അഥർവവേദം · സൂക്തം 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥ १४.१.१ ॥
സത്യത്താൽ ഭൂമി താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സൂര്യനാൽ ദ്യുലോകം താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഋതത്താൽ ആദിത്യന്മാർ നിലകൊള്ളുന്നു; ദിവിയിൽ സോമൻ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
14.1.2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥ १४.१.२ ॥
സോമത്താൽ ആദിത്യന്മാർ ബലവാന്മാർ; സോമത്താൽ മഹതിയായ പൃഥിവി (ബലവതി). ഈ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മടിയിൽ സോമൻ സ്ഥാപിതനാണ്.
14.1.3
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.३ ॥
ഔഷധി അരയ്ക്കുമ്പോൾ കുടിക്കുന്നവൻ അതിനെ സോമമെന്ന് കരുതുന്നു; ബ്രാഹ്മണർ ഏത് സോമത്തെ അറിയുന്നുവോ അത് പാർഥിവൻ (മനുഷ്യൻ) ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.
14.1.4
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥ १४.१.४ ॥
സോമമേ, അവർ നിന്നെ കുടിക്കുമ്പോൾ അതിനുശേഷം നീ വീണ്ടും വളരുന്നു. വായു സോമത്തിന്റെ രക്ഷകൻ; മാസം സംവത്സരത്തിന്റെ രൂപം.
14.1.5
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.५ ॥
മറയ്ക്കുന്ന വിധികളാൽ ആവൃതനായി, ബൃഹതുകളാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, ഹേ സോമമേ, കല്ലുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് നീ നിലകൊള്ളുന്നു; നിന്നെ പാർഥിവൻ (മനുഷ്യൻ) ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.
14.1.6
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.६ ॥
ചിത്തി അവളുടെ തലയിണ; ചക്ഷു കണ്മഷി; ദ്യുലോകവും ഭൂമിയും അവളുടെ പെട്ടിയായിരുന്നു, സൂര്യാ ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ.
14.1.7
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता ॥ १४.१.७ ॥
റൈഭ്യ, അനുദേയീ, നാരാശംസീ, ന്യോചനീ ഉണ്ടായിരുന്നു; സൂര്യയുടെ ശുഭവസ്ത്രം ഗാഥയോടുകൂടി അലങ്കരിച്ചു വരുന്നു.
14.1.8
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥ १४.१.८ ॥
സ്തോമങ്ങൾ പ്രതിധികളായിരുന്നു; കുരീരം, ഛന്ദസ്, ഓപശം; സൂര്യയുടെ വരന്മാർ അശ്വിനികൾ; അഗ്നി മുന്നിൽ നടന്നവൻ.
14.1.9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥ १४.१.९ ॥
സോമൻ വധുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി; ഇരു അശ്വിനികളും വരന്മാരായി. സവിതാവ് മനസ്സോടെ ഭർത്താവിനായി സ്തുതിക്കുന്ന സൂര്യയെ നൽകി.
14.1.10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.१० ॥
അവളുടെ മനസ്സ് വണ്ടിയായിരുന്നു; ദ്യുലോകം മേൽക്കൂരയായിരുന്നു; ശുക്രരായ രണ്ടു കാളകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, സൂര്യ ഭർത്താവിനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ.
14.1.11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् ।
श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः ॥ १४.१.११ ॥
ഋക്കും സാമവും കൊണ്ട് കെട്ടപ്പെട്ട രണ്ടു കാളകൾ; നിന്റെ സാമങ്ങൾ പോയി; നിന്റെ ചെവികൾ രണ്ടു ചക്രങ്ങൾ; ദിവിയിൽ വഴി ചലിക്കുന്നതും നിശ്ചലവുമാണ്.
14.1.12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥ १४.१.१२ ॥
നിന്റെ രണ്ടു ചക്രങ്ങൾ യാത്രയ്ക്കായി ശുദ്ധം; വ്യാനപ്രാണൻ അച്ചുതണ്ടായി ഉറപ്പിച്ചു; മനസ്സു കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വണ്ടിയിൽ സൂര്യ പുറപ്പെട്ട് ഭർത്താവിനെ സമീപിച്ചു.
14.1.13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते ॥ १४.१.१३ ॥
സൂര്യയുടെ വിവാഹയാത്ര മുന്നോട്ട് പോയി; സവിതാവ് അത് അയച്ചു. മഘയിൽ പശുക്കളെ അറുക്കുന്നു; ഫൽഗുനിയിൽ വധുവിനെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
14.1.14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥ १४.१.१४ ॥
അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്നു ചക്രരഥത്തിൽ സൂര്യയുടെ വിവാഹയാത്രയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഒരു ചക്രം എവിടെയായിരുന്നു? ദാനത്തിനായി നിങ്ങൾ എവിടെ നിന്നു?
14.1.15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥ १४.१.१५ ॥
ശുഭപതികളേ, നിങ്ങൾ വരന്മാരായി സൂര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, സകല ദേവന്മാരും നിങ്ങളുടെ ആ പ്രവൃത്തി അംഗീകരിച്ചു; പുത്രൻ പിതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ പൂഷാവ് തിരഞ്ഞെടുത്തു.
14.1.16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥ १४.१.१६ ॥
ഹേ സൂര്യാ, നിന്റെ രണ്ടു ചക്രങ്ങളെ ബ്രാഹ്മണർ ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് അറിയുന്നു; എന്നാൽ ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ഒരു ചക്രത്തെ മനുഷ്യർ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നത്.
14.1.17
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥ १४.१.१७ ॥
നല്ല ബന്ധുവും ഭർത്താവിനെ നേടിത്തരുന്നവനുമായ അര്യമാവിനെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു; വെള്ളരിപ്പഴം തണ്ടിൽനിന്ന് വേർപെടുന്നതുപോലെ ഇവിടെനിന്ന് ഞാൻ മോചിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെനിന്നല്ല.
14.1.18
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥ १४.१.१८ ॥
ഇവിടെനിന്ന് ഞാൻ മോചിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെനിന്നല്ല; അവിടത്തെ ഉറപ്പുള്ള ബന്ധനത്തിൽനിന്ന് — ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഹേ ദാതാവേ, ഇവൾ നല്ല പുത്രന്മാരോടും ഭാഗ്യത്തോടും കൂടിയവളാകട്ടെ.
14.1.19
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥ १४.१.१९ ॥
വരുണന്റെ പാശത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നു; ശുഭകരനായ സവിതാവ് ഏതു പാശത്താൽ നിന്നെ ബന്ധിച്ചുവോ അതിൽ നിന്ന്. ഋതത്തിന്റെ ഉറവിടത്തിലും സുകൃതത്തിന്റെ ലോകത്തിലും സഹസംഭലയ്ക്ക് നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ.
14.1.20
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥ १४.१.२० ॥
ഭഗൻ നിന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കൈപിടിച്ച് കൊണ്ടുപോകട്ടെ; അശ്വിനികൾ രഥത്തിൽ നിന്നെ വഹിക്കട്ടെ. വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ, ഗൃഹപത്നിയായി; അധികാരമുള്ളവളായി നീ സഭയിൽ സംസാരിക്കും.
14.1.21
इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ १४.१.२१ ॥
ഇവിടെ നിന്റെ സന്തതിക്ക് പ്രിയമായത് സമൃദ്ധമാകട്ടെ; ഈ വീട്ടിൽ ഗാർഹപത്യാഗ്നിക്കായി ജാഗരൂകയായിരിക്കുക. ഈ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം നിന്റെ ശരീരം ചേർക്കുക; പിന്നെ ഉണർവോടെ നീ സഭയിൽ സംസാരിക്കും.
14.1.22
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ ॥ १४.१.२२ ॥
ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുക, വേർപിരിയരുത്; പൂർണ ആയുസ്സ് നേടുക. പുത്രന്മാരോടും പൗത്രന്മാരോടും കളിച്ച്, സന്തോഷിച്ച്, ക്ഷേമത്തോടെ ഇരിക്കുക.
14.1.23
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ १४.१.२३ ॥
മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും സഞ്ചരിച്ച്, മായയാൽ ഈ രണ്ടു ശിശുക്കൾ കളിച്ച് സമുദ്രത്തെ ചുറ്റി പോകുന്നു. ഒരുവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കാണുന്നു; മറ്റൊരുവൻ ഋതുക്കളെ നിശ്ചയിച്ച് നവീനനായി ജനിക്കുന്നു.
14.1.24
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ १४.१.२४ ॥
നീ ഓരോ തവണയും പുതുതായി ജനിക്കുന്നു; പകലുകളുടെ കൊടിയും ഉഷസ്സുകൾക്ക് മുമ്പേ നടക്കുന്നവനും നീ. ദേവന്മാർക്ക് ഓഹരി വിതരണം ചെയ്തു പോകുന്ന ചന്ദ്രാ, നീ ദീർഘായുസ്സ് വിസ്തരിക്കുന്നു.
14.1.25
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम् ॥ १४.१.२५ ॥
ശാമുല്യത്തെ അകറ്റുക; ബ്രാഹ്മണർക്ക് സമ്പത്ത് വിഭജിച്ചു നൽകുക. ഈ കൃത്യ കാലുകളുള്ളവളായി ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തു ചെല്ലുന്നു; ഭാര്യ ഭർത്താവിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
14.1.26
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥ १४.१.२६ ॥
കൃത്യയുടെ ആസക്തി നീല-ചുവപ്പായി പ്രകടമാകുന്നു. അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ വർധിക്കുന്നു; ഭർത്താവ് ബന്ധനങ്ങളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.
14.1.27
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते ॥ १४.१.२७ ॥
ആ പാപത്താൽ അവളുടെ ശരീരം അശ്ലീലവും ജ്വലിക്കുന്നതുമാകുന്നു; ഭർത്താവ് വധുവിന്റെ വസ്ത്രംകൊണ്ട് സ്വന്തം അംഗം മൂടുമ്പോൾ.
14.1.28
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति ॥ १४.१.२८ ॥
മുറിക്കൽ, കഷണമാക്കൽ, കീറൽ ഇവ കാണുക. സൂര്യയുടെ ആ രൂപങ്ങളാണവ; ബ്രഹ്മം അവയെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
14.1.29
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥ १४.१.२९ ॥
ഇത് ചൂടും കയ്പും വിഷംപോലെയുമാണ്; ഇത് ഭക്ഷിക്കാവുന്നതല്ല. സൂര്യയെ അറിയുന്ന ബ്രഹ്മാവ് മാത്രമാണ് വധുവിന് അർഹൻ.
14.1.30
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् ।
प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति ॥ १४.१.३० ॥
ബ്രഹ്മാവ് ആ സുഖകരവും മംഗളകരവുമായ വസ്ത്രം കൊണ്ടുവരുന്നു. പ്രായശ്ചിത്തി ആരു പഠിക്കുന്നുവോ, അതിനാൽ ഭാര്യ നശിക്കുന്നില്ല.
14.1.31
युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु ।
ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम् ॥ १४.१.३१ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും സമൃദ്ധമായ ഭാഗ്യം ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുവിൻ; ഋതത്തിന്റെ ഉദയത്തിൽ സത്യം സംസാരിക്കുവിൻ. ബ്രഹ്മണസ്പതേ, ഇവൾക്കായി ഭർത്താവിനെ മനോഹരനാക്കൂ; സംഭലൻ ഈ വാക്ക് മനോഹരമായി പറയട്ടെ.
14.1.32
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ ।
शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि ॥ १४.१.३२ ॥
ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുവിൻ, അകലേക്ക് പോകരുത്. പശുക്കളേ, സന്തതിയോടെ ഈ (ഗൃഹത്തെ) വർദ്ധിപ്പിക്കുവിൻ. ശുഭമായി വരുന്ന, സോമതേജസ്സുള്ള ഉഷാ-പശുക്കളേ, സകല ദേവന്മാരും നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ഇവിടെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ.
14.1.33
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ।
अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति ॥ १४.१.३३ ॥
പശുക്കളേ, ഈ (ഗൃഹത്തിൽ) സന്തതിയോടെ പ്രവേശിക്കുവിൻ. ദേവന്മാരുടെ ഭാഗം ഹനിക്കാത്ത ഇവനു വേണ്ടി, പൂഷാവും സകല മരുത്തുകളും നിങ്ങൾക്കായി; ഇവനു വേണ്ടി ധാതാവും സവിതാവും നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
14.1.34
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा ॥ १४.१.३४ ॥
മുള്ളില്ലാത്ത, നേരായ വഴികൾ ഉണ്ടാകട്ടെ; അവയിലൂടെ നമ്മുടെ സഖാക്കൾ നമ്മുടെ വരണലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഭഗനും അര്യമാവിനും ഒപ്പം ധാതാവ് ഇവളെ തേജസ്സോടെ ചേർക്കട്ടെ.
14.1.35
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् ।
यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३५ ॥
പകിടകളിലും മദ്യത്തിലും വെക്കപ്പെട്ട ഏത് തേജസ്സുണ്ടോ, പശുക്കളിലുള്ള ഏത് തേജസ്സുണ്ടോ — അശ്വിനികളേ, ആ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഇവളെ കാത്തുകൊള്ളൂ.
14.1.36
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा ।
येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३६ ॥
അശ്വിനികളേ, മഹത്തായ അഘ്ന്യയുടെ ജഘനവും സുരയും ഏത് തേജസ്സിനാൽ, പകടകൾ ഏതിനാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടുവോ, ആ തേജസ്സിനാൽ ഇവളെ കാക്കേണമേ.
14.1.37
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु ।
अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान् ॥ १४.१.३७ ॥
ഇന്ധനമില്ലാതെ ജലത്തിനുള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ, യജ്ഞങ്ങളിൽ വിപ്രന്മാർ സ്തുതിക്കുന്നു. ജലങ്ങളുടെ പുത്രനേ, മധുരജലം നൽകേണമേ; അവയാൽ വീര്യവാനായ ഇന്ദ്രൻ വളർന്നു.
14.1.38
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि ।
यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि ॥ १४.१.३८ ॥
തിളങ്ങുന്ന, പിടിക്കുന്ന, ശരീരത്തെ ദൂഷിപ്പിക്കുന്ന ഇതിനെ ഞാൻ ഓടിക്കുന്നു; ശുഭവും പ്രകാശവുമുള്ളതിനെ ഞാൻ ഉയർത്തുന്നു.
14.1.39
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः ।
अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥ १४.१.३९ ॥
ഇവൾക്കായി ബ്രാഹ്മണർ സ്നാനജലം കൊണ്ടുവരട്ടെ; വീരന്മാരെ കൊല്ലാത്ത ജലങ്ങൾ ഉയരട്ടെ. അര്യമാവിന്റെ അഗ്നി ഇവളെ ചുറ്റട്ടെ; പൂഷാവേ, ശ്വശുരനും ദേവരനും കാത്തിരിക്കുന്നു.
14.1.40
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म ।
शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥ १४.१.४० ॥
നിനക്ക് സ്വർണം മംഗളമാകട്ടെ, ജലങ്ങളും മംഗളമാകട്ടെ; കടയുന്ന കോൽ മംഗളമാകട്ടെ, നുകത്തിന്റെ കുറുക്കുകോൽ മംഗളമാകട്ടെ. നൂറ് അരിപ്പകളാൽ അരിച്ച ജലങ്ങൾ നിനക്ക് മംഗളമാകട്ടെ; ഭർത്താവിനോടൊപ്പം നിന്റെ ശരീരം ചേർക്കുക.
14.1.41
खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम् ॥ १४.१.४१ ॥
രഥത്തിന്റെ ദ്വാരത്തിൽ, വണ്ടിയുടെ ദ്വാരത്തിൽ, നുകത്തിന്റെ ദ്വാരത്തിൽ — ശതക്രതോ ഇന്ദ്രാ! അപാലയെ മൂന്നുതവണ ശുദ്ധമാക്കി സൂര്യത്വക്കുള്ളവളാക്കി.
14.1.42
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् ।
पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम् ॥ १४.१.४२ ॥
സൗമനസ്യം, സന്തതി, സൗഭാഗ്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവ ആഗ്രഹിച്ച്, ഭർത്താവിനെ അനുസരിക്കുന്നവളായി, അമൃതത്വത്തിനും സുഖത്തിനുമായി സ്വയം ബന്ധിക്കുക.
14.1.43
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा ।
एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य ॥ १४.१.४३ ॥
നദികളിൽ സിന്ധു സാമ്രാജ്യം ജനിപ്പിച്ചതുപോലെ, അതുപോലെ നീ ഭർത്താവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ചെന്ന് സാമ്രാജ്ഞിയാകുക.
14.1.44
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु ।
ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः ॥ १४.१.४४ ॥
ശ്വശുരന്മാർക്കിടയിൽ സാമ്രാജ്ഞിയാകുക, ദേവർമാർക്കിടയിലും സാമ്രാജ്ഞിയാകുക; നനന്ദമാർക്കിടയിൽ സാമ്രാജ്ഞിയാകുക, ശ്വശ്രൂവിനിടയിലും സാമ്രാജ്ഞിയാകുക.
14.1.45
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त ।
तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥ १४.१.४५ ॥
മുറിച്ചവരും നെയ്തവരും നൂൽ നൂറ്റവരും ചുറ്റും നൂൽത്തലപ്പുകൾ നൽകിയ ദേവിമാരും—അവർ നിന്നെ വാർധക്യം വരെ തുന്നട്ടെ. ദീർഘായുസ്സുള്ളവളായി ഈ വസ്ത്രം ധരിക്കുക.
14.1.46
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे ॥ १४.१.४६ ॥
ജീവനുള്ളവനെ ജനങ്ങൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു; ദീർഘമായ ബന്ധത്തിന് ശേഷം മനുഷ്യർ പ്രകാശിക്കുന്നു. പിതൃക്കൾക്കായി ഈ ശുഭദാനം ഒരുക്കിയവർ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് സുഖം നൽകുന്നു; ഭാര്യയെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു.
14.1.47
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे ।
तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.१.४७ ॥
സന്തതിക്കായി സുഖകരവും ഉറപ്പുള്ളതുമായ ഈ കല്ല് നിനക്കുവേണ്ടി ദേവിയായ ഭൂമിയുടെ മടിയിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഇവിടെ നില്ക്കുക, എല്ലാവരാലും സന്തോഷിക്കപ്പെട്ടവളായി, തേജസ്സുള്ളവളായി; സവിതാവ് നിന്റെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാക്കട്ടെ.
14.1.48
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् ।
तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥ १४.१.४८ ॥
ഈ ഭൂമിയുടെ കൈ അഗ്നി ഏത് വലംകൈകൊണ്ട് പിടിച്ചുവോ, ആ കൈകൊണ്ടുതന്നെ നിന്റെ കൈ ഞാൻ പിടിക്കുന്നു. എന്നോടൊപ്പം, സന്തതിയോടും സമ്പത്തോടും കൂടെ നീ വ്യസനിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
14.1.49
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु ।
अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु ॥ १४.१.४९ ॥
ദേവനായ സവിതാവ് നിന്റെ കൈ പിടിക്കട്ടെ; രാജാവായ സോമൻ നിന്നെ നല്ല സന്തതിയുള്ളവളാക്കട്ടെ. ജാതവേദസ്സായ അഗ്നി സൗഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യയെ ഭർത്താവിനായി വാർദ്ധക്യം വരെ എത്തുന്നവളാക്കട്ടെ.
14.1.50
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥ १४.१.५० ॥
സൗഭാഗ്യത്തിനായി നിന്റെ കൈ പിടിക്കുന്നു; എന്റെ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം നീ വാർദ്ധക്യം വരെ എത്തട്ടെ. ഭഗൻ, അര്യമാവ്, സവിതാവ്, പുരന്ധി എന്നീ ദേവന്മാർ ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിനായി നിന്നെ എനിക്ക് നൽകി.
14.1.51
भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत् ।
पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव ॥ १४.१.५१ ॥
ഭഗൻ നിന്റെ കൈ പിടിച്ചു; സവിതാവ് കൈ പിടിച്ചു. ധർമ്മപ്രകാരം നീ ഭാര്യയാകുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ ഗൃഹപതിയാകുന്നു.
14.1.52
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः ।
मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम् ॥ १४.१.५२ ॥
ഇവൾ എന്റെ പോഷ്യയായിരിക്കട്ടെ; ബൃഹസ്പതി നിന്നെ എനിക്ക് നൽകി. എന്റെ ഭർത്താവിനോടും സന്തതിയോടുംകൂടെ നൂറു വർഷം ജീവിക്കുക.
14.1.53
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् ।
तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया ॥ १४.१.५३ ॥
ത്വഷ്ടാവ് സൗന്ദര്യത്തിനായി വസ്ത്രം ഒരുക്കി; കവികളിൽ പ്രധാനനായ ബൃഹസ്പതിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം. അതിനാൽ സവിതാവും ഭഗനും ഈ നാരിയെ സൂര്യയെപ്പോലെ സന്തതിയോടെ അലങ്കരിക്കട്ടെ.
14.1.54
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा ।
बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.१.५४ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികൾ, ദ്യാവാപൃഥിവി, മാതരിശ്വാവ്, മിത്രവരുണന്മാർ, ഭഗൻ, ഇരട്ട അശ്വിനികൾ, ബൃഹസ്പതി, മരുത്തുക്കൾ, ബ്രഹ്മം, സോമൻ എന്നിവർ ഈ നാരിയെ സന്തതിയാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ.
14.1.55
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत् ।
तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि ॥ १४.१.५५ ॥
ആദ്യം ബൃഹസ്പതി സൂര്യയുടെ തലയിൽ മുടി അലങ്കരിച്ചു. അതിനാൽ അശ്വിനികളേ, ഈ നാരിയെ ഭർത്താവിനായി ഞങ്ങൾ അലങ്കരിക്കുന്നു.
14.1.56
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् ।
तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान् ॥ १४.१.५६ ॥
ഇതാണ് ആ രൂപം, യുവതി ധരിച്ചത്. മനസ്സാൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭാര്യയെ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പുതിയ പശുക്കളോടെ ഞാൻ അവളെ പിന്തുടരും. ഈ കെട്ടുകളെ അറിയുന്നവൻ ആര് അഴിക്കും?
14.1.57
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् ।
न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान् ॥ १४.१.५७ ॥
ഞാൻ അവളുടെ രൂപം എന്നിൽ കാണും; മനസ്സിന്റെ കൂട് കണ്ടുകൊണ്ട് അറിയും. ഞാൻ മോഷ്ടിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ല; മനസ്സാൽ ഞാൻ മോചിതനാകുന്നു, വരുണന്റെ കെട്ടുകൾ ഞാൻ തന്നെ അയച്ചുകൊണ്ട്.
14.1.58
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥ १४.१.५८ ॥
സുശേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ ബന്ധിച്ച വരുണന്റെ പാശത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. വധുവേ, നിനക്കും ഭർത്താവിനും ഇവിടെ വിശാലമായ ലോകവും സുഗമമായ പാതയും ഒരുക്കുന്നു.
14.1.59
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात ।
धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन् ॥ १४.१.५९ ॥
ഉണരുക, രക്ഷസ്സുകളെ അകറ്റുക; ഈ സ്ത്രീയെ സൽകർമ്മിയുടെ അടുക്കൽ ആക്കുക. വിജ്ഞനായ ധാതാവ് ഇവൾക്കു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തി; ജനങ്ങളെ അറിയുന്ന രാജാവായ ഭഗൻ മുന്നിൽ നടക്കട്ടെ.
14.1.60
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि ।
त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ १४.१.६० ॥
ഭഗൻ നാല് കാലുകൾ തീർത്തു; ഭഗൻ നാല് താമരകൾ ഉണ്ടാക്കി. ത്വഷ്ടാവ് മധ്യത്തിൽ അലങ്കരിച്ചു, കയറുകളോടൊപ്പം; അവൾ നമുക്ക് മംഗളകരിയായിരിക്കട്ടെ.
14.1.61
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम् ॥ १४.१.६१ ॥
നല്ല കിംശുക മരംകൊണ്ടുള്ള, വിശ്വരൂപമായ, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള, നന്നായി ഉരുളുന്ന, നല്ല ചക്രങ്ങളുള്ള ആ വാഹനമാണ്. സൂര്യനു നേരെ അമൃതലോകത്തേക്ക് കയറുക; വധുവേ, ഭർത്താക്കന്മാർക്കായി ഈ വാഹനം സുഖകരമാക്കുക.
14.1.62
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते ।
इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥ १४.१.६२ ॥
ഹേ ബൃഹസ്പതേ, സഹോദരന്മാരെ കൊല്ലാത്തവളും, വരുണന്റെ പശുക്കളെ കൊല്ലാത്തവളും, ഇന്ദ്രകാരണം ഭർത്താക്കന്മാരെ കൊല്ലാത്തവളും, പുത്രവതിയുമായവളെ; ഹേ സവിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരിക.
14.1.63
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि ।
शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम् ॥ १४.१.६३ ॥
ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച വഴിയിലെ ഇരുതൂണുകളേ, കന്യകയ്ക്ക് ഹാനി വരുത്തരുത്. ദേവിയായ ശാലയുടെ വാതിൽ സുഖകരമാക്കുന്നു; അത് വധുവിന്റെ വഴിയാണ്.
14.1.64
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः ।
अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥ १४.१.६४ ॥
പിന്നിൽ ബ്രഹ്മം യോജിക്കട്ടെ, മുന്നിൽ ബ്രഹ്മം, അവസാനത്തിലും മധ്യത്തിലും ബ്രഹ്മം, എല്ലാ വശത്തും ബ്രഹ്മം. മുറിവേൽക്കാതെ ദേവനഗരിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ശിവയും സുഖകരിയുമായി ഭർത്താവിന്റെ ലോകത്ത് പ്രകാശിക്കട്ടെ.