อถรรพเวท · สูกตะ 13.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.2.1
उदस्य केतवो दिवि शुक्रा भ्राजन्त ईरते ।
आदित्यस्य नृचक्षसो महिव्रतस्य मीढुषः ॥ १३.२.१ ॥
รัศมีอันสว่างของพระองค์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ส่องแสงและพุ่งขึ้น รัศมีของพระอาทิตย์ ผู้มองดูมนุษย์ ผู้มีพรตอันยิ่งใหญ่ ผู้ประทานฝน
13.2.2
दिशां प्रज्ञानां स्वरयन्तमर्चिषा सुपक्षमाशुं पतयन्तमर्णवे ।
स्तवाम सूर्यं भुवनस्य गोपां यो रश्मिभिर्दिश आभाति सर्वाः ॥ १३.२.२ ॥
ขอให้เราสรรเสริญพระสุริยะนั้น ผู้ทำให้ทิศและโลกก้องด้วยแสงของพระองค์ มีปีกงาม รวดเร็ว บินอยู่ในมหาสมุทรแห่งท้องฟ้า ผู้พิทักษ์โลก ผู้ส่องแสงลงมายังทุกทิศด้วยรัศมีของพระองค์
13.2.3
यत्प्राङ्प्रत्यङ्स्वधया यासि शीभं नानारूपे अहनी कर्षि मायया ।
तदादित्य महि तत्ते महि श्रवो यदेको विश्वं परि भूम जायसे ॥ १३.२.३ ॥
โอ้พระอาทิตย์ เมื่อพระองค์เสด็จไปอย่างรวดเร็วทั้งทิศตะวันออกและทิศตะวันตกด้วยอำนาจของพระองค์เอง และด้วยฤทธิ์มายาทำให้วันทั้งหลายมีรูปต่างๆ นั่นคือพระยศอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ เพราะพระองค์ผู้เดียวเกิดขึ้นรอบทั่วทั้งโลก
13.2.4
विपश्चितं तरणिं भ्राजमानं वहन्ति यं हरितः सप्त बह्वीः ।
स्रुताद्यमत्त्रिर्दिवमुन्निनाय तं त्वा पश्यन्ति परियान्तमाजिम् ॥ १३.२.४ ॥
ม้าสีทองเจ็ดตัวนำพระองค์ผู้ฉลาด ผู้เร็วและส่องแสง มาดุจเทียมรถ ฤๅษีอตริยกพระองค์ขึ้นจากสายน้ำที่ไหลขึ้นสู่สวรรค์ ท่านทั้งหลายย่อมเห็นพระองค์ ผู้เสด็จไปรอบวิถีแห่งการเดินทาง
13.2.5
मा त्वा दभन् परियान्तमाजिं स्वस्ति दुर्गामति याहि शीभम् ।
दिवं च सूर्य पृथिवीं च देवीमहोरात्रे विमिमानो यदेषि ॥ १३.२.५ ॥
ขออย่าให้ผู้ใดทำร้ายพระองค์ ผู้เสด็จไปรอบวิถี ขอให้พระองค์เสด็จไปอย่างรวดเร็ว ปลอดภัย ข้ามพ้นเส้นทางอันยากลำบาก โอ้พระสุริยะ เมื่อพระองค์เสด็จไปวัดกลางวันกลางคืนระหว่างสวรรค์และแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์
13.2.6
स्वस्ति ते सूर्य चरसे रथाय येनोभावन्तौ परियासि सद्यः ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.६ ॥
โอ้พระสุริยะ ขอให้รถศึกของพระองค์มีความเป็นสิริมงคล ด้วยรถนั้นพระองค์เสด็จรอบทั้งสองปลายในพริบตาเดียว รถที่ม้าสีทองแข็งแรงที่สุดของพระองค์ลากไป ม้าร้อยตัว หรือม้าเจ็ดตัวอันมากมาย
13.2.7
सुखं सूर्य रथमंशुमन्तं स्योनं सुवह्निमधि तिष्ठ वाजिनम् ।
यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतमश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥ १३.२.७ ॥
โอ้พระสุริยะ ขอทรงขึ้นรถที่งดงาม มีรัศมี น่ารื่นรมย์ ลากไปได้ง่าย และรวดเร็ว รถที่ม้าสีทองแข็งแรงที่สุดของพระองค์ลากไป ม้าร้อยตัว หรือม้าเจ็ดตัวอันมากมาย
13.2.8
सप्त सूर्यो हरितो यातवे रथे हिरण्यत्वचसो बृहतीरयुक्त ।
अमोचि शुक्रो रजसः परस्ताद्विधूय देवस्तमो दिवमारुहत् ॥ १३.२.८ ॥
พระสุริยะเทียมม้าสีทองเจ็ดตัวกับรถเพื่อการเดินทาง ม้าผิวทองอันยิ่งใหญ่ พระผู้บริสุทธิ์ส่องแสงหลุดพ้นจากที่ไกลเหนือความมืด ทรงขับความมืดออกไป เสด็จขึ้นสู่ท้องฟ้า
13.2.9
उत्केतुना बृहता देव आगन्न् अपावृक्तमोऽभि ज्योतिरश्रैत् ।
दिव्यः सुपर्णः स वीरो व्यख्यददितेः पुत्रो भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.९ ॥
พระเทพเสด็จมาพร้อมธงสว่างอันยิ่งใหญ่ ขับไล่ความมืดแล้วมุ่งสู่แสงสว่าง พระวีรบุรุษผู้มีปีกงามผู้เป็นเทพบุตรแห่งอทิติ ส่องแสงสว่างทั่วทั้งโลกทั้งปวง
13.2.10
उद्यन् रश्मीन् आ तनुषे विश्वा रुपाणि पुष्यसि ।
उभा समुद्रौ क्रतुना वि भासि सर्वांल्लोकान् परिभूर्भ्राजमानः ॥ १३.२.१० ॥
เมื่อทรงอุทัย พระองค์แผ่รัศมีและบำรุงรูปทั้งปวง ด้วยอำนาจของพระองค์ พระองค์ส่องแสงทั้งสองมหาสมุทร ทรงเหนือกว่าโลกทั้งปวง โอ้ผู้รุ่งเรือง พระองค์ส่องแสงเจิดจ้า
13.2.11
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्टे हैरण्यैरन्यं हरितो वहन्ति ॥ १३.२.११ ॥
ทั้งสองทารกนี้ เคลื่อนไปทางตะวันออกและตะวันตกด้วยมายาอันอัศจรรย์ เล่นกันและเวียนไปรอบมหาสมุทร องค์หนึ่งมองเห็นโลกทั้งปวง อีกองค์หนึ่งถูกม้าสีทองลากไป
13.2.12
दिवि त्वात्त्रिरधारयत्सूर्या मासाय कर्तवे ।
स एषि सुधृतस्तपन् विश्वा भूतावचाकशत् ॥ १३.२.१२ ॥
พระอตริตั้งพระองค์ไว้บนสวรรค์เพื่อพระสุรยาจะได้สร้างเดือน พระองค์เสด็จไปอย่างมั่นคง ส่องแสงเจิดจ้า และทรงทอดพระเนตรสิ่งมีชีวิตทั้งปวง
13.2.13
उभावन्तौ समर्षसि वत्सः संमातराविव ।
नन्वेतदितः पुरा ब्रह्म देवा अमी विदुः ॥ १३.२.१३ ॥
พระองค์เสด็จไปรอบทั้งสองปลายพร้อมกัน ดุจลูกโคระหว่างแม่สองคน แท้จริงแล้ว ทวยเทพในกาลก่อนรู้พระมนตร์นี้มาจากที่นี่
13.2.14
यत्समुद्रमनु श्रितं तत्सिषासति सूर्यः ।
अध्वास्य विततो महान् पूर्वश्चापरश्च यः ॥ १३.२.१४ ॥
สิ่งที่พาดอยู่ตามมหาสมุทร พระสุริยะปรารถนาจะไปถึง วิถีของพระองค์กว้างใหญ่ ทั้งส่วนต้นและส่วนปลาย
13.2.15
तं समाप्नोति जूतिभिस्ततो नाप चिकित्सति ।
तेनामृतस्य भक्षं देवानां नाव रुन्धते ॥ १३.२.१५ ॥
พระองค์ไปถึงได้ด้วยความเร็วของพระองค์ และจากที่นั่นไม่ทรงรับรู้สิ่งอันไกลไป ด้วยพระองค์ส่วนแห่งอมฤตจึงเป็นของเหล่าเทพ เขาทั้งหลายไม่ปิดกั้นไว้
13.2.16
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ १३.२.१६ ॥
แท้จริง รัศมีทั้งหลายนำเทพผู้รู้ทุกสิ่งขึ้นไป คือพระสุริยะ เพื่อให้มนุษย์ทั้งปวงได้เห็น
13.2.17
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ १३.२.१७ ॥
ดุจโจรทั้งหลาย ดวงดาวย่อมหายไปพร้อมกับราตรี เพื่อพระสุริยะผู้ทอดพระเนตรทุกสิ่ง
13.2.18
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ १३.२.१८ ॥
รัศมีของพระองค์ปรากฏแล้ว ลำแสงแผ่กระจายไปยังประชาชน ดุจไฟที่ส่องแสงเจิดจ้า
13.2.19
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ १३.२.१९ ॥
โอ้พระสุริยะ พระองค์คือผู้นำข้าม ปรากฏแก่ทุกผู้ ผู้ทำให้เกิดแสงสว่าง โอ้ผู้รุ่งโรจน์ พระองค์ส่องแสงสว่างทั่วทั้งโลก
13.2.20
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ १३.२.२० ॥
เมื่อหันไปทางเหล่าเทพ พระองค์เสด็จขึ้น เมื่อหันไปทางเหล่ามนุษย์ พระองค์เสด็จขึ้น เมื่อหันไปทางสิ่งทั้งปวง พระองค์หันหน้าไปยังสวรรค์เพื่อให้ทอดพระเนตร
13.2.21
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ १३.२.२१ ॥
ข้าแต่พระปาวกะ ด้วยดวงตานั้นที่ทอดมองผู้คนที่เคลื่อนไหวไปมา ข้าแต่พระวรุณ พระองค์ทรงเห็นด้วยดวงตานั้น
13.2.22
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यन् जन्मानि सूर्य ॥ १३.२.२२ ॥
ข้าแต่พระอาทิตย์ พระองค์เสด็จข้ามท้องฟ้าและอากาศกว้าง วัดวันด้วยราตรี ทรงเฝ้ามองสรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดขึ้น
13.2.23
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ १३.२.२३ ॥
ข้าแต่พระอาทิตย์ผู้เป็นเทพ ม้าสีเหลืองทองเจ็ดตัวนำพระองค์ไปบนรถ ข้าแต่ผู้มีเปลวไฟเป็นพระเกศา ผู้ทรงรอบรู้ทั้งปวง
13.2.24
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ १३.२.२४ ॥
พระอาทิตย์ผู้เป็นหลานของรถ เทียมม้าอันสุกใสเจ็ดตัว ด้วยม้าเหล่านั้นที่เทียมไว้เองด้วยตนเอง พระองค์จึงเสด็จไป
13.2.25
रोहितो दिवमारुहत्तपसा तपस्वी ।
स योनिमैति स उ जायते पुनः स देवानामधिपतिर्बभूव ॥ १३.२.२५ ॥
พระองค์ผู้มีสีแดงเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ด้วยการบำเพ็ญตบะ ผู้บำเพ็ญตบะนั้นกลับไปยังครรภ์และเกิดใหม่อีก พระองค์ได้เป็นผู้ปกครองเหล่าเทพ
13.2.26
यो विश्वचर्षणिरुत विश्वतोमुखो यो विश्वतस्पाणिरुत विश्वतस्पृथः ।
सं बाहुभ्यां भरति सं पतत्रैर्द्यावापृथिवी जनयन् देव एकः ॥ १३.२.२६ ॥
พระองค์ผู้ทรงเห็นทุกสิ่ง ทรงมีพระพักตร์ทุกทิศ มีพระหัตถ์และพระบาทในทุกด้าน ทรงรวบรวมด้วยพระพาหาและปีก เทพองค์เดียวนั้นให้กำเนิดฟ้าและดิน
13.2.27
एकपाद्द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् ।
द्विपाद्ध षट्पदो भूयो वि चक्रमे त एकपदस्तन्वं समासते ॥ १३.२.२७ ॥
ผู้มีเท้าเดียวได้กลายเป็นผู้มีสองเท้า แล้วก้าวย่างต่อไปอีก ผู้มีสองเท้าตามมาหลังผู้มีสามเท้า ผู้มีสองเท้าได้กลายเป็นผู้มีหกเท้าแล้วก้าวย่างต่อไปอีก พวกเขาประทับอยู่ร่วมกันในกายของผู้มีเท้าเดียว
13.2.28
अतन्द्रो यास्यन् हरितो यदास्थाद्द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
केतुमान् उद्यन्त्सहमानो रजांसि विश्वा आदित्य प्रवतो वि भासि ॥ १३.२.२८ ॥
ไม่เคยเหนื่อยล้า เมื่อเสด็จไปและขึ้นสู่ม้าสีเหลืองทอง ทรงส่องแสงสว่างและทรงสร้างรูปสองรูป ข้าแต่พระอาทิตย์ผู้มีธงชัย ผู้ทรงขึ้นมาและพิชิตทุกเขตแดน พระองค์ส่องแสงจากที่สูง
13.2.29
बण्महाँ असि सूर्य बडादित्य महाँ असि ।
महांस्ते महतो महिमा त्वमादित्य महाँ असि ॥ १३.२.२९ ॥
ข้าแต่พระอาทิตย์ พระองค์ทรงยิ่งใหญ่จริงแท้ ข้าแต่พระอาทิตย์ พระองค์ทรงยิ่งใหญ่ ความยิ่งใหญ่ของพระองค์คือความยิ่งใหญ่ของผู้ยิ่งใหญ่ ข้าแต่พระอาทิตย์ พระองค์ทรงยิ่งใหญ่
13.2.30
रोचसे दिवि रोचसे अन्तरिक्षे पतङ्ग पृथिव्यां रोचसे रोचसे अप्स्वन्तः ।
उभा समुद्रौ रुच्या व्यापिथ देवो देवासि महिषः स्वर्जित् ॥ १३.२.३० ॥
พระองค์ทรงส่องแสงในสวรรค์ ทรงส่องแสงในอากาศ ข้าแต่ผู้บิน พระองค์ทรงส่องแสงบนแผ่นดิน ทรงส่องแสงอยู่ภายในน้ำ พระองค์ทรงแผ่ความรุ่งโรจน์ไปทั่วมหาสมุทรทั้งสอง พระองค์เป็นเทพ เป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ชนะแสงแห่งสวรรค์
13.2.31
अर्वाङ्परस्तात्प्रयतो व्यध्व आशुर्विपश्चित्पतयन् पतङ्गः ।
विष्णुर्विचित्तः शवसाधितिष्ठन् प्र केतुना सहते विश्वमेजत् ॥ १३.२.३१ ॥
เสด็จมาจากที่ไกลสู่ที่นี่ ทรงก้าวไปตามเส้นทาง ว่องไว รอบรู้ ผู้เป็นนกที่บิน พระวิษณุผู้มีพระทัยหลากหลาย ทรงยืนหยัดด้วยพลัง ทรงเอาชนะสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวด้วยแสงแห่งพระองค์
13.2.32
चित्रश्चिकित्वान् महिषः सुपर्ण आरोचयन् रोदसी अन्तरिक्षम् ।
अहोरात्रे परि सूर्यं वसाने प्रास्य विश्वा तिरतो वीर्याणि ॥ १३.२.३२ ॥
ผู้มหัศจรรย์ ทรงปัญญา ยิ่งใหญ่ เป็นนกที่มีปีกงาม ส่องสว่างโลกทั้งสองและอากาศ ทรงโอบรอบพระอาทิตย์ด้วยกลางวันและกลางคืน พระองค์นำพาการกระทำอันยิ่งใหญ่ทั้งปวงของพระองค์ข้ามไป
13.2.33
तिग्मो विभ्राजन् तन्वं शिशानोऽरंगमासः प्रवतो रराणः ।
ज्योतिष्मान् पक्षी महिषो वयोधा विश्वा आस्थात्प्रदिशः कल्पमानः ॥ १३.२.३३ ॥
ผู้เฉียบคม ส่องแสงเจิดจ้า ลับกายของพระองค์ให้คม ยินดีกับม้าที่วิ่งเร็วจากเส้นทางอันไกล ผู้เปี่ยมด้วยแสง เป็นนกผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ประทานพลังชีวิต ทรงยืนอยู่เหนือทุกทิศ จัดระเบียบทิศเหล่านั้น
13.2.34
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ १३.२.३४ ॥
ธงอันมหัศจรรย์ของเหล่าเทพ มีใบหน้าที่สว่างไสว คือพระอาทิตย์ที่ขึ้นเหนือทิศทั้งหลาย ผู้สร้างวันด้วยความรุ่งโรจน์ ทรงข้ามพ้นความมืดและความชั่วร้ายทั้งปวงไปแล้ว พระองค์ทรงสว่างและบริสุทธิ์
13.2.35
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद् द्वायापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ १३.२.३५ ॥
ความรุ่งโรจน์อันมหัศจรรย์ของเหล่าเทพได้ขึ้นมา เป็นดวงตาของพระมิตร พระวรุณ และพระอัคนี ได้เต็มฟ้า ดิน และอากาศ พระอาทิตย์คือดวงวิญญาณของโลกที่เคลื่อนไหวและที่หยุดนิ่ง
13.2.36
उच्चा पतन्तमरुणं सुपर्णं मध्ये दिवस्तरणिं भ्राजमानम् ।
पश्याम त्वा सवितारं यमाहुरजस्रं ज्योतिर्यदविन्ददत्त्रिः ॥ १३.२.३६ ॥
ขอให้เราได้เห็นพระองค์ผู้มีสีแดง มีปีกงาม ทรงบินสูงขึ้น ผู้รวดเร็ว ทรงส่องแสงอยู่กลางท้องฟ้า ขอให้เราได้เห็นพระองค์ ข้าแต่พระสวิตฤ ผู้ที่เขากล่าวว่าเป็นแสงอันไม่มีวันสิ้น ซึ่งได้พบถึงสามครั้ง
13.2.37
दिवस्पृष्ठे धावमानं सुपर्णमदित्याः पुत्रं नाथकाम उप यामि भीतः ।
स नः सूर्य प्र तिर दीर्घमायुर्मा रिषाम सुमतौ ते स्याम ॥ १३.२.३७ ॥
ข้าพเจ้าด้วยความกลัวเข้าไปหาผู้มีปีกงามที่วิ่งไปบนหลังสวรรค์ ผู้เป็นบุตรของอทิติ ปรารถนาที่พึ่ง ข้าแต่พระอาทิตย์ ขอทรงนำพวกข้าพเจ้าข้ามไปสู่อายุยืน ขอให้พวกข้าพเจ้าไม่พินาศ ขอให้พวกข้าพเจ้าอยู่ในความโปรดปรานของพระองค์
13.2.38
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥ १३.२.३८ ॥
ปีกทั้งสองของพระองค์มีพันวันกางออก เป็นหงส์สีเหลืองทองที่บินไปสู่สวรรค์ พระองค์ทรงอุ้มเหล่าเทพทั้งปวงไว้ที่อก ทรงมองดูและเสด็จผ่านโลกทั้งปวง
13.2.39
रोहितः कालो अभवद्रोहितोऽग्रे प्रजापतिः ।
रोहितो यज्ञानां मुखं रोहितः स्वराभरत् ॥ १३.२.३९ ॥
โรหิตกลายเป็นกาล โรหิตเป็นปชาบดีเป็นองค์แรก โรหิตเป็นพระพักตร์ของยัญทั้งหลาย โรหิตนำสวรรค์มา
13.2.40
रोहितो लोको अभवद्रोहितोऽत्यतपद्दिवम् ।
रोहितो रश्मिभिर्भूमिं समुद्रमनु सं चरत् ॥ १३.२.४० ॥
โรหิตกลายเป็นโลก โรหิตแผดเผาท้องฟ้า ด้วยรัศมีของพระองค์ โรหิตโคจรไปทั่วแผ่นดินและมหาสมุทร
13.2.41
सर्वा दिशः समचरद्रोहितोऽधिपतिर्दिवः ।
दिवं समुद्रमाद्भूमिं सर्वं भूतं वि रक्षति ॥ १३.२.४१ ॥
โรหิตโคจรไปทั่วทุกทิศ ท่านเป็นเจ้าแห่งท้องฟ้า ท่านคุ้มครองท้องฟ้า มหาสมุทร แผ่นดิน และสรรพสัตว์ทั้งปวง
13.2.42
आरोहन् छुक्रो बृहतीरतन्द्रो द्वे रूपे कृणुते रोचमानः ।
चित्रश्चिकित्वान् महिषो वातमाया यावतो लोकान् अभि यद्विभाति ॥ १३.२.४२ ॥
ศุกระ ผู้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ขึ้นสู่เบื้องสูงอันกว้างใหญ่ ทรงแสดงสองรูปและส่องแสงรุ่งโรจน์ ผู้อัศจรรย์ ผู้มีปัญญา ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ทรงมายาแห่งลม ท่านส่องแสงเหนือโลกทั้งหลายทุกโลกที่มีอยู่
13.2.43
अभ्यन्यदेति पर्यन्यदस्यतेऽहोरात्राभ्यां महिषः कल्पमानः ।
सूर्यं वयं रजसि क्षियन्तं गातुविदं हवामहे नाधमानाः ॥ १३.२.४३ ॥
ท่านมุ่งไปทางด้านหนึ่งและลับไปทางอีกด้านหนึ่ง ผู้ยิ่งใหญ่ผู้กำหนดกาลเวลาด้วยกลางวันและกลางคืน พระอาทิตย์ผู้สถิตอยู่ในอากาศ ผู้รู้หนทาง เราทั้งหลายขอเชิญมา ขณะวิงวอนขอความช่วยเหลือ
13.2.44
पृथिवीप्रो महिषो नाधमानस्य गातुरदब्धचक्षुः परि विश्वं बभूव ।
विश्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४४ ॥
ผู้ยิ่งใหญ่ผู้เติมเต็มแผ่นดิน ผู้รู้หนทางของผู้ที่วิงวอนขอความช่วยเหลือ ผู้มีสายตาไม่เคยพลาด ได้แผ่ซ่านไปทั่วสรรพสิ่ง ขอพระองค์ผู้ทอดพระเนตรทุกสิ่งได้ดี ผู้ประทานพร ผู้คู่ควรแก่การบูชา จงทรงสดับสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวนี้
13.2.45
पर्यस्य महिमा पृथिवीं समुद्रं ज्योतिषा विभ्राजन् परि द्यामन्तरिक्षम् ।
सर्वं संपश्यन्त्सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यदहं ब्रवीमि ॥ १३.२.४५ ॥
ความยิ่งใหญ่ของท่านแผ่ไปทั่วแผ่นดินและมหาสมุทร ส่องสว่างด้วยรัศมี แผ่ไปรอบท้องฟ้าและอากาศ ขอพระองค์ผู้ทอดพระเนตรทุกสิ่ง ผู้ประทานพรและคู่ควรแก่การบูชา จงทรงสดับสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวนี้
13.2.46
अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् ।
यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ ॥ १३.२.४६ ॥
พระอัคนีถูกจุดขึ้นด้วยฟืนของมนุษย์ หันไปรับรุ่งอรุณที่กำลังมาถึงดั่งโคนม รังสีอันเยาว์วัยและสว่างไสวพุ่งขึ้นและแผ่ออกดั่งการทอ มุ่งขึ้นสู่สวรรค์