Atharvaveda · Sūkta 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
यो भूतं च भव्यं च सर्वं यश्चाधितिष्ठति ।
स्वर्यस्य च केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.८.१ ॥
Saudação ao Brahman primogênito, que é tudo o que foi e o que há de ser, que preside sobre tudo, e a quem pertence somente o céu (svar).
10.8.2
स्कम्भेनेमे विष्टभिते द्यौश्च भूमिश्च तिष्ठतः ।
स्कम्भ इदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणन् निमिषच्च यत् ॥ १०.८.२ ॥
Pelo pilar estes dois, céu e terra, são sustentados separados e permanecem firmes. O pilar é tudo isto: o que tem sopro, o que respira e o que pisca.
10.8.3
तिस्रो ह प्रजा अत्यायमायन् न्यन्या अर्कमभितोऽविशन्त ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानो हरितो हरिणीरा विवेश ॥ १०.८.३ ॥
Três criaturas, de fato, avançaram; as outras entraram embaixo, ao redor do sol. O vasto se ergue como medidor do espaço intermediário (rajas); o fulvo entrou nas fulvas.
10.8.4
द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत ।
तत्राहतास्त्रीणि शतानि शङ्कवः षष्टिश्च खीला अविचाचला ये ॥ १०.८.४ ॥
Doze aros, uma roda, três cubos: quem, de fato, o conhece? Ali estão fixados trezentos pinos e sessenta estacas, imóveis.
10.8.5
इदं सवितर्वि जानीहि षड्यमा एक एकजः ।
तस्मिन् हापित्वमिच्छन्ते य एषामेक एकजः ॥ १०.८.५ ॥
Ó Savitṛ, comprende isto: há seis pares, e um só, nascido sozinho. Nele, de fato, desejam unir-se, aqueles dos quais este é o único nascido sozinho.
10.8.6
आविः सन् निहितं गुहा जरन् नाम महत्पदम् ।
तत्रेदं सर्वमार्पितमेजत्प्राणत्प्रतिष्ठितम् ॥ १०.८.६ ॥
Embora manifesto, está colocada na caverna a grande morada chamada Jaran; ali tudo isto está fixado: o que se move, o que respira, o que permanece firme.
10.8.7
एकचक्रं वर्तत एकनेमि सहस्राक्षरं प्र पुरो नि पश्चा ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं क्व तद्बभूव ॥ १०.८.७ ॥
Uma única roda gira, de um só aro e de mil sílabas; avança e recua. Com uma metade produziu todos os mundos; onde está a outra metade?
10.8.8
पञ्चवाही वहत्यग्रमेषां प्रष्टयो युक्ता अनुसंवहन्ति ।
अयातमस्य ददृशे न यातं परं नेदीयोऽवरं दवीयः ॥ १०.८.८ ॥
Um carro de cinco cavalos conduz estes à frente; os cavalos laterais atrelados os puxam por trás. Vê-se sua forma imóvel, não a que se move; longe, perto, abaixo e mais longe.
10.8.9
तिर्यग्बिलश्चमस ऊर्ध्वबुध्नस्तस्मिन् यशो निहितं विश्वरूपम् ।
तदासत ऋषयः सप्त साकं ये अस्य गोपा महतो बभूवुः ॥ १०.८.९ ॥
Um cálice de abertura lateral e base voltada para cima; nele está colocada a glória de todas as formas. Sobre ele sentam-se juntos sete videntes, que se tornaram seus grandes guardiões.
10.8.10
या पुरस्ताद्युज्यते या च पश्चाद्या विश्वतो युज्यते या च सर्वतः ।
यया यज्ञः प्राङ्तायते तां त्वा पृच्छामि कतमा सर्चाम् ॥ १०.८.१० ॥
O que é atrelado à frente, o que é atrelado atrás, o que é atrelado de todos os lados, o que é atrelado em toda parte, pelo qual o sacrifício se estende adiante: pergunto-te qual delas devo tocar.
10.8.11
यदेजति पतति यच्च तिष्ठति प्राणदप्राणन् निमिषच्च यद्भुवत् ।
तद्दाधार पृथिवीं विश्वरूपं तत्संभूय भवत्येकमेव ॥ १०.८.११ ॥
O que treme, voa e permanece; o que respira e o que não respira, pisca e vem a ser—isso sustenta a terra de todas as formas; reunido, torna-se um só.
10.8.12
अनन्तं विततं पुरुत्रानन्तमन्तवच्चा समन्ते ।
ते नाकपालश्चरति विचिन्वन् विद्वान् भूतमुत भव्यमस्य ॥ १०.८.१२ ॥
É infinito, estendido, espalhado em muitos lugares; infinito e também limitado, está por todos os lados. O guardião da abóbada celeste percorre, buscando, conhecendo o que foi e o que será disto.
10.8.13
प्रजापतिश्चरति गर्भे अन्तरदृश्यमानो बहुधा वि जायते ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं कतमः स केतुः ॥ १०.८.१३ ॥
Prajāpati move-se no ventre, invisível, e nasce de muitas formas. Com uma metade gerou todo o mundo; qual é o sinal da outra metade dele?
10.8.14
ऊर्ध्वं भरन्तमुदकं कुम्भेनेवोदहार्यम् ।
पश्यन्ति सर्वे चक्षुषा न सर्वे मनसा विदुः ॥ १०.८.१४ ॥
Como se tira água para cima com um cântaro, assim ele sustenta a água no alto. Todos veem com o olho, mas nem todos conhecem com a mente.
10.8.15
दूरे पूर्णेन वसति दूर ऊनेन हीयते ।
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तस्मै बलिं राष्ट्रभृतो भरन्ति ॥ १०.८.१५ ॥
Longe habita com o pleno; longe diminui pelo que falta. No meio do mundo está o grande ser prodigioso; a ele os sustentadores da nação trazem a oferenda.
10.8.16
यतः सूर्यः उदेत्यस्तं यत्र च गच्छति ।
तदेव मन्येऽहं ज्येष्ठं तदु नात्येति किं चन ॥ १०.८.१६ ॥
De onde o sol nasce e para onde vai se pôr, isso considero o supremo; nada o ultrapassa.
10.8.17
ये अर्वाङ्मध्य उत वा पुराणं वेदं विद्वांसमभितो वदन्ति ।
आदित्यमेव ते परि वदन्ति सर्वे अग्निं द्वितीयं त्रिवृतं च हंसम् ॥ १०.८.१७ ॥
Os que falam, deste lado, no meio, ou em volta do sábio do Veda antigo, todos falam do Sol; e em segundo lugar de Agni, do triplo e do cisne.
10.8.18
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १०.८.१८ ॥
Suas duas asas, estendidas por mil dias, são as do cisne esverdeado que voa; ele voa para o céu. Tendo todos os deuses em seu peito e olhando atentamente, vai a todos os mundos.
10.8.19
सत्येनोर्ध्वस्तपति ब्रह्मणार्वाङ्वि पश्यति ।
प्राणेन तिर्यङ्प्राणति यस्मिन् ज्येष्ठमधि श्रितम् ॥ १०.८.१९ ॥
Pela verdade ele arde para cima; pelo poder sagrado também vê para baixo. Pelo sopro respira de lado, no qual repousa o supremo.
10.8.20
यो वै ते विद्यादरणी याभ्यां निर्मथ्यते वसु ।
स विद्वान् ज्येष्ठं मन्येत स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.२० ॥
Quem conhece teus dois gravetos de fricção, com os quais a riqueza é extraída, deve ser considerado o melhor dos sábios; que conheça o grande Brahman.
10.8.21
अपादग्रे समभवत्सो अग्रे स्वराभरत् ।
चतुष्पाद्भूत्वा भोग्यः सर्वमादत्त भोजनम् ॥ १०.८.२१ ॥
No princípio surgiu sem pés; primeiro trouxe a luz. Tornando-se quadrúpede e apto a ser desfrutado, tomou todo o alimento.
10.8.22
भोग्यो भवदथो अन्नमदद्बहु ।
यो देवमुत्तरावन्तमुपासातै सनातनम् ॥ १०.८.२२ ॥
Tornando-se apto a ser desfrutado, recebeu muito alimento. Quem adora o deus superior e eterno—
10.8.23
सनातनमेनमाहुरुताद्य स्यात्पुनर्णवः ।
अहोरात्रे प्र जायेते अन्यो अन्यस्य रूपयोः ॥ १०.८.२३ ॥
Chamam-no eterno, e que hoje ele se renove de novo. Nascem o dia e a noite, um nas formas do outro.
10.8.24
शतं सहस्रमयुतं न्यर्बुदमसंख्येयं स्वमस्मिन् निविष्टम् ।
तदस्य घ्नन्त्यभिपश्यत एव तस्माद्देवो रोचतेष एतत् ॥ १०.८.२४ ॥
Cem, mil, dez mil, cem milhões, inumeráveis: a porção própria nelas estabelecida. Para quem vê, eles a golpeiam; por isso este deus resplandece, isto é isso.
10.8.25
बालादेकमणीयस्कमुतैकं नेव दृश्यते ।
ततः परिष्वजीयसी देवता सा मम प्रिया ॥ १०.८.२५ ॥
Um mais sutil que a ponta de um cabelo, e outro que parece não ser visto. Aquela deusa que abraça mais estreitamente é minha amada.
10.8.26
इयं कल्याण्यजरा मर्त्यस्यामृता गृहे ।
यस्मै कृता शये स यश्चकार जजार सः ॥ १०.८.२६ ॥
Esta auspiciosa, sem velhice, é imortal na casa do mortal. Deito-me com aquele para quem ela foi feita; quem a fez envelhece.
10.8.27
त्वं स्त्री त्वं पुमान् असि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ १०.८.२७ ॥
Tu és mulher, tu és homem; és rapaz ou rapariga. És velho, cambaleando com bastão; nascido, tornas-te de rosto voltado para todos os lados.
10.8.28
उतैषां पितोत वा पुत्र एषामुतैषां ज्येष्ठ उत वा कनिष्ठः ।
एको ह देवो मनसि प्रविष्टः प्रथमो जातः स उ गर्भे अन्तः ॥ १०.८.२८ ॥
Entre eles, um pai ou um filho; entre eles, o mais velho ou o mais novo. Um só deus entrou na mente; ele é o primeiro nascido, e ele está dentro do ventre.
10.8.29
पूर्णात्पूर्णमुदचति पूर्णं पूर्णेन सिच्यते ।
उतो तदद्य विद्याम यतस्तत्परिषिच्यते ॥ १०.८.२९ ॥
Do pleno se tira o pleno; pelo pleno se verte o pleno. E hoje conheçamos aquilo de que é derramado.
10.8.30
एषा सनत्नी सनमेव जातैषा पुराणी परि सर्वं बभूव ।
मही देव्युषसो विभाती सैकेनैकेन मिषता वि चष्टे ॥ १०.८.३० ॥
Esta é eterna, nascida desde sempre; esta é antiga e se espalhou por tudo. A grande deusa Uṣas, resplandecendo, olha a cada piscar de um único olho.
10.8.31
अविर्वै नाम देवतर्तेनास्ते परीवृता ।
तस्या रूपेणेमे वृक्षा हरिता हरितस्रजः ॥ १०.८.३१ ॥
A deusa chamada Avir habita envolta pela ordem cósmica (ṛta); por sua forma, estas árvores estão verdes, com guirlandas verdes.
10.8.32
अन्ति सन्तं न जहात्यन्ति सन्तं न पश्यति ।
देवस्य पश्य काव्यं न ममार न जीर्यति ॥ १०.८.३२ ॥
Não abandona quem está perto, nem vê quem está perto. Olha a obra poética do deus: ela não morre nem envelhece.
10.8.33
अपूर्वेणेषिता वाचस्ता वदन्ति यथायथम् ।
वदन्तीर्यत्र गच्छन्ति तदाहुर्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३३ ॥
Falas impelidas pelo sem-precedente falam cada uma conforme convém; falando, vão para onde vão, e isso chamam de o grande Brahman.
10.8.34
यत्र देवाश्च मनुष्याश्चारा नाभाविव श्रिताः ।
अपां त्वा पुष्पं पृछामि यत्र तन् मायया हितम् ॥ १०.८.३४ ॥
Onde deuses e homens estão fixados, como raios no cubo — flor das águas, eu te pergunto: onde está aquilo que foi colocado pela ilusão (māyā)?
10.8.35
येभिर्वात इषितः प्रवाति ये ददन्ते पञ्च दिशः सध्रीचीः ।
य आहुतिमत्यमन्यन्त देवा अपां नेतारः कतमे त आसन् ॥ १०.८.३५ ॥
Por quem o vento é impelido e sopra, quem sustenta juntas as cinco direções? Os deuses que tiveram a oferenda como corcel, os guias das águas: quem eram?
10.8.36
इमामेषां पृथिवीं वस्त एकोऽन्तरिक्षं पर्येको बभूव ।
दिवमेषां ददते यो विधर्ता विश्वा आशाः प्रति रक्षन्त्येके ॥ १०.८.३६ ॥
Um deles cobriu esta terra, e no atmosfera tornou-se o único. O sustentador entre eles sustém o céu; e alguns guardam todas as direções.
10.8.37
यो विद्यात्सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्य यो विद्याद्स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३७ ॥
Quem conhecer o fio estendido no qual estas criaturas estão enfiadas, e quem conhecer o fio do fio, que conheça aquele grande Brahman.
10.8.38
वेदाहं सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्याहं वेदाथो यद्ब्राह्मणं महद् ॥ १०.८.३८ ॥
Eu conheço o fio estendido no qual estas criaturas estão enfiadas; conheço o fio do fio, e também aquele grande Brahman.
10.8.39
यदन्तरा द्यावापृथिवी अग्निरैत्प्रदहन् विश्वदाव्यः ।
यत्रातिष्ठन्न् एकपत्नीः परस्तात्क्वेवासीन् मातरिश्वा तदानीम् ॥ १०.८.३९ ॥
Quando Agni, devorador de tudo, avançou queimando entre o céu e a terra, e onde estavam as de um só esposo, onde estava então Mātariśvan?
10.8.40
अप्स्वासीन् मातरिश्वा प्रविष्टः प्रविष्टा देवाः सलिलान्यासन् ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानः पवमानो हरित आ विवेश ॥ १०.८.४० ॥
Mātariśvan havia entrado nas águas; também os deuses entraram, e havia águas. Imenso, ele se ergueu como medidor da atmosfera; purificando, entrou na região verde.
10.8.41
उत्तरेणेव गयत्रीममृतेऽधि वि चक्रमे ।
साम्ना ये साम संविदुरजस्तद्ददृशे क्व ॥ १०.८.४१ ॥
Como se do norte, Gāyatrī deu seus passos à parte sobre o imortal. Os que conheceram o sāman pelo sāman: onde se vê o não nascido?
10.8.42
निवेशनः संगमनो वसूनां देव इव सविता सत्यधर्मा ।
इन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥ १०.८.४२ ॥
Ele é o estabelecedor e unificador dos tesouros, como o deus Savitṛ, cuja lei é a verdade; ele se mantém na batalha pelas riquezas como Indra.
10.8.43
पुण्डरीकं नवद्वारं त्रिभिर्गुणेभिरावृतम् ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.८.४३ ॥
O lótus de nove portas, envolto por três fios; dentro dele está o prodígio que possui o ātman, que só os conhecedores de Brahman conhecem.
10.8.44
अकामो धीरो अमृतः स्वयंभू रसेन तृप्तो न कुतश्चनोनः ।
तमेव विद्वान् न बिभाय मृत्योरात्मानं धीरमजरं युवानम् ॥ १०.८.४४ ॥
Livre de desejo, firme, imortal, autoexistente, saciado pela sua essência, sem falta de nada em lugar algum; o sábio que o conhece não teme a morte, conhecendo o ātman firme, sem velhice e jovem.