અથર્વવેદ · સૂક્ત 12.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.2.1
नडमा रोह न ते अत्र लोक इदं सीसं भागधेयं त एहि ।
यो गोषु यक्ष्मः पुरुषेषु यक्ष्मस्तेन त्वं साकमधराङ्परेहि ॥ १२.२.१ ॥
નરકટ પર ચઢીશ નહીં; આ લોકમાં આ સીસું તારો ભાગ છે, આવ. ગાયોમાંનો યક્ષ્મા અને પુરુષોમાંનો યક્ષ્મા — તેની સાથે તું નીચે દૂર ચાલ્યો જા.
12.2.2
अघशंसदुःशंसाभ्यां करेणानुकरेण च ।
यक्ष्मं च सर्वं तेनेतो मृत्युं च निरजामसि ॥ १२.२.२ ॥
અઘશંસ અને દુઃશંસ દ્વારા, કરેણ અને અનુકરેણ દ્વારા, બધા યક્ષ્મા અને મૃત્યુને તેની સાથે અહીંથી અમે હાંકી કાઢીએ છીએ.
12.2.3
निरितो मृत्युं निर्ऋतिं निररातिमजामसि ।
यो नो द्वेष्टि तमद्ध्यग्ने अक्रव्याद्यमु द्विष्मस्तमु ते प्र सुवामसि ॥ १२.२.३ ॥
અહીંથી મૃત્યુ, નિર્ઋતિ, નિરરાતિને અમે હાંકી કાઢીએ છીએ. જે અમારો દ્વેષ કરે છે, હે અગ્નિ, તે અક્રવ્યાદને તું ખા; જેનો અમે દ્વેષ કરીએ છીએ તેને અમે તારી તરફ મોકલીએ છીએ.
12.2.4
यद्यग्निः क्रव्याद्यदि वा व्याघ्र इमं गोष्ठं प्रविवेशान्योकाः ।
तं माषाज्यं कृत्वा प्र हिणोमि दूरं स गच्छत्वप्सुषदोऽप्यग्नीन् ॥ १२.२.४ ॥
અગ્નિ અક્રવ્યાદ હોય, અથવા વાઘ આ ગોશાળામાં બીજા નિવાસસ્થાનેથી પ્રવેશ્યો હોય, તો તેને અડદ અને ઘીનો બલિ બનાવીને હું દૂર મોકલું છું; તે પાણીમાં વસતા અગ્નિઓ પાસે પણ જાય.
12.2.5
यत्त्वा क्रुद्धाः प्रचक्रुर्मन्युना पुरुषे मृते ।
सुकल्पमग्ने तत्त्वया पुनस्त्वोद्दीपयामसि ॥ १२.२.५ ॥
ક્રોધથી તેઓએ મૃત પુરુષમાં તને ક્રોધપૂર્વક પ્રજ્વલિત કર્યો, હે અગ્નિ, તે તારા દ્વારા અમે સુકલ્પ કરીએ છીએ; ફરી તને અમે પ્રજ્વલિત કરીએ છીએ.
12.2.6
पुनस्त्वादित्या रुद्रा वसवः पुनर्ब्रह्मा वसुनीतिरग्ने ।
पुनस्त्वा ब्रह्मणस्पतिराधाद्दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ १२.२.६ ॥
હે અગ્નિ, આદિત્યો, રુદ્રો અને વસુઓ તને ફરી સ્થાપિત કરે; વસુઓને માર્ગ બતાવનાર બ્રહ્મા તને ફરી સ્થાપિત કરે; સો શરદ ઋતુઓના દીર્ઘાયુ માટે બ્રહ્મણસ્પતિએ તને ફરી મૂક્યો છે.
12.2.7
यो अग्निः क्रव्यात्प्रविवेश नो गृहमिमं पश्यन्न् इतरं जातवेदसम् ।
तं हरामि पितृयज्ञाय दूरं स घर्ममिन्धां परमे सधस्थे ॥ १२.२.७ ॥
અમારા ઘરમાં પ્રવેશેલા માંસભક્ષક અગ્નિને, બીજા જાતવેદસને જોતાં, પિતૃયજ્ઞ માટે દૂર લઈ જાઉં છું; તે પરમ સ્થાને ઘર્મને પ્રજ્વલિત કરે.
12.2.8
क्रव्यादमग्निं प्र हिणोमि दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः ।
इहायमितरो जातवेदा देवो देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन् ॥ १२.२.८ ॥
માંસભક્ષક અગ્નિને દૂર મોકલું છું; યમરાજા પાસે તે મલવાહક જાય. અહીં આ બીજો જાતવેદ દેવ, જાણીને, દેવોને હવ્ય વહન કરે.
12.2.9
क्रव्यादमग्निमिषितो हरामि जनान् दृंहन्तं वज्रेण मृत्युम् ।
नि तं शास्मि गार्हपत्येन विद्वान् पितॄणां लोकेऽपि भागो अस्तु ॥ १२.२.९ ॥
માંસભક્ષક અગ્નિને પ્રેરિત થઈ લઈ જાઉં છું; વજ્રથી લોકોને મારનાર મૃત્યુ તે જ છે. જાણીને ગાર્હપત્ય અગ્નિથી તેને વશ કરું છું; પિતૃલોકમાં પણ તેનો ભાગ હો.
12.2.10
क्रव्यादमग्निं शशमानमुक्थ्यं प्र हिणोमि पथिभिः पितृयाणैः ।
मा देवयानैः पुनरा गा अत्रैवैधि पितृषु जागृहि त्वम् ॥ १२.२.१० ॥
માંસભક્ષક અગ્નિને, સ્તુત્ય તેને, પિતૃયાનના માર્ગોથી મોકલું છું; દેવયાનોથી તે ફરી ન આવે. અહીં જ રહે, પિતૃઓ વચ્ચે જાગૃત રહે.
12.2.11
समिन्धते संकसुकं स्वस्तये शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः ।
जहाति रिप्रमत्येन एति समिद्धो अग्निः सुपुना पुनाति ॥ १२.२.११ ॥
કલ્યાણ માટે તેઓ સંકસુકને પ્રજ્વલિત કરે છે; શુદ્ધ, તેજસ્વી અને પાવન થઈને. મલિનતાને તે છોડે છે; પ્રજ્વલિત અગ્નિ સારી રીતે શુદ્ધ કરે છે.
12.2.12
देवो अग्निः संकसुको दिवस्पृष्ठान्यारुहत् ।
मुच्यमानो निरेणसोऽमोगस्मामशस्त्याः ॥ १२.२.१२ ॥
દેવ અગ્નિ સંકસુક સ્વર્ગની પીઠ પર ચઢ્યો. પાપમાંથી મુક્ત થતાં, નિષ્ફળ ન થનાર, નિંદિત (શાપ) થી પણ.
12.2.13
अस्मिन् वयं संकसुके अग्नौ रिप्राणि मृज्महे ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १२.२.१३ ॥
આ સંકસુક અગ્નિમાં આપણે આપણી મલિનતા લૂછીએ છીએ. યજ્ઞયોગ્ય અને શુદ્ધ થયા; તે આપણું આયુષ્ય વધારે.
12.2.14
संकसुको विकसुको निर्ऋथो यश्च निस्वरः ।
ते ते यक्ष्मं सवेदसो दूराद्दूरमनीनशन् ॥ १२.२.१४ ॥
સંકસુક, વિકસુક, નિર્ઋથ અને જે નિઃસ્વર છે તેઓ સૌ મળીને તારા યક્ષ્મ (ક્ષય રોગ) ને દૂરથી ઘણે દૂર ભગાડે.
12.2.15
यो नो अश्वेषु वीरेषु यो नो गोष्वजाविषु ।
क्रव्यादं निर्णुदामसि यो अग्निर्जनयोपनः ॥ १२.२.१५ ॥
આપણા ઘોડાઓમાં, વીરોમાં, આપણી ગાયો, બકરી-ઘેટાંમાં રહેલા માંસભક્ષકને આપણે બહાર કાઢીએ છીએ; લોકો દ્વારા આપણને પીડા આપનાર અગ્નિને.
12.2.16
अन्येभ्यस्त्वा पुरुषेभ्यो गोभ्यो अश्वेभ्यस्त्वा ।
निः क्रव्यादं नुदामसि यो अग्निर्जीवितयोपनः ॥ १२.२.१६ ॥
બીજાઓ માટે, મનુષ્યો માટે, ગાયો માટે, ઘોડાઓ માટે તને; માંસભક્ષકને આપણે બહાર કાઢીએ છીએ; જીવન દ્વારા આપણને પીડા આપનાર અગ્નિને.
12.2.17
यस्मिन् देवा अमृजत यस्मिन् मनुष्या उत ।
तस्मिन् घृतस्तावो मृष्ट्वा त्वमग्ने दिवं रुह ॥ १२.२.१७ ॥
દેવોએ જેમાં શુદ્ધિ મેળવી અને મનુષ્યોએ જેમાં શુદ્ધિ મેળવી, તેમાં જ ઘીથી ભીંજાયેલા સ્રુવને શુદ્ધ કરીને, હે અગ્નિ, તું સ્વર્ગે ચઢ.
12.2.18
समिद्धो अग्न आहुत स नो माभ्यपक्रमीः ।
अत्रैव दीदिहि द्यवि ज्योक्च सूर्यं दृशे ॥ १२.२.१८ ॥
હે અગ્નિ, સારી રીતે પ્રજ્વલિત અને આહુતિથી તૃપ્ત થઈને તું અમારાથી મોં ફેરવીશ નહીં; અહીં જ આકાશમાં ચમક; સૂર્યને જોવા માટે લાંબા સમય સુધી (અમને પ્રકાશ આપ).
12.2.19
सीसे मृड्ढ्वं नडे मृड्ढ्वमग्नौ संकसुके च यत् ।
अथो अव्यां रामायां शीर्षक्तिमुपबर्हणे ॥ १२.२.१९ ॥
સીસામાં શુદ્ધ થાઓ, નડમાં શુદ્ધ થાઓ, અગ્નિમાં, સંકસુકમાં જે હોય તેમાં પણ શુદ્ધ થાઓ; પછી ઊનમાં, કાળા વસ્ત્રમાં, ઓશીકામાં માથાનો રોગ (શુદ્ધ કરો).
12.2.20
सीसे मलं सादयित्वा शीर्षक्तिमुपबर्हणे ।
अव्यामसिक्न्यां मृष्ट्वा शुद्धा भवत यज्ञियाः ॥ १२.२.२० ॥
સીસામાં મળ મૂકીને, ઓશીકામાં માથાનો રોગ; ઊનમાં, કાળા ઊનમાં શુદ્ધ કરીને, યજ્ઞને યોગ્ય અને શુદ્ધ થાઓ.
12.2.21
परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्त एष इतरो देवयानात् ।
चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमीहेमे वीरा बहवो भवन्तु ॥ १२.२.२१ ॥
હે મૃત્યુ, દેવયાનથી અલગ તારા તે માર્ગે દૂર જા. આંખવાળા અને સાંભળનાર તને કહું છું: અહીં આ વીરો ઘણા થાઓ.
12.2.22
इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्न् अभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य ।
प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय सुवीरासो विदथमा वदेम ॥ १२.२.२२ ॥
આ જીવિત લોકો મૃતકોથી અલગ થઈને પાછા ફર્યા છે; આજે દેવોનું આહ્વાન અમારા માટે શુભ બન્યું. નૃત્ય અને હાસ્ય માટે અમે આગળ વધ્યા; ઉત્તમ વીરો સાથે સભામાં બોલીએ.
12.2.23
इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् ।
शतं जीवन्तः शरदः पुरूचीस्तिरो मृत्युं दधतां पर्वतेन ॥ १२.२.२३ ॥
જીવતા લોકો માટે હું આ વાડ મૂકું છું; આમાંથી કોઈ બીજા માર્ગે ન જાય. સો શરદ ઋતુઓ જીવીને, તેઓ મૃત્યુને પર્વત વડે દૂર રાખે.
12.2.24
आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति स्थ ।
तान् वस्त्वष्टा सुजनिमा सजोषाः सर्वमायुर्नयतु जीवनाय ॥ १२.२.२४ ॥
આયુષ્ય પસંદ કરીને, વૃદ્ધાવસ્થા સુધી ચઢો; એક પછી એક પ્રયત્ન કરતાં તમે જાઓ છો. ત્વષ્ટા, સુજનિમા, સહાયક થઈને, જીવન માટે સંપૂર્ણ આયુષ્ય તેમને લઈ જાય.
12.2.25
यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ र्तव ऋतुभिर्यन्ति साकम् ।
यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम् ॥ १२.२.२५ ॥
દિવસો ક્રમે આવે છે, ઋતુઓ ઋતુઓ સાથે ચાલે છે, જેથી પાછળનું આગળનાને છોડે નહીં; તેમ, હે ધાતા, એમનાં આયુષ્યો ગોઠવ.
12.2.26
अश्मन्वती रीयते सं रभध्वं वीरयध्वं प्र तरता सखायः ।
अत्रा जहीत ये असन् दुरेवा अनमीवान् उत्तरेमाभि वाजान् ॥ १२.२.२६ ॥
પથ્થરાળી નદી વહે છે; સાથે પકડો, વીરોની જેમ વર્તો, હે મિત્રો, પાર ઊતરો. ખરાબ માર્ગવાળાઓને અહીં જ છોડી દો; રોગરહિત થઈને આપણે પુરસ્કારો તરફ પાર ઊતરીએ.
12.2.27
उत्तिष्ठता प्र तरता सखायोऽश्मन्वती नदी स्यन्दत इयम् ।
अत्रा जहीत ये असन्न् अशिवाः शिवान्त्स्योनान् उत्तरेमाभि वाजान् ॥ १२.२.२७ ॥
ઊઠો, હે મિત્રો, પાર ઊતરો; આ પથ્થરાળી નદી વહે છે. અશુભોને અહીં જ છોડી દો; શુભ અને સુખકારી લોકો સાથે આપણે પુરસ્કારો તરફ પાર ઊતરીએ.
12.2.28
वैश्वदेवीं वर्चसा आ रभध्वं शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः ।
अतिक्रामन्तो दुरिता पदानि शतं हिमाः सर्ववीरा मदेम ॥ १२.२.२८ ॥
સર્વ દેવોની આ શક્તિને તેજ સાથે ગ્રહણ કરો; શુદ્ધ, પવિત્ર અને પાવન થઈને, વિપત્તિઓના માર્ગો પાર કરીને, સો શિયાળા સુધી સર્વ વીરો સહિત આપણે આનંદ કરીએ.
12.2.29
उदीचीनैः पथिभिर्वायुमद्भिरतिक्रामन्तोऽवरान् परेभिः ।
त्रिः सप्त कृत्व ऋषयः परेता मृत्युं प्रत्यौहन् पदयोपनेन ॥ १२.२.२९ ॥
ઉત્તર તરફના પવનવાળા માર્ગોથી, નીચલાઓને ઓળંગીને, સાત વાર ત્રણ વાર ઋષિઓ પેલે પાર ગયા; પગથી મૃત્યુને પાછો હાંકી કાઢ્યો.
12.2.30
मृत्योः पदं योपयन्त एत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ।
आसीना मृत्युं नुदता सधस्थेऽथ जीवासो विदथमा वदेम ॥ १२.२.३० ॥
મૃત્યુનું પગલું રોકીને, આ દીર્ઘાયુને વધુ ધારણ કરીને, એક જ સ્થાને બેસીને મૃત્યુને હાંકી કાઢીને, ત્યારે જીવતા રહીને અહીં સભામાં બોલીએ.
12.2.31
इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं स्पृशन्ताम् ।
अनश्रवो अनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥ १२.२.३१ ॥
આ સ્ત્રીઓ વિધવા નથી, ઉત્તમ પતિવાળી છે; કાજળ અને ઘી વડે પોતાને સ્પર્શે; આંસુ વિનાની, રોગ વિનાની, સુંદર આભૂષણવાળી, માતાઓ પહેલાં ઘરમાં ચઢે.
12.2.32
व्याकरोमि हविषाहमेतौ तौ ब्रह्मणा व्यहं कल्पयामि ।
स्वधां पितृभ्यो अजरां कृणोमि दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि ॥ १२.२.३२ ॥
હું હવિથી આ બેને અલગ કરું છું, બ્રહ્મ (મંત્ર) વડે તે બેને ગોઠવું છું; પિતૃઓ માટે સ્વધાને અજર બનાવું છું; દીર્ઘ આયુષ્યથી આમને એકસાથે સર્જું છું.
12.2.33
यो नो अग्निः पितरो हृत्स्वन्तराविवेशामृतो मर्त्येषु ।
मय्यहं तं परि गृह्णामि देवं मा सो अस्मान् द्विक्षत मा वयं तम् ॥ १२.२.३३ ॥
હે પિતૃઓ, જે અગ્નિ અમારા હૃદયોમાં પ્રવેશ્યો છે, જે મર્ત્યોમાં અમર છે, તે દેવને હું મારામાં ગ્રહણ કરું છું; તે અમને દ્વેષ ન કરે, અને અમે તેને દ્વેષ ન કરીએ.
12.2.34
अपावृत्य गार्हपत्यात्क्रव्यादा प्रेत दक्षिणा ।
प्रियं पितृभ्य आत्मने ब्रह्मभ्यः कृणुता प्रियम् ॥ १२.२.३४ ॥
ગાર્હપત્ય અગ્નિથી દૂર થઈને, હે માંસભક્ષી રાક્ષસો, દક્ષિણ દિશામાં ચાલ્યા જાઓ; પિતૃઓ, પોતાના અને બ્રાહ્મણો માટે પ્રિય કાર્ય કરો.
12.2.35
द्विभागधनमादाय प्र क्षिणात्यवर्त्या ।
अग्निः पुत्रस्य ज्येष्ठस्य यः क्रव्यादनिराहितः ॥ १२.२.३५ ॥
જે માંસભક્ષી રાક્ષસ અગ્નિમાં સ્થાપિત નથી, તે બે ભાગનું ધન લઈને છળથી નાશ કરે છે; જ્યેષ્ઠ પુત્રનો અગ્નિ (તેનું રક્ષણ કરે છે).
12.2.36
यत्कृषते यद्वनुते यच्च वस्नेन विन्दते ।
सर्वं मर्त्यस्य तन् नास्ति क्रव्याच्चेदनिराहितः ॥ १२.२.३६ ॥
મનુષ્ય જે ખેડે છે, જે જીતે છે, અને જે મૂલ્ય આપીને મેળવે છે — માંસભક્ષી રાક્ષસ અગ્નિમાં સ્થાપિત ન હોય તો, તે બધું મર્ત્યનું રહેતું નથી.
12.2.37
अयज्ञियो हतवर्चा भवति नैनेन हविरत्तवे ।
छिनत्ति कृष्या गोर्धनाद्यं क्रव्यादनुवर्तते ॥ १२.२.३७ ॥
તે યજ્ઞને અયોગ્ય બને છે, તેનું તેજ નષ્ટ થાય છે; આના દ્વારા હવિ ખાવામાં આવતી નથી. માંસભક્ષી રાક્ષસ જેની પાછળ ચાલે છે, તેને ખેતી અને ગોધનથી કાપી નાખે છે.
12.2.38
मुहुर्गृध्यैः प्र वदत्यार्तिं मर्त्यो नीत्य ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति ॥ १२.२.३८ ॥
મર્ત્ય લોભી ગીધો સાથે વારંવાર પીડાની વાત કરે છે; પણ માંસભક્ષકોને, નજીકથી જાણતો અગ્નિ દૂર ભગાડે છે.
12.2.39
ग्राह्या गृहाः सं सृज्यन्ते स्त्रिया यन् म्रियते पतिः ।
ब्रह्मैव विद्वान् एष्यो यः क्रव्यादं निरादधत् ॥ १२.२.३९ ॥
પતિ મૃત્યુ પામે ત્યારે પત્ની દ્વારા ઘરો ગ્રહણમાં બંધાય છે; ક્રવ્યાદને દૂર મૂકનાર જ્ઞાની બ્રહ્મ જ છે.
12.2.40
यद्रिप्रं शमलं चकृम यच्च दुष्कृतम् ।
आपो मा तस्माच्छुम्भन्त्वग्नेः संकसुकाच्च यत् ॥ १२.२.४० ॥
અમે કરેલ જે મળ, કલંક અને દુષ્કર્મ છે, તેનાથી જળો મને શુદ્ધ કરો; અગ્નિના સંકસુકથી પણ જે છે તેનાથી.
12.2.41
ता अधरादुदीचीराववृत्रन् प्रजानैतीः पथिभिर्देवयानैः ।
पर्वतस्य वृषभस्याधि पृष्ठे नवाश्चरन्ति सरितः पुराणीः ॥ १२.२.४१ ॥
તે નીચેથી ઉપર વળી; દેવયાન માર્ગોથી માર્ગ જાણીને જતી; પર્વત અને વૃષભની પીઠ પર નવી અને જૂની નદીઓ ફરે છે.
12.2.42
अग्ने अक्रव्यान् निः क्रव्यादं नुदा देवयजनं वह ॥ १२.२.४२ ॥
હે અગ્નિ, માંસભક્ષક ન હોવા છતાં, માંસભક્ષકને બહાર હાંકી દે; દેવયજન તરફ લાવ.
12.2.43
इमं क्रव्यादा विवेशायं क्रव्यादमन्वगात् ।
व्याघ्रौ कृत्वा नानानं तं हरामि शिवापरम् ॥ १२.२.४३ ॥
આમાં માંસભક્ષિણી પ્રવેશી; આ ક્રવ્યાદની પાછળ આવ્યો; બે વાઘ બનાવીને, અનેક રીતે તેને હું હરી લઉં છું, શુભ બીજાને.
12.2.44
अन्तर्धिर्देवानां परिधिर्मनुष्याणामग्निर्गार्हपत्य उभयान् अन्तरा श्रितः ॥ १२.२.४४ ॥
દેવોની અંતર્ધિ, મનુષ્યોની પરિધિ; ગાર્હપત્ય અગ્નિ બંનેની વચ્ચે સ્થિત છે.
12.2.45
जीवानामायुः प्र तिर त्वमग्ने पितॄणां लोकमपि गच्छन्तु ये मृताः ।
सुगार्हपत्यो वितपन्न् अरातिमुषामुषां श्रेयसीं धेह्यस्मै ॥ १२.२.४५ ॥
હે અગ્નિ, જીવિતોનું આયુષ્ય વધારો; જે મૃત છે તેઓ પિતૃલોકે પણ જાય. ઉત્તમ ગાર્હપત્ય અગ્નિ બનીને શત્રુને તપાવો, અને દરેક ઉષામાં એને શ્રેષ્ઠ કલ્યાણ આપો.
12.2.46
सर्वान् अग्ने सहमानः सपत्नान् ऐषामूर्जं रयिमस्मासु धेहि ॥ १२.२.४६ ॥
હે અગ્નિ, સર્વ શત્રુઓને પરાજિત કરીને, તેમનું બળ અને ધન અમારામાં સ્થાપો.
12.2.47
इममिन्द्रं वह्निं पप्रिमन्वारभध्वं स वो निर्वक्षद्दुरितादवद्यात् ।
तेनाप हत शरुमापतन्तं तेन रुद्रस्य परि पातास्ताम् ॥ १२.२.४७ ॥
આ ઇન્દ્રને, વાહક અને પૂર્ણને પકડો; તે તમને દુરિતથી, નિંદ્ય અપરાધથી પાર ઉતારે. તેનાથી આવતા બાણને દૂર કરો; રુદ્રના રક્ષણથી તમે બંને રક્ષાઓ.
12.2.48
अनड्वाहं प्लवमन्वारभध्वं स वो निर्वक्षद्दुरितादवद्यात् ।
आ रोहत सवितुर्नावमेतां षड्भिरुर्वीभिरमतिं तरेम ॥ १२.२.४८ ॥
આ બળદ અને નાવને પકડો; તે તમને દુરિતથી, નિંદ્ય અપરાધથી બહાર કાઢે. સવિતાની આ નાવ પર ચઢો; છ વિશાળ દિશાઓ સાથે આપણે સંકટ પાર કરીએ.
12.2.49
अहोरात्रे अन्वेषि बिभ्रत्क्षेम्यस्तिष्ठन् प्रतरणः सुवीरः ।
अनातुरान्त्सुमनसस्तल्प बिभ्रज्ज्योगेव नः पुरुषगन्धिरेधि ॥ १२.२.४९ ॥
દિવસ અને રાત્રિની પાછળ તું જાય છે; ક્ષેમ ધારણ કરીને, સ્થિર રહીને, પાર ઉતારનાર, ઉત્તમ વીરો સાથે; રોગરહિત અને પ્રસન્નમનના લોકોને શય્યા પર ધારણ કરીને, લાંબા સમય સુધી અમારા માટે માણસોની સુગંધ થા.
12.2.50
ते देवेभ्य आ वृश्चन्ते पापं जीवन्ति सर्वदा ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादश्व इवानुवपते नडम् ॥ १२.२.५० ॥
તેઓ દેવોથી પાપ કાપે છે અને સદા જીવે છે. અગ્નિ નજીકથી માંસભક્ષક રાક્ષસોને, ઘોડો જેમ નરકટને વિખેરે તેમ, વિખેરે છે.
12.2.51
येऽश्रद्धा धनकाम्या क्रव्यादा समासते ।
ते वा अन्येषां कुम्भीं पर्यादधति सर्वदा ॥ १२.२.५१ ॥
જેઓ શ્રદ્ધાવિહીન, ધનની કામનાથી માંસભક્ષી રાક્ષસોની જેમ એકત્ર બેસે છે, તેઓ સદા બીજાઓનું વાસણ ચારે બાજુ મૂકે છે.
12.2.52
प्रेव पिपतिषति मनसा मुहुरा वर्तते पुनः ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति ॥ १२.२.५२ ॥
મનથી ઉડી જવાની ઇચ્છા કરતો વારંવાર પાછો ફરે છે; નજીકનો અગ્નિ, બધું જાણનાર, માંસભક્ષી રાક્ષસોને ભગાડે છે.
12.2.53
अविः कृष्णा भागधेयं पशूनां सीसं क्रव्यादपि चन्द्रं त आहुः ।
माषाः पिष्टा भागधेयं ते हव्यमरण्यान्या गह्वरं सचस्व ॥ १२.२.५३ ॥
કાળી ઘેટી પશુઓનો ભાગ છે; સીસું અને ચાંદી પણ માંસભક્ષકનો ભાગ કહે છે. વાટેલા અડદ તારો ભાગ અને હવિ છે; હે વનવાસિની, ગાઢ વનમાં જા.
12.2.54
इषीकां जरतीमिष्ट्वा तिल्पिञ्जं दण्डनं नडम् ।
तमिन्द्र इध्मं कृत्वा यमस्याग्निं निरादधौ ॥ १२.२.५४ ॥
સૂકી બરુની સળી, તલનો દાંડો, દંડ અને નળ અર્પીને, તેને ઇન્દ્રે સમિધ બનાવી યમના અગ્નિમાં મૂક્યો.
12.2.55
प्रत्यञ्चमर्कं प्रत्यर्पयित्वा प्रविद्वान् पन्थां वि ह्याविवेश ।
परामीषामसून् दिदेश दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि ॥ १२.२.५५ ॥
સામા મુખવાળી જ્વાળાને પાછી મોકલીને, જ્ઞાની થઈને તેણે માર્ગમાં પ્રવેશ કર્યો; આમનાં પ્રાણ દૂર મોકલ્યા; દીર્ઘાયુ સાથે આમને મુક્ત કરું છું.