Atharvaveda · Sūkta 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥ १४.१.१ ॥
Por la verdad es sostenida la tierra; por el sol es sostenido el cielo. Por el ṛta están firmes los Ādityas; en el cielo reposa Soma.
14.1.2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥ १४.१.२ ॥
Por Soma los Ādityas son poderosos; por Soma la gran tierra es fuerte. Y en el regazo de estas estrellas ha sido colocado Soma.
14.1.3
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.३ ॥
Quien bebe cree que es Soma, cuando trituran juntas la hierba; el Soma que conocen los brahmanes, de él no come el mortal terrenal.
14.1.4
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥ १४.१.४ ॥
Oh Soma, cuando te beben, de ahí creces de nuevo y te renuevas. Vāyu es el guardián de Soma; el mes es la forma del año.
14.1.5
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.५ ॥
Cubierto por los ritos de ocultamiento, protegido por los grandes, oh Soma, permaneces escuchando el sonido de las piedras prensadoras; no te come el mortal terrenal.
14.1.6
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.६ ॥
El pensamiento era su almohada, el ojo su ungüento; el cielo y la tierra eran su cofre, cuando Sūryā fue a su esposo.
14.1.7
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता ॥ १४.१.७ ॥
Raibhyā, Anudeyī, Nārāśaṃsī y Nyocanī estaban allí; la vestimenta auspiciosa de Sūryā llega adornada con la gāthā.
14.1.8
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥ १४.१.८ ॥
Los himnos de alabanza fueron los pratidhi; kurīra y el metro, el opaśa; los novios de Sūryā eran los Aśvin, y Agni iba delante.
14.1.9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥ १४.१.९ ॥
Soma se volvió deseoso de la novia; ambos Aśvin fueron los pretendientes. Cuando Savitṛ, con la mente, entregó a Sūryā, que alababa, al esposo.
14.1.10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.१० ॥
Su mente era el carro, el cielo su techo; había dos bueyes brillantes cuando Sūryā fue a su esposo.
14.1.11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् ।
श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः ॥ १४.१.११ ॥
Dos bueyes uncidos por el Ṛc y el Sāman; tus Sāman avanzaron; tus oídos eran dos ruedas; el camino en el cielo es móvil e inmóvil.
14.1.12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥ १४.१.१२ ॥
Tus dos ruedas son brillantes, para el viaje; el aliento vital difuso está fijado como eje; en un carro hecho de mente, Sūryā, partiendo, subió hacia su esposo.
14.1.13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते ॥ १४.१.१३ ॥
La procesión nupcial de Sūryā avanzó, la que Savitṛ envió; en Maghā se matan las vacas, en Phalgunī la novia es conducida.
14.1.14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥ १४.१.१४ ॥
Cuando vinisteis, oh Aśvin, preguntando, con el carro de tres ruedas, a la procesión nupcial de Sūryā, ¿dónde estaba vuestra rueda única? ¿Dónde os detuvisteis para el don?
14.1.15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥ १४.१.१५ ॥
Cuando fuisteis, oh señores de la gloria, hacia Sūryā como novios, todos los dioses aprobaron vuestro acto; como un hijo elige a su padre, Pūṣan eligió.
14.1.16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥ १४.१.१६ ॥
Oh Sol, tus dos ruedas los brahmanes las conocen según las estaciones; pero la rueda única que está oculta, en verdad solo los mortales la conocen.
14.1.17
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥ १४.१.१७ ॥
Veneramos a Aryaman, buen pariente, el que procura marido; como el pepino se desprende de su ligadura, así libero de aquí, no de allí.
14.1.18
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥ १४.१.१८ ॥
La libero de aquí, no de allí, del nudo bien atado de allí — oh Indra, oh generoso, para que esta mujer tenga buenos hijos y sea afortunada.
14.1.19
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥ १४.१.१९ ॥
Te libero del lazo de Varuṇa, el lazo con que te ató el benévolo Savitṛ. En el seno del ṛta, en el mundo del buen obrar, que haya consuelo para ti, Sahasaṃbhalā.
14.1.20
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥ १४.१.२० ॥
Que Bhaga te guíe desde aquí, tomándote de la mano; que los Aśvin te lleven adelante en el carro. Ve a la casa como su señora; siendo quien gobierna, hablarás en la asamblea.
14.1.21
इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ १४.१.२१ ॥
Aquí, que lo querido prospere para tu descendencia; en esta casa vela por el fuego gārhapatya. Une tu cuerpo a este esposo; entonces, despierta, hablarás en la asamblea.
14.1.22
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ ॥ १४.१.२२ ॥
Permaneced aquí, no os separéis; alcanzad la vida entera. Jugando con hijos y nietos, regocijándoos, estad en bienestar.
14.1.23
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ १४.१.२३ ॥
Yendo hacia atrás y hacia adelante, por poder mágico estos dos niños, jugando, dan la vuelta al océano. Uno contempla todos los mundos; el otro, ordenando las estaciones, nace de nuevo.
14.1.24
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ १४.१.२४ ॥
Naces siempre renovado, estandarte de los días, que vas delante de las auroras. Repartiendo su porción a los dioses mientras avanzas, oh Candra, extiendes la larga vida.
14.1.25
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम् ॥ १४.१.२५ ॥
Aleja el śāmulya; reparte riquezas a los brahmanes. Esta kṛtyā, provista de pies, va hacia el esposo; la esposa entra en el esposo.
14.1.26
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥ १४.१.२६ ॥
El apego de la kṛtyā se vuelve azul-rojo y se manifiesta. Sus parientes prosperan; el esposo queda atado en lazos.
14.1.27
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते ॥ १४.१.२७ ॥
Por aquel mal su cuerpo se vuelve indecente y ardiente, cuando el esposo cubre su propio miembro con la vestidura de la novia.
14.1.28
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति ॥ १४.१.२८ ॥
Mira el cortar, el seccionar y el desgarrar: estas son las formas de Sūryā, y la fórmula sagrada las adorna.
14.1.29
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥ १४.१.२९ ॥
Esto es ardiente y amargo, como veneno; no ha de comerse. Quien, como sacerdote, conoce a Sūryā, ciertamente merece a la novia.
14.1.30
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् ।
प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति ॥ १४.१.३० ॥
Él, el brahmán, trae aquella vestidura cómoda y muy auspiciosa. Quien recita el rito expiatorio, por ello su esposa no perece.
14.1.31
युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु ।
ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम् ॥ १४.१.३१ ॥
Vosotros dos, reunid la fortuna abundante, hablando la verdad en el alzarse del orden cósmico. Oh señor de la plegaria, haz agradable al esposo para ella; que Sambhala pronuncie hermosamente esta palabra.
14.1.32
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ ।
शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि ॥ १४.१.३२ ॥
Quedaos aquí mismo, no os alejéis. Oh vacas, con descendencia acrecentad esta casa. Que venís propicias, oh vacas de la Aurora radiantes de soma, que todos los dioses fijen aquí vuestros ánimos.
14.1.33
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ।
अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति ॥ १४.१.३३ ॥
Oh vacas, entrad en esta casa con la descendencia. Para éste, que no daña la porción de los dioses, sean vuestros Pūṣan y todos los Marutas; para éste, que os impulsen Dhātṛ y Savitṛ.
14.1.34
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा ॥ १४.१.३४ ॥
Sean los caminos sin espinas y rectos, por los que nuestros compañeros van hacia nuestra elegida. Con Bhaga y Aryaman, que Dhātṛ la una con esplendor.
14.1.35
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् ।
यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३५ ॥
Cualquier esplendor depositado en los dados y en el licor, y cualquier esplendor que hay en las vacas — con ese esplendor, oh Aśvins, protegedla.
14.1.36
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा ।
येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३६ ॥
¡Oh Aśvins!, con el brillo con que fueron rociados el trasero de la gran Aghnyā, la surā y los dados, con ese mismo brillo protegedla a ella.
14.1.37
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु ।
अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान् ॥ १४.१.३७ ॥
Aquel que brilla dentro de las aguas sin combustible, a quien los sabios alaban en los sacrificios — ¡Oh hijo de las aguas, da aguas dulces, con las que creció el poderoso Indra!
14.1.38
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि ।
यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि ॥ १४.१.३८ ॥
Aparto de mí este que brilla, que atrapa y mancilla el cuerpo; y levanto lo que es auspicioso y radiante.
14.1.39
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः ।
अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥ १४.१.३९ ॥
Para ella, que los brahmanes traigan aguas de baño; que broten las aguas que no matan a los maridos. Que el fuego de Aryaman dé la vuelta en torno a ella; oh Pūṣan, la suegra y el cuñado esperan.
14.1.40
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म ।
शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥ १४.१.४० ॥
Que el oro sea propicio para ti, y que las aguas sean propicias; que el palo de batir sea propicio, que la traviesa del yugo sea propicia. Que las aguas filtradas por cien filtros sean propicias para ti; une tu cuerpo al de tu esposo.
14.1.41
खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम् ॥ १४.१.४१ ॥
En el agujero del carro, en el agujero de la carreta, en el agujero del yugo — ¡Oh Indra de cien poderes!, purificaste tres veces a Apālā y la hiciste de piel solar.
14.1.42
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् ।
पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम् ॥ १४.१.४२ ॥
Deseando buena disposición, descendencia, buena fortuna y riqueza, siendo obediente a tu esposo, únete para la inmortalidad, para la felicidad.
14.1.43
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा ।
एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य ॥ १४.१.४३ ॥
Como el Sindhu, el más poderoso de los ríos, da origen a la soberanía, así tú, al ir a la casa de tu esposo, sé la reina.
14.1.44
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु ।
ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः ॥ १४.१.४४ ॥
Sé reina entre los suegros, sé reina también entre los cuñados; sé reina entre las cuñadas, sé reina también entre la suegra.
14.1.45
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त ।
तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥ १४.१.४५ ॥
Que aquellas que cortaron, las que tejieron, las que hilaron, y las diosas que dieron los extremos del hilo por todas partes, te cosan hasta la vejez. Con larga vida, ponte esta vestidura.
14.1.46
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे ॥ १४.१.४६ ॥
Los hombres llevan al vivo llorando; tras el largo curso, los hombres resplandecen. Quienes han preparado este don auspicioso para los padres dan alegría a los esposos; abrazo a la esposa.
14.1.47
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे ।
तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.१.४७ ॥
Para la descendencia coloco para ti esta piedra firme y agradable en el regazo de la diosa Tierra. Mantente aquí, celebrada por todos, radiante; que Savitṛ alargue tu vida.
14.1.48
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् ।
तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥ १४.१.४८ ॥
Con la mano derecha con que Agni tomó la mano de esta tierra, tomo tu mano. No te angusties, conmigo, con descendencia y con riqueza.
14.1.49
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु ।
अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु ॥ १४.१.४९ ॥
Que el dios Savitṛ tome tu mano; que el rey Soma te haga rica en buena descendencia. Que Agni Jātavedas haga que la esposa afortunada llegue a la vejez para su esposo.
14.1.50
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥ १४.१.५० ॥
Por la buena fortuna tomo tu mano, para que llegues a la vejez conmigo como tu esposo. Los dioses Bhaga, Aryaman, Savitṛ y Purandhi te dieron a mí para el hogar.
14.1.51
भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत् ।
पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव ॥ १४.१.५१ ॥
Bhaga tomó tu mano, Savitṛ tomó la mano. Según el dharma, tú eres la esposa, y yo soy el señor de la casa para ti.
14.1.52
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः ।
मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम् ॥ १४.१.५२ ॥
Que ella sea mi protegida: Bṛhaspati te me dio. Conmigo como tu esposo y rica en descendencia, vive cien otoños.
14.1.53
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् ।
तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया ॥ १४.१.५३ ॥
Tvaṣṭṛ dispuso una vestidura para la belleza y la alegría, por instrucción de Bṛhaspati, el primero de los sabios. Con ella, que Savitṛ y Bhaga vistan a esta mujer de descendencia, como a Sūryā.
14.1.54
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा ।
बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.१.५४ ॥
Indra y Agni, cielo y tierra, Mātariśvan, Mitra y Varuṇa, Bhaga y ambos Aśvin, Bṛhaspati, los Marut, Brahman y Soma: que todos acrecienten a esta mujer con descendencia.
14.1.55
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत् ।
तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि ॥ १४.१.५५ ॥
Primero, Bṛhaspati dispuso el cabello sobre la cabeza de Sūryā. Con ello, oh Aśvin, adornamos a esta mujer para su esposo.
14.1.56
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् ।
तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान् ॥ १४.१.५६ ॥
Esta es aquella forma que la joven asumió. Deseo conocer a la esposa que se mueve en la mente. La seguiré con mis compañeros y vacas nuevas. ¿Quién, sabiéndolo, desatará estos lazos?
14.1.57
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् ।
न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान् ॥ १४.१.५७ ॥
Veré su forma en mí; viendo el nido de la mente, llego a conocerlo. No como alimento robado; con la mente me libero, aflojando yo mismo los lazos de Varuṇa.
14.1.58
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥ १४.१.५८ ॥
Te libero del lazo de Varuṇa con el que te ató el bondadoso Savitṛ. Novia, aquí preparo para ti y tu esposo un mundo amplio y un camino fácil.
14.1.59
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात ।
धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन् ॥ १४.१.५९ ॥
Levantaos, alejad a los demonios y colocad a esta mujer junto a quien hace buenas obras. El sabio Dhātṛ ha encontrado para ella un esposo; que el rey Bhaga, conocedor del pueblo, vaya delante.
14.1.60
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि ।
त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ १४.१.६० ॥
Bhaga talló cuatro patas; Bhaga talló cuatro loto. Tvaṣṭṛ la adornó en medio, a lo largo de las cuerdas; que ella sea auspiciosa para nosotros.
14.1.61
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम् ॥ १४.१.६१ ॥
Ese carro es de fina madera de kiṃśuka, de todas las formas, color de oro, de buen rodar y buenas ruedas. Sube a él hacia el sol, al mundo de la inmortalidad; novia, haz agradable este carro para los esposos.
14.1.62
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते ।
इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥ १४.१.६२ ॥
Oh Bṛhaspati, a aquella que no mata hermanos, no mata el ganado de Varuṇa, no mata maridos por causa de Indra, bendecida con hijos; oh Savitṛ, tráela para nosotros.
14.1.63
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि ।
शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम् ॥ १४.१.६३ ॥
¡Oh dos postes del camino hecho por los dioses, no dañéis a la doncella! Hacemos agradable la puerta de la divina sala; es el camino de la novia.
14.1.64
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः ।
अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥ १४.१.६४ ॥
Que el Brahman se una por detrás, el Brahman por delante, el Brahman al final y en medio, el Brahman por todos lados. Habiendo entrado ilesa en la ciudad de los dioses, auspiciosa y amable, brilla en el mundo del esposo.