அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
यो भूतं च भव्यं च सर्वं यश्चाधितिष्ठति ।
स्वर्यस्य च केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.८.१ ॥
கடந்ததும் வருவதுமான அனைத்தையும் யார் ஆள்கிறாரோ, யாருடையதே வெறும் சுவர்க்கமோ, அந்த மூத்த பிரம்மனுக்கு வணக்கம்.
10.8.2
स्कम्भेनेमे विष्टभिते द्यौश्च भूमिश्च तिष्ठतः ।
स्कम्भ इदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणन् निमिषच्च यत् ॥ १०.८.२ ॥
தூணால் இவை இரண்டும், வானமும் பூமியும், தாங்கப்பட்டு நிற்கின்றன. தூணே இவை அனைத்தும் — உயிருள்ளதும், சுவாசிப்பதும், கண் இமைப்பதும்.
10.8.3
तिस्रो ह प्रजा अत्यायमायन् न्यन्या अर्कमभितोऽविशन्त ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानो हरितो हरिणीरा विवेश ॥ १०.८.३ ॥
மூன்று உயிரினங்கள் நிச்சயமாக கடந்து சென்றன; மற்றவை கீழே சூரியனைச் சுற்றிப் புகுந்தன. விரிந்த அளவிடுநன் ரஜஸின் மேல் நிற்கிறான்; பச்சை நிறமானவன் பச்சை நிறப் பெண்களுள் நுழைந்தான்.
10.8.4
द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत ।
तत्राहतास्त्रीणि शतानि शङ्कवः षष्टिश्च खीला अविचाचला ये ॥ १०.८.४ ॥
பன்னிரண்டு ஆரக்கால்கள், ஒரு சக்கரம், மூன்று நாபிகள் — அதை யார் அறிவார்? அங்கே மூன்று நூறு ஆணிகளும் அறுபது முளைகளும் அசையாமல் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.
10.8.5
इदं सवितर्वि जानीहि षड्यमा एक एकजः ।
तस्मिन् हापित्वमिच्छन्ते य एषामेक एकजः ॥ १०.८.५ ॥
சவித்ருவே, இதை அறிவாயாக: ஆறு இரட்டைகள்; ஒன்றே, தனித்துப் பிறந்தது. அவனிலேயே அவர்கள் நிச்சயமாக ஒன்றுசேர விரும்புகின்றனர் — இவற்றுள் தனித்துப் பிறந்த ஒன்று.
10.8.6
आविः सन् निहितं गुहा जरन् नाम महत्पदम् ।
तत्रेदं सर्वमार्पितमेजत्प्राणत्प्रतिष्ठितम् ॥ १०.८.६ ॥
வெளிப்பட்டிருந்தாலும் குகையில் நிலைபெற்றிருக்கும், 'ஜரன்' எனும் பெரிய பதம் — அங்கேதான் இவை அனைத்தும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளன: அசைவதும், சுவாசிப்பதும், நிலைபெற்றதும்.
10.8.7
एकचक्रं वर्तत एकनेमि सहस्राक्षरं प्र पुरो नि पश्चा ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं क्व तद्बभूव ॥ १०.८.७ ॥
ஓர் சக்கரம் சுழல்கிறது, ஒரே விளிம்புடையது, ஆயிரம் எழுத்துகளுடையது; முன்னும் பின்னும் செல்கிறது. அதன் பாதியால் அனைத்து உலகங்களையும் பிறப்பித்தது; அதன் மற்ற பாதி எங்கே ஆனது?
10.8.8
पञ्चवाही वहत्यग्रमेषां प्रष्टयो युक्ता अनुसंवहन्ति ।
अयातमस्य ददृशे न यातं परं नेदीयोऽवरं दवीयः ॥ १०.८.८ ॥
ஐந்து குதிரைகள் பூட்டிய தேர் முன்னே இவற்றை இழுத்துச் செல்கிறது; பூட்டிய பக்கக் குதிரைகள் பின்தொடர்ந்து இழுக்கின்றன. இதன் அசையாத நிலை காணப்படுகிறது, அசையும் நிலை அல்ல; தொலைவில், அருகில், கீழே, வெகு தொலைவில்.
10.8.9
तिर्यग्बिलश्चमस ऊर्ध्वबुध्नस्तस्मिन् यशो निहितं विश्वरूपम् ।
तदासत ऋषयः सप्त साकं ये अस्य गोपा महतो बभूवुः ॥ १०.८.९ ॥
குறுக்கு வாயும், மேலே அடியுமுடைய ஒரு சமசம்; அதில் அனைத்து வடிவ புகழ் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன்மேல் ஏழு ரிஷிகள் ஒன்றாக அமர்கின்றனர்; இதன் பெரிய காவலர்கள் ஆனவர்கள்.
10.8.10
या पुरस्ताद्युज्यते या च पश्चाद्या विश्वतो युज्यते या च सर्वतः ।
यया यज्ञः प्राङ्तायते तां त्वा पृच्छामि कतमा सर्चाम् ॥ १०.८.१० ॥
முன்னே பூட்டப்படுவது, பின்னே பூட்டப்படுவது, எல்லாப் பக்கமும் பூட்டப்படுவது, எல்லா இடத்திலும் பூட்டப்படுவது, எதனால் யாகம் முன்னே விரிகிறதோ—அதை உன்னிடம் கேட்கிறேன்: நான் தொடத்தக்க அது எது?
10.8.11
यदेजति पतति यच्च तिष्ठति प्राणदप्राणन् निमिषच्च यद्भुवत् ।
तद्दाधार पृथिवीं विश्वरूपं तत्संभूय भवत्येकमेव ॥ १०.८.११ ॥
நடுங்குவது, பறப்பது, நிற்பது; மூச்சுள்ளது, மூச்சற்றது, இமைப்பது, ஆவது—அனைத்தும் அனைத்து வடிவ பூமியைத் தாங்குகிறது; அது ஒன்றாகக் கூடி ஒன்றே ஆகிறது.
10.8.12
अनन्तं विततं पुरुत्रानन्तमन्तवच्चा समन्ते ।
ते नाकपालश्चरति विचिन्वन् विद्वान् भूतमुत भव्यमस्य ॥ १०.८.१२ ॥
அது முடிவற்றது, விரிந்தது, பல இடங்களில் பரவியது; முடிவற்றதும் முடிவுள்ளதுமாக எல்லா பக்கங்களிலும் உள்ளது. அந்த நாகபாலன் தேடிக்கொண்டு திரிகிறான், இதன் கடந்ததையும் வருவதையும் அறிந்தவனாக.
10.8.13
प्रजापतिश्चरति गर्भे अन्तरदृश्यमानो बहुधा वि जायते ।
अर्धेन विश्वं भुवनं जजान यदस्यार्धं कतमः स केतुः ॥ १०.८.१३ ॥
பிரஜாபதி கருவுக்குள் உலவுகிறான், காணப்படாதவனாக; பல வகைகளில் பிறக்கிறான். ஒரு பாதியால் அவன் எல்லா உலகத்தையும் பிறப்பித்தான்; அவனுடைய மற்ற பாதி எது, அந்த அடையாளம் எது?
10.8.14
ऊर्ध्वं भरन्तमुदकं कुम्भेनेवोदहार्यम् ।
पश्यन्ति सर्वे चक्षुषा न सर्वे मनसा विदुः ॥ १०.८.१४ ॥
குடத்தால் நீர் மேலே இழுக்கப்படுவது போல, அவன் மேலே நீரைத் தாங்குகிறான். எல்லோரும் கண்ணால் பார்க்கிறார்கள், ஆனால் எல்லோரும் மனத்தால் அறிவதில்லை.
10.8.15
दूरे पूर्णेन वसति दूर ऊनेन हीयते ।
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तस्मै बलिं राष्ट्रभृतो भरन्ति ॥ १०.८.१५ ॥
தூரத்தில் அவன் நிறைந்ததால் வாழ்கிறான்; தூரத்தில் குறைவினால் குன்றுகிறான். உலகின் நடுவில் பெரிய யக்ஷன் இருக்கிறான்; அவனுக்கு நாட்டைத் தாங்குபவர்கள் பலி கொண்டு வருகிறார்கள்.
10.8.16
यतः सूर्यः उदेत्यस्तं यत्र च गच्छति ।
तदेव मन्येऽहं ज्येष्ठं तदु नात्येति किं चन ॥ १०.८.१६ ॥
சூரியன் எங்கிருந்து உதிக்கிறானோ, எங்கே அஸ்தமித்துச் செல்கிறானோ, அதையே நான் மூத்ததாகக் கருதுகிறேன்; அதைக் கடந்து எதுவும் செல்வதில்லை.
10.8.17
ये अर्वाङ्मध्य उत वा पुराणं वेदं विद्वांसमभितो वदन्ति ।
आदित्यमेव ते परि वदन्ति सर्वे अग्निं द्वितीयं त्रिवृतं च हंसम् ॥ १०.८.१७ ॥
இங்கும் நடுவிலும், அல்லது பழைய வேதத்தை அறிந்தவன் பற்றி எல்லா பக்கங்களிலும் பேசுபவர்கள் அனைவரும் ஆதித்யனைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள்; இரண்டாவதாக அக்னியையும், மூன்று வகையுள்ளதையும், அன்னத்தையும் பற்றியும் பேசுகிறார்கள்.
10.8.18
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १०.८.१८ ॥
ஆயிரம் நாட்கள் விரிந்திருக்கும் இதன் இரு இறக்கைகள், பறக்கும் பச்சை அன்னத்தின் இறக்கைகள்; அது சொர்க்கத்தை நோக்கிப் பறக்கிறது. அது எல்லா தேவர்களையும் தன் மார்பில் வைத்து, நன்கு பார்த்தபடி எல்லா உலகங்களுக்கும் செல்கிறது.
10.8.19
सत्येनोर्ध्वस्तपति ब्रह्मणार्वाङ्वि पश्यति ।
प्राणेन तिर्यङ्प्राणति यस्मिन् ज्येष्ठमधि श्रितम् ॥ १०.८.१९ ॥
சத்தியத்தால் அது மேலே ஒளிர்கிறது; பிரம்மத்தால் கீழும் பார்க்கிறது. பிராணனால் குறுக்காக மூச்சுவிடுகிறது; அதில் முதன்மையானது தங்கியுள்ளது.
10.8.20
यो वै ते विद्यादरणी याभ्यां निर्मथ्यते वसु ।
स विद्वान् ज्येष्ठं मन्येत स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.२० ॥
எந்த அரணிகளால் செல்வம் கடைந்தெடுக்கப்படுகிறதோ, அந்த உன் இரண்டு அரணிகளை அறிபவன், அறிஞனாக முதன்மையாகக் கருதப்பட வேண்டும்; அவன் மகத்தான பிரம்மத்தை அறியட்டும்.
10.8.21
अपादग्रे समभवत्सो अग्रे स्वराभरत् ।
चतुष्पाद्भूत्वा भोग्यः सर्वमादत्त भोजनम् ॥ १०.८.२१ ॥
முதலில் கால்களற்றதாக அது தோன்றியது; முதலில் ஒளியை அது கொண்டுவந்தது. நான்கு கால்களுடையதாகி, அனுபவிக்கத்தக்கதாகி, அது எல்லா உணவையும் எடுத்துக்கொண்டது.
10.8.22
भोग्यो भवदथो अन्नमदद्बहु ।
यो देवमुत्तरावन्तमुपासातै सनातनम् ॥ १०.८.२२ ॥
அனுபவிக்கத்தக்கதாகி, அது மிகுந்த உணவை ஏற்றுக்கொண்டது. மேலான, நித்தியமான தேவனை வழிபடுபவன்—
10.8.23
सनातनमेनमाहुरुताद्य स्यात्पुनर्णवः ।
अहोरात्रे प्र जायेते अन्यो अन्यस्य रूपयोः ॥ १०.८.२३ ॥
இதை அவர்கள் நித்தியமென்று கூறுகிறார்கள்; இன்றும் இது மீண்டும் புதியதாகட்டும். பகலும் இரவும் பிறக்கின்றன—ஒன்று மற்றொன்றின் வடிவங்களில்.
10.8.24
शतं सहस्रमयुतं न्यर्बुदमसंख्येयं स्वमस्मिन् निविष्टम् ।
तदस्य घ्नन्त्यभिपश्यत एव तस्माद्देवो रोचतेष एतत् ॥ १०.८.२४ ॥
நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம், நூறு லட்சம், எண்ணிலடங்காதவை—இவற்றில் நிலைபெற்ற தன் பங்கு. பார்ப்பவனுக்காக அவை அதைத் தாக்குகின்றன; ஆகவே இந்தத் தேவன் ஒளிர்கிறான், இதுவே இது.
10.8.25
बालादेकमणीयस्कमुतैकं नेव दृश्यते ।
ततः परिष्वजीयसी देवता सा मम प्रिया ॥ १०.८.२५ ॥
முடியின் நுனியை விட நுண்ணிய ஒன்று; இன்னொன்று போல் தெரியவில்லை. அதைவிட இறுக அணைக்கும் அந்த தேவதை என் அன்பிற்குரியவள்.
10.8.26
इयं कल्याण्यजरा मर्त्यस्यामृता गृहे ।
यस्मै कृता शये स यश्चकार जजार सः ॥ १०.८.२६ ॥
இந்த மங்கலமானவள், முதுமையற்றவள், மனிதனின் வீட்டில் அழியாதவள். யாருக்காக இவள் அமைக்கப்பட்டாளோ அவனுடன் நான் படுக்கிறேன்; இவளை உருவாக்கியவனே முதுமையடைகிறான்.
10.8.27
त्वं स्त्री त्वं पुमान् असि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ १०.८.२७ ॥
நீ பெண்; நீ ஆண். நீ இளைஞன்; அல்லது இளம்பெண். நீ தடியுடன் தள்ளாடும் முதியவன்; நீ பிறந்து எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்டவனாகிறாய்.
10.8.28
उतैषां पितोत वा पुत्र एषामुतैषां ज्येष्ठ उत वा कनिष्ठः ।
एको ह देवो मनसि प्रविष्टः प्रथमो जातः स उ गर्भे अन्तः ॥ १०.८.२८ ॥
இவர்களில் தந்தையும்; அல்லது மகனும். இவர்களில் மூத்தவனும்; அல்லது இளையவனும். ஒரே தேவன் மனதில் நுழைந்தவன்; முதலில் பிறந்தவனும் அவனே, கருவின் உள்ளேயும் அவனே.
10.8.29
पूर्णात्पूर्णमुदचति पूर्णं पूर्णेन सिच्यते ।
उतो तदद्य विद्याम यतस्तत्परिषिच्यते ॥ १०.८.२९ ॥
நிறைந்ததிலிருந்து நிறைந்ததே எடுக்கப்படுகிறது; நிறைந்ததால் நிறைந்தது சொரியப்படுகிறது. இன்று நாம் அதை அறிவோமாக, அதிலிருந்து அது சொரியப்படுகிறதே.
10.8.30
एषा सनत्नी सनमेव जातैषा पुराणी परि सर्वं बभूव ।
मही देव्युषसो विभाती सैकेनैकेन मिषता वि चष्टे ॥ १०.८.३० ॥
இது நித்தியமானது, தொடக்கத்திலிருந்தே பிறந்தது; இது பழமையானது, அனைத்திலும் வியாபித்துள்ளது. பெரிய தேவி உஷஸ் ஒளிர்ந்து, ஒவ்வொரு கண் இமைப்பினாலும் பார்க்கிறாள்.
10.8.31
अविर्वै नाम देवतर्तेनास्ते परीवृता ।
तस्या रूपेणेमे वृक्षा हरिता हरितस्रजः ॥ १०.८.३१ ॥
அவிர் என்னும் பெயருடைய தேவதை ரதத்தால் சூழப்பட்டு அமர்ந்திருக்கிறாள்; அவளுடைய வடிவத்தால் இந்த மரங்கள் பச்சை மாலைகளுடன் பசுமையாக உள்ளன.
10.8.32
अन्ति सन्तं न जहात्यन्ति सन्तं न पश्यति ।
देवस्य पश्य काव्यं न ममार न जीर्यति ॥ १०.८.३२ ॥
அருகில் இருப்பவனை அது கைவிடுவதில்லை; அருகில் இருப்பதை பார்க்கவும் இல்லை. தேவனின் கவிதையைப் பார்; அது சாவதில்லை, முதுமையடைவதுமில்லை.
10.8.33
अपूर्वेणेषिता वाचस्ता वदन्ति यथायथम् ।
वदन्तीर्यत्र गच्छन्ति तदाहुर्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३३ ॥
முன்னில்லாத ஒன்றால் தூண்டப்பட்ட வாக்குகள் அவரவர் தகுதிக்கேற்ப பேசுகின்றன; பேசிக்கொண்டே அவை எங்கே செல்கின்றனவோ, அதை மகத்தான பிரம்மன் என்று கூறுகிறார்கள்.
10.8.34
यत्र देवाश्च मनुष्याश्चारा नाभाविव श्रिताः ।
अपां त्वा पुष्पं पृछामि यत्र तन् मायया हितम् ॥ १०.८.३४ ॥
தேவர்களும் மனிதர்களும் தேர்ச்சக்கரத்தின் ஆரங்கள் அச்சில் பொருந்தியிருப்பது போல் எங்கே பொருந்தியுள்ளனரோ—நீர்களின் மலரே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்: மாயையால் வைக்கப்பட்ட அது எங்கே?
10.8.35
येभिर्वात इषितः प्रवाति ये ददन्ते पञ्च दिशः सध्रीचीः ।
य आहुतिमत्यमन्यन्त देवा अपां नेतारः कतमे त आसन् ॥ १०.८.३५ ॥
எவர்களால் தூண்டப்பட்ட காற்று வீசுகிறதோ, எவர்கள் ஐந்து திசைகளையும் ஒருங்கே தாங்குகிறார்களோ; ஆகுதியைக் குதிரையெனக் கருதிய தேவர்கள், நீர்களின் தலைவர்கள் அவர்கள் யார்?
10.8.36
इमामेषां पृथिवीं वस्त एकोऽन्तरिक्षं पर्येको बभूव ।
दिवमेषां ददते यो विधर्ता विश्वा आशाः प्रति रक्षन्त्येके ॥ १०.८.३६ ॥
இவர்களில் ஒருவர் இந்தப் பூமியை மூடினார்; அந்தரிக்ஷத்திலும் அவரே ஒருவரானார். தாங்குபவராகிய அவர் இவர்களில் வானைத் தாங்குகிறார்; சிலர் எல்லாத் திசைகளையும் காக்கின்றனர்.
10.8.37
यो विद्यात्सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्य यो विद्याद्स विद्याद्ब्राह्मणं महत् ॥ १०.८.३७ ॥
எதில் இந்த உயிர்கள் நெய்யப்பட்டுள்ளனவோ அந்த விரிந்த நூலை யார் அறிவானோ, நூலுக்குள் நூலை யார் அறிவானோ, அவன் அந்த மகத்தான பிரம்மத்தை அறியட்டும்.
10.8.38
वेदाहं सूत्रं विततं यस्मिन्न् ओताः प्रजा इमाः ।
सूत्रं सूत्रस्याहं वेदाथो यद्ब्राह्मणं महद् ॥ १०.८.३८ ॥
எதில் இந்த உயிர்கள் நெய்யப்பட்டுள்ளனவோ அந்த விரிந்த நூலை நான் அறிவேன்; நூலின் நூலை நான் அறிவேன், மேலும் அந்த மகத்தான பிரம்மத்தையும் அறிவேன்.
10.8.39
यदन्तरा द्यावापृथिवी अग्निरैत्प्रदहन् विश्वदाव्यः ।
यत्रातिष्ठन्न् एकपत्नीः परस्तात्क्वेवासीन् मातरिश्वा तदानीम् ॥ १०.८.३९ ॥
வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையே எல்லாவற்றையும் எரிக்கும் அக்னி எரிந்தபடி சென்றபோது, ஒரே கணவனை உடைய (நீர்நிலைகள்) நின்றிருந்த இடத்தில், அப்போது மாதரிஸ்வன் எங்கே இருந்தான்?
10.8.40
अप्स्वासीन् मातरिश्वा प्रविष्टः प्रविष्टा देवाः सलिलान्यासन् ।
बृहन् ह तस्थौ रजसो विमानः पवमानो हरित आ विवेश ॥ १०.८.४० ॥
மாதரிஸ்வன் நீரில் புகுந்திருந்தான்; தேவர்களும் உள்ளே புகுந்தனர், நீர்கள் இருந்தன. அகன்ற அவன் அந்தரிக்ஷத்தின் அளவுகோலாக நின்றான்; தூய்மைப்படுத்தும் அவன் பசுமையான (பகுதிக்குள்) நுழைந்தான்.
10.8.41
उत्तरेणेव गयत्रीममृतेऽधि वि चक्रमे ।
साम्ना ये साम संविदुरजस्तद्ददृशे क्व ॥ १०.८.४१ ॥
வடக்கிலிருந்து போல் காயத்ரி அமிருதத்தின் மீது தனித்து நடந்தாள். சாமத்தால் சாமத்தை அறிந்தவர்களே; அந்த அஜன் எங்கே காணப்படுகிறான்?
10.8.42
निवेशनः संगमनो वसूनां देव इव सविता सत्यधर्मा ।
इन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥ १०.८.४२ ॥
அவன் செல்வங்களை நிலைநிறுத்துபவனும் ஒன்றிணைப்பவனும் ஆவான்; உண்மையை நெறியாகக் கொண்ட சவிதா தேவனைப் போல், செல்வங்களுக்கான போரில் இந்திரனைப் போல் நிற்கிறான்.
10.8.43
पुण्डरीकं नवद्वारं त्रिभिर्गुणेभिरावृतम् ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.८.४३ ॥
ஒன்பது வாயில்கள் கொண்ட தாமரை, மூன்று இழைகளால் சூழப்பட்டது; அதனுள் உள்ள ஆன்மாவுடைய அதிசயத்தை பிரம்மஞானிகளே அறிவர்.
10.8.44
अकामो धीरो अमृतः स्वयंभू रसेन तृप्तो न कुतश्चनोनः ।
तमेव विद्वान् न बिभाय मृत्योरात्मानं धीरमजरं युवानम् ॥ १०.८.४४ ॥
ஆசையற்றவன், தீரன், அமிர்தன், தானாகத் தோன்றியவன்; இனிமையால் நிறைந்தவன், எங்கிருந்தும் குறைவற்றவன். அவனையே அறிந்த ஞானி மரணத்திற்கு அஞ்சுவதில்லை — உறுதியான, முதுமையற்ற, இளமையான ஆன்மாவை அறிந்தவன்.