ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 11.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.1.1
अग्ने जायस्वादितिर्नाथितेयं ब्रह्मौदनं पचति पुत्रकामा ।
सप्तऋषयो भूतकृतस्ते त्वा मन्थन्तु प्रजया सहेह ॥ ११.१.१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଜନ୍ମ ନିଅ। ଏହି ଅଦିତି, ଯାଚିତ ରକ୍ଷାକାରିଣୀ, ପୁତ୍ରକାମନାରେ ବ୍ରହ୍ମୌଦନ ରାନ୍ଧୁଛନ୍ତି। ଭୂତସୃଷ୍ଟା ସପ୍ତଋଷି ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପ୍ରଜା ସହ ମନ୍ଥନ କରନ୍ତୁ।
11.1.2
कृणुत धूमं वृषणः सखायोऽद्रोघाविता वाचमच्छ ।
अयमग्निः पृतनाषाट्सुवीरो येन देवा असहन्त दस्यून् ॥ ११.१.२ ॥
ହେ ବଳବାନ ସଖାମାନେ, ଧୂଆଁ କର; ଅଦ୍ରୋହୀ ରକ୍ଷିକା ବାଣୀ ଆଡ଼କୁ। ଏହି ଅଗ୍ନି ସେନା ଜିତୁଥିବା, ସୁବୀରଯୁକ୍ତ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
11.1.3
अग्नेऽजनिष्ठा महते वीर्याय ब्रह्मौदनाय पक्तवे जातवेदः ।
सप्तऋषयो भूतकृतस्ते त्वाजीजनन्न् अस्यै रयिं सर्ववीरं नि यच्छ ॥ ११.१.३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମୌଦନ ରାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମିଛ; ହେ ଜାତବେଦ, ଭୂତସୃଷ୍ଟା ସପ୍ତଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ଜନ୍ମାଇଲେ। ଏହାକୁ ସର୍ବବୀର ସହ ଧନ ଦିଅ।
11.1.4
समिद्धो अग्ने समिधा समिध्यस्व विद्वान् देवान् यज्ञियामेह वक्षः ।
तेभ्यो हविः श्रपयं जातवेद उत्तमं नाकमधि रोहयेमम् ॥ ११.१.४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମିଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ନିଜକୁ ଜାଳ; ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ। ହେ ଜାତବେଦ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାନ୍ଧାଯାଉଥିବା ହବିଷ୍ୟ ଅଛି; ଏହାକୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପରେ ଚଢ଼ାଅ।
11.1.5
त्रेधा भागो निहितो यः पुरा वो देवानां पितॄणां मर्त्यानाम् ।
अंशां जानीध्वं वि भजामि तान् वो यो देवानां स इमां पारयाति ॥ ११.१.५ ॥
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ରଖାଯାଇଥିବା ତ୍ରିଭାଗ ଅଂଶ ଜାଣ; ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତାହା ବାଣ୍ଟେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଏହାକୁ ପାର କରାଏ, ସେ।
11.1.6
अग्ने सहस्वान् अभिभूरभीदसि नीचो न्युब्ज द्विषतः सपत्नान् ।
इयं मात्रा मीयमाना मिता च सजातांस्ते बलिहृतः कृणोतु ॥ ११.१.६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଳବାନ ଓ ସର୍ବଜୟୀ; ଶତ୍ରୁ ଓ ଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଇ ଉଲ୍ଟାଇ ଦିଅ। ଏହି ମାପିତ ଓ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମାତ୍ରା ତୁମର ସଜାତୀୟମାନଙ୍କୁ ବଳି ଆଣୁଥିବା କରୁ।
11.1.7
साकं सजातैः पयसा सहैध्युदुब्जैनां महते वीर्याय ।
ऊर्ध्वो नाकस्याधि रोह विष्टपं स्वर्गो लोक इति यं वदन्ति ॥ ११.१.७ ॥
ତୁମ ସଜାତୀୟମାନଙ୍କ ସହ, ଦୁଧ (ପୋଷଣ) ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅ; ମହାନ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଉଚ୍ଚକୁ ତୋଳ। ସ୍ୱର୍ଗ ଉପରେ ଉଠ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ 'ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ' କହନ୍ତି ସେହି ବିଷ୍ଟପ ଉପରେ।
11.1.8
इयं मही प्रति गृह्णातु चर्म पृथिवी देवी सुमनस्यमाना ।
अथ गच्छेम सुकृतस्य लोकम् ॥ ११.१.८ ॥
ଏହି ମହତୀ ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଏହି ଚର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତା'ପରେ ଆମେ ସୁକୃତର ଲୋକକୁ ଯାଉ।
11.1.9
एतौ ग्रावाणौ सयुजा युङ्धि चर्मणि निर्बिन्ध्यंशून् यजमानाय साधु ।
अवघ्नती नि जहि य इमां पृतन्यव ऊर्ध्वं प्रजामुद्भरन्त्युदूह ॥ ११.१.९ ॥
ଏହି ଦୁଇ ପଥରକୁ ଚର୍ମ ଉପରେ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧ; ଯଜମାନ ପାଇଁ ସୋମ-ଡାଳଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବେ ବିନ୍ଧ। ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହାକୁ ଆସେ, ତାକୁ ତଳେ ପକାଇ ମାର। ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନକୁ ଉପରକୁ ତୋଳନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ତୋଳ।
11.1.10
गृहाण ग्रावाणौ सकृतौ वीर हस्त आ ते देवा यज्ञिया यज्ञमगुः ।
त्रयो वरा यतमांस्त्वं वृणीषे तास्ते समृद्धीरिह राधयामि ॥ ११.१.१० ॥
ହେ ବୀର, ତୁମ ହାତରେ ଏହି ଦୁଇ ସୁନିର୍ମିତ ପଥର ଗ୍ରହଣ କର; ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତିନି ବରରୁ ତୁମେ ଯାହା ବାଛିବ, ସେହି ସମୃଦ୍ଧି ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ କରିବି।
11.1.11
इयं ते धीतिरिदमु ते जनित्रं गृह्णातु त्वामदितिः शूरपुत्रा ।
परा पुनीहि य इमां पृतन्यवोऽस्यै रयिं सर्ववीरं नि यच्छ ॥ ११.१.११ ॥
ଏହା ତୁମ ଧୀ, ଏହା ତୁମ ଜନ୍ମ; ଶୂରପୁତ୍ରା ଅଦିତି ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧକାମୀ ଏହାକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ; ଏହାକୁ ସର୍ବବୀର ସହିତ ଧନ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦିଅ।
11.1.12
उपश्वसे द्रुवये सीदता यूयं वि विच्यध्वं यज्ञियासस्तुषैः ।
श्रिया समानान् अति सर्वान्त्स्यामाधस्पदं द्विषतस्पादयामि ॥ ११.१.१२ ॥
ଉପଶ୍ୱସା ଓ ଦ୍ରୁବି ପାଇଁ ତୁମେ ବସ; ହେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟଗଣ, ଭୂସାରୁ ପୃଥକ ହୁଅ। ଶ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମାନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ତଳ ସ୍ଥାନକୁ ପକାଏ।
11.1.13
परेहि नारि पुनरेहि क्षिप्रमपां त्वा गोष्ठो अध्यरुक्षद्भराय ।
तासां गृह्णीताद्यतमा यज्ञिया असन् विभाज्य धीरीतरा जहीतात् ॥ ११.१.१३ ॥
ହେ ନାରୀ, ଦୂରକୁ ଯାଅ, ପୁନର୍ବାର ଶୀଘ୍ର ଆସ; ଜଳର ଗୋଶାଳା ପୋଷଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଘେରିଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଜିର ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ବିଭାଗ କରି ଅନ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କର।
11.1.14
एमा अगुर्योषितः शुम्भमाना उत्तिष्ठ नारि तवसं रभस्व ।
सुपत्नी पत्या प्रजया प्रजावत्या त्वागन् यज्ञः प्रति कुम्भं गृभाय ॥ ११.१.१४ ॥
ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ହେ ନାରୀ, ଉଠ ଏବଂ ବଳବାନକୁ ଧର। ପତି ସହିତ ସୁପତ୍ନୀ, ସନ୍ତାନ ସହିତ ସନ୍ତାନବତୀ ହୁଅ; ଯଜ୍ଞ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଛି, କୁମ୍ଭ ଗ୍ରହଣ କର।
11.1.15
ऊर्जो भागो निहितो यः पुरा व ऋषिप्रशिष्टाप आ भरैताः ।
अयं यज्ञो गातुविन् नाथवित्प्रजाविदुग्रः पशुविद्वीरविद्वो अस्तु ॥ ११.१.१५ ॥
ପୂର୍ବେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଊର୍ଜର ଭାଗ — ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ସେହି ଜଳଗୁଡ଼ିକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ପଥ ଜାଣୁଥିବା, ଆଶ୍ରୟ ଜାଣୁଥିବା, ସନ୍ତାନ ଜାଣୁଥିବା, ଉଗ୍ର, ପଶୁ ଜାଣୁଥିବା ଓ ବୀର ଜାଣୁଥିବା ହେଉ।
11.1.16
अग्ने चरुर्यज्ञियस्त्वाध्यरुक्षच्छुचिस्तपिष्ठस्तपसा तपैनम् ।
आर्षेया दैवा अभिसंगत्य भागमिमं तपिष्ठा ऋतुभिस्तपन्तु ॥ ११.१.१६ ॥
ଯଜ୍ଞୀୟ ଚରୁ, ଶୁଚି ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତାପଦାୟୀ ଅଗ୍ନି ତୁମ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲା; ସେ ନିଜ ତାପରେ ଏହାକୁ ତପାଉ। ଋଷିମାନଙ୍କ ଦୈବ ସନ୍ତାନମାନେ ଏହି ଭାଗ ନିକଟକୁ ଆସି ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ତପାଉନ୍ତୁ।
11.1.17
शुद्धाः पूता योषितो यज्ञिया इमा आपश्चरुमव सर्पन्तु शुभ्राः ।
अदुः प्रजां बहुलां पशून् नः पक्तौदनस्य सुकृतामेतु लोकम् ॥ ११.१.१७ ॥
ଶୁଦ୍ଧା, ପବିତ୍ରା, ଯଜ୍ଞୀୟା ଏହି ନାରୀ ଓ ଜଳସମୂହ ଚରୁ ତଳେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ସେମାନେ ଆମକୁ ବହୁ ସନ୍ତତି ଓ ପଶୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଓଦନ ରାନ୍ଧି ସୁକୃତମାନଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
11.1.18
ब्रह्मणा शुद्धा उत पूता घृतेन सोमस्यांशवस्तण्डुला यज्ञिया इमे ।
अपः प्र विशत प्रति गृह्णातु वश्चरुरिमं पक्त्वा सुकृतामेत लोकम् ॥ ११.१.१८ ॥
ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର, ଘିଅ ଓ ସୋମର ଅଂଶରେ ଯୁକ୍ତ ଏହି ଚାଉଳ ଦାନା ଯଜ୍ଞୀୟ। ହେ ଜଳସମୂହ, ପ୍ରବେଶ କର; ଚରୁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ଏହାକୁ ରାନ୍ଧି ସୁକୃତମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଉ।
11.1.19
उरुः प्रथस्व महता महिम्ना सहस्रपृष्ठः सुकृतस्य लोके ।
पितामहाः पितरः प्रजोपजाहं पक्ता पञ्चदशस्ते अस्मि ॥ ११.१.१९ ॥
ହେ ଓଦନ, ତୁମ ମହାନ ମହିମାରେ ବିଶାଳ ହୋଇ ବିସ୍ତାର କର; ସହସ୍ର ପୃଷ୍ଠବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ସୁକୃତମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବିସ୍ତାର କର। ପିତାମହ ଓ ପିତୃଗଣ, ସନ୍ତତି ଉତ୍ପାଦକ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ପନ୍ଦରତମ ରାନ୍ଧନିଆ।
11.1.20
सहस्रपृष्ठः शतधारो अक्षितो ब्रह्मौदनो देवयानः स्वर्गः ।
अमूंस्त आ दधामि प्रजया रेषयैनान् बलिहाराय मृडतान् मह्यमेव ॥ ११.१.२० ॥
ସହସ୍ର ପୃଷ୍ଠ, ଶତଧାର, ଅକ୍ଷୟ ବ୍ରହ୍ମୌଦନ, ଦେବଯାନ, ସ୍ୱର୍ଗ (ଓଦନ) ତୁମେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତତି ଓ ଧନ ସହିତ ତୁମ ଭିତରେ ରଖୁଛି; ବଳିହାର ପାଇଁ ସେମାନେ ମୋ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।
11.1.21
उदेहि वेदिं प्रजया वर्धयैनां नुदस्व रक्षः प्रतरं धेह्येनाम् ।
श्रिया समानान् अति सर्वान्त्स्यामाधस्पदं द्विषतस्पादयामि ॥ ११.१.२१ ॥
ଉଠ, ବେଦୀରେ ଚଢ଼; ସନ୍ତାନରେ ଏହାକୁ ବଢ଼ା; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ତଡ଼, ଏହାକୁ ଆହୁରି ଦୂରରେ ରଖ। ଶ୍ରୀରେ ସମସ୍ତ ସମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆମେ ହେଉ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପାଦତଳେ ପକାଉଛି।
11.1.22
अभ्यावर्तस्व पशुभिः सहैनां प्रत्यङ्ङेनां देवताभिः सहैधि ।
मा त्वा प्रापच्छपथो माभिचारः स्वे क्षेत्रे अनमीवा वि राज ॥ ११.१.२२ ॥
ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରି ଆସ; ପଛକୁ ଫେରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ରୁହ। ତୁମକୁ ଅଭିଶାପ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଅଭିଚାର ନ ପହଞ୍ଚୁ; ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୋଗରହିତ ହୋଇ ଦୀପ୍ତି ପାଅ।
11.1.23
ऋतेन तष्टा मनसा हितैषा ब्रह्मौदनस्य विहिता वेदिरग्रे ।
अंसद्रीं शुद्धामुप धेहि नारि तत्रौदनं सादय दैवानाम् ॥ ११.१.२३ ॥
ଋତରେ ଗଢ଼ା, ମନରେ ହିତକାରୀ ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିବା ଏହି ବେଦୀ ବ୍ରହ୍ମୌଦନ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥାପିତ। ହେ ନାରୀ, କାନ୍ଧ ଆକୃତିର ଶୁଦ୍ଧ ହାତା ନିକଟରେ ରଖ; ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଓଦନ ବସାଅ।
11.1.24
अदितेर्हस्तां स्रुचमेतां द्वितीयां सप्तऋषयो भूतकृतो यामकृण्वन् ।
सा गात्राणि विदुष्योदनस्य दर्विर्वेद्यामध्येनं चिनोतु ॥ ११.१.२४ ॥
ଅଦିତିଙ୍କ ହାତ ପରି ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ରୁକ୍, ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସପ୍ତଋଷିମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଓଦନର ଅଙ୍ଗ ଜାଣିଥିବା ଦର୍ବି; ସେ ବେଦୀରେ ଏହାକୁ ଗଦା କରୁ।
11.1.25
शृतं त्वा हव्यमुप सीदन्तु दैवा निःसृप्याग्नेः पुनरेनान् प्र सीद ।
सोमेन पूतो जठरे सीद ब्रह्मणामार्षेयास्ते मा रिषन् प्राशितारः ॥ ११.१.२५ ॥
ପକାଯାଇଥିବା ହବ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ନିକଟରେ ବସନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିରୁ ବାହାରି ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ବସାଅ। ସୋମରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଉଦରରେ ବସ; ବ୍ରହ୍ମରେ ବସ। ତୁମର ଆର୍ଷେୟମାନେ ଭକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ ନ କରନ୍ତୁ।
11.1.26
सोम राजन्त्संज्ञानमा वपैभ्यः सुब्राह्मणा यतमे त्वोपसीदान् ।
ऋषीन् आर्षेयांस्तपसोऽधि जातान् ब्रह्मौदने सुहवा जोहवीमि ॥ ११.१.२६ ॥
ହେ ରାଜା ସୋମ, ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚେତନା ବୁଣ; ତୁମ ପାଖରେ ବସୁଥିବା ସୁବ୍ରାହ୍ମଣ, ତପସ୍ୟାରୁ ଜାତ ଋଷି ଓ ଆର୍ଷେୟମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ-ଓଦନରେ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନ କରି ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ଡାକେ।
11.1.27
शुद्धाः पूता योषितो यज्ञिया इमा ब्रह्मणां हस्तेषु प्रपृथक्सादयामि ।
यत्काम इदमभिषिञ्चामि वोऽहमिन्द्रो मरुत्वान्त्स ददादिदं मे ॥ ११.१.२७ ॥
ଶୁଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ହାତରେ ପୃଥକ ଭାବେ ବସାଏ; ଯେଉଁ କାମନାରେ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଏହା ସିଞ୍ଚନ କରେ, ମରୁତ୍ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
11.1.28
इदं मे ज्योतिरमृतं हिरण्यं पक्वं क्षेत्रात्कामदुघा म एषा ।
इदं धनं नि दधे ब्राह्मणेषु कृण्वे पन्थां पितृषु यः स्वर्गः ॥ ११.१.२८ ॥
ଏହା ମୋର ଅମୃତ ଜ୍ୟୋତି, ସୁନା, କ୍ଷେତରୁ ପାଚିଲା ଶସ୍ୟ; ଏହି ମୋର କାମଧେନୁ; ଏହି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖେ; ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ କରେ।
11.1.29
अग्नौ तुषान् आ वप जातवेदसि परः कम्बूकामप मृड्ढि दूरम् ।
एतं शुश्रुम गृहराजस्य भागमथो विद्म निर्ऋतेर्भागधेयम् ॥ ११.१.२९ ॥
ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିରେ ତୁଷ ବୁଣ; କମ୍ବୂକାକୁ ଦୂରକୁ, ବହୁ ଦୂରକୁ ପୋଛି ଦିଅ। ଗୃହରାଜର ଏହି ଭାଗ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ; ନିର୍ଋତିର ଭାଗ୍ୟାଂଶ ମଧ୍ୟ ଜାଣୁ।
11.1.30
श्राम्यतः पचतो विद्धि सुन्वतः पन्थां स्वर्गमधि रोहयैनम् ।
येन रोहात्परमापद्य यद्वय उत्तमं नाकं परमं व्योम ॥ ११.१.३० ॥
ପରିଶ୍ରମକାରୀ, ରାନ୍ଧୁଣି ଓ ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ାଉଥିବା ଲୋକକୁ ଜାଣ; ଏହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥରେ ଚଢ଼ାଅ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଚଢ଼ି ସେ ଉତ୍ତମ ବୟସ ପାଇ ଉତ୍ତମ ନାକ ଓ ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ପହଞ୍ଚେ।
11.1.31
बभ्रेरध्वर्यो मुखमेतद्वि मृड्ढ्याज्याय लोकं कृणुहि प्रविद्वान् ।
घृतेन गात्रानु सर्वा वि मृड्ढि कृण्वे पन्थां पितृषु यः स्वर्गः ॥ ११.१.३१ ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁ, ବଭ୍ରୁ (ଓଦନ), ଏହି ମୁଖ ପୋଛ; ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଆଜ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଲୋକ ନିର୍ମାଣ କର। ଘିଅ ସହିତ ସବୁ ଅଙ୍ଗ ପୋଛ; ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଯେଉଁ ପଥ, ତାହା ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ।
11.1.32
बभ्रे रक्षः समदमा वपैभ्योऽब्राह्मणा यतमे त्वोपसीदान् ।
पुरीषिणः प्रथमानाः पुरस्तादार्षेयास्ते मा रिषन् प्राशितारः ॥ ११.१.३२ ॥
ହେ ବଭ୍ରୁ, ସବୁକିଛି ଏକତ୍ର ଗିଳୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ ଭାଗ କାଟି ଦିଅ; ଅବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ବସିବେ, ସେମାନେ ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତୃପ୍ତ ଆର୍ଷେୟ; ଭୋଜନକାରୀମାନେ ମୋତେ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ।
11.1.33
आर्षेयेषु नि दध ओदन त्वा नानार्षेयाणामप्यस्त्यत्र ।
अग्निर्मे गोप्ता मरुतश्च सर्वे विश्वे देवा अभि रक्षन्तु पक्वम् ॥ ११.१.३३ ॥
ହେ ଓଦନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆର୍ଷେୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖେ; ଏଠାରେ ଅନେକ ଆର୍ଷେୟଙ୍କ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଅଗ୍ନି ମୋର ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ; ମରୁତ୍ ଓ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱେଦେବ ଏହି ପକ୍ୱ ଅନ୍ନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
11.1.34
यज्ञं दुहानं सदमित्प्रपीनं पुमांसं धेनुं सदनं रयीणाम् ।
प्रजामृतत्वमुत दीर्घमायू रायश्च पोषैरुप त्वा सदेम ॥ ११.१.३४ ॥
ଯଜ୍ଞକୁ ଦୋହନକାରୀ, ସଦା ପୁଷ୍ଟ, ପୁରୁଷବଳଯୁକ୍ତ ଧେନୁ, ଧନର ଆଶ୍ରୟ, ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ବସିବା; ସନ୍ତାନ, ଅମରତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ଆମେ ତୁମ ନିକଟରେ ରହିବା।
11.1.35
वृषभोऽसि स्वर्ग ऋषीन् आर्षेयान् गच्छ ।
सुकृतां लोके सीद तत्र नौ संस्कृतम् ॥ ११.१.३५ ॥
ତୁମେ ବୃଷଭ, ସ୍ୱର୍ଗ; ଆର୍ଷେୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ। ସୁକୃତମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବସ; ସେଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ସଂସ୍କୃତ କରାଯାଇଛି।
11.1.36
समाचिनुष्वानुसंप्रयाह्यग्ने पथः कल्पय देवयानान् ।
एतैः सुकृतैरनु गच्छेम यज्ञं नाके तिष्ठन्तमधि सप्तरश्मौ ॥ ११.१.३६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କର, ଅଗ୍ରସର ହୁଅ ଏବଂ ଦେବଯାନ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଏହି ସୁକୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ନାକରେ, ସପ୍ତରଶ୍ମିରେ ସ୍ଥିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା।
11.1.37
येन देवा ज्योतिषा द्यामुदायन् ब्रह्मौदनं पक्त्वा सुकृतस्य लोकम् ।
तेन गेष्म सुकृतस्य लोकं स्वरारोहन्तो अभि नाकमुत्तमम् ॥ ११.१.३७ ॥
ଯେଉଁ ଜ୍ୟୋତିରେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଉଠିଲେ, ବ୍ରହ୍ମୌଦନ ପାକ କରି ସୁକୃତର ଲୋକ ପାଇଲେ, ସେହି ଜ୍ୟୋତିରେ ଆମେ ସୁକୃତର ଲୋକକୁ ଯିବା; ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି ଉତ୍ତମ ନାକ ଆଡ଼କୁ ଯିବା।