Atharvaveda · Sūkta 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥ १४.१.१ ॥
Pela verdade a terra é sustentada, pelo sol o céu é sustentado. Pelo ṛta permanecem os Ādityas; no céu repousa Soma.
14.1.2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥ १४.१.२ ॥
Por Soma os Ādityas são poderosos; por Soma a grande terra é forte. E no regaço destas estrelas Soma foi colocado.
14.1.3
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.३ ॥
Quem bebe pensa que é Soma, quando trituram juntas a erva; o Soma que os brâmanes conhecem, dele não come o mortal terrestre.
14.1.4
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥ १४.१.४ ॥
Ó Soma, quando te bebem, então cresces de novo e te renovas. Vāyu é o guardião de Soma; o mês é a forma do ano.
14.1.5
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥ १४.१.५ ॥
Coberto pelos ritos de ocultação, guardado pelos grandes, ó Soma, permaneces ouvindo o som das pedras de prensagem; nenhum mortal terrestre te come.
14.1.6
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.६ ॥
O pensamento era seu travesseiro, o olho seu unguento; céu e terra eram seu cofre, quando Sūryā foi ao seu marido.
14.1.7
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता ॥ १४.१.७ ॥
Raibhyā, Anudeyī, Nārāśaṃsī e Nyocanī estavam ali; a veste auspiciosa de Sūryā vem adornada com o gāthā.
14.1.8
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥ १४.१.८ ॥
Os hinos de louvor foram os pratidhi; kurīra e o metro, o opaśa; os noivos de Sūryā eram os Aśvin, e Agni ia à frente.
14.1.9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥ १४.१.९ ॥
Soma tornou-se desejoso da noiva; ambos os Aśvin foram os pretendentes. Quando Savitṛ, com a mente, deu a Sūryā, que louvava, ao esposo.
14.1.10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम् ॥ १४.१.१० ॥
Sua mente era o carro, o céu a cobertura; dois bois brilhantes estavam lá quando Sūryā foi ao esposo.
14.1.11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् ।
श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः ॥ १४.१.११ ॥
Dois bois atrelados pelo Ṛc e pelo Sāman; teus Sāman foram; teus ouvidos eram duas rodas; o caminho no céu é móvel e imóvel.
14.1.12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥ १४.१.१२ ॥
Tuas duas rodas são brilhantes, para a viagem; o sopro vital difuso está fixado como eixo; num carro feito de mente, Sūryā, partindo, subiu ao esposo.
14.1.13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते ॥ १४.१.१३ ॥
O cortejo nupcial de Sūryā partiu, o que Savitṛ enviou; em Maghā matam-se as vacas, em Phalgunī a noiva é conduzida.
14.1.14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥ १४.१.१४ ॥
Quando vieste, ó Aśvin, perguntando, com o carro de três rodas, para o cortejo nupcial de Sūryā, onde estava a vossa roda única? Onde vos detivestes para o dom?
14.1.15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥ १४.१.१५ ॥
Quando fostes, ó senhores do esplendor, em direção a Sūryā como noivos, todos os deuses aprovaram o vosso ato; como um filho escolhe o pai, Pūṣan escolheu.
14.1.16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥ १४.१.१६ ॥
Ó Sol, as tuas duas rodas os brâmanes conhecem com acerto segundo as estações; mas a roda única que está oculta, na verdade só os mortais a conhecem.
14.1.17
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥ १४.१.१७ ॥
Veneramos Aryaman, o bom parente, o que proporciona marido; como o pepino se solta de seu laço, assim libero daqui, não de lá.
14.1.18
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥ १४.१.१८ ॥
Libero-a daqui, não de lá, do laço bem atado de lá — ó Indra, ó generoso, para que esta mulher tenha bons filhos e seja afortunada.
14.1.19
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥ १४.१.१९ ॥
Eu te libero do laço de Varuṇa, o laço com que o bondoso Savitṛ te atou. No ventre do ṛta, no mundo da boa ação, que haja conforto para ti, Sahasaṃbhalā.
14.1.20
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥ १४.१.२० ॥
Que Bhaga te conduza daqui, tomando-te pela mão; que os Aśvin te levem adiante na carruagem. Vai para casa como senhora do lar; sendo quem governa, falarás na assembleia.
14.1.21
इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ १४.१.२१ ॥
Aqui, que o que te é caro prospere para a tua descendência; nesta casa vigia o fogo gārhapatya. Une o teu corpo a este marido; então, desperta, falarás na assembleia.
14.1.22
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ ॥ १४.१.२२ ॥
Permanecei aqui, não vos separeis; alcançai a vida inteira. Brincando com filhos e netos, regozijando-vos, estai em bem-estar.
14.1.23
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ १४.१.२३ ॥
Indo para trás e para frente, por poder mágico, estes dois meninos brincando dão a volta ao oceano. Um vê todos os mundos; o outro, ordenando as estações, nasce de novo.
14.1.24
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ १४.१.२४ ॥
Tu nasces sempre renovado, estandarte dos dias, indo à frente das auroras. Distribuindo a parte dos deuses enquanto avanças, ó Candra, estendes a longa vida.
14.1.25
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम् ॥ १४.१.२५ ॥
Afasta o śāmulya; reparte riquezas com os brâmanes. Esta kṛtyā, tornando-se dotada de pés, vai até o marido; a esposa entra no marido.
14.1.26
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥ १४.१.२६ ॥
O apego da kṛtyā torna-se azul-vermelho e se manifesta. Seus parentes prosperam; o marido é amarrado em laços.
14.1.27
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते ॥ १४.१.२७ ॥
Por aquele mal seu corpo torna-se indecente e ardente, quando o marido cobre o próprio membro com a veste da noiva.
14.1.28
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति ॥ १४.१.२८ ॥
Vê o cortar, o seccionar e o rasgar: estas são as formas de Sūryā, e a fórmula sagrada as adorna.
14.1.29
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥ १४.१.२९ ॥
Isto é ardente e amargo, como veneno; não deve ser comido. Quem, como sacerdote, conhece Sūryā, certamente merece a noiva.
14.1.30
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् ।
प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति ॥ १४.१.३० ॥
Ele, o brâmane, traz aquela veste confortável e muito auspiciosa. Quem recita o rito expiatório, por ele sua esposa não perece.
14.1.31
युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु ।
ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम् ॥ १४.१.३१ ॥
Vós dois, reuni a fortuna abundante, falando a verdade no surgir da ordem cósmica. Ó senhor da oração, torna o marido agradável a ela; que Sambhala profira esta fala com beleza.
14.1.32
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ ।
शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि ॥ १४.१.३२ ॥
Ficai aqui mesmo, não vades longe. Ó vacas, com descendência aumentai esta casa. Vós que vindes auspiciosamente, ó vacas da Aurora radiantes de soma, que todos os deuses fixem aqui os vossos ânimos.
14.1.33
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ।
अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति ॥ १४.१.३३ ॥
Ó vacas, entrai nesta casa com a descendência. Para este, que não prejudica a porção dos deuses, sejam vossos Pūṣan e todos os Marutas; para este, que Dhātṛ e Savitṛ vos impulsionem.
14.1.34
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा ॥ १४.१.३४ ॥
Sejam os caminhos sem espinhos e retos, pelos quais nossos companheiros vão até a nossa escolhida. Com Bhaga e Aryaman, que Dhātṛ a una com esplendor.
14.1.35
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् ।
यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३५ ॥
Qualquer esplendor depositado nos dados e na bebida, e qualquer esplendor que há nas vacas — com esse esplendor, ó Aśvins, protegei-a.
14.1.36
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा ।
येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम् ॥ १४.१.३६ ॥
Ó Aśvins, com o brilho com que foram aspergidos o quadril da grande Aghnyā, a surā e os dados, com esse mesmo brilho protegei esta mulher.
14.1.37
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु ।
अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान् ॥ १४.१.३७ ॥
Aquele que brilha dentro das águas sem combustível, a quem os sábios louvam nos sacrifícios — Ó filho das águas, dá águas doces, pelas quais Indra, o poderoso, cresceu.
14.1.38
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि ।
यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि ॥ १४.१.३८ ॥
Afasto este que brilha, que agarra e polui o corpo; e elevo o que é auspicioso e luminoso.
14.1.39
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः ।
अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥ १४.१.३९ ॥
Para ela, que os brâmanes tragam águas de banho; que jorrem as águas que não matam os maridos. Que o fogo de Aryaman circule em torno dela; ó Pūṣan, o sogro e o cunhado aguardam.
14.1.40
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म ।
शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥ १४.१.४० ॥
Que o ouro te seja propício, e que as águas sejam propícias; que o bastão de bater seja propício, que a travessa do jugo seja propícia. Que as águas filtradas por cem filtros te sejam propícias; une o teu corpo ao do teu marido.
14.1.41
खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम् ॥ १४.१.४१ ॥
No orifício do carro, no orifício da carroça, no orifício do jugo — Ó Indra dos cem poderes, purificaste três vezes Apālā e a tornaste de pele solar.
14.1.42
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् ।
पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम् ॥ १४.१.४२ ॥
Desejando boa disposição, descendência, boa fortuna e riqueza, tornando-te obediente ao marido, une-te para a imortalidade, para a felicidade.
14.1.43
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा ।
एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य ॥ १४.१.४३ ॥
Assim como o Sindhu, o mais poderoso dos rios, gera a soberania, assim tu, indo para a casa do marido, sê a rainha.
14.1.44
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु ।
ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः ॥ १४.१.४४ ॥
Sê rainha entre os sogros, sê rainha também entre os cunhados; sê rainha entre as cunhadas, sê rainha também entre a sogra.
14.1.45
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त ।
तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥ १४.१.४५ ॥
Que aquelas que cortaram, as que teceram, as que fiaram, e as deusas que deram as pontas do fio por toda parte, te costurem até a velhice. De longa vida, veste esta roupa.
14.1.46
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे ॥ १४.१.४६ ॥
As pessoas levam o vivo chorando; após o longo curso, os homens resplandecem. Aqueles que prepararam este dom auspicioso para os pais dão alegria aos maridos; abraço a esposa.
14.1.47
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे ।
तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.१.४७ ॥
Para a descendência, firmo para ti esta pedra agradável e estável no colo da deusa Terra. Permanece aqui, alegrada por todos, radiante; que Savitṛ prolongue a tua vida.
14.1.48
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् ।
तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥ १४.१.४८ ॥
Com a mão direita com que Agni tomou a mão desta terra, tomo a tua mão. Não te aflijas, comigo, com descendência e com riqueza.
14.1.49
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु ।
अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु ॥ १४.१.४९ ॥
Que o deus Savitṛ tome a tua mão; que o rei Soma te torne rica em boa descendência. Que Agni Jātavedas faça a esposa afortunada chegar à velhice para o seu marido.
14.1.50
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥ १४.१.५० ॥
Pela boa fortuna tomo a tua mão, para que chegues à velhice comigo como teu marido. Os deuses Bhaga, Aryaman, Savitṛ e Purandhi deram-te a mim para o lar.
14.1.51
भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत् ।
पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव ॥ १४.१.५१ ॥
Bhaga tomou a tua mão, Savitṛ tomou a mão. Segundo o dharma, tu és a esposa, e eu sou o senhor da casa para ti.
14.1.52
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः ।
मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम् ॥ १४.१.५२ ॥
Que ela seja minha protegida: Bṛhaspati deu-te a mim. Comigo como teu marido e rica em descendência, vive cem outonos juntos.
14.1.53
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् ।
तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया ॥ १४.१.५३ ॥
Tvaṣṭṛ dispôs uma veste para a beleza e a alegria, por instrução de Bṛhaspati, o primeiro dos sábios. Que com ela Savitṛ e Bhaga vistam esta mulher de descendência, como a Sūryā.
14.1.54
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा ।
बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.१.५४ ॥
Indra e Agni, céu e terra, Mātariśvan, Mitra e Varuṇa, Bhaga e os dois Aśvin, Bṛhaspati, os Marut, Brahman e Soma: que todos façam crescer esta mulher em descendência.
14.1.55
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत् ।
तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि ॥ १४.१.५५ ॥
Primeiro, Bṛhaspati dispôs os cabelos sobre a cabeça de Sūryā. Com isso, ó Aśvin, adornamos esta mulher para seu marido.
14.1.56
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् ।
तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान् ॥ १४.१.५६ ॥
Esta é aquela forma que a jovem assumiu. Desejo conhecer a esposa que se move na mente. Seguirei-a com meus companheiros e vacas novas. Quem, sabendo, desatará estes laços?
14.1.57
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् ।
न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान् ॥ १४.१.५७ ॥
Verei a forma dela em mim; vendo o ninho da mente, eu conheço. Não como comida roubada; pela mente sou libertado, afrouxando eu mesmo os laços de Varuṇa.
14.1.58
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः ।
उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥ १४.१.५८ ॥
Eu te libero do laço de Varuṇa com que te atou o benevolente Savitṛ. Noiva, aqui preparo para ti e para o teu esposo um mundo amplo e um caminho fácil.
14.1.59
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात ।
धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन् ॥ १४.१.५९ ॥
Levantai-vos, afastai os demônios e colocai esta mulher junto a quem pratica boas obras. O sábio Dhātṛ encontrou-lhe um esposo; que o rei Bhaga, conhecedor do povo, vá à frente.
14.1.60
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि ।
त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ १४.१.६० ॥
Bhaga talhou quatro pés; Bhaga talhou quatro lótus. Tvaṣṭṛ a adornou no meio, ao longo das cordas; que ela seja auspiciosa para nós.
14.1.61
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम् ॥ १४.१.६१ ॥
Esse carro é de fina madeira de kiṃśuka, de todas as formas, cor de ouro, de bom rolar, com boas rodas. Sobe a ele rumo ao sol, ao mundo da imortalidade; noiva, torna este carro agradável aos esposos.
14.1.62
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते ।
इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥ १४.१.६२ ॥
Ó Bṛhaspati, aquela que não mata irmãos, não mata o gado de Varuṇa, não mata maridos por causa de Indra, abençoada com filhos — ó Savitṛ, traze-a para nós.
14.1.63
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि ।
शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम् ॥ १४.१.६३ ॥
Ó dois postes do caminho feito pelos deuses, não façais mal à donzela. Tornamos agradável a porta da divina sala; é o caminho da noiva.
14.1.64
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः ।
अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥ १४.१.६४ ॥
Que o Brahman se una por trás, o Brahman à frente, o Brahman no fim e no meio, o Brahman por todos os lados. Tendo entrado ilesa na cidade dos deuses, auspiciosa e agradável, brilha no mundo do marido.