அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
पुमान् पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह्वयस्व यतमा प्रिया ते ।
यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस्तद्वां वयो यमराज्ये समानम् ॥ १२.३.१ ॥
ஆண்மகனே, பெண்ணின்மேல் ஏறி நில்; தோலின்மேல் வா, அங்கே உன் அன்புக்குரியவளை அழை. முதலில் நீங்கள் இருவரும் கூடியபோது பெற்ற அதே ஆயுள் யமனுடைய உலகில் உங்கள் இருவருக்கும் சமமாகும்.
12.3.2
तावद्वां चक्षुस्तति वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि ।
अग्निः शरीरं सचते यदैधोऽधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.२ ॥
உங்கள் இருவரின் பார்வை எவ்வளவு தூரம் பரவுகிறதோ, அவ்வளவு தூரம் வீரியமும் ஒளியும் பரவுகின்றன. நெருப்பு விறகுடன் உடலைப் பற்றும்போது, பக்குவமடைந்த நிலையில் நீங்கள் இருவரும் இணையாக ஒன்றாகிறீர்கள்.
12.3.3
समस्मिंल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु ।
पूतौ पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव ॥ १२.३.३ ॥
இவ்வுலகில் ஒன்றாக இருங்கள்; தேவயானப் பாதையிலும் ஒன்றாக இருங்கள்; யமனுடைய உலகங்களிலும் ஒன்றாக வாருங்கள். தூய்மையான சாதனங்களால் தூய்மைப்பட்டு நீங்கள் இருவரும் அங்கே அணுகுங்கள், உங்கள் இருவரிடமும் எந்த வீரியம் தோன்றியதோ அது.
12.3.4
आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः समेत्य ।
तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित्री ॥ १२.३.४ ॥
நீர்களின் புதல்வர்களே, உயிருள்ள இவனுக்குள் ஒன்றாகப் புகுங்கள்; உயிரால் வளம்பெற்று ஒன்றுகூடி. அவற்றிலிருந்து அந்த அமுதத்தை அனுபவியுங்கள், அதை ஓதனம் என்கிறார்கள், உங்கள் இருவரின் தாய் அதைச் சமைக்கிறாள்.
12.3.5
यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच्च वाचः ।
स ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व्याप नभसी महित्वा ॥ १२.३.५ ॥
உங்கள் தந்தை சமைப்பதும், தாய் சமைப்பதும், குற்றங்களிலிருந்தும் வாக்கின் அசுத்தியிலிருந்தும் விடுதலைக்காக, அந்த ஓதனம் நூறு தாரைகளுடைய சுவர்க்கம்; தன் மகிமையால் அது இரு வானங்களையும் வியாபித்தது.
12.3.6
उभे नभसी उभयांश्च लोकान् ये यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः ।
तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.६ ॥
இரு வானங்களையும், யாகம் செய்பவர்கள் வென்றடைந்த இரு உலகங்களையும், அவற்றில் ஒளியும் தேனும் நிறைந்ததும் முன்னிருப்பதுமான (உலகை) — அதில் மகன்களுடன் முதுமை வரை நீங்கள் இருவரும் ஒன்றாக அடைக்கலம் கொள்ளுங்கள்.
12.3.7
प्राचींप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते ।
यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दंपती सं श्रयेथाम् ॥ १२.३.७ ॥
கிழக்கு கிழக்குத் திசையிலிருந்து தொடங்குங்கள்; சிரத்தையுள்ளோர் இந்த உலகையே அடைகிறார்கள். நெருப்பில் சமைக்கப்பட்டு பரிமாறப்பட்டதைக் காக்க, தம்பதிகளே, நீங்கள் இருவரும் ஒன்றாக அடைக்கலம் கொள்ளுங்கள்.
12.3.8
दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ पर्यावर्तेथामभि पात्रमेतत् ।
तस्मिन् वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर्म बहुलं नि यच्छात् ॥ १२.३.८ ॥
தெற்குத் திசையை அடைந்தவர்களாய், இந்தப் பாத்திரத்தை நோக்கித் திரும்புங்கள். அதில் யமன் பித்ருக்களுடன் ஒருமனதாக, சமைத்ததற்கு மிகுந்த அடைக்கலத்தை அளிக்கட்டும்.
12.3.9
प्रतीची दिशामियमिद्वरं यस्यां सोमो अधिपा मृडिता च ।
तस्यां श्रयेथां सुकृतः सचेथामधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः ॥ १२.३.९ ॥
இந்தப் மேற்குத் திசை சிறந்தது; அதன் அதிபதி சோமன், கருணையுள்ளவனும் கூட. அதிலேயே அடைக்கலம் கொள்ளுங்கள்; நற்செயல் செய்பவர்களாக இணைந்திருங்கள்; பின்னர் சமைத்தவற்றுடன் ஜோடியாக ஒன்றாகுங்கள்.
12.3.10
उत्तरं राष्ट्रं प्रजयोत्तरावद्दिशामुदीची कृणवन् नो अग्रम् ।
पाङ्क्तं छन्दः पुरुषो बभूव विश्वैर्विश्वाङ्गैः सह सं भवेम ॥ १२.३.१० ॥
வடக்கு ராஜ்யம் மக்களுடன் உயர்ந்தது; வடக்குத் திசை நமக்கு முன்னிடத்தை உருவாக்கியது. பாங்க்த சந்தஸ் புருஷனாயிற்று; எல்லா அங்கங்களுடனும் அனைவருடனும் நாம் ஒன்றாக இருப்போமாக.
12.3.11
ध्रुवेयं विराण्नमो अस्त्वस्यै शिवा पुत्रेभ्य उत मह्यमस्तु ।
सा नो देव्यदिते विश्ववार इर्य इव गोपा अभि रक्ष पक्वम् ॥ १२.३.११ ॥
இவள் நிலையானவள், ஆளும் தன்மை கொண்டவள்; இவளுக்கு வணக்கம் உண்டாகட்டும். இவள் மகன்களுக்கும் எனக்கும் நலம் தருபவளாக இருக்கட்டும். அந்த தேவி அதிதி, எல்லாவற்றையும் தேர்ந்தெடுப்பவள், நம்மைக் காக்கும் காவலன் போல சமைத்த உணவைக் காக்கட்டும்.
12.3.12
पितेव पुत्रान् अभि सं स्वजस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
यमोदनं पचतो देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु ॥ १२.३.१२ ॥
தந்தை மகன்களை அணைப்பது போல எங்களை முழுமையாக அணையுங்கள். இங்கே பூமியில் நமக்கு நலம் தரும் காற்றுகள் வீசட்டும். தேவர்களே, இங்கே சமைக்கும் ஓதனத்தை — நம்மை சமைப்பவர்களின் அந்த வெப்பத்தையும் உண்மையையும் யமன் அறியட்டும்.
12.3.13
यद्यद्कृष्णः शकुन एह गत्वा त्सरन् विषक्तं बिल आससाद ।
यद्वा दास्यार्द्रहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः ॥ १२.३.१३ ॥
கருப்பு பறவை இங்கு வந்து ஊர்ந்து வளையில் ஒட்டிக்கொண்டு அமர்ந்தது எதுவோ, அல்லது அடிமைப்பெண் ஈரக்கையால் உரலிலும் உலக்கையிலும் பூசுவது எதுவோ — அவற்றை நீரால் சுத்தப்படுத்துங்கள்.
12.3.14
अयं ग्रावा पृथुबुध्नो वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः ।
आ रोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम् ॥ १२.३.१४ ॥
அகன்ற அடியும் வலிமை தருவதுமான இந்தக் கல், தூய்மைப்படுத்தும் கருவிகளால் தூய்மையாகி, அரக்கனை விரட்டட்டும். தோலின் மீது ஏறு, பெரிய அடைக்கலம் கொடு; கணவனும் மனைவியும் பேரனின் பாவத்தில் விழாதிருக்கட்டும்.
12.3.15
वनस्पतिः सह देवैर्न आगन् रक्षः पिशाचामपबाधमानः ।
स उच्छ्रयातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान् जयेम ॥ १२.३.१५ ॥
காட்டின் தலைவனாகிய மரம், தேவர்களுடன் நம்மிடம் வரட்டும்; அரக்கர்களையும் பிசாசுகளையும் விரட்டியபடி. அவன் எழுந்து வாக்கை உரைக்கட்டும்; அதனால் நாம் எல்லா உலகங்களையும் வெல்வோமாக.
12.3.16
सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माँ उत यश्चकर्श ।
त्रयस्त्रिंशद्देवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गमभि नेष लोकम् ॥ १२.३.१६ ॥
இவர்களில் ஏழு மேதங்களையும் விலங்குகளையும் சூழ்ந்து பற்றியவரும், இவர்களில் ஒளிமிக்கவரும், உழுது வழி வகுத்தவரும் யாரோ, முப்பத்து மூவர் தேவர்கள் அவர்களுடன் கூடி இருக்கிறார்கள்; அவர் நம்மை சுவர்க்க உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்.
12.3.17
स्वर्गं लोकमभि नो नयासि सं जायया सह पुत्रैः स्याम ।
गृह्णामि हस्तमनु मैत्वत्र मा नस्तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः ॥ १२.३.१७ ॥
சுவர்க்க உலகிற்கு எங்களை அழைத்துச் செல்; மனைவியுடனும் மக்களுடனும் நாங்கள் ஒன்றாக இருப்போமாக. நான் (மனைவியின்) கையைப் பற்றுகிறேன்; அவள் இங்கே என்னைப் பின்தொடரட்டும். நிர்ருதியும் அராதியும் எங்களை வெல்லாமல் இருக்கட்டும்.
12.3.18
ग्राहिं पाप्मानमति तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्गु ।
वानस्पत्य उद्यतो मा जिहिंसीर्मा तण्डुलं वि शरीर्देवयन्तम् ॥ १२.३.१८ ॥
பிடிக்கும் பாவத்தை நாம் கடந்து செல்வோமாக; இருளை விலக்கி நீ இனிய வார்த்தை பேசுகிறாய். வானஸ்பத்தியே, எழுப்பப்பட்டிருக்கும் போது காயப்படுத்தாதே; தேவர்களை விரும்பும் அரிசியைச் சிதறடிக்காதே.
12.3.19
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ।
वर्षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद्विनक्तु ॥ १२.३.१९ ॥
எல்லாவற்றையும் வியாபிப்பவனே, முதுகில் நெய்யைத் தாங்குபவனே, ஒரே மூலத்தைச் சேர்ந்தவனாக ஆகப்போகிறவனே, இந்த உலகிற்கு அருகில் வா. மழையால் வளர்ந்ததை முறத்தில் வை; அது உமியையும் பதரையும் பிரித்துவிடட்டும்.
12.3.20
त्रयो लोकाः संमिता ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ पृथिव्यन्तरिक्षम् ।
अंशून् गृभीत्वान्वारभेथामा प्यायन्तां पुनरा यन्तु शूर्पम् ॥ १२.३.२० ॥
மூன்று உலகங்களும் பிராமணனால் அளக்கப்பட்டுள்ளன: அந்த வானம், இந்த பூமி, நடு வெளி. கதிர்களைப் பற்றி (தொடங்குங்கள்); அவை மீண்டும் செழிக்கட்டும், மீண்டும் முறத்திற்கு வரட்டும்.
12.3.21
पृथग्रूपाणि बहुधा पशूनामेकरूपो भवसि सं समृद्ध्या ।
एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा ॥ १२.३.२१ ॥
கால்நடைகளின் பல்வேறு வடிவங்களில் நீ பலவிதமாக இருக்கிறாய்; செழிப்பால் நீ ஒரே வடிவமாகிறாய். இந்தச் சிவந்த தோலைத் தள்ளு; கல் அதை வண்ணான் துணியை வெளுப்பது போல் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது.
12.3.22
पृथिवीं त्वा पृथिव्यामा वेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा ।
यद्यद्द्युत्तं लिखितमर्पणेन तेन मा सुस्रोर्ब्रह्मणापि तद्वपामि ॥ १२.३.२२ ॥
நான் உன்னைப் பூமியில், பூமிக்குள் நிலைநிறுத்துகிறேன். உன் உடல்கள் ஒன்றுபோல் இருந்தும் இந்த வடிவம் சிதைந்துவிட்டது. பிரகாசமாகக் கீறப்பட்ட எதுவோ, அதை அர்ப்பண-கருவியால் குறிக்கப்பட்ட அதனை பிரம்ம மந்திரத்தால் வெட்டுகிறேன்.
12.3.23
जनित्रीव प्रति हर्यासि सूनुं सं त्वा दधामि पृथिवीं पृथिव्या ।
उखा कुम्भी वेद्यां मा व्यथिष्ठा यज्ञायुधैराज्येनातिषक्ता ॥ १२.३.२३ ॥
தாய் போல நீ மகனை நோக்கி மகிழ்ச்சியுடன் சாய்கிறாய்; உன்னை பூமியுடன் பூமியில் சேர்க்கிறேன். உகா, கும்பி, வேதியில் யாகக் கருவிகளாலும் நெய்யாலும் நன்கு பூசப்பட்டு நீ வருந்தாதே.
12.3.24
अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्तादिन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान् ।
वरुणस्त्वा दृंहाद्धरुणे प्रतीच्या उत्तरात्त्वा सोमः सं ददातै ॥ १२.३.२४ ॥
சமைக்கும் அக்னி உன்னை கிழக்கிலிருந்து காக்கட்டும்; மருத்துக்களுடன் கூடிய இந்திரன் உன்னை தெற்கிலிருந்து காக்கட்டும். வருணன் உன்னை மேற்கிலிருந்து ஆதாரத்தில் உறுதிப்படுத்தட்டும்; சோமன் உன்னை வடக்கிலிருந்து நன்கு அளிக்கட்டும்.
12.3.25
पूताः पवित्रैः पवन्ते अभ्राद्दिवं च यन्ति पृथिवीं च लोकान् ।
ता जीवला जीवधन्याः प्रतिष्ठाः पात्र आसिक्ताः पर्यग्निरिन्धाम् ॥ १२.३.२५ ॥
வடிகட்டிகளால் தூய்மையாக்கப்பட்ட நீர்கள் மேகத்திலிருந்து பாய்கின்றன; அவை வானத்துக்கும் பூமி உலகங்களுக்கும் செல்கின்றன. அவை உயிர் அளிப்பவை, உயிரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவை, நிலைபெற்றவை; பாத்திரத்தில் ஊற்றப்பட்டவற்றை சுற்றிலும் அக்னி எரிக்கட்டும்.
12.3.26
आ यन्ति दिवः पृथिवीं सचन्ते भूम्याः सचन्ते अध्यन्तरिक्षम् ।
शुद्धाः सतीस्ता उ शुम्भन्त एव ता नः स्वर्गमभि लोकं नयन्तु ॥ १२.३.२६ ॥
அவை வானிலிருந்து வருகின்றன, பூமியைப் பற்றுகின்றன, பூமியிலிருந்து அந்தரிக்ஷத்தின் மேல் பற்றுகின்றன. தூய்மையாக இருக்கும் அவையே ஒளிர்கின்றன; அவை நம்மை சுவர்க்க லோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்.
12.3.27
उतेव प्रभ्वीरुत संमितास उत शुक्राः शुचयश्चामृतासः ।
ता ओदनं दंपतिभ्यां प्रशिष्टा आपः शिक्षन्तीः पचता सुनाथाः ॥ १२.३.२७ ॥
அவை வலிமையுள்ளவையாகவும், சமநிலையுடையவையாகவும் உள்ளன; ஒளிரும், தூய்மையான, அமிர்தமான அவை. தம்பதிக்காக ஓதனத்தை அவை சமைக்கட்டும்; நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட நீர்கள், நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டவையாக.
12.3.28
संख्याता स्तोकाः पृथिवीं सचन्ते प्राणापानैः संमिता ओषधीभिः ।
असंख्याता ओप्यमानाः सुवर्णाः सर्वं व्यापुः शुचयः शुचित्वम् ॥ १२.३.२८ ॥
எண்ணப்பட்ட துளிகள் பூமியைப் பற்றுகின்றன; பிராணன், அபானன் ஆகியவற்றாலும் ஓஷதிகளாலும் அளவிடப்பட்டவை. எண்ணற்றவை, விதைக்கப்பட்டவை, பொன்னிறமானவை — தூய்மையானவை அனைத்திலும் பரவி தூய்மையை அடைந்தன.
12.3.29
उद्योधन्त्यभि वल्गन्ति तप्ताः फेनमस्यन्ति बहुलांश्च बिन्दून् ।
योषेव दृष्ट्वा पतिमृत्वियायैतैस्तण्डुलैर्भवता समापः ॥ १२.३.२९ ॥
சூடேறிய நீர்கள் பொங்குகின்றன, துள்ளுகின்றன, நுரையைக் கக்குகின்றன, பல துளிகளை வீசுகின்றன. ருது காலத்திலிருக்கும் பெண் கணவனைக் கண்டு அணுகுவது போல, இந்த அரிசி தானியங்களுடன் நீர்கள் ஒன்று சேரட்டும்.
12.3.30
उत्थापय सीदतो बुध्न एनान् अद्भिरात्मानमभि सं स्पृशन्ताम् ।
अमासि पात्रैरुदकं यदेतन् मितास्तण्डुलाः प्रदिशो यदीमाः ॥ १२.३.३० ॥
அடியில் அமர்ந்திருப்பவற்றை எழுப்பு; நீரால் அவை தங்களையே ஒன்றாகத் தொடட்டும். வீட்டில் பாத்திரங்களுடன் இந்த நீர் உள்ளது; அளக்கப்பட்ட இந்த அரிசித் தானியங்கள் திசைகளில் உள்ளவை.
12.3.31
प्र यच्छ पर्शुं त्वरया हरौषमहिंसन्त ओषधीर्दान्तु पर्वन् ।
यासां सोमः परि राज्यं बभूवामन्युता नो वीरुधो भवन्तु ॥ १२.३.३१ ॥
விரைவாக கோடரியைக் கொடு; தீங்கு செய்யாமல் மூலிகைகளை அவற்றின் கணுக்களில் வெட்டட்டும். சோமன் எவற்றின்மேல் ஆட்சி பெற்றானோ, அந்தக் கொடிகள் நமக்குச் சினமற்றவையாக இருக்கட்டும்.
12.3.32
नवं बर्हिरोदनाय स्तृणीत प्रियं हृदश्चक्षुषो वल्ग्वस्तु ।
तस्मिन् देवाः सह दैवीर्विशन्त्विमं प्राश्नन्त्वृतुभिर्निषद्य ॥ १२.३.३२ ॥
ஓதனத்துக்காகப் புதிய பர்ஹிஸ் புல்லை விரிக்கவும்; இதயத்துக்கும் கண்ணுக்கும் அது இனியதாக இருக்கட்டும். அதில் தேவர்களும் தெய்வீகத்தாரும் சேர்ந்து புகட்டும்; பருவங்களின்படி அமர்ந்து இதை உண்ணட்டும்.
12.3.33
वनस्पते स्तीर्णमा सीद बर्हिरग्निष्टोमैः संमितो देवताभिः ।
त्वष्ट्रेव रूपं सुकृतं स्वधित्यैना एहाः परि पात्रे ददृश्राम् ॥ १२.३.३३ ॥
வனஸ்பதியே, விரிக்கப்பட்ட பர்ஹிஸ் மீது அமர்; அக்னிஷ்டோம யாகங்களாலும் தேவதைகளாலும் சரியாக அளக்கப்பட்டவனாக. த்வஷ்டா அழகிய வடிவை உருவாக்குவதுபோல், கோடரியால் நன்கு செய்யப்பட்ட இவற்றை பாத்திரத்தைச் சுற்றிப் பார்ப்போம்.
12.3.34
षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीच्छात्स्वः पक्वेनाभ्यश्नवातै ।
उपैनं जीवान् पितरश्च पुत्रा एतं स्वर्गं गमयान्तमग्नेः ॥ १२.३.३४ ॥
அறுபது ஆண்டுகளில் செல்வக் காப்பாளன் சுவர்க்கத்தை விரும்பட்டும்; சமைத்த உணவால் அதை அடையட்டும். உயிருள்ள பித்ருக்களும் மகன்களும் இவனை அருகில் கொண்டுவரட்டும்; அக்னியால் சுவர்க்கத்துக்குச் செல்லவைக்கும் இவனை.
12.3.35
धर्ता ध्रियस्व धरुणे पृथिव्या अच्युतं त्वा देवताश्च्यावयन्तु ।
तं त्वा दंपती जीवन्तौ जीवपुत्रावुद्वासयातः पर्यग्निधानात् ॥ १२.३.३५ ॥
தாங்குபவனே, பூமியின் தாங்கும் இடத்தில் உறுதியாக நில்; தேவர்கள் அசையாத உன்னைக் கலைக்கட்டும். உயிருள்ள தம்பதிகள், உயிருள்ள மகன்களுடன், உன்னை அக்னிதானத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு செல்லட்டும்.
12.3.36
सर्वान्त्समागा अभिजित्य लोकान् यावन्तः कामाः समतीतृपस्तान् ।
वि गाहेथामायवनं च दर्विरेकस्मिन् पात्रे अध्युद्धरैनम् ॥ १२.३.३६ ॥
அனைத்து உலகங்களையும் வென்று, எத்தனை ஆசைகள் உள்ளனவோ அவற்றால் முழுமையாகத் திருப்தி அடைந்து, நீங்கள் இருவரும் அந்த ஆயவனத்தில் இறங்குங்கள்; ஒரே பாத்திரத்தில் தர்வியால் இதை மேலே தூக்குங்கள்.
12.3.37
उप स्तृणीहि प्रथय पुरस्ताद्घृतेन पात्रमभि घारयैतत् ।
वाश्रेवोस्रा तरुणं स्तनस्युमिमं देवासो अभिहिङ्कृणोत ॥ १२.३.३७ ॥
முன்னால் விரித்துப் பரப்புங்கள்; நெய்யால் இந்தப் பாத்திரத்தை நிரப்புங்கள். பசுவானது தன் இளங்கன்றுக்குக் கத்துவது போல, தேவர்களே, இதை அழையுங்கள்.
12.3.38
उपास्तरीरकरो लोकमेतमुरुः प्रथतामसमः स्वर्गः ।
तस्मिं छ्रयातै महिषः सुपर्णो देवा एनं देवताभ्यः प्र यछान् ॥ १२.३.३८ ॥
நீ இந்த உலகை அடியில் விரித்தாய்; இது விரிவடைந்து பரவட்டும், ஒப்பற்ற சொர்க்கமாகட்டும். அதில் மகிஷமும் சுபர்ணனும் தங்கட்டும்; தேவர்கள் இவரைத் தேவர்களுக்கு அளிக்கட்டும்.
12.3.39
यद्यज्जाया पचति त्वत्परःपरः पतिर्वा जाये त्वत्तिरः ।
सं तत्सृजेथां सह वां तदस्तु संपादयन्तौ सह लोकमेकम् ॥ १२.३.३९ ॥
மனைவி எது எதைச் சமைக்கிறாளோ, கணவனோ மனைவியோ உன்னிடமிருந்து எவ்வளவு தூரம் விலகி இருந்தாலும், அதை நீங்கள் இருவரும் சேர்த்து ஒன்றிணையுங்கள்; அது உங்கள் இருவருக்கும் சேர்ந்ததாக இருக்கட்டும்; ஒரே உலகத்தை இருவரும் சேர்ந்து அடையுங்கள்.
12.3.40
यावन्तो अस्याः पृथिवीं सचन्ते अस्मत्पुत्राः परि ये संबभूवुः ।
सर्वांस्तामुप पात्रे ह्वयेथां नाभिं जानानाः शिशवः समायान् ॥ १२.३.४० ॥
இந்தப் பூமியைச் சார்ந்திருக்கும் எத்தனை நம் மகன்கள் உள்ளனரோ, சுற்றிலும் தோன்றியவர்கள் அனைவரையும், அந்தப் பாத்திரத்தின் அருகே நீங்கள் இருவரும் அழையுங்கள்; மையத்தை அறிந்த குழந்தைகள் ஒன்றுகூடட்டும்.
12.3.41
वसोर्या धारा मधुना प्रपीना घृतेन मिश्रा अमृतस्य नाभयः ।
सर्वास्ता अव रुन्धे स्वर्गः षष्ट्यां शरत्सु निधिपा अभीछात् ॥ १२.३.४१ ॥
செல்வத்தின் அந்த ஓட்டங்கள், தேனால் நிரம்பி நெய்யோடு கலந்தவை, அமிர்தத்தின் மையங்கள் — அவை அனைத்தையும் நான் இங்கே நிறுத்துகிறேன். சொர்க்கம் அறுபது சரத்களில் நிதியின் காவலர்கள் (என்னை) விரும்பட்டும்.
12.3.42
निधिं निधिपा अभ्येनमिछादनीश्वरा अभितः सन्तु येऽन्ये ।
अस्माभिर्दत्तो निहितः स्वर्गस्त्रिभिः काण्डैस्त्रीन्त्स्वर्गान् अरुक्षत् ॥ १२.३.४२ ॥
நிதியின் காவலர்கள் அவனை நோக்கி விரும்பட்டும்; மற்றவர்கள் சுற்றிலும் ஆற்றலற்றவர்களாக இருக்கட்டும். எங்களால் கொடுக்கப்பட்டு வைக்கப்பட்ட சொர்க்கம் மூன்று காண்டங்களால் மூன்று சொர்க்கங்களை அடைந்தது.
12.3.43
अग्नी रक्षस्तपतु यद्विदेवं क्रव्याद्पिशाच इह मा प्र पास्त ।
नुदाम एनमप रुध्मो अस्मदादित्या एनमङ्गिरसः सचन्ताम् ॥ १२.३.४३ ॥
அக்கினி அந்த ராட்சசனை எரிக்கட்டும், தெய்வமற்ற, மாமிச உண்ணும் பிசாசு இங்கே என்னைக் கடந்து போகாதிருக்கட்டும். இவனை விரட்டுகிறோம், இவனை எங்களிடமிருந்து தடுக்கிறோம்; ஆதித்யர்களும் அங்கிரசர்களும் இவனைப் பின்தொடரட்டும்.
12.3.44
आदित्येभ्यो अङ्गिरोभ्यो मध्विदं घृतेन मिश्रं प्रति वेदयामि ।
शुद्धहस्तौ ब्राह्मणस्यानिहत्यैतं स्वर्गं सुकृतावपीतम् ॥ १२.३.४४ ॥
ஆதித்யர்களுக்கும் அங்கிரசர்களுக்கும் இந்த தேனை நெய்யோடு கலந்து திரும்ப அர்ப்பிக்கிறேன். பிராமணரின் தூய கைகளால், அவருக்குத் துன்பம் செய்யாமல், இந்த சொர்க்கம் நற்செயலால் அருந்தப்பட்டது.
12.3.45
इदं प्रापमुत्तमं काण्डमस्य यस्माल्लोकात्परमेष्ठी समाप ।
आ सिञ्च सर्पिर्घृतवत्समङ्ग्ध्येष भागो अङ्गिरसो नो अत्र ॥ १२.३.४५ ॥
இந்த உயர்ந்த காண்டத்தை நான் அடைந்தேன், எந்த உலகத்திலிருந்து பரமேட்டி இதை அடைந்தாரோ அதிலிருந்து. நெய்யை ஊற்று, நெய்யால் பூசு; இந்தப் பங்கு இங்கே அங்கிரசர்களுடைய, எங்களுடைய பங்கு.
12.3.46
सत्याय च तपसे देवताभ्यो निधिं शेवधिं परि दद्म एतम् ।
मा नो द्यूतेऽव गान् मा समित्यां मा स्मान्यस्मा उत्सृजता पुरा मत् ॥ १२.३.४६ ॥
உண்மைக்காகவும் தவத்திற்காகவும் தேவர்களுக்காக இந்த நிதியையும் சேவதியையும் நாங்கள் அர்ப்பணிக்கிறோம். சூதாட்டத்திலோ சபையிலோ எங்களை வீழ்த்தாதே; எனக்கு முன்பே வேறொருவருக்கு என்னைக் கைவிடாதே.
12.3.47
अहं पचाम्यहं ददामि ममेदु कर्मन् करुणेऽधि जाया ।
कौमारो लोको अजनिष्ट पुत्रोऽन्वारभेथां वय उत्तरावत् ॥ १२.३.४७ ॥
நான் சமைக்கிறேன், நான் கொடுக்கிறேன்; என் செயலில், ஓ கருணையுள்ளவளே, மனைவி என்னைச் சார்ந்தவள். இளமை உலகில் மகன் பிறந்தான்; நீங்கள் இருவரும் மேலான வாழ்நாளை அடையுங்கள்.
12.3.48
न किल्बिषमत्र नाधारो अस्ति न यन् मित्रैः समममान एति ।
अनूनं पात्रं निहितं न एतत्पक्तारं पक्वः पुनरा विशाति ॥ १२.३.४८ ॥
இங்கு குற்றமும் இல்லை, ஆதாரமும் இல்லை; நண்பர்களுடன் சமமாகப் பகிராமல் எதுவும் செல்வதில்லை. இந்த நிறைந்த பாத்திரம் எங்களுக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது; சமைக்கப்பட்ட உணவு மீண்டும் சமைப்பவனுக்குள் புகுகிறது.
12.3.49
प्रियं प्रियाणां कृणवाम तमस्ते यन्तु यतमे द्विषन्ति ।
धेनुरनड्वान् वयोवय आयदेव पौरुषेयमप मृत्युं नुदन्तु ॥ १२.३.४९ ॥
நாங்கள் அன்புக்குரியவர்களில் அன்புக்குரியதை உருவாக்குகிறோம்; எவர் எம்மை வெறுக்கிறார்களோ அவர்கள் அங்கே செல்லட்டும். பசுவும் காளையும், ஒவ்வொரு வயதிலும் வந்து, மனிதனிடமிருந்து மரணத்தை விரட்டட்டும்.
12.3.50
समग्नयः विदुरन्यो अन्यं य ओषधीः सचते यश्च सिन्धून् ।
यावन्तो देवा दिव्यातपन्ति हिरण्यं ज्योतिः पचतो बभूव ॥ १२.३.५० ॥
அக்கினிகள் ஒருவரையொருவர் அறிகின்றன; மூலிகைகளையும் ஆறுகளையும் சேர்ப்பவன்; வானில் பிரகாசிக்கும் தேவர்கள் எத்தனை உளரோ, அத்தனை பேரும் - சமைப்பவனின் ஒளி பொன்மயமாகியது.
12.3.51
एषा त्वचां पुरुषे सं बभूवानग्नाः सर्वे पशवो ये अन्ये ।
क्षत्रेणात्मानं परि धापयाथोऽमोतं वासो मुखमोदनस्य ॥ १२.३.५१ ॥
இது மனிதனில் தோலாகச் சேர்ந்தது; மற்ற அனைத்து விலங்குகளும் நிர்வாணமாக இல்லை. வலிமையால் உன் ஆன்மாவை சுற்றிப் போர்த்து; ஓதனத்தின் வாயை அழியாத ஆடையால் மூடு.
12.3.52
यदक्षेषु वदा यत्समित्यां यद्वा वदा अनृतं वित्तकाम्या ।
समानं तन्तुमभि सम्वसानौ तस्मिन्त्सर्वं शमलं सादयाथः ॥ १२.३.५२ ॥
சூதாட்டத்தில் நீ சொல்வது, சபையில் நீ சொல்வது, அல்லது செல்வ ஆசையால் பொய் சொல்வது எதுவோ — ஒரே நூலை அணிந்து கொண்ட நீங்கள் இருவரும் அனைத்து அழுக்கையும் அதில் வைக்கிறீர்கள்.
12.3.53
वर्षं वनुष्वापि गच्छ देवांस्त्वचो धूमं पर्युत्पातयासि ।
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् ॥ १२.३.५३ ॥
மழையை அளி; தேவர்களிடமும் செல். தோலிலிருந்து புகையைச் சுற்றி மேலே எழுப்பு. எங்கும் வியாபித்து, முதுகில் நெய் உடையவனாகி, ஒரே மூலமுடையவனாக இந்த உலகை அடை.
12.3.54
तन्वं स्वर्गो बहुधा वि चक्रे यथा विद आत्मन्न् अन्यवर्णाम् ।
अपाजैत्कृष्णां रुशतीं पुनानो या लोहिनी तां ते अग्नौ जुहोमि ॥ १२.३.५४ ॥
ஸ்வர்கம் உடலை பலவகையாகப் பிரித்தது; ஆன்மாவில் வேறு நிறமுடையதை அறிய. தூய்மைப்படுத்தி அவன் கருப்பையும் ஒளிர்வதையும் விலக்கினான்; சிவந்த அதை உனக்காக நெருப்பில் அர்ப்பணிக்கிறேன்.
12.3.55
प्राच्यै त्वा दिशेऽग्नयेऽधिपतयेऽसिताय रक्षित्र आदित्यायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५५ ॥
கிழக்குத் திசைக்காக, அக்னிக்காக, அதிபதி அசிதனுக்காக, காக்கும் ஆதித்யனுக்காக, அம்புடையவனுக்காக உன்னை நான் அர்ப்பணிக்கிறேன். இவனை நாங்கள் சுற்றிக் கொடுக்கிறோம்; எங்கள் செல்லுதலில் அவன் எங்களைக் காக்கட்டும். இங்கே எங்கள் நியமிக்கப்பட்ட ஆயுள் முதுமை வரை இருக்கட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திற்குத் தள்ளாதிருக்கட்டும், பின்னர் பழுத்த நிலையுடன் நாங்கள் ஒன்றாக இருப்போமாக.
12.3.56
दक्षिणायै त्वा दिश इन्द्रायाधिपतये तिरश्चिराजये रक्षित्रे यमायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५६ ॥
தெற்குத் திசைக்காக, இந்திரனுக்காக, அதிபதி திரச்சிராஜிக்காக, காக்கும் யமனுக்காக, அம்புடையவனுக்காக உன்னை நான் அர்ப்பணிக்கிறேன். இவனை நாங்கள் சுற்றிக் கொடுக்கிறோம்; எங்கள் செல்லுதலில் அவன் எங்களைக் காக்கட்டும். இங்கே எங்கள் நியமிக்கப்பட்ட ஆயுள் முதுமை வரை இருக்கட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திற்குத் தள்ளாதிருக்கட்டும், பின்னர் பழுத்த நிலையுடன் நாங்கள் ஒன்றாக இருப்போமாக.
12.3.57
प्रतीच्यै त्वा दिशे वरुणायाधिपतये पृदाकवे रक्षित्रेऽन्नायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५७ ॥
மேற்குத் திசைக்காக, வருணனுக்காக, அதிபதி பிருதாகுவுக்காக, காக்கும் அன்னத்துக்காக, அம்புடையவனுக்காக உன்னை நான் அர்ப்பணிக்கிறேன். இவனை நாங்கள் சுற்றிக் கொடுக்கிறோம்; எங்கள் செல்லுதலில் அவன் எங்களைக் காக்கட்டும். இங்கே எங்கள் நியமிக்கப்பட்ட ஆயுள் முதுமை வரை இருக்கட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திற்குத் தள்ளாதிருக்கட்டும், பின்னர் பழுத்த நிலையுடன் நாங்கள் ஒன்றாக இருப்போமாக.
12.3.58
उदीच्यै त्वा दिशे सोमायाधिपतये स्वजाय रक्षित्रेऽशन्या इषुमत्यै ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५८ ॥
வடக்குத் திசைக்காக, சோமனின் ஆளுகையின் கீழ், சுயஜாதனும் காவலனுமான அந்தத் திசைக்காக, இடியும் அம்புகளும் நிறைந்த அதற்காக உன்னை அர்ப்பணிக்கிறோம். இதை நாங்கள் சுற்றி வைக்கிறோம்; எங்கள் பயணத்திலிருந்து எங்களைக் காப்பாயாக. இங்கே எங்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட முதுமை எங்களை முதுமைக்குக் கொண்டு செல்லட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திடம் ஒப்புவிக்காமல், முதிர்ந்த நிலையுடன் எங்களை இருக்கச் செய்யட்டும்.
12.3.59
ध्रुवायै त्वा दिशे विष्णवेऽधिपतये कल्माषग्रीवाय रक्षित्र ओषधीभ्य इषुमतीभ्यः ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.५९ ॥
நிலையான திசைக்காக, விஷ்ணுவின் ஆளுகையின் கீழ், கல்மாஷக்ரீவனின் காவலுக்காக, அம்புகள் நிறைந்த மூலிகைகளுக்காக உன்னை அர்ப்பணிக்கிறோம். இதை நாங்கள் சுற்றி வைக்கிறோம்; எங்கள் பயணத்திலிருந்து எங்களைக் காப்பாயாக. இங்கே எங்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட முதுமை எங்களை முதுமைக்குக் கொண்டு செல்லட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திடம் ஒப்புவிக்காமல், முதிர்ந்த நிலையுடன் எங்களை இருக்கச் செய்யட்டும்.
12.3.60
ऊर्ध्वायै त्वा दिशे बृहस्पतयेऽधिपतये श्वित्राय रक्षित्रे वर्षायेषुमते ।
एतं परि दद्मस्तं नो गोपायतास्माकमैतोः ।
दिष्टं नो अत्र जरसे नि नेषज्जरा मृत्यवे परि णो ददात्वथ पक्वेन सह सं भवेम ॥ १२.३.६० ॥
மேல் திசைக்காக, பிருஹஸ்பதியின் ஆளுகையின் கீழ், சுவித்ர நோய்க்கு காவலாக, அம்புகள் நிறைந்த மழைக்காக உன்னை அர்ப்பணிக்கிறோம். இதை நாங்கள் சுற்றி வைக்கிறோம்; எங்கள் பயணத்திலிருந்து எங்களைக் காப்பாயாக. இங்கே எங்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட முதுமை எங்களை முதுமைக்குக் கொண்டு செல்லட்டும்; முதுமை எங்களை மரணத்திடம் ஒப்புவிக்காமல், முதிர்ந்த நிலையுடன் எங்களை இருக்கச் செய்யட்டும்.