ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 13.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.2.1
उदस्य केतवो दिवि शुक्रा भ्राजन्त ईरते ।
आदित्यस्य नृचक्षसो महिव्रतस्य मीढुषः ॥ १३.२.१ ॥
ಈ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಳಿಯ ಕಿರಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಮೇಲೇರುತ್ತವೆ; ಅವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವ, ಮಹಾವ್ರತವುಳ್ಳ, ಮಳೆಗರೆಯುವ ಆದಿತ್ಯನವು.
13.2.2
दिशां प्रज्ञानां स्वरयन्तमर्चिषा सुपक्षमाशुं पतयन्तमर्णवे ।
स्तवाम सूर्यं भुवनस्य गोपां यो रश्मिभिर्दिश आभाति सर्वाः ॥ १३.२.२ ॥
ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮೊಳಗಿಸುವ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ, ವೇಗವಾದ, ಆಕಾಶಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ, ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನಾದ ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸೋಣ; ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು ಅವನೇ.
13.2.3
यत्प्राङ्प्रत्यङ्स्वधया यासि शीभं नानारूपे अहनी कर्षि मायया ।
तदादित्य महि तत्ते महि श्रवो यदेको विश्वं परि भूम जायसे ॥ १३.२.३ ॥
ಓ ಆದಿತ್ಯನೇ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾನಾ ರೂಪದ ದಿನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸುತ್ತಿ ಜನಿಸುತ್ತೀಯ.
13.2.4
विपश्चितं तरणिं भ्राजमानं वहन्ति यं हरितः सप्त बह्वीः ।
स्रुताद्यमत्त्रिर्दिवमुन्निनाय तं त्वा पश्यन्ति परियान्तमाजिम् ॥ १३.२.४ ॥
ಜ್ಞಾನಿ, ದಾಟಿಸುವವನು, ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಏಳು ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಹರಿವಿನಿಂದ ಅತ್ರಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು; ಸುತ್ತಿ ಸಾಗುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಜನರು ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
13.2.5
मा त्वा दभन् परियान्तमाजिं स्वस्ति दुर्गामति याहि शीभम् ।
दिवं च सूर्य पृथिवीं च देवीमहोरात्रे विमिमानो यदेषि ॥ १३.२.५ ॥
ಸುತ್ತಿ ಸಾಗುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ದುರ್ಗಮ ದಾರಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಟು. ಓ ಸೂರ್ಯನೇ! ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ದೇವಿ ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ಸಾಗುವಾಗ.
13.2.6
स्वस्ति ते सूर्य चरसे रथाय येनोभावन्तौ परियासि सद्यः ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.६ ॥
ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ರಥಕ್ಕೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಎರಡೂ ಅಂತ್ಯಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸುತ್ತುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಹರಿತ ಕುದುರೆಗಳು ಯಾವ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ—ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು, ಅಥವಾ ಏಳು ಹಲವು ಕುದುರೆಗಳು.
13.2.7
सुखं सूर्य रथमंशुमन्तं स्योनं सुवह्निमधि तिष्ठ वाजिनम् ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.७ ॥
ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ಸುಖಕರವಾದ, ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಆರಾಮದಾಯಕವಾದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುವ, ವೇಗದ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರು. ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಹರಿತ ಕುದುರೆಗಳು ಯಾವುದನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ—ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು, ಅಥವಾ ಏಳು ಹಲವು ಕುದುರೆಗಳು.
13.2.8
सप्त सूर्यो हरितो यातवे रथे हिरण्यत्वचसो बृहतीरयुक्त ।
अमोचि शुक्रो रजसः परस्ताद्विधूय देवस्तमो दिवमारुहत् ॥ १३.२.८ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಏಳು ಹರಿತ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು—ಚಿನ್ನದ ಚರ್ಮದ, ದೊಡ್ಡ ಕುದುರೆಗಳು. ಹೊಳೆಯುವ ಶುದ್ಧನು (ಸೂರ್ಯ) ಕತ್ತಲ ಲೋಕದಿಂದ ದೂರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದನು; ದಿವ್ಯ ದೇವನು ಕತ್ತಲನ್ನು ಝಾಡಿಸಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
13.2.9
उत्केतुना बृहता देव आगन्न् अपावृक्तमोऽभि ज्योतिरश्रैत् ।
दिव्यः सुपर्णः स वीरो व्यख्यददितेः पुत्रो भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.९ ॥
ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ದೇವನು ಬಂದನು; ಕತ್ತಲನ್ನು ತೆರೆದು ಬೆಳಕನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಆ ದಿವ್ಯ ಸುಂದರ-ರೆಕ್ಕೆಯ ವೀರ, ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.10
उद्यन् रश्मीन् आ तनुषे विश्वा रुपाणि पुष्यसि ।
उभा समुद्रौ क्रतुना वि भासि सर्वांल्लोकान् परिभूर्भ्राजमानः ॥ १३.२.१० ॥
ಉದಯಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹರಡುತ್ತೀ, ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎರಡು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತೀ; ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ (ಸೂರ್ಯ) ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.2.11
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्टे हैरण्यैरन्यं हरितो वहन्ति ॥ १३.२.११ ॥
ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಈ ಇಬ್ಬರು ಶಿಶುಗಳು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಡುತ್ತಾ ಸಮುದ್ರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
13.2.12
दिवि त्वात्त्रिरधारयत्सूर्या मासाय कर्तवे ।
स एषि सुधृतस्तपन् विश्वा भूतावचाकशत् ॥ १३.२.१२ ॥
ಅತ್ರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೆಗಾಗಿ, ಮಾಸಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು. ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯ.
13.2.13
उभावन्तौ समर्षसि वत्सः संमातराविव ।
नन्वेतदितः पुरा ब्रह्म देवा अमी विदुः ॥ १३.२.१३ ॥
ನೀನು ಎರಡೂ ತುದಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ದಾಟುತ್ತೀಯ, ಕರು ಇಬ್ಬರು ತಾಯಿಗಳ ನಡುವೆ ಹೋಗುವಂತೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಈ ದೇವತೆಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದರು.
13.2.14
यत्समुद्रमनु श्रितं तत्सिषासति सूर्यः ।
अध्वास्य विततो महान् पूर्वश्चापरश्च यः ॥ १३.२.१४ ॥
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಪಡೆಯ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಇವನ ಮಾರ್ಗ ವಿಸ್ತೃತ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದದ್ದು; ಅದು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಎರಡೂ ಆಗಿದೆ.
13.2.15
तं समाप्नोति जूतिभिस्ततो नाप चिकित्सति ।
तेनामृतस्य भक्षं देवानां नाव रुन्धते ॥ १३.२.१५ ॥
ಅವನನ್ನು ಅವನು ವೇಗಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವನು ದೂರ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಂದಲೇ ಅಮೃತದ ಭಾಗ ದೇವತೆಗಳದು; ಅವರು ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.2.16
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ १३.२.१६ ॥
ಆ ಸರ್ವಜ್ಞ ದೇವನನ್ನು ಕಿರಣಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಲು ಸೂರ್ಯನನ್ನು.
13.2.17
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ १३.२.१७ ॥
ಕಳ್ಳರಂತೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತವೆ; ಸರ್ವದರ್ಶಿಯಾದ ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ.
13.2.18
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ १३.२.१८ ॥
ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು; ಅವನ ರಶ್ಮಿಗಳು ಜನರ ಕಡೆಗೆ ಹರಡಿದವು, ಹೊಳೆಯುವ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ.
13.2.19
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ १३.२.१९ ॥
ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ದಾಟಿಸುವವನು, ಸರ್ವರಿಗೂ ಗೋಚರನು, ಬೆಳಕನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಹೊಳೆಯುವವನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತೀಯೆ.
13.2.20
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ १३.२.२० ॥
ದೇವತೆಗಳ ಜನಾಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನೀನು ಉದಯಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಮಾನವರ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಉದಯಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನೋಡಲು ಮುಖಮಾಡಿರುವೆ.
13.2.21
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ १३.२.२१ ॥
ಓ ಪಾವಕನೇ, ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವವರನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯೋ, ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ, ಓ ವರುಣನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.
13.2.22
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यन् जन्मानि सूर्य ॥ १३.२.२२ ॥
ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟುತ್ತೀಯೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಹಗಲನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.
13.2.23
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ १३.२.२३ ॥
ಓ ದೇವ ಸೂರ್ಯನೇ, ಏಳು ಹರಿತ ಕುದುರೆಗಳು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ — ಜ್ವಾಲಾಕೇಶ, ಸರ್ವದರ್ಶಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು.
13.2.24
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ १३.२.२४ ॥
ರಥದ ಮೊಮ್ಮಗನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಏಳು ಹೊಳೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು; ತಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಅವುಗಳಿಂದ ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.2.25
रोहितो दिवमारुहत्तपसा तपस्वी ।
स योनिमैति स उ जायते पुनः स देवानामधिपतिर्बभूव ॥ १३.२.२५ ॥
ಕೆಂಪು ರೋಹಿತನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇರಿದನು; ಆ ತಪಸ್ವಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಸೇರಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.
13.2.26
यो विश्वचर्षणिरुत विश्वतोमुखो यो विश्वतस्पाणिरुत विश्वतस्पृथः ।
सं बाहुभ्यां भरति सं पतत्रैर्द्यावापृथिवी जनयन् देव एकः ॥ १३.२.२६ ॥
ಸರ್ವದರ್ಶಿ, ಸರ್ವಮುಖನಾದವನು, ಸರ್ವಕರನಾದ, ಸರ್ವವಿಸ್ತಾರಿಯಾದ ಅವನು; ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಆ ಏಕದೇವ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.27
एकपाद्द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् ।
द्विपाद्ध षट्पदो भूयो वि चक्रमे त एकपदस्तन्वं समासते ॥ १३.२.२७ ॥
ಏಕಪಾದ ದ್ವಿಪಾದವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಿತು; ದ್ವಿಪಾದ ತ್ರಿಪಾದವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಿಪಾದ ಷಟ್ಪಾದವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಿತು — ಅವು ಏಕಪಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತಿವೆ.
13.2.28
अतन्द्रो यास्यन् हरितो यदास्थाद्द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
केतुमान् उद्यन्त्सहमानो रजांसि विश्वा आदित्य प्रवतो वि भासि ॥ १३.२.२८ ॥
ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುವ ಅವನು, ಹರಿತ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೇರಿದಾಗ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಓ ಆದಿತ್ಯ, ಕೇತುವಂತನಾಗಿ ಉದಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಎತ್ತರಗಳಿಂದ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ.
13.2.29
बण्महाँ असि सूर्य बडादित्य महाँ असि ।
महांस्ते महतो महिमा त्वमादित्य महाँ असि ॥ १३.२.२९ ॥
ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಹಾನ್; ಓ ಆದಿತ್ಯನೇ, ನೀನು ಮಹಾನ್. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮಹಾನರ ಮಹಿಮೆ; ಓ ಆದಿತ್ಯನೇ, ನೀನು ಮಹಾನ್.
13.2.30
रोचसे दिवि रोचसे अन्तरिक्षे पतङ्ग पृथिव्यां रोचसे रोचसे अप्स्वन्तः ।
उभा समुद्रौ रुच्या व्यापिथ देवो देवासि महिषः स्वर्जित् ॥ १३.२.३० ॥
ನೀನು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ; ಓ ಪತಂಗವೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ, ನೀರಿನೊಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ. ಎರಡು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ನೀನು ದೇವ, ದೇವ, ಮಹಾನ್, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದವನು.
13.2.31
अर्वाङ्परस्तात्प्रयतो व्यध्व आशुर्विपश्चित्पतयन् पतङ्गः ।
विष्णुर्विचित्तः शवसाधितिष्ठन् प्र केतुना सहते विश्वमेजत् ॥ १३.२.३१ ॥
ದೂರದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ದಾರಿಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ಹಾರುವ ಪತಂಗ; ವಿಷ್ಣು, ಹಲವು ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಬಲದಿಂದ ನಿಂತು ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
13.2.32
चित्रश्चिकित्वान् महिषः सुपर्ण आरोचयन् रोदसी अन्तरिक्षम् ।
अहोरात्रे परि सूर्यं वसाने प्रास्य विश्वा तिरतो वीर्याणि ॥ १३.२.३२ ॥
ಅದ್ಭುತ, ವಿವೇಕಿ, ಮಹಾನ್, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಪಕ್ಷಿ; ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಧರಿಸುತ್ತಾ; ಅದು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತದೆ.
13.2.33
तिग्मो विभ्राजन् तन्वं शिशानोऽरंगमासः प्रवतो रराणः ।
ज्योतिष्मान् पक्षी महिषो वयोधा विश्वा आस्थात्प्रदिशः कल्पमानः ॥ १३.२.३३ ॥
ತೀಕ್ಷ್ಣನಾದವನು, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಳೆಯಿಸುತ್ತಾ, ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ದೂರದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ; ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯನು, ಪಕ್ಷಿ, ಮಹಾನ್, ಜೀವಶಕ್ತಿ ನೀಡುವವನು; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.34
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ १३.२.३४ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅದ್ಭುತ ಧ್ವಜ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುಖ; ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯ. ಹಗಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ದುರಿತಗಳನ್ನು ದಾಟಿದನು; ಅವನು ಶುದ್ಧ.
13.2.35
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद् द्वायापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ १३.२.३५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅದ್ಭುತ ತೇಜಸ್ಸು ಉದಯಿಸಿತು; ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿಯರ ನೇತ್ರ ಅದು. ಅದು ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿತು; ಸೂರ್ಯ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ.
13.2.36
उच्चा पतन्तमरुणं सुपर्णं मध्ये दिवस्तरणिं भ्राजमानम् ।
पश्याम त्वा सवितारं यमाहुरजस्रं ज्योतिर्यदविन्ददत्त्रिः ॥ १३.२.३६ ॥
ಮೇಲೆ ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಕೆಂಪಾದ ಸುಪರ್ಣನನ್ನು, ಆಕಾಶಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ತರಣಿಯನ್ನು ನೋಡೋಣ. ನಿನ್ನನ್ನು ಸವಿತೃ ಎಂದು ನೋಡೋಣ; ಅವನನ್ನು ಅಜಸ್ರ ಜ್ಯೋತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ಅವರು ಮೂರು ಬಾರಿ ಕಂಡರು.
13.2.37
दिवस्पृष्ठे धावमानं सुपर्णमदित्याः पुत्रं नाथकाम उप यामि भीतः ।
स नः सूर्य प्र तिर दीर्घमायुर्मा रिषाम सुमतौ ते स्याम ॥ १३.२.३७ ॥
ಆಕಾಶದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಸುಪರ್ಣನ ಬಳಿ, ಅದಿತಿಯ ಮಗನ ಬಳಿ, ಆಶ್ರಯ ಬಯಸಿ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ. ಓ ಸೂರ್ಯ, ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದವರೆಗೆ ದಾಟಿಸಲಿ; ನಾವು ನಾಶವಾಗದೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿರೋಣ.
13.2.38
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.३८ ॥
ಅವನ ಸಾವಿರ ದಿನಗಳ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಹರಡಿವೆ; ಹರಿ ಹಂಸವು ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಹಾರುತ್ತಿದೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
13.2.39
रोहितः कालो अभवद्रोहितोऽग्रे प्रजापतिः ।
रोहितो यज्ञानां मुखं रोहितः स्वराभरत् ॥ १३.२.३९ ॥
ರೋಹಿತನು ಕಾಲವಾದನು; ರೋಹಿತನು ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದನು. ರೋಹಿತನು ಯಜ್ಞಗಳ ಮುಖ; ರೋಹಿತನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಂದನು.
13.2.40
रोहितो लोको अभवद्रोहितोऽत्यतपद्दिवम् ।
रोहितो रश्मिभिर्भूमिं समुद्रमनु सं चरत् ॥ १३.२.४० ॥
ರೋಹಿತನು ಲೋಕವಾದನು; ರೋಹಿತನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡಿದನು. ರೋಹಿತನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.41
सर्वा दिशः समचरद्रोहितोऽधिपतिर्दिवः ।
दिवं समुद्रमाद्भूमिं सर्वं भूतं वि रक्षति ॥ १३.२.४१ ॥
ರೋಹಿತನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಅವನು ಆಕಾಶದ ಅಧಿಪತಿ. ಅವನು ಆಕಾಶ, ಸಮುದ್ರ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.42
आरोहन् छुक्रो बृहतीरतन्द्रो द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
चित्रश्चिकित्वान् महिषो वातमाया यावतो लोकान् अभि यद्विभाति ॥ १३.२.४२ ॥
ಶುಕ್ರನು, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವನು, ಎತ್ತರದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಏರುತ್ತಾ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅದ್ಭುತ, ಜ್ಞಾನಿ, ಮಹಿಷ, ವಾಯು-ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು; ಎಷ್ಟು ಲೋಕಗಳಿವೆಯೋ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.2.43
अभ्यन्यदेति पर्यन्यदस्यतेऽहोरात्राभ्यां महिषः कल्पमानः ।
सूर्यं वयं रजसि क्षियन्तं गातुविदं हवामहे नाधमानाः ॥ १३.२.४३ ॥
ಅವನು ಒಂದು ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳಿಂದ ಕಾಲವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮಹಿಷ. ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದಾರಿ ತಿಳಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.
13.2.44
पृथिवीप्रो महिषो नाधमानस्य गातुरदब्धचक्षुः परि विश्वं बभूव ।
विश्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४४ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬುವ ಮಹಿಷ, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವವನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ತಪ್ಪದ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು; ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾತ, ಪೂಜ್ಯನು; ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಲಿ.
13.2.45
पर्यस्य महिमा पृथिवीं समुद्रं ज्योतिषा विभ्राजन् परि द्यामन्तरिक्षम् ।
सर्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४५ ॥
ಇವನ ಮಹಿಮೆ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನೂ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಉದಾರನೂ ಪೂಜ್ಯನೂ ಆದ ಅವನು, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಲಿ.
13.2.46
अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् ।
यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ ॥ १३.२.४६ ॥
ಜನರ ಸಮಿದ್ದಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತನು; ಬರುತ್ತಿರುವ ಉಷೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹಸುವಿನಂತೆ. ಯುವ ಕಿರಣಗಳು ಮೇಲೇರಿ, ನೇಯ್ಗೆಯಂತೆ ಹರಡಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚುತ್ತಿವೆ.