Atharvaveda · Sūkta 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
पुमान् पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह्वयस्व यतमा प्रिया ते ।
यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस्तद्वां वयो यमराज्ये समानम् ॥ १२.३.१ ॥
Homem, sobe sobre a mulher; vem à pele e chama ali a tua amada. A vida que vocês dois partilharam no início, quando se uniram, é igual para ambos no reino de Yama.
12.3.2
तावद्वां चक्षुस्तति वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि ।
अग्निः शरीरं सचते यदैधोऽधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.२ ॥
Até onde alcança a vista de vocês dois, estendem-se as vossas forças e o vosso brilho. Quando o fogo, tendo combustível, se apega ao corpo, então, amadurecidos, vocês se tornam unidos como um par.
12.3.3
समस्मिंल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु ।
पूतौ पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव ॥ १२.३.३ ॥
Estejam juntos neste mundo, juntos também no caminho dos deuses; venham juntos aos reinos de Yama. Purificados pelos purificadores, cheguem vocês dois lá, qualquer semente que tenha surgido entre vocês dois.
12.3.4
आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः समेत्य ।
तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित्री ॥ १२.३.४ ॥
Filhos das águas, entrem juntos neste vivente, abençoados com a vida, unidos. Desfrutem deles aquele néctar que chamam de odana; a vossa mãe o cozinha para vocês dois.
12.3.5
यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच्च वाचः ।
स ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व्याप नभसी महित्वा ॥ १२.३.५ ॥
Aquilo que o teu pai cozinha e que a tua mãe cozinha, para libertação das impurezas e da impureza da fala, esse odana é o céu de cem correntes; por sua grandeza permeou ambos os céus.
12.3.6
उभे नभसी उभयांश्च लोकान् ये यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः ।
तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.६ ॥
Ambos os céus e ambos os mundos, os reinos celestes conquistados pelos que sacrificam; naquele que é luminoso, doce e o primeiro, aí, com os filhos, até a velhice, buscai juntos abrigo.
12.3.7
प्राचींप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते ।
यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दंपती सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.७ ॥
Começai, cada um, pela direção do leste; os fiéis alcançam este mesmo mundo. Para a proteção do que é cozido e servido no fogo, esposos, buscai juntos abrigo.
12.3.8
दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ पर्यावर्तेथामभि पात्रमेतत् ।
तस्मिन् वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर्म बहुलं नि यच्छात् ॥ १२.३.८ ॥
Dirigindo-vos para a direção do sul, voltai-vos para este vaso; nele, que Yama, de acordo com os pais, conceda abundante abrigo ao que foi cozido.
12.3.9
प्रतीची दिशामियमिद्वरं यस्यां सोमो अधिपा मृडिता च ।
तस्यां श्रयेथां सुकृतः सचेथामधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.९ ॥
Esta direção ocidental é a melhor, cujo senhor é Soma, o benevolente. Buscai refúgio ali, permanecei juntos como praticantes do bem, e então tornai-vos um par com o que foi cozido.
12.3.10
उत्तरं राष्ट्रं प्रजयोत्तरावद्दिशामुदीची कृणवन् नो अग्रम् ।
पाङ्क्तं छन्दः पुरुषो बभूव विश्वैर्विश्वाङ्गैः सह सं भवेम ॥ १२.३.१० ॥
O reino do norte, com sua descendência, é mais elevado; a direção norte nos fez o lugar primeiro. O metro pankti tornou-se pessoa; que nos unamos com todos os nossos membros e com todos.
12.3.11
ध्रुवेयं विराण्नमो अस्त्वस्यै शिवा पुत्रेभ्य उत मह्यमस्तु ।
सा नो देव्यदिते विश्ववार इर्य इव गोपा अभि रक्ष पक्वम् ॥ १२.३.११ ॥
Esta é firme e soberana; seja homenagem a ela. Que seja propícia aos filhos e a mim. Que a deusa Aditi, a que escolhe tudo, guarde o alimento cozido como um guardião ativo para nós.
12.3.12
पितेव पुत्रान् अभि सं स्वजस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
यमोदनं पचतो देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु ॥ १२.३.१२ ॥
Como um pai abraça os filhos, abraçai-nos por completo. Que ventos propícios soprem aqui na terra para nós. Ó deuses, que Yama conheça o calor e a verdade do odana cozido aqui.
12.3.13
यद्यद्कृष्णः शकुन एह गत्वा त्सरन् विषक्तं बिल आससाद ।
यद्वा दास्यार्द्रहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः ॥ १२.३.१३ ॥
O que quer que um pássaro negro tenha vindo aqui rastejando e pousado agarrado no buraco, ou o que a serva de mãos molhadas unta no pilão e no almofariz, purificai com água.
12.3.14
अयं ग्रावा पृथुबुध्नो वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः ।
आ रोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम् ॥ १२.३.१४ ॥
Esta pedra de moer, de base larga e doadora de vigor, purificada pelos purificadores, afaste o demônio. Sobe à pele, concede grande abrigo; que marido e mulher não caiam na culpa do neto.
12.3.15
वनस्पतिः सह देवैर्न आगन् रक्षः पिशाचामपबाधमानः ।
स उच्छ्रयातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान् जयेम ॥ १२.३.१५ ॥
Que o senhor da floresta venha a nós com os deuses, afastando demônios e piśācas. Que ele se erga e proclame a palavra; por ela conquistemos todos os mundos.
12.3.16
सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माँ उत यश्चकर्श ।
त्रयस्त्रिंशद्देवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गमभि नेष लोकम् ॥ १२.३.१६ ॥
Aquele que cercou e tomou estas sete oferendas e gado, e que entre eles é luminoso e traçou o sulco, com ele habitam os trinta e três deuses; que nos conduza ao mundo celeste.
12.3.17
स्वर्गं लोकमभि नो नयासि सं जायया सह पुत्रैः स्याम ।
गृह्णामि हस्तमनु मैत्वत्र मा नस्तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः ॥ १२.३.१७ ॥
Conduze-nos ao mundo celeste; que estejamos juntos com a esposa e os filhos. Tomo a mão (da minha esposa); que ela venha aqui atrás de mim. Que Nirṛti e Arāti não nos vençam.
12.3.18
ग्राहिं पाप्मानमति तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्गु ।
वानस्पत्य उद्यतो मा जिहिंसीर्मा तण्डुलं वि शरीर्देवयन्तम् ॥ १२.३.१८ ॥
Que ultrapassemos o mal que apreende; lançando fora a escuridão, tu proferes palavras doces. Ó nascido da árvore, quando erguido, não causes dano; não espalhes o grão de arroz que deseja os deuses.
12.3.19
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ।
वर्षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद्विनक्तु ॥ १२.३.१९ ॥
Ó tudo-abrangente, que levas manteiga clarificada nas costas, prestes a ser de mesma origem, aproxima-te deste mundo. Põe o grão crescido pela chuva sobre o crivo; que separe a casca e a palha.
12.3.20
त्रयो लोकाः संमिता ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ पृथिव्यन्तरिक्षम् ।
अंशून् गृभीत्वान्वारभेथामा प्यायन्तां पुनरा यन्तु शूर्पम् ॥ १२.३.२० ॥
Os três mundos foram medidos pelo brâmane: aquele céu, esta terra e a região intermédia. Tendo agarrado os brotos, começai; que eles voltem a inchar e a vir de volta ao crivo.
12.3.21
पृथग्रूपाणि बहुधा पशूनामेकरूपो भवसि सं समृद्ध्या ।
एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा ॥ १२.३.२१ ॥
O gado tem formas diversas, mas pela prosperidade tu te tornas de uma só forma. Afasta esta pele avermelhada; a pedra a faz brilhar como o lavandeiro faz brilhar a roupa.
12.3.22
पृथिवीं त्वा पृथिव्यामा वेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा ।
यद्यद्द्युत्तं लिखितमर्पणेन तेन मा सुस्रोर्ब्रह्मणापि तद्वपामि ॥ १२.३.२२ ॥
Estabeleço-te na terra, dentro da terra. Teus corpos são semelhantes, mas este foi alterado. O que brilhou, marcado pelo instrumento de corte, isso também corto com a fórmula sagrada.
12.3.23
जनित्रीव प्रति हर्यासि सूनुं सं त्वा दधामि पृथिवीं पृथिव्या ।
उखा कुम्भी वेद्यां मा व्यथिष्ठा यज्ञायुधैराज्येनातिषक्ता ॥ १२.३.२३ ॥
Como uma mãe inclinas-te com alegria para o filho; uno-te à terra na terra. Ó panela e jarra, sobre o altar, bem untadas com manteiga clarificada e com os instrumentos do sacrifício, não sofras.
12.3.24
अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्तादिन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान् ।
वरुणस्त्वा दृंहाद्धरुणे प्रतीच्या उत्तरात्त्वा सोमः सं ददातै ॥ १२.३.२४ ॥
Que Agni, o cozinheiro, te proteja do leste; que Indra com os Marutas te proteja do sul. Que Varuna te fortaleça no suporte pelo oeste; que Soma te una e te dê pelo norte.
12.3.25
पूताः पवित्रैः पवन्ते अभ्राद्दिवं च यन्ति पृथिवीं च लोकान् ।
ता जीवला जीवधन्याः प्रतिष्ठाः पात्र आसिक्ताः पर्यग्निरिन्धाम् ॥ १२.३.२५ ॥
Purificadas pelos filtros, as águas fluem da nuvem e vão ao céu e aos mundos da terra. São vivificantes, abençoadas com vida, estabelecidas; derramadas no vaso, que o fogo se acenda em torno delas.
12.3.26
आ यन्ति दिवः पृथिवीं सचन्ते भूम्याः सचन्ते अध्यन्तरिक्षम् ।
शुद्धाः सतीस्ता उ शुम्भन्त एव ता नः स्वर्गमभि लोकं नयन्तु ॥ १२.३.२६ ॥
Vêm do céu, aderem à terra e, da terra, aderem até o espaço intermediário. Sendo puros, de fato resplandecem; que nos conduzam ao mundo celeste, Svarga.
12.3.27
उतेव प्रभ्वीरुत संमितास उत शुक्राः शुचयश्चामृतासः ।
ता ओदनं दंपतिभ्यां प्रशिष्टा आपः शिक्षन्तीः पचता सुनाथाः ॥ १२.३.२७ ॥
São como poderosas e bem medidas, brilhantes, puras e imortais. Que essas águas, bem guiadas e bem protegidas, cozinhem o odana para o marido e a esposa.
12.3.28
संख्याता स्तोकाः पृथिवीं सचन्ते प्राणापानैः संमिता ओषधीभिः ।
असंख्याता ओप्यमानाः सुवर्णाः सर्वं व्यापुः शुचयः शुचित्वम् ॥ १२.३.२८ ॥
Gotas contadas aderem à terra, medidas pelo sopro de entrada e de saída e pelas ervas. Incontáveis, espalhadas, douradas, as puras penetraram tudo e alcançaram a pureza.
12.3.29
उद्योधन्त्यभि वल्गन्ति तप्ताः फेनमस्यन्ति बहुलांश्च बिन्दून् ।
योषेव दृष्ट्वा पतिमृत्वियायैतैस्तण्डुलैर्भवता समापः ॥ १२.३.२९ ॥
As águas aquecidas fervem e saltam, lançando espuma e muitas gotas. Como uma mulher em sua época, ao ver o marido, vai até ele, assim as águas se unam a estes grãos de arroz.
12.3.30
उत्थापय सीदतो बुध्न एनान् अद्भिरात्मानमभि सं स्पृशन्ताम् ।
अमासि पात्रैरुदकं यदेतन् मितास्तण्डुलाः प्रदिशो यदीमाः ॥ १२.३.३० ॥
Levanta os que estão sentados no fundo; que toquem a si mesmos juntos com a água. Na casa, com os vasos, está esta água; estes grãos de arroz medidos estão nas direções.
12.3.31
प्र यच्छ पर्शुं त्वरया हरौषमहिंसन्त ओषधीर्दान्तु पर्वन् ।
यासां सोमः परि राज्यं बभूवामन्युता नो वीरुधो भवन्तु ॥ १२.३.३१ ॥
Entrega rápido o machado; sem causar dano, que as ervas sejam cortadas em suas juntas. Que aquelas sobre as quais Soma obteve o domínio sejam para nós livres de ira.
12.3.32
नवं बर्हिरोदनाय स्तृणीत प्रियं हृदश्चक्षुषो वल्ग्वस्तु ।
तस्मिन् देवाः सह दैवीर्विशन्त्विमं प्राश्नन्त्वृतुभिर्निषद्य ॥ १२.३.३२ ॥
Estende a erva barhis nova para o odana; que seja querida e bela ao coração e aos olhos. Sobre ela entrem os deuses junto com os poderes divinos, e, sentados segundo as estações, comam isto.
12.3.33
वनस्पते स्तीर्णमा सीद बर्हिरग्निष्टोमैः संमितो देवताभिः ।
त्वष्ट्रेव रूपं सुकृतं स्वधित्यैना एहाः परि पात्रे ददृश्राम् ॥ १२.३.३३ ॥
Ó senhor da floresta, senta-te sobre o barhis estendido, devidamente medido pelos ritos do Agniṣṭoma e pelas divindades. Como Tvaṣṭṛ forma uma bela figura, que vejamos estes bem feitos com o machado ao redor do vaso.
12.3.34
षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीच्छात्स्वः पक्वेनाभ्यश्नवातै ।
उपैनं जीवान् पितरश्च पुत्रा एतं स्वर्गं गमयान्तमग्नेः ॥ १२.३.३४ ॥
Em sessenta outonos, que o guardião dos tesouros deseje o céu e o alcance com alimento cozido. Que os pais vivos e os filhos o aproximem, a este que Agni conduz ao céu.
12.3.35
धर्ता ध्रियस्व धरुणे पृथिव्या अच्युतं त्वा देवताश्च्यावयन्तु ।
तं त्वा दंपती जीवन्तौ जीवपुत्रावुद्वासयातः पर्यग्निधानात् ॥ १२.३.३५ ॥
Ó sustentáculo, permanece firme no suporte firme da terra; que os deuses não te desloquem, ó inabalável. Que o marido e a esposa vivos, com filhos vivos, te conduzam para fora do fogo.
12.3.36
सर्वान्त्समागा अभिजित्य लोकान् यावन्तः कामाः समतीतृपस्तान् ।
वि गाहेथामायवनं च दर्विरेकस्मिन् पात्रे अध्युद्धरैनम् ॥ १२.३.३६ ॥
Tendo conquistado todos os mundos, plenamente saciados de quantos desejos existem, mergulhai vós dois no āyavana; num único vaso, erguei isto com a darvi.
12.3.37
उप स्तृणीहि प्रथय पुरस्ताद्घृतेन पात्रमभि घारयैतत् ।
वाश्रेवोस्रा तरुणं स्तनस्युमिमं देवासो अभिहिङ्कृणोत ॥ १२.३.३७ ॥
Estende-o à frente e alarga-o; derrama ghee sobre este vaso. Como a vaca que muge com úbere ao seu tenro bezerro, assim, ó deuses, chamai a isto.
12.3.38
उपास्तरीरकरो लोकमेतमुरुः प्रथतामसमः स्वर्गः ।
तस्मिं छ्रयातै महिषः सुपर्णो देवा एनं देवताभ्यः प्र यछान् ॥ १२.३.३८ ॥
Estendeste este mundo por baixo; seja amplo e se expanda, céu sem igual. Nele descansem o búfalo e a águia; que os deuses o entreguem às divindades.
12.3.39
यद्यज्जाया पचति त्वत्परःपरः पतिर्वा जाये त्वत्तिरः ।
सं तत्सृजेथां सह वां तदस्तु संपादयन्तौ सह लोकमेकम् ॥ १२.३.३९ ॥
O que a esposa cozinha, e mesmo que marido ou mulher estejam longe de ti, uni vós dois isso; que seja comum a ambos, realizando juntos um só mundo.
12.3.40
यावन्तो अस्याः पृथिवीं सचन्ते अस्मत्पुत्राः परि ये संबभूवुः ।
सर्वांस्तामुप पात्रे ह्वयेथां नाभिं जानानाः शिशवः समायान् ॥ १२.३.४० ॥
Quantos dos nossos filhos se apegam a esta terra e nasceram ao redor, chamai-os todos ao vaso; venham juntas as crianças que conhecem o umbigo.
12.3.41
वसोर्या धारा मधुना प्रपीना घृतेन मिश्रा अमृतस्य नाभयः ।
सर्वास्ता अव रुन्धे स्वर्गः षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीछात् ॥ १२.३.४१ ॥
As correntes de riqueza, inchadas de mel, misturadas com ghee, umbigos da imortalidade: todas elas aqui retenho. Que o Svarga e os guardiões do tesouro me desejem no sexagésimo outono.
12.3.42
निधिं निधिपा अभ्येनमिछादनीश्वरा अभितः सन्तु येऽन्ये ।
अस्माभिर्दत्तो निहितः स्वर्गस्त्रिभिः काण्डैस्त्रीन्त्स्वर्गान् अरुक्षत् ॥ १२.३.४२ ॥
Que os guardiões do tesouro o desejem; que os outros em volta sejam impotentes. O céu dado e depositado por nós alcançou três céus por meio de três seções.
12.3.43
अग्नी रक्षस्तपतु यद्विदेवं क्रव्याद्पिशाच इह मा प्र पास्त ।
नुदाम एनमप रुध्मो अस्मदादित्या एनमङ्गिरसः सचन्ताम् ॥ १२.३.४३ ॥
Que Agni queime esse rākṣasa, o sem-deus; que o piśāca devorador de carne não me ultrapasse aqui. Nós o expulsamos, nós o afastamos de nós; que os Ādityas e os Aṅgirasas o sigam.
12.3.44
आदित्येभ्यो अङ्गिरोभ्यो मध्विदं घृतेन मिश्रं प्रति वेदयामि ।
शुद्धहस्तौ ब्राह्मणस्यानिहत्यैतं स्वर्गं सुकृतावपीतम् ॥ १२.३.४४ ॥
Aos Ādityas e aos Aṅgirasas devolvo este mel misturado com ghee. Pelas mãos puras do brâmane, sem feri-lo, este céu foi bebido pelas boas ações.
12.3.45
इदं प्रापमुत्तमं काण्डमस्य यस्माल्लोकात्परमेष्ठी समाप ।
आ सिञ्च सर्पिर्घृतवत्समङ्ग्ध्येष भागो अङ्गिरसो नो अत्र ॥ १२.३.४५ ॥
Obtive esta seção suprema, do mundo de onde o Supremo a alcançou. Derrama a manteiga clarificada, unge com ghee; esta porção aqui pertence aos Aṅgirasas, a nós.
12.3.46
सत्याय च तपसे देवताभ्यो निधिं शेवधिं परि दद्म एतम् ।
मा नो द्यूतेऽव गान् मा समित्यां मा स्मान्यस्मा उत्सृजता पुरा मत् ॥ १२.३.४६ ॥
Pela verdade e pelo ascetismo, aos deuses damos este tesouro e este depósito. Não nos faças cair no jogo de dados nem na assembleia; não me entregues a outro antes do tempo.
12.3.47
अहं पचाम्यहं ददामि ममेदु कर्मन् करुणेऽधि जाया ।
कौमारो लोको अजनिष्ट पुत्रोऽन्वारभेथां वय उत्तरावत् ॥ १२.३.४७ ॥
Eu cozinho, eu dou; na minha própria obra, ó compassiva, a esposa depende de mim. No mundo juvenil nasceu um filho; que vós dois alcanceis uma vida mais elevada.
12.3.48
न किल्बिषमत्र नाधारो अस्ति न यन् मित्रैः समममान एति ।
अनूनं पात्रं निहितं न एतत्पक्तारं पक्वः पुनरा विशाति ॥ १२.३.४८ ॥
Aqui não há falta nem falta de apoio; nada se vai sem ser partilhado igualmente com os amigos. Este vaso cheio foi posto para nós; o alimento cozido entra de novo no cozinheiro.
12.3.49
प्रियं प्रियाणां कृणवाम तमस्ते यन्तु यतमे द्विषन्ति ।
धेनुरनड्वान् वयोवय आयदेव पौरुषेयमप मृत्युं नुदन्तु ॥ १२.३.४९ ॥
Tornamos o amado querido entre os amados; que vão para lá os que nos odeiam. Que a vaca e o boi, vindo com cada tempo de vida, afastem a morte do ser humano.
12.3.50
समग्नयः विदुरन्यो अन्यं य ओषधीः सचते यश्च सिन्धून् ।
यावन्तो देवा दिव्यातपन्ति हिरण्यं ज्योतिः पचतो बभूव ॥ १२.३.५० ॥
Os fogos conhecem-se uns aos outros; quem se une às ervas e aos rios; quantos deuses resplandecem no céu, a luz do cozinheiro tornou-se dourada.
12.3.51
एषा त्वचां पुरुषे सं बभूवानग्नाः सर्वे पशवो ये अन्ये ।
क्षत्रेणात्मानं परि धापयाथोऽमोतं वासो मुखमोदनस्य ॥ १२.३.५१ ॥
Isto se reuniu como pele no ser humano, para que todos os animais e os outros não fiquem nus. Com força, envolve o teu ātman por completo; cobre a boca do odana com uma veste indestrutível.
12.3.52
यदक्षेषु वदा यत्समित्यां यद्वा वदा अनृतं वित्तकाम्या ।
समानं तन्तुमभि सम्वसानौ तस्मिन्त्सर्वं शमलं सादयाथः ॥ १२.३.५२ ॥
O que dizes no jogo de dados, o que dizes na assembleia, ou a falsidade que dizes por desejo de riqueza — vestidos com o mesmo fio, vós os dois depositais nele toda aquela impureza.
12.3.53
वर्षं वनुष्वापि गच्छ देवांस्त्वचो धूमं पर्युत्पातयासि ।
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ॥ १२.३.५३ ॥
Dá chuva e vai também aos deuses; faz o fumo subir por todos os lados a partir da pele. Omnipresente, com manteiga clarificada nas costas, tornando-te de mesma origem, alcança este mundo.
12.3.54
तन्वं स्वर्गो बहुधा वि चक्रे यथा विद आत्मन्न् अन्यवर्णाम् ।
अपाजैत्कृष्णां रुशतीं पुनानो या लोहिनी तां ते अग्नौ जुहोमि ॥ १२.३.५४ ॥
Svarga dividiu o corpo de muitas maneiras, para que no ātman se conheça o de outra cor. Purificando, afastou a negra e a brilhante; a vermelha, essa ofereço ao fogo por ti.
12.3.55
प्राच्यै त्वा दिशेऽग्नयेऽधिपतयेऽसिताय रक्षित्र आदित्यायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५५ ॥
Ofereço-te à região oriental, a Agni, ao senhor Asita, ao protetor Āditya que porta flechas. Damos este em volta; que ele guarde nosso caminhar. Aqui, que nossa duração destinada alcance a velhice; que a decrepitude não nos leve à morte; então que estejamos juntos com a maturidade.
12.3.56
दक्षिणायै त्वा दिश इन्द्रायाधिपतये तिरश्चिराजये रक्षित्रे यमायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५६ ॥
Ofereço-te à região meridional, a Indra, ao senhor Tiraścirāji, ao protetor Yama que porta flechas. Damos este em volta; que ele guarde nosso caminhar. Aqui, que nossa duração destinada alcance a velhice; que a decrepitude não nos leve à morte; então que estejamos juntos com a maturidade.
12.3.57
प्रतीच्यै त्वा दिशे वरुणायाधिपतये पृदाकवे रक्षित्रेऽन्नायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५७ ॥
Ofereço-te à região ocidental, a Varuṇa, ao senhor Pṛdāku, ao protetor Anna que porta flechas. Damos este em volta; que ele guarde nosso caminhar. Aqui, que nossa duração destinada alcance a velhice; que a decrepitude não nos leve à morte; então que estejamos juntos com a maturidade.
12.3.58
उदीच्यै त्वा दिशे सोमायाधिपतये स्वजाय रक्षित्रेऽशन्या इषुमत्यै ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५८ ॥
Para a quarta do norte, sob o senhorio de Soma, o protetor nascido de si mesmo, para o raio e a rica em flechas, te damos. Colocamos isto ao redor; protege-nos de nossa caminhada. Que a velhice a nós destinada aqui nos conduza à decrepitude; que a velhice não nos entregue à morte, mas nos mantenha junto à maturidade.
12.3.59
ध्रुवायै त्वा दिशे विष्णवेऽधिपतये कल्माषग्रीवाय रक्षित्र ओषधीभ्य इषुमतीभ्यः ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५९ ॥
Para a direção fixa, sob o senhorio de Viṣṇu, para o guardião do de pescoço malhado, para as plantas ricas em flechas, te damos. Colocamos isto ao redor; protege-nos de nossa caminhada. Que a velhice a nós destinada aqui nos conduza à decrepitude; que a velhice não nos entregue à morte, mas nos mantenha junto à maturidade.
12.3.60
ऊर्ध्वायै त्वा दिशे बृहस्पतयेऽधिपतये श्वित्राय रक्षित्रे वर्षायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.६० ॥
Para a direção superior, sob o senhorio de Bṛhaspati, para o guardião da lepra branca, para a chuva rica em flechas, te damos. Colocamos isto ao redor; protege-nos de nossa caminhada. Que a velhice a nós destinada aqui nos conduza à decrepitude; que a velhice não nos entregue à morte, mas nos mantenha junto à maturidade.