അഥർവവേദം · സൂക്തം 12.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.2.1
नडमा रोह न ते अत्र लोक इदं सीसं भागधेयं त एहि ।
यो गोषु यक्ष्मः पुरुषेषु यक्ष्मस्तेन त्वं साकमधराङ्परेहि ॥ १२.२.१ ॥
ഞാങ്ങണയിൽ കയറരുത്; ഈ ലോകത്തിൽ ഇതാ നിന്റെ ഓഹരി, ഈയം; വരിക. പശുക്കളിലുള്ള യക്ഷ്മവും മനുഷ്യരിലുള്ള യക്ഷ്മവും — അതോടൊപ്പം നീ താഴോട്ട് അകന്നുപോകുക.
12.2.2
अघशंसदुःशंसाभ्यां करेणानुकरेण च ।
यक्ष्मं च सर्वं तेनेतो मृत्युं च निरजामसि ॥ १२.२.२ ॥
അഘശംസൻ, ദുഃശംസൻ എന്നിവരാലും, കരേണൻ, അനുകരേണൻ എന്നിവരാലും, എല്ലാ യക്ഷ്മവും മൃത്യുവും അതോടുകൂടി ഇവിടെനിന്ന് ഞങ്ങൾ ഓടിക്കുന്നു.
12.2.3
निरितो मृत्युं निर्ऋतिं निररातिमजामसि ।
यो नो द्वेष्टि तमद्ध्यग्ने अक्रव्याद्यमु द्विष्मस्तमु ते प्र सुवामसि ॥ १२.२.३ ॥
ഇവിടെനിന്ന് മൃത്യുവിനെയും നിർഋതിയെയും നിരരാതിയെയും ഞങ്ങൾ ഓടിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെ, അഗ്നേ, ആ അക്രവ്യാദനെ നീ ഭക്ഷിക്കുക; ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനെ നിന്റെ നേരെ ഞങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്നു.
12.2.4
यद्यग्निः क्रव्याद्यदि वा व्याघ्र इमं गोष्ठं प्रविवेशान्योकाः ।
तं माषाज्यं कृत्वा प्र हिणोमि दूरं स गच्छत्वप्सुषदोऽप्यग्नीन् ॥ १२.२.४ ॥
അഗ്നി അക്രവ്യാദനായാലും, അല്ലെങ്കിൽ കടുവ മറ്റൊരിടത്തുനിന്ന് ഈ തൊഴുത്തിൽ കടന്നിരുന്നാലും, അവനെ ഉഴുന്നും നെയ്യും ആക്കി ഞാൻ ദൂരേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; അവൻ വെള്ളത്തിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നികളിലേക്കും പോകട്ടെ.
12.2.5
यत्त्वा क्रुद्धाः प्रचक्रुर्मन्युना पुरुषे मृते ।
सुकल्पमग्ने तत्त्वया पुनस्त्वोद्दीपयामसि ॥ १२.२.५ ॥
ക്രുദ്ധരായവർ മരിച്ച പുരുഷനിൽ, കോപത്തോടെ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നേ, അതിനെ നിന്നാൽ സുകൽപമാക്കുന്നു; വീണ്ടും നിന്നെ ഞങ്ങൾ കത്തിക്കുന്നു.
12.2.6
पुनस्त्वादित्या रुद्रा वसवः पुनर्ब्रह्मा वसुनीतिरग्ने ।
पुनस्त्वा ब्रह्मणस्पतिराधाद्दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ १२.२.६ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കട്ടെ; വസുക്കളെ നയിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവ് നിന്നെ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കട്ടെ; നൂറു ശരത്കാലങ്ങളുടെ ദീർഘായുസ്സിനായി ബ്രഹ്മണസ്പതി നിന്നെ വീണ്ടും വെച്ചിരിക്കുന്നു.
12.2.7
यो अग्निः क्रव्यात्प्रविवेश नो गृहमिमं पश्यन्न् इतरं जातवेदसम् ।
तं हरामि पितृयज्ञाय दूरं स घर्ममिन्धां परमे सधस्थे ॥ १२.२.७ ॥
ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ കടന്ന മാംസഭോജിയായ അഗ്നിയെ, മറ്റൊരു ജാതവേദസനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, പിതൃയജ്ഞത്തിനായി ദൂരേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവൻ പരമമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഘർമം ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ.
12.2.8
क्रव्यादमग्निं प्र हिणोमि दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः ।
इहायमितरो जातवेदा देवो देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन् ॥ १२.२.८ ॥
മാംസഭോജിയായ അഗ്നിയെ ദൂരേക്ക് അയക്കുന്നു; യമരാജന്റെ അടുത്തേക്ക് മലിനത വഹിക്കുന്നവൻ പോകട്ടെ. ഇവിടെ ഈ മറ്റൊരു ജാതവേദസ് ദേവൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവന്മാർക്ക് ഹവ്യം വഹിക്കട്ടെ.
12.2.9
क्रव्यादमग्निमिषितो हरामि जनान् दृंहन्तं वज्रेण मृत्युम् ।
नि तं शास्मि गार्हपत्येन विद्वान् पितॄणां लोकेऽपि भागो अस्तु ॥ १२.२.९ ॥
മാംസഭോജിയായ അഗ്നിയെ പ്രേരിതനായി കൊണ്ടുപോകുന്നു; വജ്രംകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ അടിക്കുന്ന മൃത്യുവാണവൻ. അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗാർഹപത്യാഗ്നിയാൽ അവനെ അടക്കുന്നു; പിതൃലോകത്തിലും അവന് ഒരു ഓഹരി ഉണ്ടാകട്ടെ.
12.2.10
क्रव्यादमग्निं शशमानमुक्थ्यं प्र हिणोमि पथिभिः पितृयाणैः ।
मा देवयानैः पुनरा गा अत्रैवैधि पितृषु जागृहि त्वम् ॥ १२.२.१० ॥
മാംസഭോജിയായ അഗ്നിയെ, സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനെ, പിതൃമാർഗങ്ങളിലൂടെ അയക്കുന്നു; ദേവയാനങ്ങളിലൂടെ അവൻ വീണ്ടും വരാതിരിക്കട്ടെ. ഇവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുക, പിതൃക്കളുടെ ഇടയിൽ ജാഗരൂകനായിരിക്കുക.
12.2.11
समिन्धते संकसुकं स्वस्तये शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः ।
जहाति रिप्रमत्येन एति समिद्धो अग्निः सुपुना पुनाति ॥ १२.२.११ ॥
ക്ഷേമത്തിനായി അവർ സംകസുകത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; ശുദ്ധരും പ്രകാശമുള്ളവരും പാവനരുമായി. മാലിന്യത്തെ അവൻ വിടുന്നു; ജ്വലിച്ച അഗ്നി നന്നായി ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
12.2.12
देवो अग्निः संकसुको दिवस्पृष्ठान्यारुहत् ।
मुच्यमानो निरेणसोऽमोगस्मामशस्त्याः ॥ १२.२.१२ ॥
ദേവനായ അഗ്നി സംകസുകൻ ആകാശത്തിന്റെ പുറത്ത് കയറി. പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനായി, വ്യർഥമല്ലാത്ത, നിന്ദിതമായ (ശാപത്തിൽനിന്നും).
12.2.13
अस्मिन् वयं संकसुके अग्नौ रिप्राणि मृज्महे ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १२.२.१३ ॥
ഈ സംകസുക അഗ്നിയിൽ നാം നമ്മുടെ മാലിന്യങ്ങൾ തുടച്ചുകളയുന്നു. യജ്ഞയോഗ്യരും ശുദ്ധരുമായി; അവൻ നമ്മുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടട്ടെ.
12.2.14
संकसुको विकसुको निर्ऋथो यश्च निस्वरः ।
ते ते यक्ष्मं सवेदसो दूराद्दूरमनीनशन् ॥ १२.२.१४ ॥
സംകസുകൻ, വികസുകൻ, നിർഋഥൻ, നിസ്വരൻ എന്നിവർ ഒന്നിച്ച് നിന്റെ യക്ഷ്മത്തെ (ക്ഷയരോഗം) ദൂരെനിന്ന് ഏറെ ദൂരത്തേക്ക് ഓടിച്ചുകളയട്ടെ.
12.2.15
यो नो अश्वेषु वीरेषु यो नो गोष्वजाविषु ।
क्रव्यादं निर्णुदामसि यो अग्निर्जनयोपनः ॥ १२.२.१५ ॥
നമ്മുടെ കുതിരകളിലും വീരന്മാരിലും, നമ്മുടെ പശുക്കളിലും ആടുകളിലും ഉള്ള മാംസഭോജിയെ ഞങ്ങൾ പുറത്താക്കുന്നു; ജനങ്ങളാൽ നമ്മെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും.
12.2.16
अन्येभ्यस्त्वा पुरुषेभ्यो गोभ्यो अश्वेभ्यस्त्वा ।
निः क्रव्यादं नुदामसि यो अग्निर्जीवितयोपनः ॥ १२.२.१६ ॥
മറ്റുള്ളവർക്കായി, മനുഷ്യർക്കായി, പശുക്കൾക്കായി, കുതിരകൾക്കായി നിന്നെ; മാംസഭോജിയെ ഞങ്ങൾ പുറത്താക്കുന്നു; ജീവിതത്തിലൂടെ നമ്മെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും.
12.2.17
यस्मिन् देवा अमृजत यस्मिन् मनुष्या उत ।
तस्मिन् घृतस्तावो मृष्ट्वा त्वमग्ने दिवं रुह ॥ १२.२.१७ ॥
ദേവന്മാർ ഏതിൽ ശുദ്ധി നേടിയോ, മനുഷ്യർ ഏതിൽ ശുദ്ധി നേടിയോ, അതിൽത്തന്നെ നെയ്യിൽ നനഞ്ഞ സ്രുവത്തെ ശുദ്ധമാക്കി, അഗ്നേ, നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കയറുക.
12.2.18
समिद्धो अग्न आहुत स नो माभ्यपक्रमीः ।
अत्रैव दीदिहि द्यवि ज्योक्च सूर्यं दृशे ॥ १२.२.१८ ॥
അഗ്നേ, നന്നായി ജ്വലിച്ച്, ആഹുതിയാൽ തൃപ്തനായി, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുതേ; ഇവിടെത്തന്നെ ആകാശത്ത് ശോഭിക്കുക; സൂര്യനെ കാണാൻ ദീർഘകാലം (ഞങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചം നൽകുക).
12.2.19
सीसे मृड्ढ्वं नडे मृड्ढ्वमग्नौ संकसुके च यत् ।
अथो अव्यां रामायां शीर्षक्तिमुपबर्हणे ॥ १२.२.१९ ॥
ഈയത്തിൽ ശുദ്ധരാകുവിൻ, നളത്തിൽ ശുദ്ധരാകുവിൻ, അഗ്നിയിൽ, സംകസുകത്തിൽ എന്തുണ്ടോ അതിലും ശുദ്ധരാകുവിൻ; പിന്നെ കമ്പിളിയിലും കറുത്ത തുണിയിലും തലയിണയിലും തലവേദന (ശുദ്ധമാക്കുവിൻ).
12.2.20
सीसे मलं सादयित्वा शीर्षक्तिमुपबर्हणे ।
अव्यामसिक्न्यां मृष्ट्वा शुद्धा भवत यज्ञियाः ॥ १२.२.२० ॥
ഈയത്തിൽ മലിനത വെച്ച്, തലയിണയിൽ തലവേദന; കമ്പിളിയിൽ, കറുത്ത കമ്പിളിയിൽ ശുദ്ധമാക്കി, യജ്ഞയോഗ്യരായി ശുദ്ധരാകുവിൻ.
12.2.21
परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्त एष इतरो देवयानात् ।
चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमीहेमे वीरा बहवो भवन्तु ॥ १२.२.२१ ॥
ഹേ മൃത്യോ, ദേവയാനത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുള്ള നിന്റെ ആ വഴിയിലൂടെ അകന്നുപോകുക. കണ്ണുള്ളവനും കേൾക്കുന്നവനുമായ നിന്നോട് ഞാൻ പറയുന്നു: ഇവിടെ ഈ വീരന്മാർ ധാരാളമാകട്ടെ.
12.2.22
इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्न् अभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य ।
प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय सुवीरासो विदथमा वदेम ॥ १२.२.२२ ॥
ഈ ജീവികൾ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് തിരിച്ചുവന്നു; ഇന്ന് ദേവന്മാരുടെ വിളി ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളകരമായി. നൃത്തത്തിനും ചിരിക്കും മുന്നോട്ടുപോയി; നല്ല വീരന്മാരോടൊപ്പം സഭയിൽ സംസാരിക്കാം.
12.2.23
इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् ।
शतं जीवन्तः शरदः पुरूचीस्तिरो मृत्युं दधतां पर्वतेन ॥ १२.२.२३ ॥
ജീവിക്കുന്നവർക്കായി ഈ വേലി ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഇവരിൽ ആരും മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് പോകാതിരിക്കട്ടെ. നൂറു ശരത്കാലങ്ങൾ ജീവിച്ച്, അവർ മൃത്യുവെ പർവതത്താൽ അകറ്റി നിർത്തട്ടെ.
12.2.24
आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति स्थ ।
तान् वस्त्वष्टा सुजनिमा सजोषाः सर्वमायुर्नयतु जीवनाय ॥ १२.२.२४ ॥
ആയുസ്സ് തിരഞ്ഞെടുത്ത്, വാർധക്യം വരെ കയറുവിൻ; ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ പോകുന്നു. അവർക്ക് ത്വഷ്ടാവ്, സുജനിമാവ്, അനുകൂലനായി, ജീവനത്തിനായി സമ്പൂർണ ആയുസ്സ് നയിക്കട്ടെ.
12.2.25
यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ र्तव ऋतुभिर्यन्ति साकम् ।
यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम् ॥ १२.२.२५ ॥
ദിവസങ്ങൾ ക്രമമായി വരുന്നതുപോലെ, ഋതുക്കൾ ഋതുക്കളോടൊപ്പം പോകുന്നതുപോലെ, പിന്നത് മുമ്പത്തേതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാതെ; അതുപോലെ, ധാതാവേ, ഇവരുടെ ആയുസ്സുകൾ ക്രമപ്പെടുത്തൂ.
12.2.26
अश्मन्वती रीयते सं रभध्वं वीरयध्वं प्र तरता सखायः ।
अत्रा जहीत ये असन् दुरेवा अनमीवान् उत्तरेमाभि वाजान् ॥ १२.२.२६ ॥
കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ നദി ഒഴുകുന്നു; ഒന്നിച്ചു പിടിക്കുവിൻ, വീരന്മാരായി പ്രവർത്തിക്കുവിൻ, സഖാക്കളേ, കടക്കുവിൻ. ദുർവഴിക്കാരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ; രോഗരഹിതരായി നാം സമ്മാനങ്ങളിലേക്ക് കടക്കട്ടെ.
12.2.27
उत्तिष्ठता प्र तरता सखायोऽश्मन्वती नदी स्यन्दत इयम् ।
अत्रा जहीत ये असन्न् अशिवाः शिवान्त्स्योनान् उत्तरेमाभि वाजान् ॥ १२.२.२७ ॥
ഉയരുവിൻ, സഖാക്കളേ, കടക്കുവിൻ; ഈ കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ നദി ഒഴുകുന്നു. അശുഭരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ; ശുഭരും സുഖകരുമായവരോടൊപ്പം നാം സമ്മാനങ്ങളിലേക്ക് കടക്കട്ടെ.
12.2.28
वैश्वदेवीं वर्चसा आ रभध्वं शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः ।
अतिक्रामन्तो दुरिता पदानि शतं हिमाः सर्ववीरा मदेम ॥ १२.२.२८ ॥
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും സ്വന്തമായ ഈ ശക്തിയെ തേജസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുക; ശുദ്ധരും പവിത്രരുമായി, ദുരിതങ്ങളുടെ വഴികൾ കടന്ന്, നൂറു ശൈത്യകാലങ്ങൾ എല്ലാ വീരന്മാരോടുംകൂടി നാം ആനന്ദിക്കട്ടെ.
12.2.29
उदीचीनैः पथिभिर्वायुमद्भिरतिक्रामन्तोऽवरान् परेभिः ।
त्रिः सप्त कृत्व ऋषयः परेता मृत्युं प्रत्यौहन् पदयोपनेन ॥ १२.२.२९ ॥
വടക്കോട്ടുള്ള കാറ്റുള്ള വഴികളിലൂടെ, താഴെയുള്ളവയെ കടന്ന്, ഏഴു തവണ മൂന്നു തവണ ഋഷിമാർ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി; കാൽ കൊണ്ട് മരണത്തെ പിന്നോട്ട് തള്ളി.
12.2.30
मृत्योः पदं योपयन्त एत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ।
आसीना मृत्युं नुदता सधस्थेऽथ जीवासो विदथमा वदेम ॥ १२.२.३० ॥
മരണത്തിന്റെ കാൽവഴി തടഞ്ഞ്, ഈ ദീർഘായുസ്സിനെ കൂടുതൽ ധരിച്ച്, ഒരേ സ്ഥലത്ത് ഇരുന്ന് മരണത്തെ ഓടിച്ച്, അപ്പോൾ ജീവിച്ചിരുന്ന് ഇവിടെ സഭയിൽ നാം സംസാരിക്കട്ടെ.
12.2.31
इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं स्पृशन्ताम् ।
अनश्रवो अनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥ १२.२.३१ ॥
ഈ സ്ത്രീകൾ വിധവകളല്ലാത്തവരും നല്ല ഭർത്താക്കന്മാരുള്ളവരുമാണ്; അഞ്ജനവും നെയ്യും കൊണ്ട് തങ്ങളെ സ്പർശിക്കട്ടെ; കണ്ണീരില്ലാത്തവരും രോഗമില്ലാത്തവരും നല്ല ആഭരണങ്ങളുള്ളവരുമായി, സ്ത്രീകൾ ആദ്യം വീട്ടിൽ കയറട്ടെ.
12.2.32
व्याकरोमि हविषाहमेतौ तौ ब्रह्मणा व्यहं कल्पयामि ।
स्वधां पितृभ्यो अजरां कृणोमि दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि ॥ १२.२.३२ ॥
ഞാൻ ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ഇവരെ രണ്ടുപേരെയും വേർതിരിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മം (മന്ത്രം) കൊണ്ട് അവരെ ക്രമീകരിക്കുന്നു; പിതൃക്കൾക്കായുള്ള സ്വധയെ അജരമാക്കുന്നു; ദീർഘായുസ്സുകൊണ്ട് ഇവരെ ഒന്നിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
12.2.33
यो नो अग्निः पितरो हृत्स्वन्तराविवेशामृतो मर्त्येषु ।
मय्यहं तं परि गृह्णामि देवं मा सो अस्मान् द्विक्षत मा वयं तम् ॥ १२.२.३३ ॥
ഹേ പിതാക്കന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച, മർത്യരുടെയിടയിൽ അമൃതനായ ആ അഗ്നിയെ ഞാൻ എന്നിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു; ആ ദേവൻ ഞങ്ങളെ വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളും അവനെ വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ.
12.2.34
अपावृत्य गार्हपत्यात्क्रव्यादा प्रेत दक्षिणा ।
प्रियं पितृभ्य आत्मने ब्रह्मभ्यः कृणुता प्रियम् ॥ १२.२.३४ ॥
ഗാർഹപത്യാഗ്നിയിൽ നിന്ന് അകന്നു മാറി, ഹേ മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസരേ, ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് പോകൂ; പിതാക്കന്മാർക്കും സ്വന്തത്തിനും ബ്രാഹ്മണർക്കും പ്രിയമായത് ചെയ്യൂ.
12.2.35
द्विभागधनमादाय प्र क्षिणात्यवर्त्या ।
अग्निः पुत्रस्य ज्येष्ठस्य यः क्रव्यादनिराहितः ॥ १२.२.३५ ॥
അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടാത്ത മാംസഭോജിയായ രാക്ഷസൻ, രണ്ടു ഭാഗ ധനം എടുത്ത് വഞ്ചനയാൽ നശിപ്പിക്കുന്നു; മൂത്ത പുത്രന്റെ അഗ്നി (അവനെ രക്ഷിക്കുന്നു).
12.2.36
यत्कृषते यद्वनुते यच्च वस्नेन विन्दते ।
सर्वं मर्त्यस्य तन् नास्ति क्रव्याच्चेदनिराहितः ॥ १२.२.३६ ॥
മനുഷ്യൻ ഉഴുന്നതും ജയിക്കുന്നതും വിലയ്ക്കു നേടുന്നതുമായ സകലവും — മാംസഭോജിയായ രാക്ഷസൻ അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടാത്തവനെങ്കിൽ, അതൊന്നും മർത്യന്റേതല്ല.
12.2.37
अयज्ञियो हतवर्चा भवति नैनेन हविरत्तवे ।
छिनत्ति कृष्या गोर्धनाद्यं क्रव्यादनुवर्तते ॥ १२.२.३७ ॥
അവൻ യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനല്ലാതാകുന്നു, അവന്റെ തേജസ്സ് നശിക്കുന്നു; ഇതിനാൽ ഹവിസ് ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. മാംസഭോജിയായ രാക്ഷസൻ പിന്തുടരുന്നവനെ കൃഷിയിൽ നിന്നും ഗോധനത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തുന്നു.
12.2.38
मुहुर्गृध्यैः प्र वदत्यार्तिं मर्त्यो नीत्य ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति ॥ १२.२.३८ ॥
മർത്യൻ ആർത്തിയുള്ള കഴുകന്മാരോടൊപ്പം വീണ്ടും വീണ്ടും വേദന പറയുന്നു; എന്നാൽ മാംസഭോജികളെ, അടുത്തറിയുന്ന അഗ്നി അകറ്റിയോടിക്കുന്നു.
12.2.39
ग्राह्या गृहाः सं सृज्यन्ते स्त्रिया यन् म्रियते पतिः ।
ब्रह्मैव विद्वान् एष्यो यः क्रव्यादं निरादधत् ॥ १२.२.३९ ॥
ഭർത്താവ് മരിക്കുമ്പോൾ ഭാര്യയാൽ വീടുകൾ ഗ്രഹണത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു; മാംസഭോജിയായ അഗ്നിയെ അകറ്റിയ ജ്ഞാനി ബ്രഹ്മം തന്നെ.
12.2.40
यद्रिप्रं शमलं चकृम यच्च दुष्कृतम् ।
आपो मा तस्माच्छुम्भन्त्वग्नेः संकसुकाच्च यत् ॥ १२.२.४० ॥
ഞങ്ങൾ ചെയ്ത മാലിന്യം, അഴുക്ക്, ദുഷ്കർമം ഏതുണ്ടോ, അതിൽനിന്ന് ജലങ്ങൾ എന്നെ ശുദ്ധിയാക്കട്ടെ; അഗ്നിയുടെ സംകസുകത്തിൽനിന്നും ഉള്ളതിൽനിന്നും.
12.2.41
ता अधरादुदीचीराववृत्रन् प्रजानैतीः पथिभिर्देवयानैः ।
पर्वतस्य वृषभस्याधि पृष्ठे नवाश्चरन्ति सरितः पुराणीः ॥ १२.२.४१ ॥
അവ താഴെനിന്ന് മുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു; ദേവയാന പഥങ്ങളിൽ വഴി അറിഞ്ഞ് പോകുന്നവയായി; പർവതത്തിന്റെയും വൃഷഭത്തിന്റെയും പുറത്ത് പുതിയതും പഴയതുമായ നദികൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
12.2.42
अग्ने अक्रव्यान् निः क्रव्यादं नुदा देवयजनं वह ॥ १२.२.४२ ॥
അഗ്നേ, മാംസഭോജിയല്ലാത്ത നീ, മാംസഭോജിയെ പുറത്താക്കി ദേവയജനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ.
12.2.43
इमं क्रव्यादा विवेशायं क्रव्यादमन्वगात् ।
व्याघ्रौ कृत्वा नानानं तं हरामि शिवापरम् ॥ १२.२.४३ ॥
ഇവനിൽ മാംസഭോജിനി പ്രവേശിച്ചു; ഇവൻ മാംസഭോജിയെ പിന്തുടർന്ന് വന്നു; രണ്ടു കടുവകളാക്കി, പലവിധത്തിൽ അവനെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നു, ശിവമായ മറ്റൊന്നിനെ.
12.2.44
अन्तर्धिर्देवानां परिधिर्मनुष्याणामग्निर्गार्हपत्य उभयान् अन्तरा श्रितः ॥ १२.२.४४ ॥
ദേവന്മാർക്ക് അന്തർധി, മനുഷ്യർക്ക് പരിധി; ഗാർഹപത്യ അഗ്നി ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
12.2.45
जीवानामायुः प्र तिर त्वमग्ने पितॄणां लोकमपि गच्छन्तु ये मृताः ।
सुगार्हपत्यो वितपन्न् अरातिमुषामुषां श्रेयसीं धेह्यस्मै ॥ १२.२.४५ ॥
അഗ്നേ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടുക; മരിച്ചവർ പിതൃലോകത്തിലും എത്തട്ടെ. നല്ല ഗാർഹപത്യ അഗ്നിയായി ശത്രുവെ ദഹിപ്പിച്ച്, ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും ഇവനു ശ്രേഷ്ഠമായ നന്മ സ്ഥാപിക്കുക.
12.2.46
सर्वान् अग्ने सहमानः सपत्नान् ऐषामूर्जं रयिमस्मासु धेहि ॥ १२.२.४६ ॥
അഗ്നേ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കീഴടക്കി, അവരുടെ ഊർജ്ജവും സമ്പത്തും ഞങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുക.
12.2.47
इममिन्द्रं वह्निं पप्रिमन्वारभध्वं स वो निर्वक्षद्दुरितादवद्यात् ।
तेनाप हत शरुमापतन्तं तेन रुद्रस्य परि पातास्ताम् ॥ १२.२.४७ ॥
ഈ ഇന്ദ്രനെ, വാഹകനും പൂർണ്ണനുമായവനെ, മുറുകെ പിടിക്കുക; അവൻ നിങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽനിന്നും നിന്ദ്യമായ അപരാധത്തിൽനിന്നും കടത്തട്ടെ. അവനാൽ വരുന്ന അമ്പിനെ അകറ്റുക; രുദ്രന്റെ സംരക്ഷണത്താൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും രക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
12.2.48
अनड्वाहं प्लवमन्वारभध्वं स वो निर्वक्षद्दुरितादवद्यात् ।
आ रोहत सवितुर्नावमेतां षड्भिरुर्वीभिरमतिं तरेम ॥ १२.२.४८ ॥
ഈ കാളയെയും തോണിയെയും മുറുകെ പിടിക്കുക; അത് നിങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽനിന്നും നിന്ദ്യമായ അപരാധത്തിൽനിന്നും പുറത്തെടുക്കട്ടെ. സവിതാവിന്റെ ഈ തോണിയിൽ കയറുക; ആറു വിശാലദിശകളോടെ ഞങ്ങൾ ദുരിതം കടക്കട്ടെ.
12.2.49
अहोरात्रे अन्वेषि बिभ्रत्क्षेम्यस्तिष्ठन् प्रतरणः सुवीरः ।
अनातुरान्त्सुमनसस्तल्प बिभ्रज्ज्योगेव नः पुरुषगन्धिरेधि ॥ १२.२.४९ ॥
പകലും രാത്രിയും നീ പിന്തുടരുന്നു; ക്ഷേമം വഹിച്ച്, സ്ഥിരനായി, കടത്തുന്നവനായി, നല്ല വീരരോടുകൂടി; രോഗമില്ലാത്തവരെയും പ്രസന്നമനസ്കരെയും കിടക്കയിൽ വഹിച്ച്, ദീർഘകാലം ഞങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യഗന്ധമായിരിക്കുക.
12.2.50
ते देवेभ्य आ वृश्चन्ते पापं जीवन्ति सर्वदा ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादश्व इवानुवपते नडम् ॥ १२.२.५० ॥
അവർ ദേവന്മാരിൽനിന്ന് പാപത്തെ മുറിച്ചുമാറ്റുന്നു; എന്നും ജീവിക്കുന്നു. അഗ്നി അടുത്തുനിന്ന് മാംസഭക്ഷകരായ രാക്ഷസരെ, കുതിര ഞാങ്ങണയെ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ ചിതറിക്കുന്നു.
12.2.51
येऽश्रद्धा धनकाम्या क्रव्यादा समासते ।
ते वा अन्येषां कुम्भीं पर्यादधति सर्वदा ॥ १२.२.५१ ॥
ശ്രദ്ധയില്ലാതെ ധനകാമത്താൽ മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസന്മാരെപ്പോലെ ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നവർ, അവർ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ കലം ചുറ്റും വെക്കുന്നു.
12.2.52
प्रेव पिपतिषति मनसा मुहुरा वर्तते पुनः ।
क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति ॥ १२.२.५२ ॥
മനസ്സാൽ പറന്നുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നു; അടുത്തുള്ള അഗ്നി, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസന്മാരെ ഓടിക്കുന്നു.
12.2.53
अविः कृष्णा भागधेयं पशूनां सीसं क्रव्यादपि चन्द्रं त आहुः ।
माषाः पिष्टा भागधेयं ते हव्यमरण्यान्या गह्वरं सचस्व ॥ १२.२.५३ ॥
കറുത്ത ആട് മൃഗങ്ങളുടെ ഓഹരിയാണ്; ഈയവും വെള്ളിയും മാംസഭോജിയുടെ ഓഹരിയെന്നും പറയുന്നു. പൊടിച്ച ഉഴുന്ന് നിന്റെ ഓഹരിയും ഹവിസ്സുമാണ്; കാട്ടുവാസിനീ, ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ ചേരുക.
12.2.54
इषीकां जरतीमिष्ट्वा तिल्पिञ्जं दण्डनं नडम् ।
तमिन्द्र इध्मं कृत्वा यमस्याग्निं निरादधौ ॥ १२.२.५४ ॥
ഉണങ്ങിയ ഞാങ്ങണത്തണ്ട്, എള്ളിൻ തണ്ട്, കോൽ, നാണൽ ഇവ അർപ്പിച്ച്, അതിനെ ഇന്ദ്രൻ വിറകാക്കി യമന്റെ അഗ്നിയിൽ വെച്ചു.
12.2.55
प्रत्यञ्चमर्कं प्रत्यर्पयित्वा प्रविद्वान् पन्थां वि ह्याविवेश ।
परामीषामसून् दिदेश दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि ॥ १२.२.५५ ॥
എതിർമുഖമുള്ള ജ്വാലയെ തിരിച്ചയച്ച്, അറിയുന്നവനായി അവൻ വഴിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഇവരുടെ പ്രാണങ്ങളെ ദൂരേക്ക് അയച്ചു; ദീർഘായുസ്സോടെ ഇവരെ ചേർത്ത് വിടുന്നു.