أثارفافيدا · سوكتا 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
पुमान् पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह्वयस्व यतमा प्रिया ते ।
यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस्तद्वां वयो यमराज्ये समानम् ॥ १२.३.१ ॥
أيها الرجل، قف على المرأة؛ تعال إلى الجلد وناد هناك حبيبتك. إن العمر الذي تقاسمتماه أولاً حين اجتمعتما هو نفسه بينكما في مملكة ياما.
12.3.2
तावद्वां चक्षुस्तति वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि ।
अग्निः शरीरं सचते यदैधोऽधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.२ ॥
بقدر ما يمتد بصركما، تمتد قواكما ونوركما. حين تلتصق النار بالجسد وهي تملك الوقود، عندئذ تصيران، وقد نضجتما، متحدين زوجين.
12.3.3
समस्मिंल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु ।
पूतौ पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव ॥ १२.३.३ ॥
كونا معاً في هذا العالم، وكونا معاً أيضاً على طريق الآلهة؛ وتعاليا معاً إلى ممالك ياما. مطهرين بالمطهرات، اقتربا أنتما الاثنان هناك، أياً كان البذر الذي نشأ بينكما.
12.3.4
आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः समेत्य ।
तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित्री ॥ १२.३.४ ॥
أيها الأبناء المياه، ادخلوا معاً في هذا الحي، مباركين بالحياة، مجتمعين. ومن تلك فاشربوا ذلك الخلود الذي يسمونه الأودانا، الذي تطبخه أمكما لكما.
12.3.5
यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच्च वाचः ।
स ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व्याप नभसी महित्वा ॥ १२.३.५ ॥
ما يطبخه أبوكما وما تطبخه أمكما، من أجل الخلاص من الدنس ومن نجاسة الكلام، فذلك الأودانا هو السماء ذات المئة مجرى؛ وبعظمته عمّ السماوين كليهما.
12.3.6
उभे नभसी उभयांश्च लोकान् ये यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः ।
तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.६ ॥
السماءان كلتاهما والعالمان كلاهما، العوالم السماوية التي فتحها المضحّون؛ وفي الذي هو مضيء حلو وفي المقدّم، هناك مع البنين حتى الشيخوخة اعتصما معًا.
12.3.7
प्राचींप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते ।
यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दंपती सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.७ ॥
ابدآ كلٌّ منكما من الجهة الشرقية؛ فالمؤمنون يبلغون هذا العالم بعينه. لحفظ ما طُهي وقُدّم في النار، أيها الزوجان، اعتصما معًا.
12.3.8
दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ पर्यावर्तेथामभि पात्रमेतत् ।
तस्मिन् वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर्म बहुलं नि यच्छात् ॥ १२.३.८ ॥
متجهين نحو الجهة الجنوبية، التفتا نحو هذا الإناء؛ وفيه ليمنح ياما، متفقًا مع الآباء، المطبوخ مأوى وافرًا.
12.3.9
प्रतीची दिशामियमिद्वरं यस्यां सोमो अधिपा मृडिता च ।
तस्यां श्रयेथां सुकृतः सचेथामधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.९ ॥
هذه الجهة الغربية هي الأفضل، وربّها سوما، وهو الرؤوف أيضًا. فاعتصما هناك، وكونا معًا فاعلَي الخير، ثم صيرا زوجًا واحدًا مع المطبوخ.
12.3.10
उत्तरं राष्ट्रं प्रजयोत्तरावद्दिशामुदीची कृणवन् नो अग्रम् ।
पाङ्क्तं छन्दः पुरुषो बभूव विश्वैर्विश्वाङ्गैः सह सं भवेम ॥ १२.३.१० ॥
المملكة الشمالية مع ذريتها أسمى؛ والجهة الشمالية جعلت لنا المكان الأول. صار وزن الپانكتي إنسانًا؛ فلنتّحد بجميع أعضائنا مع الجميع.
12.3.11
ध्रुवेयं विराण्नमो अस्त्वस्यै शिवा पुत्रेभ्य उत मह्यमस्तु ।
सा नो देव्यदिते विश्ववार इर्य इव गोपा अभि रक्ष पक्वम् ॥ १२.३.११ ॥
هذه ثابتة ومتسلطة؛ فليكن لها السجود. فلتكن مباركة للأبناء ولي. فلتحرس الإلهة أديتي، المختارة لكل شيء، الطعام المطبوخ كراعٍ نشيط لأجلنا.
12.3.12
पितेव पुत्रान् अभि सं स्वजस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
यमोदनं पचतो देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु ॥ १२.३.१२ ॥
كما يحتضن الأب أبناءه، فاحتضنّا تمامًا. لتهبّ هنا على الأرض رياحٌ مباركة لأجلنا. أيها الآلهة، ليعرف ياما حرارة الأودانا المطبوخ هنا وحقيقته.
12.3.13
यद्यद्कृष्णः शकुन एह गत्वा त्सरन् विषक्तं बिल आससाद ।
यद्वा दास्यार्द्रहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः ॥ १२.३.१३ ॥
ما حطّ هنا من طائر أسود زاحفًا فالتصق بالجحر، أو ما تمسحه الخادمة بيد مبتلة على الهاون والمدقّ، فطهّروه بالماء.
12.3.14
अयं ग्रावा पृथुबुध्नो वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः ।
आ रोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम् ॥ १२.३.१४ ॥
ليطرد هذا الحجر الطاحن، العريض القاعدة المانح للقوة، المطهَّر بالمطهِّرات، الشيطان. اعتلِ الجلد، وامنح المأوى العظيم؛ فلا يقع الزوجان في إثم الحفيد.
12.3.15
वनस्पतिः सह देवैर्न आगन् रक्षः पिशाचामपबाधमानः ।
स उच्छ्रयातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान् जयेम ॥ १२.३.१५ ॥
ليأتِ إلينا سيد الغابة مع الآلهة، طاردًا الشياطين والبيشاجا. فليرتفع ويُعلن الكلام؛ وبه نغلب جميع العوالم.
12.3.16
सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माँ उत यश्चकर्श ।
त्रयस्त्रिंशद्देवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गमभि नेष लोकम् ॥ १२.३.१६ ॥
الذي أحاط بهذه السبع القرابين والمواشي وأمسك بها، ومن بينها المتلألئ الذي شقّ الطريق، معه تقيم الآلهة الثلاثة والثلاثون؛ فليقُدْنا نحو العالم السماوي.
12.3.17
स्वर्गं लोकमभि नो नयासि सं जायया सह पुत्रैः स्याम ।
गृह्णामि हस्तमनु मैत्वत्र मा नस्तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः ॥ १२.३.१७ ॥
اقدْنا نحو العالم السماوي؛ لنكن معاً مع الزوجة والبنين. أمسك بيد الزوجة؛ فلتأتِ خلفي إلى هنا. فلا تغلبنا نِرْرِتي ولا أراتي.
12.3.18
ग्राहिं पाप्मानमति तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्गु ।
वानस्पत्य उद्यतो मा जिहिंसीर्मा तण्डुलं वि शरीर्देवयन्तम् ॥ १२.३.१८ ॥
لنعبرْ الخطيئة القابضة؛ إذ تطرح الظلمة تنطق بالكلام العذب. يا مولود الشجرة، إذا رُفعتَ فلا تؤذِ؛ ولا تُبعثر حبة الأرز التي تشتهي الآلهة.
12.3.19
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ।
वर्षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद्विनक्तु ॥ १२.३.१९ ॥
يا من يعمّ كل شيء، يحمل الزبد على ظهره، وسيكون ذا أصلٍ واحد، اقترب من هذا العالم. ضع الحبوب التي نمت بالمطر على المذراة؛ فلتفصل القشرة والتبن.
12.3.20
त्रयो लोकाः संमिता ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ पृथिव्यन्तरिक्षम् ।
अंशून् गृभीत्वान्वारभेथामा प्यायन्तां पुनरा यन्तु शूर्पम् ॥ १२.३.२० ॥
العوالم الثلاثة قد قاسها البراهمي: تلك السماء، وهذه الأرض، والفضاء الأوسط. بعد أن تمسك بالسيقان فابدأ؛ فلتنتفخ من جديد ولترجع إلى المذراة.
12.3.21
पृथग्रूपाणि बहुधा पशूनामेकरूपो भवसि सं समृद्ध्या ।
एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा ॥ १२.३.२१ ॥
للمواشي صور شتى، ولكنك بالازدهار تصير على صورة واحدة. ادفع عنك هذا الجلد المحمّر؛ فالحجر يجعله يلمع كما يلمع الغسّال الثوب.
12.3.22
पृथिवीं त्वा पृथिव्यामा वेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा ।
यद्यद्द्युत्तं लिखितमर्पणेन तेन मा सुस्रोर्ब्रह्मणापि तद्वपामि ॥ १२.३.२२ ॥
أُقيمك في الأرض، داخل الأرض. أعضاؤك متشابهة، غير أن هذا قد تشوّه. وما لمع مُعلَّماً بأداة القطع، أقطعه أنا كذلك بالتعويذة المقدسة.
12.3.23
जनित्रीव प्रति हर्यासि सूनुं सं त्वा दधामि पृथिवीं पृथिव्या ।
उखा कुम्भी वेद्यां मा व्यथिष्ठा यज्ञायुधैराज्येनातिषक्ता ॥ १२.३.२३ ॥
كالأم تميلين بسرور نحو الابن؛ أجمعك مع الأرض في الأرض. أيتها القدرة والجرّة، على المذبح، وقد طُليتما جيداً بالسمن وأدوات القربان، فلا تتألما.
12.3.24
अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्तादिन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान् ।
वरुणस्त्वा दृंहाद्धरुणे प्रतीच्या उत्तरात्त्वा सोमः सं ददातै ॥ १२.३.२४ ॥
ليحفظك أغني الطاهي من الشرق؛ وليحفظك إندرا مع المارُوت من الجنوب. وليُقوِّك فارونا في الدعامة من الغرب؛ وليُعطِك سوما ويصِلك من الشمال.
12.3.25
पूताः पवित्रैः पवन्ते अभ्राद्दिवं च यन्ति पृथिवीं च लोकान् ।
ता जीवला जीवधन्याः प्रतिष्ठाः पात्र आसिक्ताः पर्यग्निरिन्धाम् ॥ १२.३.२५ ॥
المياه المطهّرة بالمصافي تجري من السحاب وتذهب إلى السماء وعوالم الأرض؛ وهي محيية، مباركة بالحياة، ثابتة؛ فلتُشعل النار حولها بعد أن تُصبّ في الإناء.
12.3.26
आ यन्ति दिवः पृथिवीं सचन्ते भूम्याः सचन्ते अध्यन्तरिक्षम् ।
शुद्धाः सतीस्ता उ शुम्भन्त एव ता नः स्वर्गमभि लोकं नयन्तु ॥ १२.३.२६ ॥
تأتي من السماء، وتلتصق بالأرض، ومن الأرض تلتصق بالفضاء المتوسط. وهي إذ تكون طاهرة تتلألأ حقًا؛ فلتقدنا نحو عالم السماء، سفارغا.
12.3.27
उतेव प्रभ्वीरुत संमितास उत शुक्राः शुचयश्चामृतासः ।
ता ओदनं दंपतिभ्यां प्रशिष्टा आपः शिक्षन्तीः पचता सुनाथाः ॥ १२.३.२७ ॥
هي كأنها قوية ومتوازنة، لامعة، طاهرة، ومانحة للخلود؛ فلتطبخ هذه المياه، المهداة جيدًا والمحفوظة جيدًا، الأودانا للزوج والزوجة.
12.3.28
संख्याता स्तोकाः पृथिवीं सचन्ते प्राणापानैः संमिता ओषधीभिः ।
असंख्याता ओप्यमानाः सुवर्णाः सर्वं व्यापुः शुचयः शुचित्वम् ॥ १२.३.२८ ॥
تلتصق القطرات المعدودة بالأرض، مقيسة بالنفس الداخل والخارج وبالأعشاب. غير المعدودة، المتناثرة، الذهبية، الطاهرة عمّت كل شيء ونالت الطهارة.
12.3.29
उद्योधन्त्यभि वल्गन्ति तप्ताः फेनमस्यन्ति बहुलांश्च बिन्दून् ।
योषेव दृष्ट्वा पतिमृत्वियायैतैस्तण्डुलैर्भवता समापः ॥ १२.३.२९ ॥
تغلي المياه المسخّنة وتقفز، تقذف الزبد والقطرات الكثيرة. كما تذهب المرأة في وقتها إلى زوجها إذ تراه، فلتتّحد المياه بهذه الحبوب من الأرز.
12.3.30
उत्थापय सीदतो बुध्न एनान् अद्भिरात्मानमभि सं स्पृशन्ताम् ।
अमासि पात्रैरुदकं यदेतन् मितास्तण्डुलाः प्रदिशो यदीमाः ॥ १२.३.३० ॥
ارفع الجالسين في القاع؛ فليلامسوا أنفسهم معًا بالماء. في البيت، مع الأوعية، هذا الماء؛ وهذه الحبوب المكيلة من الأرز في الجهات.
12.3.31
प्र यच्छ पर्शुं त्वरया हरौषमहिंसन्त ओषधीर्दान्तु पर्वन् ।
यासां सोमः परि राज्यं बभूवामन्युता नो वीरुधो भवन्तु ॥ १२.३.३१ ॥
هات الفأس بسرعة؛ ولتُقطع الأعشاب عند مفاصلها دون أذى. ولتكن تلك الكروم التي نال عليها سوما السيادة خالية من الغضب تجاهنا.
12.3.32
नवं बर्हिरोदनाय स्तृणीत प्रियं हृदश्चक्षुषो वल्ग्वस्तु ।
तस्मिन् देवाः सह दैवीर्विशन्त्विमं प्राश्नन्त्वृतुभिर्निषद्य ॥ १२.३.३२ ॥
افرش عشب البرهيس الجديد للأودانا؛ ليكن محبوباً جميلاً للقلب والعين. وعليه فليدخل الآلهة مع القوى الإلهية، ولْيجلسوا بحسب الفصول ويأكلوا هذا.
12.3.33
वनस्पते स्तीर्णमा सीद बर्हिरग्निष्टोमैः संमितो देवताभिः ।
त्वष्ट्रेव रूपं सुकृतं स्वधित्यैना एहाः परि पात्रे ददृश्राम् ॥ १२.३.३३ ॥
يا سيد الغابة، اجلس على البرهيس المفروش، المقاس حسب الأصول بطقوس أغنيشتوما والآلهة. كما يصوغ تفشتري صورة جميلة، فلنرَ هذه المصنوعة جيداً بالفأس حول الإناء.
12.3.34
षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीच्छात्स्वः पक्वेनाभ्यश्नवातै ।
उपैनं जीवान् पितरश्च पुत्रा एतं स्वर्गं गमयान्तमग्नेः ॥ १२.३.३४ ॥
في ستين خريفاً، ليرغب حارس الكنوز في السماء، وليبلغها بالطعام المطبوخ. وليقرّبه الآباء الأحياء والأبناء، هذا الذي يقوده أغني إلى السماء.
12.3.35
धर्ता ध्रियस्व धरुणे पृथिव्या अच्युतं त्वा देवताश्च्यावयन्तु ।
तं त्वा दंपती जीवन्तौ जीवपुत्रावुद्वासयातः पर्यग्निधानात् ॥ १२.३.३५ ॥
يا حامل، اثبت على دعامة الأرض الثابتة؛ ولا تزحزحك الآلهة أيها الثابت. وليُخرجك الزوجان الحيّان مع أبناء أحياء من موقد النار.
12.3.36
सर्वान्त्समागा अभिजित्य लोकान् यावन्तः कामाः समतीतृपस्तान् ।
वि गाहेथामायवनं च दर्विरेकस्मिन् पात्रे अध्युद्धरैनम् ॥ १२.३.३६ ॥
بعد أن تغلبا على جميع العوالم، وأشبعتما من كل ما تشتهيان، فادخلا معا في الأيفانا، وفي إناء واحد ارفعا هذا بالدرفي.
12.3.37
उप स्तृणीहि प्रथय पुरस्ताद्घृतेन पात्रमभि घारयैतत् ।
वाश्रेवोस्रा तरुणं स्तनस्युमिमं देवासो अभिहिङ्कृणोत ॥ १२.३.३७ ॥
افرشه إلى الأمام ووسّعه؛ اسكب السمن على هذا الإناء. كما تخور البقرة ذات الضرع لعجلها الفتي، هكذا يا آلهة، نادوا هذا.
12.3.38
उपास्तरीरकरो लोकमेतमुरुः प्रथतामसमः स्वर्गः ।
तस्मिं छ्रयातै महिषः सुपर्णो देवा एनं देवताभ्यः प्र यछान् ॥ १२.३.३८ ॥
لقد بسطتَ هذا العالم تحتًا؛ ليكن واسعًا ممتدًا، سماءً لا مثيل لها. فليستقر فيه الجاموس والنسر؛ وليمنحه الآلهة للآلهة.
12.3.39
यद्यज्जाया पचति त्वत्परःपरः पतिर्वा जाये त्वत्तिरः ।
सं तत्सृजेथां सह वां तदस्तु संपादयन्तौ सह लोकमेकम् ॥ १२.३.३९ ॥
وما تطبخه الزوجة، ومهما بعد الزوج أو الزوجة عنك، فاجمعاه معًا؛ ليكن لكما معًا، محققين معًا عالمًا واحدًا.
12.3.40
यावन्तो अस्याः पृथिवीं सचन्ते अस्मत्पुत्राः परि ये संबभूवुः ।
सर्वांस्तामुप पात्रे ह्वयेथां नाभिं जानानाः शिशवः समायान् ॥ १२.३.४० ॥
كم من أبنائنا الذين يتعلقون بهذه الأرض، وقد وُلدوا من حولها، فادعوهم جميعًا إلى الإناء؛ فليجتمع الأطفال العارفون بالسرّة.
12.3.41
वसोर्या धारा मधुना प्रपीना घृतेन मिश्रा अमृतस्य नाभयः ।
सर्वास्ता अव रुन्धे स्वर्गः षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीछात् ॥ १२.३.४१ ॥
تيارات الثروة، المنتفخة بالعسل، الممزوجة بالسمن، سُرَر الخلود — جميعها أمسكها هنا. ليشتهِني السورغا وحراس الكنز في الخريف الستين.
12.3.42
निधिं निधिपा अभ्येनमिछादनीश्वरा अभितः सन्तु येऽन्ये ।
अस्माभिर्दत्तो निहितः स्वर्गस्त्रिभिः काण्डैस्त्रीन्त्स्वर्गान् अरुक्षत् ॥ १२.३.४२ ॥
ليشتهِه حراس الكنز؛ وليكن الآخرون من حوله عاجزين. وصل السورغا الذي أعطيناه وأودعناه إلى ثلاث سموات بثلاثة فصول.
12.3.43
अग्नी रक्षस्तपतु यद्विदेवं क्रव्याद्पिशाच इह मा प्र पास्त ।
नुदाम एनमप रुध्मो अस्मदादित्या एनमङ्गिरसः सचन्ताम् ॥ १२.३.४३ ॥
ليحرق أغني ذلك الراكشاسا الذي لا إله له؛ ولا يتجاوزني هنا البيشاتشا آكل اللحم. نطرده، ونصرفه عنا؛ وليتبعْه الآديتيات والأنغيراسيون.
12.3.44
आदित्येभ्यो अङ्गिरोभ्यो मध्विदं घृतेन मिश्रं प्रति वेदयामि ।
शुद्धहस्तौ ब्राह्मणस्यानिहत्यैतं स्वर्गं सुकृतावपीतम् ॥ १२.३.४४ ॥
أُعيد إلى الآديتيات والأنغيراسيين هذا العسل الممزوج بالسمن. بأيدي البراهمي الطاهرة، دون أن أؤذيه، شُرِب هذا السورغا بالعمل الصالح.
12.3.45
इदं प्रापमुत्तमं काण्डमस्य यस्माल्लोकात्परमेष्ठी समाप ।
आ सिञ्च सर्पिर्घृतवत्समङ्ग्ध्येष भागो अङ्गिरसो नो अत्र ॥ १२.३.४५ ॥
لقد نلتُ هذا الفصل الأعلى، من العالم الذي نال منه الأعلى هذا. صُبَّ السمن المصفّى، وادهنْ بالغي؛ هذا النصيب هنا للأنغيراسيين، لنا.
12.3.46
सत्याय च तपसे देवताभ्यो निधिं शेवधिं परि दद्म एतम् ।
मा नो द्यूतेऽव गान् मा समित्यां मा स्मान्यस्मा उत्सृजता पुरा मत् ॥ १२.३.४६ ॥
من أجل الحق والتقشف نقدّم للآلهة هذا الكنز والمخزون. لا تُسقطنا في لعب النرد ولا في المجلس؛ ولا تسلّمني لغيري قبل أوانه.
12.3.47
अहं पचाम्यहं ददामि ममेदु कर्मन् करुणेऽधि जाया ।
कौमारो लोको अजनिष्ट पुत्रोऽन्वारभेथां वय उत्तरावत् ॥ १२.३.४७ ॥
أنا أطبخ، وأنا أعطي؛ وفي عملي، أيتها الرحيمة، تعتمد عليّ الزوجة. وفي عالم الصبا وُلد ابن؛ فلتنالا أنتما حياة أعلى.
12.3.48
न किल्बिषमत्र नाधारो अस्ति न यन् मित्रैः समममान एति ।
अनूनं पात्रं निहितं न एतत्पक्तारं पक्वः पुनरा विशाति ॥ १२.३.४८ ॥
لا خطيئة هنا ولا عوز في السند؛ لا شيء يذهب دون أن يُقسَم بالتساوي مع الأصدقاء. هذا الوعاء الممتلئ موضوع لنا؛ والطعام المطبوخ يعود فيدخل الطاهي.
12.3.49
प्रियं प्रियाणां कृणवाम तमस्ते यन्तु यतमे द्विषन्ति ।
धेनुरनड्वान् वयोवय आयदेव पौरुषेयमप मृत्युं नुदन्तु ॥ १२.३.४९ ॥
نجعل المحبوب حبيبًا بين المحبوبين؛ ولْيذهب إلى هناك من يبغضوننا. ولتأتِ البقرة والثور مع كل عمر، فيطردا الموت عن الإنسان.
12.3.50
समग्नयः विदुरन्यो अन्यं य ओषधीः सचते यश्च सिन्धून् ।
यावन्तो देवा दिव्यातपन्ति हिरण्यं ज्योतिः पचतो बभूव ॥ १२.३.५० ॥
تعرف النيران بعضها بعضًا؛ ومن يتصل بالأعشاب والأنهار؛ فبقدر ما تتوهج الآلهة في السماء، صار نور الطاهي ذهبيًا.
12.3.51
एषा त्वचां पुरुषे सं बभूवानग्नाः सर्वे पशवो ये अन्ये ।
क्षत्रेणात्मानं परि धापयाथोऽमोतं वासो मुखमोदनस्य ॥ १२.३.५१ ॥
لقد اجتمع هذا جلدًا في الإنسان، فلا تبقى سائر الحيوانات عارية. فبالقوة لُفَّ نفسك من كل جانب، وغطِّ فم الأودنة بثوب لا يبلى.
12.3.52
यदक्षेषु वदा यत्समित्यां यद्वा वदा अनृतं वित्तकाम्या ।
समानं तन्तुमभि सम्वसानौ तस्मिन्त्सर्वं शमलं सादयाथः ॥ १२.३.५२ ॥
ما تقوله في لعب النرد، وما تقوله في المجلس، أو الكذب الذي تقوله طلبًا للمال — وأنتما متدثّران بالخيط نفسه، تضعان فيه كل ذلك الدَّنس.
12.3.53
वर्षं वनुष्वापि गच्छ देवांस्त्वचो धूमं पर्युत्पातयासि ।
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ॥ १२.३.५३ ॥
أعطِ المطر، وامضِ أيضًا إلى الآلهة؛ وأصعِد الدخان من الجلد إلى كل الجهات نحو الأعلى. كن شاملًا، وعلى ظهرك السمن، صائرًا من أصل واحد، فصل إلى هذا العالم.
12.3.54
तन्वं स्वर्गो बहुधा वि चक्रे यथा विद आत्मन्न् अन्यवर्णाम् ।
अपाजैत्कृष्णां रुशतीं पुनानो या लोहिनी तां ते अग्नौ जुहोमि ॥ १२.३.५४ ॥
قسّم السماءُ الجسدَ على أنحاءٍ شتّى، لكي يُعرف في النفس ما هو ذو لونٍ آخر. وهو يطهّر، طرد السوداء واللامعة؛ أما الحمراء فأقدّمها في النار لأجلك.
12.3.55
प्राच्यै त्वा दिशेऽग्नयेऽधिपतयेऽसिताय रक्षित्र आदित्यायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५५ ॥
أهديك إلى الجهة الشرقية، لأغني، ولسيّدها أسيتا، ولحافظ الآديتيا الحامل للسهام. نعطي هذا من حولنا؛ ليحرس مسيرنا. هنا ليبلغ عمرنا المقدَّر الشيخوخة؛ ولا تسلمنا الشيخوخة إلى الموت؛ ثم لنكن معًا مع النضج.
12.3.56
दक्षिणायै त्वा दिश इन्द्रायाधिपतये तिरश्चिराजये रक्षित्रे यमायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५६ ॥
أهديك إلى الجهة الجنوبية، لإندرا، ولسيّدها تيراشتشيراجي، ولحافظ يما الحامل للسهام. نعطي هذا من حولنا؛ ليحرس مسيرنا. هنا ليبلغ عمرنا المقدَّر الشيخوخة؛ ولا تسلمنا الشيخوخة إلى الموت؛ ثم لنكن معًا مع النضج.
12.3.57
प्रतीच्यै त्वा दिशे वरुणायाधिपतये पृदाकवे रक्षित्रेऽन्नायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५७ ॥
أهديك إلى الجهة الغربية، لفارونا، ولسيّدها برداكو، ولحافظ الطعام الحامل للسهام. نعطي هذا من حولنا؛ ليحرس مسيرنا. هنا ليبلغ عمرنا المقدَّر الشيخوخة؛ ولا تسلمنا الشيخوخة إلى الموت؛ ثم لنكن معًا مع النضج.
12.3.58
उदीच्यै त्वा दिशे सोमायाधिपतये स्वजाय रक्षित्रेऽशन्या इषुमत्यै ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५८ ॥
للجهة الشمالية، تحت سيادة سوما، الحارس المولود من ذاته، للصاعقة وذات السهام الوفيرة، نهديك. نضع هذا حولنا؛ احفظنا من مسيرتنا. ليقُدْنا الشيخوخة المقدّرة لنا هنا إلى الوهن؛ لا تُسلمنا الشيخوخة للموت، بل لتبقنا مع النضج.
12.3.59
ध्रुवायै त्वा दिशे विष्णवेऽधिपतये कल्माषग्रीवाय रक्षित्र ओषधीभ्य इषुमतीभ्यः ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५९ ॥
للجهة الثابتة، تحت سيادة فيشنو، لحارس ذي العنق المرقط، للأعشاب الوفيرة السهام، نهديك. نضع هذا حولنا؛ احفظنا من مسيرتنا. ليقُدْنا الشيخوخة المقدّرة لنا هنا إلى الوهن؛ لا تُسلمنا الشيخوخة للموت، بل لتبقنا مع النضج.
12.3.60
ऊर्ध्वायै त्वा दिशे बृहस्पतयेऽधिपतये श्वित्राय रक्षित्रे वर्षायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.६० ॥
للجهة العليا، تحت سيادة بريهاسباتي، لحارس البرص الأبيض، للمطر ذي السهام الوفيرة، نهديك. نضع هذا حولنا؛ احفظنا من مسيرتنا. ليقُدْنا الشيخوخة المقدّرة لنا هنا إلى الوهن؛ لا تُسلمنا الشيخوخة للموت، بل لتبقنا مع النضج.