schoß, ungesehen, und wird auf vielfache Weise geboren. Mit der einen Hälfte brachte er die ganze Welt hervor; welches Zeichen ist jene andere Hälfte von ihm?
10.8.14
ऊर्ध्वं भरन्तमुदकं कुम्भेनेवोदहार्यम् ।
पश्यन्ति सर्वे चक्षुषा न सर्वे मनसा विदुः ॥ १०.८.१४ ॥
Wie man mit einem Krug Wasser nach oben schöpft, so trägt er das Wasser empor. Alle sehen mit dem Auge, doch nicht alle erkennen mit dem Geist.
10.8.15
दूरे पूर्णेन वसति दूर ऊनेन हीयते ।
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तस्मै बलिं राष्ट्रभृतो भरन्ति ॥ १०.८.१५ ॥
Fern wohnt er mit dem Vollen; fern nimmt er ab durch das Mangelnde. Mitten in der Welt ist das große Wunderwesen; ihm bringen die Erhalter des Reiches die Opfergabe.
10.8.16
यतः सूर्यः उदेत्यस्तं यत्र च गच्छति ।
तदेव मन्येऽहं ज्येष्ठं तदु नात्येति किं चन ॥ १०.८.१६ ॥
Woher die Sonne aufgeht und wohin sie zum Untergang geht, das halte ich für das Höchste; nichts geht darüber hinaus.
10.8.17
ये अर्वाङ्मध्य उत वा पुराणं वेदं विद्वांसमभितो वदन्ति ।
आदित्यमेव ते परि वदन्ति सर्वे अग्निं द्वितीयं त्रिवृतं च हंसम् ॥ १०.८.१७ ॥
Jene, die von diesseits, in der Mitte oder ringsum vom Kenner des alten Veda sprechen, sprechen alle nur von der Sonne; und zweitens von Agni, dem Dreifachen und dem Schwan.
10.8.18
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १०.८.१८ ॥
Seine zwei Flügel, tausend Tage ausgebreitet, sind die des fliegenden grünlichen Schwans; er fliegt zum Himmel. Alle Götter in seiner Brust bergend und genau schauend, geht er zu allen Welten.
10.8.19
सत्येनोर्ध्वस्तपति ब्रह्मणार्वाङ्वि पश्यति ।
प्राणेन तिर्यङ्प्राणति यस्मिन् ज्येष्ठमधि श्रितम् ॥ १०.८.१९ ॥
Durch die Wahrheit glüht es nach oben; durch die heilige Kraft sieht es auch nach unten. Durch den Atem atmet es quer, in dem das Höchste ruht.
10.8.20
यो वै ते विद्यादरणी याभ्यां निर्मथ्यते वसु ।
स विद्वान् ज्येष्ठं मन्येत स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.२० ॥
Wer deine beiden Reibhölzer kennt, mit denen der Reichtum herausgequirlt wird, der soll als der Beste der Wissenden gelten; er möge das große Brahman erkennen.
10.8.21
अपादग्रे समभवत्सो अग्रे स्वराभरत् ।
चतुष्पाद्भूत्वा भोग्यः सर्वमादत्त भोजनम् ॥ १०.८.२१ ॥
Am Anfang entstand er fußlos; zuerst brachte er das Licht hervor. Vierfüßig geworden und zum Genuss bestimmt, nahm er alle Nahrung an sich.
10.8.22
भोग्यो भवदथो अन्नमदद्बहु ।
यो देवमुत्तरावन्तमुपासातै सनातनम् ॥ १०.८.२२ ॥
Zum Genuss bestimmt geworden, empfing er viel Nahrung. Wer den höheren, ewigen Gott verehrt—
10.8.23
सनातनमेनमाहुरुताद्य स्यात्पुनर्णवः ।
अहोरात्रे प्र जायेते अन्यो अन्यस्य रूपयोः ॥ १०.८.२३ ॥
Man nennt es ewig; und möge es heute wieder neu sein. Tag und Nacht werden geboren, das eine in den Gestalten des anderen.
10.8.24
शतं सहस्रमयुतं न्यर्बुदमसंख्येयं स्वमस्मिन् निविष्टम् ।
तदस्य घ्नन्त्यभिपश्यत एव तस्माद्देवो रोचतेष एतत् ॥ १०.८.२४ ॥
Hundert, tausend, zehntausend, hunderttausend, unzählbar – der eigene Anteil, darin gegründet. Für den, der schaut, schlagen sie ihn; darum glänzt dieser Gott, dies ist es.
10.8.25
बालादेकमणीयस्कमुतैकं नेव दृश्यते ।
ततः परिष्वजीयसी देवता सा मम प्रिया ॥ १०.८.२५ ॥
Eines feiner noch als die Haarspitze, und ein anderes, das scheinbar nicht zu sehen ist. Jene Göttin, die enger umschlingt, ist meine Geliebte.
10.8.26
इयं कल्याण्यजरा मर्त्यस्यामृता गृहे ।
यस्मै कृता शये स यश्चकार जजार सः ॥ १०.८.२६ ॥
Diese Glückbringende, alterslos, ist im Haus des Sterblichen unsterblich. Mit dem, für den sie geschaffen ist, lege ich mich nieder; wer sie schuf, altert.
10.8.27
त्वं स्त्री त्वं पुमान् असि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ १०.८.२७ ॥
Du bist Frau, du bist Mann; du bist Knabe oder Mädchen. Du bist ein Greis, der sich am Stab entlangtastet; geboren, wirst du allgesichtig.
10.8.28
उतैषां पितोत वा पुत्र एषामुतैषां ज्येष्ठ उत वा कनिष्ठः ।
एको ह देवो मनसि प्रविष्टः प्रथमो जातः स उ गर्भे अन्तः ॥ १०.८.२८ ॥
Unter ihnen ein Vater oder ein Sohn; unter ihnen der Älteste oder der Jüngste. Ein einziger Gott ist in den Geist eingetreten; er ist der Erstgeborene, und er ist im Schoß.
10.8.29
पूर्णात्पूर्णमुदचति पूर्णं पूर्णेन सिच्यते ।
उतो तदद्य विद्याम यतस्तत्परिषिच्यते ॥ १०.८.२९ ॥
Aus dem Vollen wird das Volle geschöpft; durch das Volle wird das Volle gegossen. Und heute mögen wir erkennen, woraus es gegossen wird.
10.8.30
एषा सनत्नी सनमेव जातैषा पुराणी परि सर्वं बभूव ।
मही देव्युषसो विभाती सैकेनैकेन मिषता वि चष्टे ॥ १०.८.३० ॥
Diese ist ewig, von jeher geboren; diese ist uralt und hat sich über alles ausgebreitet. Die große Göttin Uṣas, strahlend, schaut mit jedem Augenzwinkern eines einzelnen Auges.
10.8.31
अविर्वै नाम देवतर्तेनास्ते परीवृता ।
तस्या रूपेणेमे वृक्षा हरिता हरितस्रजः ॥ १०.८.३१ ॥
Die Göttin namens Avir weilt, von der kosmischen Ordnung (ṛta) umhüllt; durch ihre Gestalt sind diese Bäume grün, mit grünen Girlanden.
10.8.32
अन्ति सन्तं न जहात्यन्ति सन्तं न पश्यति ।
देवस्य पश्य काव्यं न ममार न जीर्यति ॥ १०.८.३२ ॥
Es verlässt den nicht, der nahe ist, und sieht den nicht, der nahe ist. Schau das Gedicht des Gottes: Es stirbt nicht und altert nicht.
10.8.33
अपूर्वेणेषिता वाचस्ता वदन्ति यथायथम् ।
वदन्तीर्यत्र गच्छन्ति तदाहुर्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३३ ॥
Reden, angetrieben vom Unvergleichlichen, sprechen jede wie es sich geziemt; sprechend gehen sie dorthin, wohin sie gehen, und das nennt man das große Brahman.
10.8.34
यत्र देवाश्च मनुष्याश्चारा नाभाविव श्रिताः ।
अपां त्वा पुष्पं पृछामि यत्र तन् मायया हितम् ॥ १०.८.३४ ॥
Wo Götter und Menschen befestigt sind wie Speichen an der Nabe — Blüte der Wasser, ich frage dich: Wo ist das, was durch die Täuschung (māyā) dort eingesetzt ist?
10.8.35
येभिर्वात इषितः प्रवाति ये ददन्ते पञ्च दिशः सध्रीचीः ।
य आहुतिमत्यमन्यन्त देवा अपां नेतारः कतमे त आसन् ॥ १०.८.३५ ॥
Von wem der Wind angetrieben weht, wer die fünf Himmelsrichtungen zusammen hält? Die Götter, die die Opfergabe für ein Ross hielten, die Führer der Wasser: Wer waren sie?
10.8.36
इमामेषां पृथिवीं वस्त एकोऽन्तरिक्षं पर्येको बभूव ।
दिवमेषां ददते यो विधर्ता विश्वा आशाः प्रति रक्षन्त्येके ॥ १०.८.३६ ॥
Einer von ihnen hat diese Erde bedeckt, und im Luftraum wurde er allein. Der Erhalter unter ihnen hält den Himmel; und einige bewachen alle Richtungen.
10.8.37
यो विद्यात्सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्य यो विद्याद्स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३७ ॥
Wer den ausgespannten Faden kennt, in dem diese Geschöpfe aufgereiht sind, und wer den Faden des Fadens kennt, der möge jenes große Brahman erkennen.
10.8.38
वेदाहं सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्याहं वेदाथो यद्ब्राह्मणं महद् ॥ १०.८.३८ ॥
Ich kenne den ausgespannten Faden, in dem diese Geschöpfe aufgereiht sind; ich kenne den Faden des Fadens und auch jenes große Brahman.
10.8.39
यदन्तरा द्यावापृथिवी अग्निरैत्प्रदहन् विश्वदाव्यः ।
यत्रातिष्ठन्न् एकपत्नीः परस्तात्क्वेवासीन् मातरिश्वा तदानीम् ॥ १०.८.३९ ॥
Als Agni, der alles verzehrt, brennend zwischen Himmel und Erde dahinzog, und wo die Einzigen Gattinnen standen, wo war da Mātariśvan damals?
10.8.40
अप्स्वासीन् मातरिश्वा प्रविष्टः प्रविष्टा देवाः सलिलान्यासन् ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानः पवमानो हरित आ विवेश ॥ १०.८.४० ॥
Mātariśvan war in die Wasser eingetreten; auch die Götter traten ein, und es gab Wasser. Gewaltig stand er als Messer des Luftraums; reinigend trat er in das grüne Gebiet ein.
10.8.41
उत्तरेणेव गयत्रीममृतेऽधि वि चक्रमे ।
साम्ना ये साम संविदुरजस्तद्ददृशे क्व ॥ १०.८.४१ ॥
Als käme es aus dem Norden, schritt Gāyatrī abgesondert auf das Unsterbliche. Die das Sāman durch das Sāman erkannten – wo ist der Ungeborene zu sehen?
10.8.42
निवेशनः संगमनो वसूनां देव इव सविता सत्यधर्मा ।
इन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥ १०.८.४२ ॥
Er ist der Festsetzer und Vereiniger der Schätze, wie der Gott Savitṛ, dessen Gesetz die Wahrheit ist; er steht im Kampf um die Reichtümer wie Indra.
10.8.43
पुण्डरीकं नवद्वारं त्रिभिर्गुणेभिरावृतम् ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.८.४३ ॥
Die Lotusblüte mit neun Toren, umhüllt von drei Strängen; in ihr ist das Wunderwesen, das das Selbst besitzt, das allein die Kenner Brahmans wirklich kennen.
10.8.44
अकामो धीरो अमृतः स्वयंभू रसेन तृप्तो न कुतश्चनोनः ।
तमेव विद्वान् न बिभाय मृत्योरात्मानं धीरमजरं युवानम् ॥ १०.८.४४ ॥
Frei von Begierde, standhaft, unsterblich, selbstentstanden, durch den Saft gesättigt, nirgends mangelnd; der Weise, der ihn erkennt, fürchtet den Tod nicht, da er das standhafte, alterslose, jugendliche Selbst kennt.