అథర్వవేదం · సూక్తం 13.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.2.1
उदस्य केतवो दिवि शुक्रा भ्राजन्त ईरते ।
आदित्यस्य नृचक्षसो महिव्रतस्य मीढुषः ॥ १३.२.१ ॥
ఈ సూర్యుని తెల్లని కిరణాలు ఆకాశంలో ప్రకాశిస్తూ పైకి లేస్తున్నాయి; అవి మనుషులను చూసే, గొప్ప వ్రతం కలిగిన, వర్షించే ఆదిత్యునివి.
13.2.2
दिशां प्रज्ञानां स्वरयन्तमर्चिषा सुपक्षमाशुं पतयन्तमर्णवे ।
स्तवाम सूर्यं भुवनस्य गोपां यो रश्मिभिर्दिश आभाति सर्वाः ॥ १३.२.२ ॥
దిక్కులను, లోకాలను తన వెలుగుతో ధ్వనింపజేసేవాడు, అందమైన రెక్కలు కలవాడు, వేగవంతుడు, ఆకాశ సముద్రంలో ఎగిరేవాడు, లోకాన్ని రక్షించేవాడు అయిన ఆ సూర్యుని స్తుతిద్దాం; తన కిరణాలతో అన్ని దిక్కులను ప్రకాశింపజేసేవాడు అతడే.
13.2.3
यत्प्राङ्प्रत्यङ्स्वधया यासि शीभं नानारूपे अहनी कर्षि मायया ।
तदादित्य महि तत्ते महि श्रवो यदेको विश्वं परि भूम जायसे ॥ १३.२.३ ॥
ఓ ఆదిత్యా! నువ్వు నీ శక్తితో తూర్పు, పడమర వైపు వేగంగా వెళ్ళినప్పుడు, నీ మాయతో వివిధ రూపాల రోజులను సృష్టించినప్పుడు, అదే నీ గొప్ప కీర్తి; ఎందుకంటే నువ్వు ఒక్కడివే ప్రపంచమంతటా చుట్టూ జన్మిస్తావు.
13.2.4
विपश्चितं तरणिं भ्राजमानं वहन्ति यं हरितः सप्त बह्वीः ।
स्रुताद्यमत्त्रिर्दिवमुन्निनाय तं त्वा पश्यन्ति परियान्तमाजिम् ॥ १३.२.४ ॥
జ్ఞానవంతుడు, దాటించేవాడు, ప్రకాశించే ఆ సూర్యుడిని ఏడు పసుపు-గోధుమ వర్ణ గుర్రాలు మోస్తున్నాయి; ప్రవాహం నుండి అత్రి అతడిని ఆకాశానికి పైకి తీసుకువెళ్ళాడు; చుట్టూ తిరిగే నిన్ను ప్రజలు తమ మార్గంలో చూస్తారు.
13.2.5
मा त्वा दभन् परियान्तमाजिं स्वस्ति दुर्गामति याहि शीभम् ।
दिवं च सूर्य पृथिवीं च देवीमहोरात्रे विमिमानो यदेषि ॥ १३.२.५ ॥
చుట్టూ తిరిగే నిన్ను ఎవరూ హాని చేయకుండుగాక; శుభంగా కష్టమైన మార్గాన్ని వేగంగా దాటు. ఓ సూర్యా! పగలు, రాత్రులను కొలుస్తూ నువ్వు స్వర్గాన్ని, దివ్య భూమిని దాటి వెళ్ళినప్పుడు.
13.2.6
स्वस्ति ते सूर्य चरसे रथाय येनोभावन्तौ परियासि सद्यः ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.६ ॥
ఓ సూర్యుడా, నీ రథానికి శుభం కలుగుగాక; దాని ద్వారా నీవు రెండు అంచులనూ తక్షణం చుట్టివస్తావు. నీ అత్యంత బలమైన హరిత అశ్వాలు ఏ రథాన్ని మోస్తాయో—వంద గుర్రాలు, లేదా ఏడు గుర్రాల సమూహమైనా.
13.2.7
सुखं सूर्य रथमंशुमन्तं स्योनं सुवह्निमधि तिष्ठ वाजिनम् ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.७ ॥
ఓ సూర్యుడా, సుఖకరమైన, కిరణాలతో కూడిన, సౌకర్యవంతమైన, సులభంగా లాగబడే, వేగవంతమైన రథం పైకి ఎక్కు. నీ అత్యంత బలమైన హరిత అశ్వాలు దేనిని మోస్తాయో—వంద గుర్రాలు, లేదా ఏడు గుర్రాల సమూహమైనా.
13.2.8
सप्त सूर्यो हरितो यातवे रथे हिरण्यत्वचसो बृहतीरयुक्त ।
अमोचि शुक्रो रजसः परस्ताद्विधूय देवस्तमो दिवमारुहत् ॥ १३.२.८ ॥
సూర్యుడు ప్రయాణానికి రథంలో ఏడు హరిత అశ్వాలను—బంగారు చర్మం గల, మహత్తరమైన వాటిని—బిగించాడు. ప్రకాశించే శుద్ధుడు (సూర్యుడు) చీకటి లోకం నుండి దూరం నుండి విడుదలయ్యాడు; దివ్య దేవుడు చీకటిని విదిలించి ఆకాశానికి ఎక్కాడు.
13.2.9
उत्केतुना बृहता देव आगन्न् अपावृक्तमोऽभि ज्योतिरश्रैत् ।
दिव्यः सुपर्णः स वीरो व्यख्यददितेः पुत्रो भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.९ ॥
పెద్ద ప్రకాశవంతమైన ధ్వజంతో దేవుడు వచ్చాడు; చీకటిని తొలగించి వెలుగును పొందాడు. ఆ దివ్య అందమైన రెక్కల వీరుడు, అదితి పుత్రుడు, అన్ని లోకాలను ప్రకాశింపజేస్తాడు.
13.2.10
उद्यन् रश्मीन् आ तनुषे विश्वा रुपाणि पुष्यसि ।
उभा समुद्रौ क्रतुना वि भासि सर्वांल्लोकान् परिभूर्भ्राजमानः ॥ १३.२.१० ॥
ఉదయిస్తూ నీవు నీ కిరణాలను విస్తరింపజేస్తావు, సర్వ రూపాలను పోషిస్తావు. నీ సంకల్ప శక్తితో రెండు సముద్రాలను ప్రకాశింపజేస్తావు; సర్వ లోకాలపై అధిపతిగా, ప్రకాశించే (సూర్యుడు) వెలుగుతాడు.
13.2.11
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्टे हैरण्यैरन्यं हरितो वहन्ति ॥ १३.२.११ ॥
తూర్పు, పడమర వైపు సంచరించే ఈ ఇద్దరు శిశువులు మాయతో ఆడుతూ సముద్రం చుట్టూ తిరుగుతారు. ఒకడు సమస్త లోకాలను చూస్తాడు; మరొకడిని బంగారు పచ్చని అశ్వాలు మోసుకువెళ్తాయి.
13.2.12
दिवि त्वात्त्रिरधारयत्सूर्या मासाय कर्तवे ।
स एषि सुधृतस्तपन् विश्वा भूतावचाकशत् ॥ १३.२.१२ ॥
అత్రి నిన్ను దివిలో సూర్యకు, మాసాలను నిర్మించడానికి నిలబెట్టాడు. నీవు స్థిరంగా ప్రయాణిస్తూ, తపిస్తూ సమస్త ప్రాణులను చూస్తావు.
13.2.13
उभावन्तौ समर्षसि वत्सः संमातराविव ।
नन्वेतदितः पुरा ब्रह्म देवा अमी विदुः ॥ १३.२.१३ ॥
నీవు రెండు చివరలను కలిసి దాటుతావు, దూడ ఇద్దరు తల్లుల మధ్య వెళ్లినట్లు. నిజంగా ఈ బ్రహ్మను ఇంతకు ముందు ఈ దేవతలు తెలుసుకున్నారు.
13.2.14
यत्समुद्रमनु श्रितं तत्सिषासति सूर्यः ।
अध्वास्य विततो महान् पूर्वश्चापरश्च यः ॥ १३.२.१४ ॥
సముద్రంలో ఆశ్రయం పొందినదానిని సూర్యుడు పొందగోరుతాడు. ఇతని మార్గం విశాలమైనది, గొప్పది; అది తూర్పు, పడమర రెండూ.
13.2.15
तं समाप्नोति जूतिभिस्ततो नाप चिकित्सति ।
तेनामृतस्य भक्षं देवानां नाव रुन्धते ॥ १३.२.१५ ॥
అతన్ని అతడు వేగాలతో పొందుతాడు; అక్కడినుండి అతడు దూరంగా ఆలోచించడు. అతని ద్వారా అమృతభాగం దేవతలది; వారు దానిని అడ్డుకోరు.
13.2.16
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ १३.२.१६ ॥
ఆ సర్వజ్ఞుడైన దేవుణ్ణి కిరణాలు పైకి మోసుకువెళ్తాయి; అందరూ చూడటానికి సూర్యుణ్ణి.
13.2.17
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ १३.२.१७ ॥
దొంగల్లా నక్షత్రాలు రాత్రుల్లో దూరంగా వెళ్ళిపోతాయి; సర్వదర్శియైన సూర్యునికోసం.
13.2.18
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ १३.२.१८ ॥
ఆయన కిరణాలు కనిపించాయి; ఆయన రశ్మీలు ప్రజలవైపు వ్యాపించాయి, మండే అగ్నుల్లా.
13.2.19
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ १३.२.१९ ॥
ఓ సూర్యా, నీవు దాటించువాడివి, అందరికీ కనిపించువాడివి, వెలుగు కలిగించువాడివి; ప్రకాశించువాడా, నీవు సమస్త విశ్వాన్ని ప్రకాశింపజేస్తావు.
13.2.20
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ १३.२.२० ॥
దేవతల ప్రజలవైపు ముఖంగా నీవు ఉదయిస్తావు; మానవుల వైపు ముఖంగా ఉదయిస్తావు; సమస్తాన్ని, స్వర్గాన్ని చూడటానికి నీ ముఖం అభిముఖంగా ఉంటుంది.
13.2.21
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ १३.२.२१ ॥
ఓ పావకా, నీవు ఏ దృష్టితో ప్రజలపై కదిలే వారిని చూస్తావో, ఆ దృష్టితోనే, ఓ వరుణా, నీవు చూస్తావు.
13.2.22
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यन् जन्मानि सूर्य ॥ १३.२.२२ ॥
ఓ సూర్యా, నీవు ఆకాశాన్ని దాటుతావు, విశాలమైన అంతరిక్షంలో, పగలును కొలుస్తూ, రాత్రులతో; సమస్త జీవులను చూస్తూ.
13.2.23
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ १३.२.२३ ॥
ఓ దేవ సూర్యా, ఏడు హరిత అశ్వాలు రథంలో నిన్ను మోస్తున్నాయి — జ్వాలా-కేశుడవు, సర్వదర్శివి నీవు.
13.2.24
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ १३.२.२४ ॥
రథ వంశజుడైన సూర్యుడు ఏడు ప్రకాశించే అశ్వాలను కట్టాడు; స్వయంగా కట్టిన వాటితో అతడు వెళ్తాడు.
13.2.25
रोहितो दिवमारुहत्तपसा तपस्वी ।
स योनिमैति स उ जायते पुनः स देवानामधिपतिर्बभूव ॥ १३.२.२५ ॥
ఎర్రని రోహితుడు తపస్సుతో స్వర్గానికి ఎక్కాడు; ఆ తపస్వి తిరిగి తన మూలాన్ని చేరి మళ్లీ జన్మిస్తాడు — అతడు దేవతల అధిపతి అయ్యాడు.
13.2.26
यो विश्वचर्षणिरुत विश्वतोमुखो यो विश्वतस्पाणिरुत विश्वतस्पृथः ।
सं बाहुभ्यां भरति सं पतत्रैर्द्यावापृथिवी जनयन् देव एकः ॥ १३.२.२६ ॥
సర్వద్రష్ట, సర్వముఖుడు, సర్వహస్తుడు, సర్వవిస్తారుడు అయినవాడు; తన భుజాలతో, రెక్కలతో కలిపి భరిస్తాడు — ఆ ఏకదేవుడు ద్యావాపృథివిని సృష్టిస్తాడు.
13.2.27
एकपाद्द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् ।
द्विपाद्ध षट्पदो भूयो वि चक्रमे त एकपदस्तन्वं समासते ॥ १३.२.२७ ॥
ఏకపాదం ద్విపాదమై మళ్లీ నడిచింది; ద్విపాదం త్రిపాదాన్ని వెంబడిస్తుంది; ద్విపాదం షట్పాదమై మళ్లీ నడిచింది — వాటన్నీ ఏకపాద దేహంలో కలిసి కూర్చుంటాయి.
13.2.28
अतन्द्रो यास्यन् हरितो यदास्थाद्द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
केतुमान् उद्यन्त्सहमानो रजांसि विश्वा आदित्य प्रवतो वि भासि ॥ १३.२.२८ ॥
అలసట లేనివాడై వెళ్లే అతడు, హరిత అశ్వాలను ఎక్కినప్పుడు, ప్రకాశిస్తూ రెండు రూపాలను చేస్తాడు; ఓ ఆదిత్యా, కేతువంతుడై ఉదయిస్తూ సర్వ లోకాలను జయిస్తూ ఎత్తుల నుండి నీవు ప్రకాశిస్తావు.
13.2.29
बण्महाँ असि सूर्य बडादित्य महाँ असि ।
महांस्ते महतो महिमा त्वमादित्य महाँ असि ॥ १३.२.२९ ॥
ఓ సూర్యా, నువ్వు నిజంగా మహానుభావుడివి; ఓ ఆదిత్యా, నువ్వు మహానుభావుడివి. నీ మహిమ మహానుభావుల మహిమ; ఓ ఆదిత్యా, నువ్వు మహానుభావుడివి.
13.2.30
रोचसे दिवि रोचसे अन्तरिक्षे पतङ्ग पृथिव्यां रोचसे रोचसे अप्स्वन्तः ।
उभा समुद्रौ रुच्या व्यापिथ देवो देवासि महिषः स्वर्जित् ॥ १३.२.३० ॥
నువ్వు దివిలో ప్రకాశిస్తావు, అంతరిక్షంలో ప్రకాశిస్తావు; ఓ పతంగా, భూమిపై ప్రకాశిస్తావు, జలాల్లో ప్రకాశిస్తావు. రెండు సముద్రాలను నీ కాంతితో వ్యాపించావు; నువ్వు దేవుడు, దేవుడివి, మహానుభావుడివి, స్వర్గాన్ని జయించేవాడివి.
13.2.31
अर्वाङ्परस्तात्प्रयतो व्यध्व आशुर्विपश्चित्पतयन् पतङ्गः ।
विष्णुर्विचित्तः शवसाधितिष्ठन् प्र केतुना सहते विश्वमेजत् ॥ १३.२.३१ ॥
దూరం నుంచి ముందుకు సాగుతూ, మార్గాలను దాటుతూ, వేగంగా, జ్ఞానవంతుడై ఎగిరే పతంగం; విష్ణువు, అనేక మనసులు కలవాడు, బలంతో నిలిచి తన కాంతితో కదిలే సమస్తాన్ని జయిస్తాడు.
13.2.32
चित्रश्चिकित्वान् महिषः सुपर्ण आरोचयन् रोदसी अन्तरिक्षम् ।
अहोरात्रे परि सूर्यं वसाने प्रास्य विश्वा तिरतो वीर्याणि ॥ १३.२.३२ ॥
అద్భుతమైన, వివేకవంతమైన, మహానుభావమైన, అందమైన రెక్కలు కలిగిన పక్షి; ద్యావాపృథివిని, అంతరిక్షాన్ని ప్రకాశింపజేస్తూ, పగలు రాత్రిని సూర్యుని చుట్టూ ధరిస్తూ; అది తన సమస్త పరాక్రమాలను దాటిస్తుంది.
13.2.33
तिग्मो विभ्राजन् तन्वं शिशानोऽरंगमासः प्रवतो रराणः ।
ज्योतिष्मान् पक्षी महिषो वयोधा विश्वा आस्थात्प्रदिशः कल्पमानः ॥ १३.२.३३ ॥
పదునైనవాడు, తన శరీరాన్ని ప్రకాశింపజేస్తూ, పదునుపెడుతూ, దూర మార్గాల నుంచి వేగంగా కదిలే గుర్రాలతో ఆనందిస్తూ; జ్యోతిర్మయుడు, పక్షి, మహానుభావుడు, జీవశక్తి ఇచ్చేవాడు; అతడు అన్ని దిశలపై నిలిచి వాటిని అలంకరిస్తున్నాడు.
13.2.34
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ १३.२.३४ ॥
దేవతల అద్భుత ధ్వజం, ప్రకాశవంతమైన ముఖం; దిక్కులలో ఉదయించే సూర్యుడు. పగలును తెచ్చేవాడు తన కాంతితో అన్ని చీకట్లను, దుర్దశలను దాటాడు; అతడు శుద్ధుడు.
13.2.35
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद् द्वायापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ १३.२.३५ ॥
దేవతల అద్భుత తేజస్సు ఉదయించింది; మిత్రుడు, వరుణుడు, అగ్ని యొక్క నేత్రం అది. అది ద్యావాపృథివిని, అంతరిక్షాన్ని నింపింది; సూర్యుడు చలించేవాటికి, స్థిరంగా ఉన్నవాటికి ఆత్మ.
13.2.36
उच्चा पतन्तमरुणं सुपर्णं मध्ये दिवस्तरणिं भ्राजमानम् ।
पश्याम त्वा सवितारं यमाहुरजस्रं ज्योतिर्यदविन्ददत्त्रिः ॥ १३.२.३६ ॥
పైకి ఎగురుతున్న ఎరుపు సుపర్ణుని, ఆకాశమధ్యంలో ప్రకాశించే తరణిని మనం చూద్దాం. నిన్ను సవితగా చూద్దాం; ఎడతెగని జ్యోతి అని వారు పిలిచేది, దానిని వారు మూడుసార్లు పొందారు.
13.2.37
दिवस्पृष्ठे धावमानं सुपर्णमदित्याः पुत्रं नाथकाम उप यामि भीतः ।
स नः सूर्य प्र तिर दीर्घमायुर्मा रिषाम सुमतौ ते स्याम ॥ १३.२.३७ ॥
ఆకాశపు వీపుపై పరుగెడుతున్న సుపర్ణుడు, అదితి పుత్రుని దగ్గరకు నేను భయంతో, రక్షణ కోరుతూ వస్తున్నాను. ఓ సూర్యా, అతడు మమ్మల్ని దీర్ఘాయువు వరకు దాటించుగాక; మేము నశించకుండా నీ అనుగ్రహంలో ఉందుము.
13.2.38
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.३८ ॥
అతని వేయి రోజుల రెండు రెక్కలు విస్తరించి ఉన్నాయి; ఆ హరి హంసం స్వర్గం వైపు ఎగురుతోంది. అతడు దేవతలందరినీ తన వక్షంపై ధరించి, అందరినీ చూస్తూ, సమస్త లోకాలకు వెళ్తాడు.
13.2.39
रोहितः कालो अभवद्रोहितोऽग्रे प्रजापतिः ।
रोहितो यज्ञानां मुखं रोहितः स्वराभरत् ॥ १३.२.३९ ॥
రోహితుడు కాలమయ్యాడు; రోహితుడు మొదట ప్రజాపతి అయ్యాడు. రోహితుడు యజ్ఞాల ముఖం; రోహితుడు స్వర్గాన్ని తెచ్చాడు.
13.2.40
रोहितो लोको अभवद्रोहितोऽत्यतपद्दिवम् ।
रोहितो रश्मिभिर्भूमिं समुद्रमनु सं चरत् ॥ १३.२.४० ॥
రోహితుడు లోకమయ్యాడు; రోహితుడు ఆకాశాన్ని తపింపజేశాడు. రోహితుడు తన కిరణాలతో భూమిని, సముద్రాన్ని అనుసరించి సంచరిస్తాడు.
13.2.41
सर्वा दिशः समचरद्रोहितोऽधिपतिर्दिवः ।
दिवं समुद्रमाद्भूमिं सर्वं भूतं वि रक्षति ॥ १३.२.४१ ॥
రోహితుడు అన్ని దిక్కులలో సంచరించాడు; అతడు ఆకాశానికి అధిపతి. అతడు ఆకాశం, సముద్రం, భూమి, సమస్త ప్రాణులను రక్షిస్తాడు.
13.2.42
आरोहन् छुक्रो बृहतीरतन्द्रो द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
चित्रश्चिकित्वान् महिषो वातमाया यावतो लोकान् अभि यद्विभाति ॥ १३.२.४२ ॥
శుక్రుడు, అలసిపోనివాడు, ఉన్నత ఆకాశాన్ని అధిరోహిస్తూ రెండు రూపాలు ధరించి ప్రకాశిస్తాడు. అతడు విచిత్రుడు, జ్ఞాని, మహిషుడు, వాయు-మాయ కలవాడు; ఎన్ని లోకాలున్నాయో వాటన్నిటిపై ప్రకాశిస్తాడు.
13.2.43
अभ्यन्यदेति पर्यन्यदस्यतेऽहोरात्राभ्यां महिषः कल्पमानः ।
सूर्यं वयं रजसि क्षियन्तं गातुविदं हवामहे नाधमानाः ॥ १३.२.४३ ॥
అతడు ఒక వైపుకు వెళ్తాడు, మరో వైపు అస్తమిస్తాడు; పగలు రాత్రులతో కాలాన్ని రూపొందించే మహిషుడు. అంతరిక్షంలో నివసించే మార్గజ్ఞుడైన సూర్యుని మనం ప్రార్థిస్తూ పిలుస్తాం.
13.2.44
पृथिवीप्रो महिषो नाधमानस्य गातुरदब्धचक्षुः परि विश्वं बभूव ।
विश्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४४ ॥
భూమిని నింపే మహిషుడు, ప్రార్థించేవారి మార్గాన్ని తెలిసినవాడు, తప్పని దృష్టి కలవాడు; అతడు సర్వవ్యాప్తుడయ్యాడు. అన్నింటినీ బాగా చూసే మంచి దాత, పూజ్యుడు; నేను చెప్పేది అతడు వినుగాక.
13.2.45
पर्यस्य महिमा पृथिवीं समुद्रं ज्योतिषा विभ्राजन् परि द्यामन्तरिक्षम् ।
सर्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४५ ॥
ఇతని మహిమ వెలుగుతో భూమిని, సముద్రాన్ని ప్రకాశింపజేస్తూ, ద్యులోకాన్ని, అంతరిక్షాన్ని చుట్టుముట్టి ఉంది. అన్నింటినీ సంపూర్ణంగా చూసే ఉదారుడు, పూజ్యుడు అయిన అతడు, నేను చెప్పేది వినుగాక.
13.2.46
अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् ।
यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ ॥ १३.२.४६ ॥
ప్రజల సమిధలతో అగ్ని మేల్కొన్నాడు; రాబోయే ఉషస్సు వైపు ఆవు లాగా. యువకులైన కాంతి కిరణాలు పైకి లేచి, నేత వలె విస్తరిస్తూ, స్వర్గం వైపు సాగుతున్నాయి.