અથર્વવેદ · સૂક્ત 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥ १४.१.१ ॥
સત્યથી પૃથ્વી ધારણ કરાઈ છે, સૂર્યથી દ્યુલોક ધારણ કરાયો છે. ઋતથી આદિત્યો સ્થિર છે; દિવમાં સોમ આશ્રિત છે.
14.1.2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥ १४.१.२ ॥
સોમથી આદિત્યો બળવાન છે; સોમથી મહાન પૃથ્વી (બળવતી) છે. અને આ નક્ષત્રોના ખોળામાં સોમ સ્થાપિત છે.
14.1.3
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.३ ॥
ઔષધિ પીસાય ત્યારે પીનારો તેને સોમ માને છે; જે સોમને બ્રાહ્મણો જાણે છે તેને પાર્થિવ (મનુષ્ય) ખાતો નથી.
14.1.4
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥ १४.१.४ ॥
હે સોમ, તેઓ તને પીએ છે ત્યારે તું ફરી વૃદ્ધિ પામે છે. વાયુ સોમનો રક્ષક છે; માસ વર્ષનું સ્વરૂપ છે.
14.1.5
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.५ ॥
આચ્છાદન-વિધિઓથી ઢંકાયેલો, બૃહતો દ્વારા રક્ષિત, હે સોમ, પથ્થરોનો અવાજ સાંભળતો તું ઊભો છે; તને પાર્થિવ (મનુષ્ય) ખાતો નથી.
14.1.6
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.६ ॥
ચિત્તિ તેનું ઓશીકું, ચક્ષુ અંજન; દ્યુલોક અને પૃથ્વી તેનો કોશ હતાં, જ્યારે સૂર્યા પતિ પાસે ગઈ.
14.1.7
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता ॥ १४.१.७ ॥
રૈભ્યા, અનુદેયી, નારાશંસી અને ન્યોચની હતાં; સૂર્યાનું શુભ વસ્ત્ર ગાથા સાથે શણગારાઈને આવે છે.
14.1.8
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥ १४.१.८ ॥
સ્તોમ પ્રતિધિ હતા; કુરીર, છંદ ઓપશ; સૂર્યાના વરો અશ્વિનો હતા; અગ્નિ આગળ ચાલનાર હતા.
14.1.9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥ १४.१.९ ॥
સોમ વધૂની ઇચ્છા રાખનાર થયો; બંને અશ્વિનો વર થયા. સવિતાએ મનથી પતિ માટે સ્તુતિ કરતી સૂર્યા આપી.
14.1.10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.१० ॥
તેનું મન ગાડું હતું; દ્યુલોક છાપરું હતું; બે શુક્ર બળદ હતા, જ્યારે સૂર્યા પતિ પાસે ગઈ.
14.1.11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् ।
श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः ॥ १४.१.११ ॥
ઋક્ અને સામથી જોડાયેલા બે બળદ; તારા સામ ગયા; તારા કાન બે પૈડાં; દિવમાં માર્ગ ચર-અચર છે.
14.1.12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥ १४.१.१२ ॥
તારાં બે પૈડાં યાત્રા માટે શુદ્ધ છે; વ્યાન પ્રાણ ધરી તરીકે જડાયો; મનોમય ગાડા પર સૂર્યા નીકળી પતિ પાસે ચઢી.
14.1.13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते ॥ १४.१.१३ ॥
સૂર્યાની વિવાહયાત્રા આગળ વધી; સવિતાએ તેને મોકલી. મઘામાં ગાયોનો વધ થાય છે; ફાલ્ગુનીમાં વધૂને લઈ જવાય છે.
14.1.14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥ १४.१.१४ ॥
હે અશ્વિનો, તમે પૂછતાં પૂછતાં ત્રણ પૈડાંવાળા રથમાં સૂર્યાની વિવાહયાત્રા પાસે આવ્યા, ત્યારે તમારું એક પૈડું ક્યાં હતું? દાન માટે તમે ક્યાં ઊભા રહ્યા?
14.1.15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥ १४.१.१५ ॥
હે શુભપતિઓ, તમે વર તરીકે સૂર્યા પાસે આવ્યા ત્યારે બધા દેવોએ તમારું એ કાર્ય સ્વીકાર્યું; પુત્ર જેમ પિતાને પસંદ કરે તેમ પૂષાએ પસંદ કર્યું.
14.1.16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥ १४.१.१६ ॥
હે સૂર્ય, તારાં બે પૈડાં બ્રાહ્મણો ઋતુ પ્રમાણે જાણે છે; પણ ગુપ્ત રહેલું તે એક પૈડું ખરેખર મનુષ્યો જ જાણે છે.
14.1.17
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥ १४.१.१७ ॥
સારા બંધુ અને પતિ અપાવનાર અર્યમાની અમે પૂજા કરીએ છીએ; કાકડી જેમ વેલાથી છૂટી પડે તેમ હું અહીંથી મુક્ત કરું છું, ત્યાંથી નહીં.
14.1.18
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥ १४.१.१८ ॥
અહીંથી હું મુક્ત કરું છું, ત્યાંથી નહીં; ત્યાંના મજબૂત બંધનથી — હે ઇન્દ્ર, હે દાતા, આ સ્ત્રી સારા પુત્રોવાળી અને સૌભાગ્યવતી થાય.
14.1.19
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥ १४.१.१९ ॥
વરુણના પાશમાંથી હું તને મુક્ત કરું છું, જે પાશથી શુભકારી સવિતાએ તને બાંધી. ઋતના ઉદ્ગમમાં, સુકૃતના લોકમાં સહસંભલા માટે તને સુખ હો.
14.1.20
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥ १४.१.२० ॥
ભગ તને અહીંથી હાથ પકડીને લઈ જાય; અશ્વિનો રથમાં તને આગળ લઈ જાય. ઘરે જા, ગૃહપત્ની બનીને; નિયંત્રણ ધરાવનારી બનીને તું સભામાં બોલીશ.
14.1.21
इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ १४.१.२१ ॥
અહીં તારી સંતતિ માટે પ્રિય વસ્તુ સમૃદ્ધ થાય; આ ઘરમાં ગાર્હપત્ય અગ્નિ માટે જાગૃત રહે. આ પતિ સાથે તારું શરીર જોડ; પછી સજાગ થઈને તું સભામાં બોલીશ.
14.1.22
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ ॥ १४.१.२२ ॥
અહીં જ રહો, અલગ ન થાઓ; સંપૂર્ણ આયુષ્ય પ્રાપ્ત કરો. પુત્રો અને પૌત્રો સાથે રમતાં, આનંદ કરતાં, કલ્યાણમાં રહો.
14.1.23
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ १४.१.२३ ॥
આગળ-પાછળ ચાલતાં, માયાથી આ બે બાળકો રમતાં સમુદ્રની આસપાસ જાય છે. એક બધા લોકોને જુએ છે; બીજો ઋતુઓને વિધાન કરતો નવો થઈને જન્મે છે.
14.1.24
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ १४.१.२४ ॥
તું દરેક વખતે નવો થઈને જન્મે છે; દિવસોની ધજા તું છે અને ઉષાઓની આગળ ચાલે છે. દેવતાઓને ભાગ વહેંચતા જતા હે ચંદ્ર, તું દીર્ઘ આયુષ્ય વિસ્તારે છે.
14.1.25
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम् ॥ १४.१.२५ ॥
શામુલ્યને દૂર કર; બ્રાહ્મણોને ધન વહેંચ. આ કૃત્યા પગવાળી થઈને પતિ પાસે જાય છે; પત્ની પતિમાં પ્રવેશે છે.
14.1.26
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥ १४.१.२६ ॥
કૃત્યાની આસક્તિ નીલ-લાલ થઈને પ્રગટ થાય છે. તેના સગાં વધે છે; પતિ બંધનોમાં બંધાય છે.
14.1.27
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते ॥ १४.१.२७ ॥
તે પાપથી તેનું શરીર અશ્લીલ અને બળતું થાય છે; પતિ વધૂના વસ્ત્રથી પોતાનું અંગ ઢાંકે ત્યારે.
14.1.28
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति ॥ १४.१.२८ ॥
કાપવું, ટુકડા કરવા, ચીરવું એ જો. સૂર્યાના તે રૂપો છે; બ્રહ્મ તેમને શણગારે છે.
14.1.29
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥ १४.१.२९ ॥
આ તપ્ત, કડવું, ઝેર જેવું છે; આ ખાવા યોગ્ય નથી. સૂર્યાને જાણનાર બ્રહ્મા જ વધૂને યોગ્ય છે.
14.1.30
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् ।
प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति ॥ १४.१.३० ॥
બ્રહ્મા તે સુખકર, મંગલમય વસ્ત્ર લાવે છે. જે પ્રાયશ્ચિત્તિનો અભ્યાસ કરે છે, તેનાથી પત્ની નાશ પામતી નથી.
14.1.31
युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु ।
ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम् ॥ १४.१.३१ ॥
તમે બંને સમૃદ્ધ સૌભાગ્ય એકત્ર કરો; ઋતના ઉદયે સત્ય બોલો. હે બ્રહ્મણસ્પતિ, એને માટે પતિને સુંદર બનાવો; સંભલ આ વાણી સુંદર રીતે બોલે.
14.1.32
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ ।
शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि ॥ १४.१.३२ ॥
અહીં જ રહો, દૂર ન જાઓ. હે ગાયો, સંતાન સાથે આ (ગૃહ)ને વધારો. શુભ રીતે આવતી, સોમ-તેજવાળી ઉષા-ગાયો, સર્વ દેવો તમારાં મનો અહીં સ્થાપે.
14.1.33
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ।
अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति ॥ १४.१.३३ ॥
હે ગાયો, આ (ગૃહ)માં સંતાન સાથે પ્રવેશ કરો. દેવોનો ભાગ ન હણનાર આને માટે પૂષા અને સર્વ મરુતો તમારા માટે; આને માટે ધાતા અને સવિતા તમને પ્રેરે.
14.1.34
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा ॥ १४.१.३४ ॥
કાંટા વગરના, સીધા માર્ગ હો; જેના વડે અમારા મિત્રો અમારા વરણ તરફ જાય છે. ભગ અને અર્યમા સાથે ધાતા એને તેજ સાથે જોડે.
14.1.35
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् ।
यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३५ ॥
પાસાઓમાં અને સુરામાં જે તેજ મૂકાયેલું છે, અને ગાયોમાં જે તેજ છે — હે અશ્વિનો, એ જ તેજથી એને રક્ષો.
14.1.36
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा ।
येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३६ ॥
હે અશ્વિનો, જે તેજથી મહાન અઘ્ન્યાનું જઘન, સુરા અને પાસા અભિષિક્ત થયાં, તે જ તેજથી આ (વધૂ)નું રક્ષણ કરો.
14.1.37
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु ।
अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान् ॥ १४.१.३७ ॥
બળતણ વિના પાણીની અંદર જે ચમકે છે, જેની વિપ્રો યજ્ઞોમાં સ્તુતિ કરે છે — હે જળના પુત્ર, મધુર જળ આપ, જેનાથી વીર્યવાન ઇન્દ્ર વધ્યો.
14.1.38
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि ।
यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि ॥ १४.१.३८ ॥
હું આ ચમકતા, પકડતા, શરીરને દૂષિત કરતા (રોગ)ને દૂર કરું છું; જે કલ્યાણકારી અને તેજસ્વી છે તેને ઊંચો કરું છું.
14.1.39
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः ।
अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥ १४.१.३९ ॥
તેના માટે બ્રાહ્મણો સ્નાનજળ લાવે; વીરોને ન મારતાં જળ ઊછળે. અર્યમાનો અગ્નિ તેની આસપાસ ફરે; હે પૂષન્, સસરા અને દિયર રાહ જુએ છે.
14.1.40
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म ।
शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥ १४.१.४० ॥
તારા માટે સોનું શુભ હો, જળો પણ શુભ હો; મંથનદંડ શુભ હો, યુગનો તર્દ્મ શુભ હો. તારા માટે સો પવિત્રોથી ગાળેલાં જળ શુભ હો, અને પતિ સાથે તારું શરીર જોડ.
14.1.41
खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम् ॥ १४.१.४१ ॥
રથના છિદ્રમાં, ગાડીના છિદ્રમાં, યુગના છિદ્રમાં — હે શતક્રતુ ઇન્દ્ર! અપાલાને ત્રણ વાર શુદ્ધ કરી સૂર્યત્વચાવાળી બનાવી.
14.1.42
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् ।
पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम् ॥ १४.१.४२ ॥
સૌમનસ્ય, સંતાન, સૌભાગ્ય અને ધનની ઇચ્છા રાખીને, પતિને અનુસરનારી થઈને, અમૃતત્વ અને સુખ માટે પોતાને જોડી દે.
14.1.43
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा ।
एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य ॥ १४.१.४३ ॥
નદીઓમાં સિંધુ જેમ સામ્રાજ્ય ઉત્પન્ન કરે છે, તેમ તું પતિને ઘેર જઈને સમ્રાજ્ઞી થા.
14.1.44
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु ।
ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः ॥ १४.१.४४ ॥
સસરાઓમાં સમ્રાજ્ઞી થા, દિયરોમાં પણ સમ્રાજ્ઞી થા; નણંદોમાં સમ્રાજ્ઞી થા, સાસુમાં પણ સમ્રાજ્ઞી થા.
14.1.45
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त ।
तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥ १४.१.४५ ॥
જેમણે કાપ્યું, જેમણે વણ્યું, જેમણે તાર કાઢ્યા, અને ચારેબાજુ દોરાના છેડા આપ્યા તે દેવીઓ—તેઓ તને ઘડપણ સુધી સીવે. દીર્ઘાયુષ્મતી થઈને આ વસ્ત્ર ધારણ કર.
14.1.46
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे ॥ १४.१.४६ ॥
જીવિતને લોકો રડતા રડતા લઈ જાય છે; લાંબા બંધન પછી માણસો ચમકે છે. પિતૃઓ માટે આ શુભદાન તૈયાર કરનારા પતિઓને સુખ આપે છે; પત્નીને આલિંગન આપું છું.
14.1.47
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे ।
तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.१.४७ ॥
સંતાન માટે સુખદ અને સ્થિર આ પથ્થર હું તારા માટે દેવી પૃથ્વીના ખોળામાં સ્થાપું છું. અહીં ઊભી રહે, સૌથી આનંદિત થઈને, તેજસ્વિની થઈને; સવિતા તારું આયુષ્ય દીર્ઘ કરે.
14.1.48
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् ।
तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥ १४.१.४८ ॥
આ પૃથ્વીનો હાથ અગ્નિએ જે જમણા હાથે પકડ્યો હતો, તે જ હાથે હું તારો હાથ પકડું છું. મારી સાથે, સંતાન અને ધન સહિત તું દુઃખી ન થા.
14.1.49
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु ।
अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु ॥ १४.१.४९ ॥
દેવ સવિતા તારો હાથ પકડે; રાજા સોમ તને ઉત્તમ સંતાનવાળી બનાવે. જાતવેદ અગ્નિ સૌભાગ્યવતી પત્નીને પતિ માટે વૃદ્ધાવસ્થા સુધી પહોંચનારી બનાવે.
14.1.50
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥ १४.१.५० ॥
સૌભાગ્ય માટે હું તારો હાથ પકડું છું; મારા પતિ સાથે તું વૃદ્ધાવસ્થા સુધી પહોંચે. ભગ, અર્યમા, સવિતા, પુરંધિ દેવોએ ગૃહસ્થ જીવન માટે તને મને આપી.
14.1.51
भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत् ।
पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव ॥ १४.१.५१ ॥
ભગે તારો હાથ પકડ્યો; સવિતાએ હાથ પકડ્યો. ધર્મ પ્રમાણે તું પત્ની છે; હું તારો ગૃહપતિ છું.
14.1.52
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः ।
मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम् ॥ १४.१.५२ ॥
આ મારી પોષ્યા થાય; બૃહસ્પતિએ તને મને આપી છે. મારા પતિ સાથે, સંતાન સાથે સો વર્ષ જીવ.
14.1.53
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् ।
तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया ॥ १४.१.५३ ॥
ત્વષ્ટાએ સૌંદર્ય માટે વસ્ત્ર રચ્યું, કવિઓમાં શ્રેષ્ઠ બૃહસ્પતિના ઉપદેશથી. તેનાથી સવિતા અને ભગ આ નારીને સૂર્યાની જેમ સંતાનથી શણગારો.
14.1.54
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा ।
बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.१.५४ ॥
ઇન્દ્રાગ્નિ, દ્યાવાપૃથિવી, માતરિશ્વા, મિત્રવરુણ, ભગ અને બંને અશ્વિન, બૃહસ્પતિ, મરુતો, બ્રહ્મ અને સોમ આ નારીને સંતાનથી વધારો.
14.1.55
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत् ।
तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि ॥ १४.१.५५ ॥
પ્રથમ બૃહસ્પતિએ સૂર્યાના માથા પર કેશ શણગાર્યા. તેનાથી હે અશ્વિનો, અમે આ નારીને પતિ માટે શણગારીએ છીએ.
14.1.56
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् ।
तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान् ॥ १४.१.५६ ॥
આ એ રૂપ છે જે યુવતીએ ધારણ કર્યું. મનથી વિચરતી પત્નીને જાણવા ઇચ્છું છું. મિત્રો સાથે નવી ગાયો સહિત હું તેને અનુસરીશ. આ બંધનોને જાણીને કોણ છોડશે?
14.1.57
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् ।
न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान् ॥ १४.१.५७ ॥
હું તેનું રૂપ મારામાં જોઈશ; મનના માળાને જોતાં જાણીશ. ચોરીથી ખાતો નથી; મનથી હું મુક્ત થાઉં છું, વરુણના પાશ જાતે ઢીલા કરતાં.
14.1.58
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥ १४.१.५८ ॥
સુશેવ સવિતાએ જે વરુણના પાશથી તને બાંધી હતી, તેમાંથી હું તને મુક્ત કરું છું. હે વધૂ, તારા અને તારા પતિ માટે અહીં વિશાળ લોક અને સરળ માર્ગ બનાવું છું.
14.1.59
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात ।
धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन् ॥ १४.१.५९ ॥
ઊઠો, રાક્ષસોને દૂર કરો; આ સ્ત્રીને સત્કર્મ કરનારને સોંપો. જ્ઞાની ધાતાએ એના માટે પતિ શોધ્યો છે; પ્રજાને જાણનાર રાજા ભગ આગળ ચાલો.
14.1.60
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि ।
त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ १४.१.६० ॥
ભગે ચાર પગ ઘડ્યા; ભગે ચાર કમળ બનાવ્યાં. ત્વષ્ટાએ મધ્યમાં શણગાર્યું, દોરડાંઓની સાથે; તે આપણા માટે મંગલકારી થાય.
14.1.61
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम् ॥ १४.१.६१ ॥
ઉત્તમ કિંશુક લાકડાનું, વિશ્વરૂપ, સુવર્ણ વર્ણનું, સરળતાથી ફરતું, સારાં પૈડાંવાળું તે વહતુ છે. સૂર્ય તરફ અમૃતલોકમાં ચઢ; હે વધૂ, પતિઓ માટે આ વહતુને સુખદ બનાવ.
14.1.62
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते ।
इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥ १४.१.६२ ॥
હે બૃહસ્પતિ, ભાઈઓને ન મારનારી, વરુણના પશુઓને ન મારનારી, ઇન્દ્રને કારણે પતિઓને ન મારનારી, પુત્રવતી એવી તેને; હે સવિતા, અમારા માટે લાવ.
14.1.63
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि ।
शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम् ॥ १४.१.६३ ॥
દેવોએ બનાવેલા માર્ગના હે બે સ્તંભો, કુમારીને હાનિ ન કરો. દિવ્ય શાળાના દ્વારને અમે સુખદ બનાવીએ છીએ; તે વધૂનો માર્ગ છે.
14.1.64
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः ।
अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥ १४.१.६४ ॥
પાછળ બ્રહ્મ જોડાય, આગળ બ્રહ્મ, અંતે અને મધ્યમાં બ્રહ્મ, ચારેબાજુ બ્રહ્મ. અવ્યથિત થઈ દેવનગરીમાં પ્રવેશીને, શિવા અને સુખદા બનીને પતિલોકમાં શોભ.