ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
पुमान् पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह्वयस्व यतमा प्रिया ते ।
यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस्तद्वां वयो यमराज्ये समानम् ॥ १२.३.१ ॥
ପୁରୁଷ, ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ଠିଆ ହୁଅ; ଚର୍ମ ଉପରକୁ ଆସ, ସେଠି ତୁମ ପ୍ରିୟାକୁ ଡାକ। ପ୍ରଥମେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମିଳିତ ହେବା ବେଳେ ଯେତିକି ଆୟୁ ପାଇଥିଲ, ଯମରାଜ୍ୟରେ ତାହା ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କର ସମାନ।
12.3.2
तावद्वां चक्षुस्तति वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि ।
अग्निः शरीरं सचते यदैधोऽधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.२ ॥
ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଯେତେ ଦୂର ବ୍ୟାପେ, ସେତେ ଦୂର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ତେଜ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପେ। ଅଗ୍ନି ଇନ୍ଧନ ପାଇ ଶରୀରକୁ ଲାଗେ, ତେବେ ପକ୍ୱ ଅବସ୍ଥାରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯୁଗଳ ହୋଇ ମିଳିତ ହୁଅ।
12.3.3
समस्मिंल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु ।
पूतौ पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव ॥ १२.३.३ ॥
ଏହି ଲୋକରେ ଏକତ୍ର ରୁହ; ଦେବଯାନ ପଥରେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ରୁହ; ଯମରାଜ୍ୟମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ଆସ। ପବିତ୍ର ସାଧନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ତୁମେ ଦୁହେଁ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚ, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
12.3.4
आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः समेत्य ।
तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित्री ॥ १२.३.४ ॥
ହେ ଜଳର ପୁତ୍ରଗଣ, ଏହି ଜୀବିତ ଜୀବରେ ଏକତ୍ର ପ୍ରବେଶ କର; ଜୀବନରେ ଧନ୍ୟ ହୋଇ ଏକତ୍ର ମିଳି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେହି ଅମୃତ ଭୋଗ କର, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଓଦନ କହନ୍ତି, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମାତା ତାହା ରାନ୍ଧନ୍ତି।
12.3.5
यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच्च वाचः ।
स ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व्याप नभसी महित्वा ॥ १२.३.५ ॥
ତୁମ ପିତା ଯାହା ରାନ୍ଧନ୍ତି ଏବଂ ମାତା ଯାହା ରାନ୍ଧନ୍ତି, ଦୋଷ ଓ ବାଣୀର ମଳିନତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ସେହି ଓଦନ ଶହେ ଧାରାର ସ୍ୱର୍ଗ; ନିଜ ମହିମାରେ ତାହା ଦୁଇ ଆକାଶକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଲା।
12.3.6
उभे नभसी उभयांश्च लोकान् ये यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः ।
तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.६ ॥
ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କ ଜିତା ଦୁଇ ଲୋକ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଓ ମଧୁମୟ ଏବଂ ଯାହା ଆଗରେ ଅଛି — ସେଥିରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
12.3.7
प्राचींप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते ।
यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दंपती सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.७ ॥
ପ୍ରତି ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କର; ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ହିଁ ପାଆନ୍ତି। ଅଗ୍ନିରେ ପାକ ହୋଇ ପରିବେଷିତ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ଦମ୍ପତି, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
12.3.8
दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ पर्यावर्तेथामभि पात्रमेतत् ।
तस्मिन् वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर्म बहुलं नि यच्छात् ॥ १२.३.८ ॥
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏହି ପାତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଫେରି ଯାଅ। ସେଥିରେ ଯମ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ସହମତ ହୋଇ ପାକଥିବା ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
12.3.9
प्रतीची दिशामियमिद्वरं यस्यां सोमो अधिपा मृडिता च ।
तस्यां श्रयेथां सुकृतः सचेथामधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.९ ॥
ଏହି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାର ଅଧିପତି ସୋମ ଓ ସେ ଦୟାଳୁ ମଧ୍ୟ। ସେଥିରେ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ; ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ ହୋଇ ଏକତ୍ର ରୁହ; ତା'ପରେ ପାକଥିବା ବସ୍ତୁ ସହିତ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ଏକ ହୁଅ।
12.3.10
उत्तरं राष्ट्रं प्रजयोत्तरावद्दिशामुदीची कृणवन् नो अग्रम् ।
पाङ्क्तं छन्दः पुरुषो बभूव विश्वैर्विश्वाङ्गैः सह सं भवेम ॥ १२.३.१० ॥
ଉତ୍ତର ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଜା ସହିତ ଉନ୍ନତ; ଉତ୍ତର ଦିଗ ଆମ ପାଇଁ ଆଗ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ପାଙ୍କ୍ତ ଛନ୍ଦ ପୁରୁଷ ହେଲା; ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ର ହେବା।
12.3.11
ध्रुवेयं विराण्नमो अस्त्वस्यै शिवा पुत्रेभ्य उत मह्यमस्तु ।
सा नो देव्यदिते विश्ववार इर्य इव गोपा अभि रक्ष पक्वम् ॥ १२.३.११ ॥
ଏ ସ୍ଥିର ଓ ଶାସନକାରିଣୀ; ଏଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ। ଏ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଓ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ ହେଉ। ସେ ଦେବୀ ଅଦିତି, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ସର୍ବବରଣୀୟା, ଆମ ପକ୍ଷରେ ସକ୍ରିୟ ରକ୍ଷକ ପରି ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
12.3.12
पितेव पुत्रान् अभि सं स्वजस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
यमोदनं पचतो देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु ॥ १२.३.१२ ॥
ପିତା ଯେପରି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲିଙ୍ଗନ କର। ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ପବନ ବହୁ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରେ ରନ୍ଧାଯାଉଥିବା ଓଦନକୁ — ଆମ ରାନ୍ଧୁଣାମାନଙ୍କର ସେ ତପ ଓ ସତ୍ୟକୁ ଯମ ଜାଣନ୍ତୁ।
12.3.13
यद्यद्कृष्णः शकुन एह गत्वा त्सरन् विषक्तं बिल आससाद ।
यद्वा दास्यार्द्रहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः ॥ १२.३.१३ ॥
କଳା ପକ୍ଷୀ ଏଠାକୁ ଆସି ଘୁଷୁରି ଗର୍ତ୍ତରେ ଲାଗି ବସିଛି ଯାହା, କିମ୍ବା ଦାସୀ ଓଦା ହାତରେ ଉଖୁଡ଼ା ଓ ମୂଷଳରେ ଯାହା ଲେପନ କରେ — ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧ କର।
12.3.14
अयं ग्रावा पृथुबुध्नो वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः ।
आ रोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम् ॥ १२.३.१४ ॥
ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ମୂଳଥିବା, ବଳ ଦେଉଥିବା ଏହି ପଥର, ପବିତ୍ର ସାଧନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରାକ୍ଷସକୁ ଦୂର କରୁ। ଚର୍ମ ଉପରେ ଚଢ଼, ମହାନ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ଦମ୍ପତି ନାତିର ପାପରେ ନ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
12.3.15
वनस्पतिः सह देवैर्न आगन् रक्षः पिशाचामपबाधमानः ।
स उच्छ्रयातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान् जयेम ॥ १२.३.१५ ॥
ବନସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଇ। ସେ ଉଠି ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତୁ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜୟ କରିବା।
12.3.16
सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माँ उत यश्चकर्श ।
त्रयस्त्रिंशद्देवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गमभि नेष लोकम् ॥ १२.३.१६ ॥
ଏହି ସାତ ମେଧ ଓ ପଶୁଙ୍କୁ ଯିଏ ଘେରି ଧରିଲେ, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ୍ ଏବଂ ଯିଏ ପଥ ଚଷିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ତେତିଶ ଦେବତା ରହନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଆଡ଼କୁ ନେଉନ୍ତୁ।
12.3.17
स्वर्गं लोकमभि नो नयासि सं जायया सह पुत्रैः स्याम ।
गृह्णामि हस्तमनु मैत्वत्र मा नस्तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः ॥ १२.३.१७ ॥
ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଆମକୁ ନେଇଯାଅ; ପତ୍ନୀ ଓ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ଏକତ୍ର ରହିବା। ମୁଁ (ପତ୍ନୀଙ୍କ) ହାତ ଧରୁଛି; ସେ ଏଠାରେ ମୋ ପଛେ ଆସୁ। ନିର୍ଋତି ଓ ଅରାତି ଆମକୁ ପରାସ୍ତ ନ କରନ୍ତୁ।
12.3.18
ग्राहिं पाप्मानमति तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्गु ।
वानस्पत्य उद्यतो मा जिहिंसीर्मा तण्डुलं वि शरीर्देवयन्तम् ॥ १२.३.१८ ॥
ଗ୍ରାହି ନାମକ ପାପକୁ ଆମେ ପାର ହୋଇଯିବା; ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି ତୁମେ ମଧୁର ବାଣୀ କୁହ। ହେ ବାନସ୍ପତ୍ୟ, ଉଠାଇ ହେଲାବେଳେ କ୍ଷତି କର ନାହିଁ; ଦେବତାଙ୍କୁ କାମନା କରୁଥିବା ତଣ୍ଡୁଳକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କର ନାହିଁ।
12.3.19
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ।
वर्षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद्विनक्तु ॥ १२.३.१९ ॥
ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପିଠିରେ ଘିଅ ଧାରଣକାରୀ, ଏକ ଉତ୍ପତ୍ତିର ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା, ଏହି ଲୋକ ନିକଟକୁ ଆସ। ବର୍ଷାରେ ବଢ଼ିଥିବା ଧାନକୁ କୁଲାରେ ରଖ; ତାହା ତୁଷ ଓ ପଲା ପୃଥକ କରୁ।
12.3.20
त्रयो लोकाः संमिता ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ पृथिव्यन्तरिक्षम् ।
अंशून् गृभीत्वान्वारभेथामा प्यायन्तां पुनरा यन्तु शूर्पम् ॥ १२.३.२० ॥
ତିନି ଲୋକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ମପାଯାଇଛି: ସେହି ଦ୍ୟୁଲୋକ, ଏହି ପୃଥିବୀ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ। ଅଂଶୁ ଧରି ଆରମ୍ଭ କର; ସେମାନେ ପୁଣି ପୁଷ୍ଟ ହୋଇ କୁଲାକୁ ଫେରନ୍ତୁ।
12.3.21
पृथग्रूपाणि बहुधा पशूनामेकरूपो भवसि सं समृद्ध्या ।
एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा ॥ १२.३.२१ ॥
ପଶୁମାନଙ୍କ ରୂପ ବହୁବିଧ; କିନ୍ତୁ ସମୃଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ଏକରୂପ ହୁଅ। ଏହି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ମକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ; ପଥର ଏହାକୁ ଧୋବୀ ବସ୍ତ୍ରକୁ ଚମକାଉଥିବା ପରି ଚମକାଏ।
12.3.22
पृथिवीं त्वा पृथिव्यामा वेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा ।
यद्यद्द्युत्तं लिखितमर्पणेन तेन मा सुस्रोर्ब्रह्मणापि तद्वपामि ॥ १२.३.२२ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ, ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କରେ। ତୁମର ଏହି ଶରୀରଗୁଡ଼ିକ ସମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିକୃତ ହୋଇଛି। ଅର୍ପଣ-ଯନ୍ତ୍ରରେ ଚିହ୍ନିତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯାହା ଅଛି, ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ତାହା କାଟିଦିଏ।
12.3.23
जनित्रीव प्रति हर्यासि सूनुं सं त्वा दधामि पृथिवीं पृथिव्या ।
उखा कुम्भी वेद्यां मा व्यथिष्ठा यज्ञायुधैराज्येनातिषक्ता ॥ १२.३.२३ ॥
ମାତା ପରି ତୁମେ ପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଝୁଙ୍କୁଛ; ତୁମକୁ ମୁଁ ପୃଥିବୀ ସହ ପୃଥିବୀରେ ସଂଯୋଗ କରେ। ହେ ଉଖା, କୁମ୍ଭୀ, ବେଦୀରେ ଯଜ୍ଞ-ଉପକରଣ ଓ ଘିଅରେ ଭଲ ଭାବେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ବ୍ୟଥିତ ହୁଅ ନାହିଁ।
12.3.24
अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्तादिन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान् ।
वरुणस्त्वा दृंहाद्धरुणे प्रतीच्या उत्तरात्त्वा सोमः सं ददातै ॥ १२.३.२४ ॥
ପକାଉଥିବା ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ପୂର୍ବରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମରୁତ୍ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମରୁ ଆଧାରରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ସୋମ ଉତ୍ତରରୁ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବେ ଦିଅନ୍ତୁ।
12.3.25
पूताः पवित्रैः पवन्ते अभ्राद्दिवं च यन्ति पृथिवीं च लोकान् ।
ता जीवला जीवधन्याः प्रतिष्ठाः पात्र आसिक्ताः पर्यग्निरिन्धाम् ॥ १२.३.२५ ॥
ପବିତ୍ର ଛାଣନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଜଳ ମେଘରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ତାହା ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୋକକୁ ଯାଏ। ତାହା ଜୀବନଦାୟକ, ଜୀବନରେ ଧନ୍ୟ ଓ ସ୍ଥିର; ପାତ୍ରରେ ଢଳାଯାଇଥିବାକୁ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳୁ।
12.3.26
आ यन्ति दिवः पृथिवीं सचन्ते भूम्याः सचन्ते अध्यन्तरिक्षम् ।
शुद्धाः सतीस्ता उ शुम्भन्त एव ता नः स्वर्गमभि लोकं नयन्तु ॥ १२.३.२६ ॥
ସେମାନେ ଆକାଶରୁ ଆସନ୍ତି, ପୃଥିବୀକୁ ସଂଲଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ପୃଥିବୀରୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଗିଥାନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ହିଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଆଡ଼କୁ ନେଉନ୍ତୁ।
12.3.27
उतेव प्रभ्वीरुत संमितास उत शुक्राः शुचयश्चामृतासः ।
ता ओदनं दंपतिभ्यां प्रशिष्टा आपः शिक्षन्तीः पचता सुनाथाः ॥ १२.३.२७ ॥
ସେମାନେ ଯେମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମତୁଲିତ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅମୃତମୟ। ଦମ୍ପତି ପାଇଁ ସେମାନେ ଓଦନ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ; ଭଲ ଭାବେ ଶିକ୍ଷିତ, ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷିତ ଜଳ।
12.3.28
संख्याता स्तोकाः पृथिवीं सचन्ते प्राणापानैः संमिता ओषधीभिः ।
असंख्याता ओप्यमानाः सुवर्णाः सर्वं व्यापुः शुचयः शुचित्वम् ॥ १२.३.२८ ॥
ଗଣନା ହୋଇଥିବା ବିନ୍ଦୁ ପୃଥିବୀକୁ ସଂଲଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରାଣ-ଅପାନ ଓ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମାପିତ। ଅସଂଖ୍ୟ, ବୁଣାଯାଉଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ — ଶୁଦ୍ଧ ସେମାନେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ଶୁଚିତା ପାଇଲେ।
12.3.29
उद्योधन्त्यभि वल्गन्ति तप्ताः फेनमस्यन्ति बहुलांश्च बिन्दून् ।
योषेव दृष्ट्वा पतिमृत्वियायैतैस्तण्डुलैर्भवता समापः ॥ १२.३.२९ ॥
ତପ୍ତ ଜଳ ଫୁଟି ଉଠେ, ଉଛୁଳେ, ଫେଣ ଫିଙ୍ଗେ, ଅନେକ ବିନ୍ଦୁ ଛିଟାଏ। ଋତୁମତୀ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀକୁ ଦେଖି ନିକଟକୁ ଯାଏ ପରି, ଏହି ଚାଉଳ ଦାନା ସହିତ ଜଳ ମିଳିତ ହେଉ।
12.3.30
उत्थापय सीदतो बुध्न एनान् अद्भिरात्मानमभि सं स्पृशन्ताम् ।
अमासि पात्रैरुदकं यदेतन् मितास्तण्डुलाः प्रदिशो यदीमाः ॥ १२.३.३० ॥
ତଳେ ବସିଥିବା ଏମାନଙ୍କୁ ଉଠାଅ; ଜଳ ସହିତ ସେମାନେ ନିଜକୁ ଏକତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ। ଘରେ ପାତ୍ର ସହିତ ଏହି ଜଳ ଅଛି; ମାପିତ ଏହି ଚାଉଳ ଦାନା ଦିଗରେ ଅଛି।
12.3.31
प्र यच्छ पर्शुं त्वरया हरौषमहिंसन्त ओषधीर्दान्तु पर्वन् ।
यासां सोमः परि राज्यं बभूवामन्युता नो वीरुधो भवन्तु ॥ १२.३.३१ ॥
ଶୀଘ୍ର କୁରାଢ଼ି ଦିଅ; ହିଂସା ନ କରି ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ଗଣ୍ଠିରେ କାଟିବାକୁ ଦିଅ। ସୋମ ଯାହା ଉପରେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ, ସେହି ଲତାମାନେ ଆମ ପାଇଁ କ୍ରୋଧରହିତ ହେଉ।
12.3.32
नवं बर्हिरोदनाय स्तृणीत प्रियं हृदश्चक्षुषो वल्ग्वस्तु ।
तस्मिन् देवाः सह दैवीर्विशन्त्विमं प्राश्नन्त्वृतुभिर्निषद्य ॥ १२.३.३२ ॥
ଓଦନ ପାଇଁ ନୂଆ ବର୍ହିସ ଘାସ ବିଛାଅ; ତାହା ହୃଦୟ ଓ ଆଖିକୁ ପ୍ରିୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ହେଉ। ତହିଁରେ ଦେବତାମାନେ ଦୈବୀଶକ୍ତି ସହ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ବସି ଏହା ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ।
12.3.33
वनस्पते स्तीर्णमा सीद बर्हिरग्निष्टोमैः संमितो देवताभिः ।
त्वष्ट्रेव रूपं सुकृतं स्वधित्यैना एहाः परि पात्रे ददृश्राम् ॥ १२.३.३३ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ବିଛା ଯାଇଥିବା ବର୍ହିସ ଉପରେ ବସ; ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ମାପିତ ହୋଇ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଗଢ଼େ, ସେହିପରି କୁରାଢ଼ିରେ ଭଲ ଗଢ଼ା ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପାତ୍ର ଚାରିପାଖେ ଦେଖିବା।
12.3.34
षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीच्छात्स्वः पक्वेनाभ्यश्नवातै ।
उपैनं जीवान् पितरश्च पुत्रा एतं स्वर्गं गमयान्तमग्नेः ॥ १२.३.३४ ॥
ଷାଠିଏ ଶରତରେ ନିଧିପାଳକ ସ୍ୱର୍ଗ ଇଚ୍ଛା କରୁ; ପାଚିଲା ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପାଉ। ଜୀବିତ ପିତୃଗଣ ଓ ପୁତ୍ରମାନେ ଏହାକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଉଥିବା ଏହାକୁ।
12.3.35
धर्ता ध्रियस्व धरुणे पृथिव्या अच्युतं त्वा देवताश्च्यावयन्तु ।
तं त्वा दंपती जीवन्तौ जीवपुत्रावुद्वासयातः पर्यग्निधानात् ॥ १२.३.३५ ॥
ହେ ଧାରକ, ପୃଥିବୀର ଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥିର ହୁଅ; ଦେବତାମାନେ ଅଚଳ ତୁମକୁ ଚଳାଇ ନ ଦେଉନ୍ତୁ। ଜୀବିତ ଦମ୍ପତି, ଜୀବିତ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ, ତୁମକୁ ଅଗ୍ନିଧାନରୁ ବାହାର କରି ନେଉନ୍ତୁ।
12.3.36
सर्वान्त्समागा अभिजित्य लोकान् यावन्तः कामाः समतीतृपस्तान् ।
वि गाहेथामायवनं च दर्विरेकस्मिन् पात्रे अध्युद्धरैनम् ॥ १२.३.३६ ॥
ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜୟ କରି, ଯେତେ କାମନା ଅଛି ସେଗୁଡ଼ିକରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ ହୋଇ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ସେହି ଆୟବନରେ ପ୍ରବେଶ କର; ଗୋଟିଏ ପାତ୍ରରେ ଦର୍ବୀ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଅ।
12.3.37
उप स्तृणीहि प्रथय पुरस्ताद्घृतेन पात्रमभि घारयैतत् ।
वाश्रेवोस्रा तरुणं स्तनस्युमिमं देवासो अभिहिङ्कृणोत ॥ १२.३.३७ ॥
ଆଗକୁ ବିଛାଇ ବିସ୍ତାର କର; ଘିଅରେ ଏହି ପାତ୍ର ଭର। ଗାଈ ଡାକୁଥିବା ବେଳେ ଯେପରି ତା'ର ତରୁଣ ବାଛୁରୀ ପାଇଁ ସ୍ତନରୁ ଦୁଧ ଦିଏ, ସେପରି ହେ ଦେବତାଗଣ, ଏହାକୁ ଡାକ।
12.3.38
उपास्तरीरकरो लोकमेतमुरुः प्रथतामसमः स्वर्गः ।
तस्मिं छ्रयातै महिषः सुपर्णो देवा एनं देवताभ्यः प्र यछान् ॥ १२.३.३८ ॥
ତୁମେ ଏହି ଲୋକକୁ ତଳେ ବିଛାଇଛ; ଏହା ବିଶାଳ ହେଉ, ବିସ୍ତୃତ ହେଉ, ଅସମାନ ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉ। ତହିଁରେ ମହିଷ ଏବଂ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।
12.3.39
यद्यज्जाया पचति त्वत्परःपरः पतिर्वा जाये त्वत्तिरः ।
सं तत्सृजेथां सह वां तदस्तु संपादयन्तौ सह लोकमेकम् ॥ १२.३.३९ ॥
ଭାର୍ଯ୍ୟା ଯାହା ଯାହା ପାକ କରେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ବା ଭାର୍ଯ୍ୟା ତୁମଠାରୁ ଯେତେ ଦୂରରେ ଥାଆନ୍ତୁ, ତାହା ତୁମେ ଦୁହେଁ ମିଶାଅ; ତାହା ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହେଉ; ଏକତ୍ର ଏକ ଲୋକକୁ ସିଦ୍ଧ କରି ରହ।
12.3.40
यावन्तो अस्याः पृथिवीं सचन्ते अस्मत्पुत्राः परि ये संबभूवुः ।
सर्वांस्तामुप पात्रे ह्वयेथां नाभिं जानानाः शिशवः समायान् ॥ १२.३.४० ॥
ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା ଆମ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେତେ, ଓ ଚାରିପାଖରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ସେହି ପାତ୍ର ପାଖକୁ ଡାକ; ନାଭି ଜାଣୁଥିବା ଶିଶୁମାନେ ଏକତ୍ର ଆସନ୍ତୁ।
12.3.41
वसोर्या धारा मधुना प्रपीना घृतेन मिश्रा अमृतस्य नाभयः ।
सर्वास्ता अव रुन्धे स्वर्गः षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीछात् ॥ १२.३.४१ ॥
ସମ୍ପଦର ସେହି ଧାରାସବୁ, ମଧୁରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଘିଅରେ ମିଶ୍ରିତ, ଅମୃତର ନାଭି — ସେସବୁକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ରୋକେ। ସ୍ୱର୍ଗ ଷାଠିଏ ଶରତରେ ନିଧିର ରକ୍ଷକମାନେ (ମୋତେ) ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତୁ।
12.3.42
निधिं निधिपा अभ्येनमिछादनीश्वरा अभितः सन्तु येऽन्ये ।
अस्माभिर्दत्तो निहितः स्वर्गस्त्रिभिः काण्डैस्त्रीन्त्स्वर्गान् अरुक्षत् ॥ १२.३.४२ ॥
ନିଧିର ରକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତୁ; ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଶକ୍ତିହୀନ ହୁଅନ୍ତୁ। ଆମ ଦ୍ୱାରା ଦତ୍ତ ଓ ସ୍ଥାପିତ ସ୍ୱର୍ଗ ତିନି କାଣ୍ଡରେ ତିନି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିଲା।
12.3.43
अग्नी रक्षस्तपतु यद्विदेवं क्रव्याद्पिशाच इह मा प्र पास्त ।
नुदाम एनमप रुध्मो अस्मदादित्या एनमङ्गिरसः सचन्ताम् ॥ १२.३.४३ ॥
ଅଗ୍ନି ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଦହନ କରନ୍ତୁ, ଯେ ଦେବହୀନ; ମାଂସଭୋଜୀ ପିଶାଚ ଏଠାରେ ମୋତେ ଅତିକ୍ରମ ନ କରୁ। ଏହାକୁ ଆମେ ତଡ଼ିଦେଉ, ଏହାକୁ ଆମଠାରୁ ରୋକୁ; ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଏହାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ।
12.3.44
आदित्येभ्यो अङ्गिरोभ्यो मध्विदं घृतेन मिश्रं प्रति वेदयामि ।
शुद्धहस्तौ ब्राह्मणस्यानिहत्यैतं स्वर्गं सुकृतावपीतम् ॥ १२.३.४४ ॥
ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ମଧୁକୁ ଘିଅ ସହ ମିଶାଇ ମୁଁ ଫେରାଇ ଅର୍ପଣ କରେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧ ହାତରେ, ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ ନ କରି, ଏହି ସ୍ୱର୍ଗ ସତ୍କର୍ମରେ ପାନ କରାଯାଇଛି।
12.3.45
इदं प्रापमुत्तमं काण्डमस्य यस्माल्लोकात्परमेष्ठी समाप ।
आ सिञ्च सर्पिर्घृतवत्समङ्ग्ध्येष भागो अङ्गिरसो नो अत्र ॥ १२.३.४५ ॥
ଏହି ଉତ୍ତମ କାଣ୍ଡ ମୁଁ ପାଇଲି, ଯେଉଁ ଲୋକରୁ ପରମେଷ୍ଠୀ ଏହାକୁ ପାଇଥିଲେ ସେଥିରୁ। ଘିଅ ଢାଳ, ଘିଅରେ ଲେପ; ଏହି ଭାଗ ଏଠାରେ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କର, ଆମର।
12.3.46
सत्याय च तपसे देवताभ्यो निधिं शेवधिं परि दद्म एतम् ।
मा नो द्यूतेऽव गान् मा समित्यां मा स्मान्यस्मा उत्सृजता पुरा मत् ॥ १२.३.४६ ॥
ସତ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଏହି ନିଧି ଓ ଶେବଧି ଅର୍ପଣ କରୁ। ପଶାଖେଳରେ କିମ୍ବା ସଭାରେ ଆମକୁ ପକାଅ ନାହିଁ; ଆଗରୁ ମୋତେ ଅନ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ ନାହିଁ।
12.3.47
अहं पचाम्यहं ददामि ममेदु कर्मन् करुणेऽधि जाया ।
कौमारो लोको अजनिष्ट पुत्रोऽन्वारभेथां वय उत्तरावत् ॥ १२.३.४७ ॥
ମୁଁ ରାନ୍ଧେ, ମୁଁ ଦିଏ; ମୋ କର୍ମରେ, ହେ କରୁଣାମୟୀ, ପତ୍ନୀ ମୋ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। କୌମାର ଲୋକରେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା; ତୁମେ ଦୁହେଁ ଉଚ୍ଚତର ଆୟୁ ପାଅ।
12.3.48
न किल्बिषमत्र नाधारो अस्ति न यन् मित्रैः समममान एति ।
अनूनं पात्रं निहितं न एतत्पक्तारं पक्वः पुनरा विशाति ॥ १२.३.४८ ॥
ଏଠାରେ ଦୋଷ ନାହିଁ, ଆଧାର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ସମାନ ଭାବେ ନବାଣ୍ଟି କିଛି ଯାଏ ନାହିଁ। ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଆମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି; ରାନ୍ଧିଥିବା ଅନ୍ନ ପୁଣି ରାନ୍ଧୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
12.3.49
प्रियं प्रियाणां कृणवाम तमस्ते यन्तु यतमे द्विषन्ति ।
धेनुरनड्वान् वयोवय आयदेव पौरुषेयमप मृत्युं नुदन्तु ॥ १२.३.४९ ॥
ପ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟକୁ ଆମେ ପ୍ରିୟ କରୁ; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଗାଈ ଓ ବଳଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆୟୁ ସହ ଆସି, ମନୁଷ୍ୟରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ତଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।
12.3.50
समग्नयः विदुरन्यो अन्यं य ओषधीः सचते यश्च सिन्धून् ।
यावन्तो देवा दिव्यातपन्ति हिरण्यं ज्योतिः पचतो बभूव ॥ १२.३.५० ॥
ଅଗ୍ନିମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଜାଣନ୍ତି; ଓଷଧି ଓ ନଦୀ ସହ ଯେ ମିଶେ; ଆକାଶରେ ଯେତେ ଦେବତା ତାପ ଦିଅନ୍ତି - ରାନ୍ଧୁଥିବା ଲୋକର ଆଲୋକ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ହେଲା।
12.3.51
एषा त्वचां पुरुषे सं बभूवानग्नाः सर्वे पशवो ये अन्ये ।
क्षत्रेणात्मानं परि धापयाथोऽमोतं वासो मुखमोदनस्य ॥ १२.३.५१ ॥
ଏହା ମନୁଷ୍ୟରେ ଚର୍ମରୂପେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି; ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପଶୁ ମଧ୍ୟ ନଗ୍ନ ନୁହନ୍ତି। ବଳରେ ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଘୋଡ଼ାଅ; ଓଦନର ମୁଖକୁ ଅକ୍ଷୟ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ କର।
12.3.52
यदक्षेषु वदा यत्समित्यां यद्वा वदा अनृतं वित्तकाम्या ।
समानं तन्तुमभि सम्वसानौ तस्मिन्त्सर्वं शमलं सादयाथः ॥ १२.३.५२ ॥
ପଶା ଖେଳରେ ତୁମେ ଯାହା କହ, ସଭାରେ ଯାହା କହ, କିମ୍ବା ଧନ-ଲୋଭରେ ଯାହା ଅସତ୍ୟ କହ — ଏକା ସୂତାକୁ ପିନ୍ଧିଥିବା ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣ ସେହି ସମସ୍ତ ମଳିନତାକୁ ତାହାରେ ସ୍ଥାପନ କର।
12.3.53
वर्षं वनुष्वापि गच्छ देवांस्त्वचो धूमं पर्युत्पातयासि ।
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ॥ १२.३.५३ ॥
ବର୍ଷା ଦିଅ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଅ। ଚର୍ମରୁ ଧୂଆଁକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଉପରକୁ ଉଡ଼ାଅ। ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପିଠିରେ ଘିଅଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏକା ମୂଳରୁ ଜାତ ହୋଇ ଏହି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚ।
12.3.54
तन्वं स्वर्गो बहुधा वि चक्रे यथा विद आत्मन्न् अन्यवर्णाम् ।
अपाजैत्कृष्णां रुशतीं पुनानो या लोहिनी तां ते अग्नौ जुहोमि ॥ १२.३.५४ ॥
ସ୍ବର୍ଗ ଶରୀରକୁ ନାନାପ୍ରକାରେ ବିଭକ୍ତ କଲା; ଆତ୍ମାରେ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର ଜାଣିବା ପାଇଁ। ପବିତ୍ର କରି ସେ କୃଷ୍ଣା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳକୁ ତଡ଼ିଦେଲା; ଯାହା ଲୋହିନୀ, ତାହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ।
12.3.55
प्राच्यै त्वा दिशेऽग्नयेऽधिपतयेऽसिताय रक्षित्र आदित्यायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५५ ॥
ପୂର୍ବ ଦିଗ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ, ଅଧିପତି ଅସିତ ପାଇଁ, ରକ୍ଷକ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ, ବାଣଧାରୀ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚାରିପଟେ ଦେଉ; ଆମ ଗମନାଗମନରେ ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏଠାରେ ଆମର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଆୟୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଉ; ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ନ ନେଉ, ପରେ ପକ୍ବତା ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ର ରହିବା।
12.3.56
दक्षिणायै त्वा दिश इन्द्रायाधिपतये तिरश्चिराजये रक्षित्रे यमायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५६ ॥
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଅଧିପତି ତିରଶ୍ଚିରାଜି ପାଇଁ, ରକ୍ଷକ ଯମ ପାଇଁ, ବାଣଧାରୀ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚାରିପଟେ ଦେଉ; ଆମ ଗମନାଗମନରେ ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏଠାରେ ଆମର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଆୟୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଉ; ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ନ ନେଉ, ପରେ ପକ୍ବତା ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ର ରହିବା।
12.3.57
प्रतीच्यै त्वा दिशे वरुणायाधिपतये पृदाकवे रक्षित्रेऽन्नायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५७ ॥
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ପାଇଁ, ବରୁଣ ପାଇଁ, ଅଧିପତି ପୃଦାକୁ ପାଇଁ, ରକ୍ଷକ ଅନ୍ନ ପାଇଁ, ବାଣଧାରୀ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚାରିପଟେ ଦେଉ; ଆମ ଗମନାଗମନରେ ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏଠାରେ ଆମର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଆୟୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଉ; ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ନ ନେଉ, ପରେ ପକ୍ବତା ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ର ରହିବା।
12.3.58
उदीच्यै त्वा दिशे सोमायाधिपतये स्वजाय रक्षित्रेऽशन्या इषुमत्यै ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५८ ॥
ଉତ୍ତର ଦିଗ ପାଇଁ, ସୋମଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟରେ, ସ୍ୱୟଂଜାତ ଓ ରକ୍ଷକ ତାହା ପାଇଁ, ଅଶନି ଓ ଇଷୁମତୀ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରଖୁ; ଆମ ଯାତ୍ରାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ନିରୂପିତ ଜରା ଆମକୁ ଜୀର୍ଣ୍ଣତା ଆଡ଼କୁ ନେଉ; ଜରା ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ସମର୍ପି ପରିପକ୍ୱତା ସହ ଆମକୁ ରଖୁ।
12.3.59
ध्रुवायै त्वा दिशे विष्णवेऽधिपतये कल्माषग्रीवाय रक्षित्र ओषधीभ्य इषुमतीभ्यः ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५९ ॥
ସ୍ଥିର ଦିଗ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟରେ, କଲ୍ମାଷଗ୍ରୀବଙ୍କ ରକ୍ଷିକା ପାଇଁ, ଇଷୁମତୀ ଔଷଧି ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରଖୁ; ଆମ ଯାତ୍ରାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ନିରୂପିତ ଜରା ଆମକୁ ଜୀର୍ଣ୍ଣତା ଆଡ଼କୁ ନେଉ; ଜରା ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ସମର୍ପି ପରିପକ୍ୱତା ସହ ଆମକୁ ରଖୁ।
12.3.60
ऊर्ध्वायै त्वा दिशे बृहस्पतयेऽधिपतये श्वित्राय रक्षित्रे वर्षायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.६० ॥
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗ ପାଇଁ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟରେ, ଶ୍ୱିତ୍ରର ରକ୍ଷିକା ପାଇଁ, ଇଷୁମତୀ ବର୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁ। ଏହାକୁ ଆମେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରଖୁ; ଆମ ଯାତ୍ରାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ନିରୂପିତ ଜରା ଆମକୁ ଜୀର୍ଣ୍ଣତା ଆଡ଼କୁ ନେଉ; ଜରା ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ସମର୍ପି ପରିପକ୍ୱତା ସହ ଆମକୁ ରଖୁ।