ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥ १४.१.१ ॥
ਸੱਚ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਦਿਵ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਿਤ ਨਾਲ ਆਦਿੱਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ; ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਆਸਰਾ ਲਈ ਬੈਠਾ ਹੈ।
14.1.2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥ १४.१.२ ॥
ਸੋਮ ਨਾਲ ਆਦਿੱਤ ਬਲਵਾਨ ਹਨ; ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ (ਬਲਵਤੀ) ਹੈ। ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
14.1.3
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.३ ॥
ਜਦੋਂ ਔਸ਼ਧੀ ਪੀਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਸੋਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਸੋਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਰਥਿਵ (ਮਨੁੱਖ) ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
14.1.4
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥ १४.१.४ ॥
ਹੇ ਸੋਮ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤੂੰ ਫਿਰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਵਾਯੂ ਸੋਮ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੈ; ਮਹੀਨਾ ਸਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
14.1.5
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.५ ॥
ਢੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਬ੍ਰਹਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸੋਮ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਤੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਪਾਰਥਿਵ (ਮਨੁੱਖ) ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
14.1.6
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.६ ॥
ਚਿੱਤੀ ਉਸਦਾ ਸਿਰਹਾਣਾ, ਚੱਖੂ ਸੁਰਮਾ; ਦਿਵ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸਦਾ ਸੰਦੂਕ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਿਆ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ।
14.1.7
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता ॥ १४.१.७ ॥
ਰੈਭਯਾ, ਅਨੁਦੇਯੀ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸੀ ਅਤੇ ਨਿਓਚਨੀ ਸਨ; ਸੂਰਿਆ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤਰ ਗਾਥਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
14.1.8
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥ १४.१.८ ॥
ਸਤੋਮ ਪ੍ਰਤਿਧੀ ਸਨ; ਕੁਰੀਰ, ਛੰਦ ਓਪਸ਼; ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਸਨ; ਅਗਨੀ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
14.1.9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥ १४.१.९ ॥
ਸੋਮ ਵਧੂ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹੋਇਆ; ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਰ ਬਣੇ। ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਤੀ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੀ ਸੂਰਿਆ ਦਿੱਤੀ।
14.1.10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.१० ॥
ਉਸਦਾ ਮਨ ਹੀ ਗੱਡਾ ਸੀ; ਦਿਓਲੋਕ ਛੱਤ ਸੀ; ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਬਲਦ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਿਆ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ।
14.1.11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् ।
श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः ॥ १४.१.११ ॥
ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੋ ਬਲਦ; ਤੇਰੇ ਸਾਮ ਗਏ; ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਦੋ ਪਹੀਏ; ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਚਰ-ਅਚਰ ਹੈ।
14.1.12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥ १४.१.१२ ॥
ਤੇਰੇ ਦੋ ਪਹੀਏ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ; ਵਿਆਨ ਪ੍ਰਾਣ ਧੁਰਾ ਬਣਿਆ; ਮਨੋਮਈ ਗੱਡੇ ਤੇ ਸੂਰਿਆ ਤੁਰ ਕੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹੀ।
14.1.13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते ॥ १४.१.१३ ॥
ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਯਾਤਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧੀ; ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਢੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਵਧੂ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
14.1.14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥ १४.१.१४ ॥
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੱਥ ਨਾਲ ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਪਹੀਆ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਦਾਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ?
14.1.15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥ १४.१.१५ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭਪਤੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਬਣ ਕੇ ਸੂਰਿਆ ਕੋਲ ਆਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਕਰਮ ਮੰਨਿਆ; ਪੁੱਤਰ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪੂਸ਼ਨ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
14.1.16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥ १४.१.१६ ॥
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਪਹੀਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਗੁਪਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਇੱਕ ਪਹੀਆ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
14.1.17
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥ १४.१.१७ ॥
ਚੰਗੇ ਬੰਧੂ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਿਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਰਯਮਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਖੀਰਾ ਆਪਣੀ ਵੇਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਥੋਂ ਨਹੀਂ।
14.1.18
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥ १४.१.१८ ॥
ਇੱਥੋਂ ਮੈਂ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਥੋਂ ਨਹੀਂ; ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ — ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਹੋਵੇ।
14.1.19
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥ १४.१.१९ ॥
ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਰਿਤ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ, ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਹਸੰਭਲਾ ਲਈ ਤੇਰਾ ਸੁਖ ਹੋਵੇ।
14.1.20
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥ १४.१.२० ॥
ਭਗ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਣ। ਘਰ ਜਾ, ਗ੍ਰਹਿਣੀ ਬਣ ਕੇ; ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਕੇ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇਂਗੀ।
14.1.21
इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ १४.१.२१ ॥
ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਵਸਤੂ ਵਧੇ-ਫੁੱਲੇ; ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਾਰਹਪਤਯ ਅਗਨੀ ਲਈ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿ। ਇਸ ਪਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲਾ; ਫਿਰ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇਂਗੀ।
14.1.22
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ ॥ १४.१.२२ ॥
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਪਾਓ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਰਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।
14.1.23
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ १४.१.२३ ॥
ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਕਰਦਾ ਨਵਾਂ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਦਾ ਹੈ।
14.1.24
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ १४.१.२४ ॥
ਤੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਨਵਾਂ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਦਾ ਹੈਂ; ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਤੂੰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੇ ਚੰਦਰਮਾ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
14.1.25
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम् ॥ १४.१.२५ ॥
ਸ਼ਾਮੁਲਯ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਵੰਡ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
14.1.26
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥ १४.१.२६ ॥
ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਦੀ ਆਸਕਤੀ ਨੀਲੀ-ਲਾਲ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਪਤੀ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਦਾ ਹੈ।
14.1.27
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते ॥ १४.१.२७ ॥
ਉਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਸ਼ਲੀਲ ਅਤੇ ਸੜਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਤੀ ਵਧੂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਗ ਢੱਕਦਾ ਹੈ।
14.1.28
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति ॥ १४.१.२८ ॥
ਕੱਟਣਾ, ਟੁਕੜੇ ਕਰਨਾ, ਚੀਰਨਾ ਇਹ ਵੇਖ। ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਉਹ ਰੂਪ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
14.1.29
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥ १४.१.२९ ॥
ਇਹ ਤਪਿਆ, ਕੌੜਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਵਧੂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
14.1.30
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् ।
प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति ॥ १४.१.३० ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਹ ਸੁਖਦਾਈ, ਮੰਗਲਮਈ ਵਸਤਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
14.1.31
युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु ।
ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम् ॥ १४.१.३१ ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਸੁਹਾਗ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ; ਰਿਤ ਦੇ ਉਦਯ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲੋ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਸੰਭਲ ਇਹ ਬਾਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ।
14.1.32
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ ।
शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि ॥ १४.१.३२ ॥
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ। ਹੇ ਗਾਵੋ, ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਇਸ (ਘਰ) ਨੂੰ ਵਧਾਓ। ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਸੋਮ-ਤੇਜ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾ-ਗਾਵੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਇੱਥੇ ਟਿਕਾਉਣ।
14.1.33
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ।
अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति ॥ १४.१.३३ ॥
ਹੇ ਗਾਵੋ, ਇਸ (ਘਰ) ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਖੋਹਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਲਈ, ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ; ਇਸ ਲਈ ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ।
14.1.34
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा ॥ १४.१.३४ ॥
ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਹੋਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਸਾਡੇ ਵਰਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਗ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾ ਨਾਲ ਧਾਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜੋੜੇ।
14.1.35
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् ।
यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३५ ॥
ਪਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਰਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਜ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਜ ਹੈ — ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਸੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
14.1.36
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा ।
येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३६ ॥
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਿਸ ਤੇਜ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਅਘ੍ਨ੍ਯਾ ਦਾ ਜਘਨ, ਸੁਰਾ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਜੇ ਗਏ, ਉਸੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਇਸ (ਵਧੂ) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
14.1.37
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु ।
अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान् ॥ १४.१.३७ ॥
ਬਿਨਾਂ ਬਾਲਣ ਦੇ ਜਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਪ੍ਰ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਹੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਠੇ ਜਲ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀਰਜਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਧਿਆ।
14.1.38
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि ।
यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि ॥ १४.१.३८ ॥
ਮੈਂ ਇਸ ਚਮਕਦੇ, ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ (ਰੋਗ) ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਭਲਾ ਤੇ ਦੀਪਤੀਮਾਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
14.1.39
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः ।
अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥ १४.१.३९ ॥
ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਜਲ ਲਿਆਉਣ; ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਜਲ ਉਛਲਣ। ਅਰਯਮਾ ਦੀ ਅਗਨੀ ਇਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮੇ; ਹੇ ਪੂਸ਼ਨ, ਸਹੁਰਾ ਤੇ ਦਿਓਰ ਉਡੀਕਦੇ ਹਨ।
14.1.40
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म ।
शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥ १४.१.४० ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਜਲ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ; ਮੰਥਨ-ਦੰਡ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਜੂਏ ਦਾ ਅੜਿੱਕਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣੇ ਜਲ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲਾ।
14.1.41
खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम् ॥ १४.१.४१ ॥
ਰਥ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿੱਚ, ਗੱਡੀ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿੱਚ, ਜੂਏ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿੱਚ — ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ! ਅਪਾਲਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ-ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ।
14.1.42
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् ।
पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम् ॥ १४.१.४२ ॥
ਸੌਮਨਸ੍ਯ, ਸੰਤਾਨ, ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪਤੀ ਦੀ ਅਨੁਵ੍ਰਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤਤਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈ।
14.1.43
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा ।
एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य ॥ १४.१.४३ ॥
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਹੋ ਜਾ।
14.1.44
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु ।
ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः ॥ १४.१.४४ ॥
ਸੁਹਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਹੋ, ਦਿਓਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਹੋ; ਨਣਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਹੋ, ਸੱਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਹੋ।
14.1.45
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त ।
तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥ १४.१.४५ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੱਟਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਣਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਣਾ ਫੈਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਚੁਫੇਰੇ ਧਾਗੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਦਿੱਤੇ—ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੱਕ ਸੀਣ। ਦੀਰਘਾਯੁ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ।
14.1.46
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे ॥ १४.१.४६ ॥
ਜੀਵਿਤ ਨੂੰ ਲੋਕ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਲੰਬੇ ਬੰਧਨ ਪਿੱਛੋਂ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
14.1.47
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे ।
तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.१.४७ ॥
ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਸਥਿਰ ਇਹ ਪੱਥਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਖੁਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਤੇਜਸਵਿਨੀ; ਸਵਿਤਾ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰੇ।
14.1.48
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् ।
तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥ १४.१.४८ ॥
ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਅਗਨੀ ਨੇ ਜਿਸ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਸਮੇਤ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਵੀਂ।
14.1.49
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु ।
अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु ॥ १४.१.४९ ॥
ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇ; ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਬਣਾਵੇ। ਜਾਤਵੇਦਾ ਅਗਨੀ ਸੁਹਾਗਵਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਬੁਢਾਪੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਵੇ।
14.1.50
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥ १४.१.५० ॥
ਸੁਹਾਗ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਂ। ਭਗ, ਅਰਯਮਾ, ਸਵਿਤਾ, ਪੁਰੰਧੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
14.1.51
भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत् ।
पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव ॥ १४.१.५१ ॥
ਭਗ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ; ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਪਤਨੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਗ੍ਰਹਿਪਤੀ ਹਾਂ।
14.1.52
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः ।
मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम् ॥ १४.१.५२ ॥
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੋਸ਼ਯਾ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀ।
14.1.53
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् ।
तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया ॥ १४.१.५३ ॥
ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਵਸਤਰ ਰਚਿਆ, ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਉਸ ਨਾਲ ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਭਗ ਇਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸੂਰਯਾ ਵਾਂਗ ਸੰਤਾਨ ਸਹਿਤ ਸਜਾਉਣ।
14.1.54
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा ।
बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.१.५४ ॥
ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਭਗ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਸੋਮ ਇਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
14.1.55
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत् ।
तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि ॥ १४.१.५५ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸੂਰਯਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਸਜਾਏ। ਉਸ ਨਾਲ ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
14.1.56
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् ।
तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान् ॥ १४.१.५६ ॥
ਇਹੀ ਉਹ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਵੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹਨਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਕੌਣ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ?
14.1.57
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् ।
न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान् ॥ १४.१.५७ ॥
ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਾਂਗਾ; ਮਨ ਦਾ ਆਲ੍ਹਣਾ ਵੇਖਦਿਆਂ ਜਾਣਾਂਗਾ। ਚੋਰੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ; ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਆਪ ਢਿੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
14.1.58
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥ १४.१.५८ ॥
ਸੁਸ਼ੇਵ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਜਿਸ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਧੂ, ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਲਈ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸੌਖਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ।
14.1.59
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात ।
धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन् ॥ १४.१.५९ ॥
ਉੱਠੋ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਓ; ਇਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਰੱਖੋ। ਗਿਆਨੀ ਧਾਤਾ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਲੱਭਿਆ ਹੈ; ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਭਗ ਅੱਗੇ ਚੱਲੇ।
14.1.60
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि ।
त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ १४.१.६० ॥
ਭਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਘੜੇ; ਭਗ ਨੇ ਚਾਰ ਕਮਲ ਬਣਾਏ। ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਜਾਇਆ, ਰੱਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ।
14.1.61
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम् ॥ १४.१.६१ ॥
ਵਧੀਆ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦਾ, ਸੁਖਾਲਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਵਹਤੁ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ; ਹੇ ਵਧੂ, ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਵਹਤੁ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾ।
14.1.62
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते ।
इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥ १४.१.६२ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਕਾਰਨ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੂੰ; ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੈ ਆ।
14.1.63
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि ।
शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम् ॥ १४.१.६३ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਰਾਹ ਦੇ ਹੇ ਦੋ ਥੰਮ੍ਹੋ, ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਦੁਆਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਵਧੂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ।
14.1.64
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः ।
अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥ १४.१.६४ ॥
ਪਿੱਛੇ ਬ੍ਰਹਮ ਜੁੜੇ, ਅੱਗੇ ਬ੍ਰਹਮ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮ। ਅਣਵਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣ ਕੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕ।