અથર્વવેદ · સૂક્ત 14.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.2.1
तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह ।
स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥ १४.२.१ ॥
હે અગ્નિ, સૂર્યાને વરઘોડા સાથે તારા માટે જ આગળ લઈ જવામાં આવી. હે અગ્નિ, તેને અમારા પતિઓને સંતાન સહિત પત્ની તરીકે આપ.
14.2.2
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा ।
दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.२ ॥
અગ્નિએ પત્નીને આયુષ્ય અને તેજ સાથે ફરી આપી. જે તેનો પતિ છે, તે સો શરદ ઋતુઓ સુધી દીર્ઘાયુ થઈને જીવે.
14.2.3
सोमस्य जाया प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः ।
तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥ १४.२.३ ॥
તે સોમની પ્રથમ પત્ની છે; ગંધર્વ તારો બીજો પતિ છે. ત્રીજો પતિ અગ્નિ છે, અને તારો ચોથો પતિ મનુષ્યજાત છે.
14.2.4
सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये ।
रयिं च पुत्रांश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम् ॥ १४.२.४ ॥
સોમે ગંધર્વને આપ્યું; ગંધર્વે અગ્નિને આપ્યું. અગ્નિએ મને ધન, પુત્રો અને આ સ્ત્રી આપી.
14.2.5
आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अरंसत ।
अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्यामशीमहि ॥ १४.२.५ ॥
હે વાજિનીવસુ અશ્વિનો, તમારી સુમતિ અમારી તરફ આવી છે. હૃદયોમાં તમારી કામનાઓ તૃપ્ત થઈ છે. યુગલ રૂપે તમે રક્ષક અને શુભના સ્વામી બન્યા; અર્યમાનું પ્રિય ઘર અમે પામીએ.
14.2.6
सा मन्दसाना मनसा शिवेन रयिं धेहि सर्ववीरं वचस्यम् ।
सुगं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथिष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥ १४.२.६ ॥
તે આનંદિત મનથી, શુભ ભાવથી, સર્વ વીર પુત્રો સહિત કીર્તિમાન ધન આપે. હે શુભના સ્વામીઓ, સુગમ ઘાટ, સારું જળસ્થાન અને દૃઢ સ્તંભ માર્ગમાં આપો; દુર્મતિને દૂર કરી નષ્ટ કરો.
14.2.7
या ओषधयो या नद्यो यानि क्षेत्राणि या वना ।
तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षसः ॥ १४.२.७ ॥
જે ઔષધિઓ, જે નદીઓ, જે ખેતરો અને જે વનો છે, તે સૌ હે વધૂ, પ્રજાવતી એવી તને પતિ માટે રાક્ષસોથી બચાવો.
14.2.8
एमं पन्थामरुक्षाम सुगं स्वस्तिवाहनम् ।
यस्मिन् वीरो न रिष्यत्यन्येषां विन्दते वसु ॥ १४.२.८ ॥
કલ્યાણ વહન કરતા આ સુગમ માર્ગ પર અમે ચઢ્યા છીએ; જેના પર વીર નાશ પામતો નથી અને બીજાઓનું ધન પણ મેળવે છે.
14.2.9
इदं सु मे नरः शृणुत ययाशिषा दंपती वाममश्नुतः ।
ये गन्धर्वा अप्सरसश्च देवीरेषु वानस्पत्येषु येऽधि तस्थुः ।
स्योनास्ते अस्यै वध्वै भवन्तु मा हिंसिषुर्वहतुमुह्यमानम् ॥ १४.२.९ ॥
હે નરો, દંપતીઓ જે આશીર્વાદથી કલ્યાણ પામે છે તે મારું આ વચન સારી રીતે સાંભળો. આ વૃક્ષો પર રહેલા ગંધર્વો, અપ્સરાઓ અને દેવીઓ આ વધૂ માટે સુખદાયી થાઓ; લઈ જવાતી વિવાહ-યાત્રાને તેઓ હાનિ ન કરે.
14.2.10
ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनामनु ।
पुनस्तान् यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः ॥ १४.२.१० ॥
ચંદ્ર જેવી વધૂઓના વાહનની પાછળ લોકો તરફ આવતા યક્ષ્મ રોગો, યજ્ઞને યોગ્ય દેવો તેમને જ્યાંથી આવ્યા ત્યાં પાછા લઈ જાઓ.
14.2.11
मा विदन् परिपन्थिनो य आसीदन्ति दंपती ।
सुगेन दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥ १४.२.११ ॥
દંપતીને રોકવા પાસે બેસતા માર્ગ-અવરોધકો તેમને ન મળો; સરળ માર્ગે દુર્ગમ માર્ગ પાર કર્યા પછી શત્રુઓ દૂર ભાગી જાઓ.
14.2.12
सं काशयामि वहतुं ब्रह्मणा गृहैरघोरेण चक्षुषा मित्रियेण ।
पर्याणद्धं विश्वरूपं यदस्ति स्योनं पतिभ्यः सविता तत्कृणोतु ॥ १४.२.१२ ॥
હું આ વધૂને બ્રહ્મ (મંત્ર), ઘરો, અઘોર અને મૈત્રીભરી દૃષ્ટિથી શણગારું છું. જે વિશ્વરૂપ શણગાર ધારણ કરેલો છે, તેને સવિતા દેવ પતિઓ માટે સુખકર બનાવો.
14.2.13
शिवा नारीयमस्तमागन्न् इमं धाता लोकमस्यै दिदेश ।
तामर्यमा भगो अश्विनोभा प्रजापतिः प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.२.१३ ॥
આ શુભ નારી ઘરમાં આવી છે. ધાતાએ તેના માટે આ લોક નિર્ધારિત કર્યો છે. અર્યમા, ભગ, બંને અશ્વિનો અને પ્રજાપતિ તેને સંતાનથી વધારો.
14.2.14
आत्मन्वत्युर्वरा नारीयमागन् तस्यां नरो वपत बीजमस्याम् ।
सा वः प्रजां जनयद्वक्षणाभ्यो बिभ्रती दुग्धमृषभस्य रेतः ॥ १४.२.१४ ॥
આત્મવતી, ફળદ્રુપ આ નારી આવી છે. હે પુરુષો, તેનામાં બીજ વાવો. તે તમારા માટે સંતાન ઉત્પન્ન કરે, સ્તનોમાંથી દૂધ ધારણ કરતી, વૃષભનું રેતસ ધારણ કરતી.
14.2.15
प्रति तिष्ठ विराडसि विष्णुरिवेह सरस्वति ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.१५ ॥
તું દૃઢ રીતે ઊભી રહે, તું વિરાટ છે; અહીં વિષ્ણુની જેમ છે. હે સરસ્વતી, હે સિનીવાલી, સંતાન જન્મે; ભગની કૃપામાં રહે.
14.2.16
उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत ।
मादुष्कृतौ व्येनसावघ्न्यावशुनमारताम् ॥ १४.२.१६ ॥
હે જળો, મોજું ઊઠીને શમ્યા (ખૂંટી)ને પ્રહાર કરો; ઝૂંસરીના બંધન ખોલો. નિર્દોષ, નિષ્પાપ, ન મારી શકાય એવા બંને દુઃખી ન થાઓ.
14.2.17
अघोरचक्षुरपतिघ्नी स्योना शग्मा सुशेवा सुयमा गृहेभ्यः ।
वीरसूर्देवृकामा सं त्वयैधिषीमहि सुमस्यमाना ॥ १४.२.१७ ॥
અઘોર દૃષ્ટિવાળી, પતિને ન મારનારી, સુખદાયી, શાંત, અતિ દયાળુ, સંયમી, ઘર માટે વીર પુત્રોને જન્મ આપનારી, દિયરની ઇચ્છા કરનારી, પ્રસન્ન મનવાળી — તારી સાથે અમે સમૃદ્ધ થઈએ.
14.2.18
अदेवृघ्न्यपतिघ्नीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः ।
प्रजावती वीरसूर्देवृकामा स्योनेममग्निं गार्हपत्यं सपर्य ॥ १४.२.१८ ॥
દેવોની વિરોધી ન થઈ, પતિની ઘાતક ન થઈ અહીં રહો; પશુઓ માટે શુભ, સંયમી અને તેજસ્વી બનો. સંતાનવતી, વીરોને જન્મ આપનારી, વેરને ન ઇચ્છનારી અને સુખદાયી થઈ આ ગાર્હપત્ય અગ્નિની સેવા કરો.
14.2.19
उत्तिष्ठेतः किमिच्छन्तीदमागा अहं त्वेडे अभिभूः स्वाद्गृहात् ।
शून्यैषी निर्ऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प्र पत मेह रंस्थाः ॥ १४.२.१९ ॥
ઊઠો! શું ઇચ્છીને તું અહીં આવી? હું, હે પૂજ્યે, તને તારા જ ઘરમાંથી પરાજિત કરનારો છું. હે નિરૃતિ, શૂન્યને શોધનારી, યજ્ઞમાં જનારી, ઊઠ; હે આરાતિ, ઊડી જા, અહીં ન રહે.
14.2.20
यदा गार्हपत्यमसपर्यैत्पूर्वमग्निं वधूरियम् ।
अधा सरस्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु ॥ १४.२.२० ॥
આ વધૂ જ્યારે પ્રથમ ગાર્હપત્ય અગ્નિની સેવા કરે, ત્યારે હે નારી, સરસ્વતી અને પિતૃઓને નમસ્કાર કર.
14.2.21
शर्म वर्मैतदा हरास्यै नार्या उपस्तिरे ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.२१ ॥
આ શરણ અને કવચ છે; આ સ્ત્રી માટે પથારીમાં આને લાવ. હે સિનીવાલી, સંતાન જન્મે; ભગની અનુકૂળ કૃપામાં તે રહે.
14.2.22
यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म चोपस्तृणीथन ।
तदा रोहतु सुप्रजा या कन्या विन्दते पतिम् ॥ १४.२.२२ ॥
તમે મૂકેલું બલ્બજ અને પાથરેલું ચર્મ; તે ત્યારે ઊગે; પતિ મેળવનારી તે કન્યા સુપ્રજા થાય.
14.2.23
उप स्तृणीहि बल्बजमधि चर्मणि रोहिते ।
तत्रोपविश्य सुप्रजा इममग्निं सपर्यतु ॥ १४.२.२३ ॥
બલ્બજને રાતા ચર્મ પર પાથર. ત્યાં બેસીને સુપ્રજા સ્ત્રી આ અગ્નિની સેવા કરે.
14.2.24
आ रोह चर्मोप सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा ।
इह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त एषः ॥ १४.२.२४ ॥
ચર્મ પર ચઢી બેસ; આ દેવ અગ્નિ બધા રાક્ષસોનો નાશ કરે છે. અહીં આ પતિ માટે સંતાન ઉત્પન્ન કર; તારો આ પુત્ર સુંદર જ્યેષ્ઠ સંતાનવાળો થાઓ.
14.2.25
वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान् नानारूपाः पशवो जायमानाः ।
सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्नी प्रति भूषेह देवान् ॥ १४.२.२५ ॥
આ માતાના ખોળામાંથી નાના રૂપોવાળાં પશુઓ જન્મતાં જુદા જુદા ઊભા રહો. હે સુમંગલી, આ અગ્નિ પાસે બેસ; અહીં દેવોને શણગાર, સપત્ની સમાન.
14.2.26
सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणां सुशेवा पत्ये श्वशुराय शंभूः ।
स्योना श्वश्र्वै प्र गृहान् विशेमान् ॥ १४.२.२६ ॥
સુમંગલી, ઘરોને પાર ઉતારનારી, પતિ માટે સુસેવા કરનારી, સસરા માટે કલ્યાણકારી; સાસુ માટે સુખકારી થઈને આ ઘરોમાં પ્રવેશ કર.
14.2.27
स्योना भव श्वशुरेभ्यः स्योना पत्ये गृहेभ्यः ।
स्योनास्यै सर्वस्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भव ॥ १४.२.२७ ॥
સસરા માટે સુખકારી થા; પતિ માટે, ઘર માટે સુખકારી થા. આના માટે, સૌના માટે સુખકારી થા; આમના પોષણ માટે સુખકારી થા.
14.2.28
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत ।
सौभाग्यमस्यै दत्त्वा दौर्भाग्यैर्विपरेतन ॥ १४.२.२८ ॥
આ વધૂ સુમંગલી છે; આવો, ભેગા થઈને એને જુઓ. એને સૌભાગ્ય આપીને દુર્ભાગ્યોને દૂર હટાવો.
14.2.29
या दुर्हार्दो युवतयो याश्चेह जरतीरपि ।
वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन ॥ १४.२.२९ ॥
જે દુષ્ટ હૃદયવાળી યુવતીઓ છે અને અહીંની જે વૃદ્ધાઓ છે, તે બધાએ એને તેજ આપો; પછી એમને ઘરથી દૂર હટાવો.
14.2.30
रुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम् ।
आरोहत्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम् ॥ १४.२.३० ॥
સોનેરી પથારી પર લઈ જવાતી, સર્વ રૂપો ધારણ કરતી સૂર્યા સાવિત્રી મહાન સૌભાગ્ય અને સુખ માટે ચઢી.
14.2.31
आ रोह तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै ।
इन्द्राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागरासि ॥ १४.२.३१ ॥
પથારી પર ચઢ, પ્રસન્ન મનથી અહીં આ પતિ માટે સંતાન ઉત્પન્ન કર; ઇન્દ્રાણીની જેમ સુબુદ્ધિથી જાગૃત થઈ, ઉષાઓની અગ્ર જ્યોતિ સાથે જાગ.
14.2.32
देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त तन्वस्तनूभिः ।
सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजावती पत्या सं भवेह ॥ १४.२.३२ ॥
પ્રથમ દેવોએ પત્નીઓને સ્થાપી, શરીરોથી શરીરોને સ્પર્શ કર્યો; હે નારી, સૂર્યાની જેમ સર્વરૂપા થઈ, તારી મહિમાથી સંતતિવતી બન અને અહીં પતિ સાથે એક થા.
14.2.33
उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेडामहे त्वा ।
जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि ॥ १४.२.३३ ॥
હે વિશ્વાવસુ, ઊભો થા; નમસ્કારથી અમે તારી સ્તુતિ કરીએ છીએ. પિતૃઓના આસન પર બેઠેલી, અભિષિક્ત સગી સ્ત્રીને ઇચ્છતા — તે તારો ભાગ છે; જન્મથી તે જાણ.
14.2.34
अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन्धर्वर्तुना कृणोमि ॥ १४.२.३४ ॥
અપ્સરાઓ સાથે મળીને આનંદ કરે છે, હવિર્ધાન અને સૂર્યની વચ્ચે. તેઓ તારા જન્મસ્થાન તરફ છે; તેમનાથી દૂર જા. ગંધર્વની ઋતુ અનુસાર તને નમસ્કાર કરું છું.
14.2.35
नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः ।
विश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि ॥ १४.२.३५ ॥
ગંધર્વને નમસ્કાર, નમસ્કાર માટે નમસ્કાર; ભામા અને ચક્ષુને નમસ્કાર કરીએ છીએ. હે વિશ્વાવસુ, બ્રહ્મથી તને નમસ્કાર; અપ્સરાઓની પત્નીઓથી દૂર જા.
14.2.36
राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम ।
अगन्त्स देवः परमं सधस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥ १४.२.३६ ॥
ધનસહિત આપણે પ્રસન્નમનના થઈએ; ઉદય પામીને ગંધર્વને આપણી તરફ વાળીએ. તે દેવ પરમ સ્થાને આવ્યો; જ્યાં આયુષ્ય વધારાય છે ત્યાં આપણે ગયા.
14.2.37
सं पितरावृत्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः ।
मर्य इव योषामधि रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम् ॥ १४.२.३७ ॥
માતા-પિતા, ઋતુકાળમાં સાથે મળીને સર્જન કરો; માતા અને પિતા બીજના મૂળ બનો. મનુષ્ય સ્ત્રી પર ચડે તેમ આને ચઢાવો; અહીં સંતાન ઉત્પન્ન કરો અને ધનથી સમૃદ્ધ થાઓ.
14.2.38
तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति ।
या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः ॥ १४.२.३८ ॥
હે પૂષન્, મનુષ્યો બીજ વાવે છે તે અતિ મંગલમયીને પ્રેરિત કર; જે ઇચ્છાથી આપણી સાથળો ખોલે છે, જેમાં કામનાથી આપણે અંગ પ્રવેશાવીએ છીએ.
14.2.39
आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः ।
प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.३९ ॥
સાથળ પર ચઢો, હાથ મૂકો; પ્રસન્નમનથી પત્નીને આલિંગન આપો. અહીં આનંદ કરતા સંતાન ઉત્પન્ન કરો; સવિતા તમારા બંનેનું આયુષ્ય દીર્ઘ કરે.
14.2.40
आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा ।
अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ १४.२.४० ॥
પ્રજાપતિ તમારા બંનેને સંતાન આપે; અર્યમા દિવસ અને રાત્રિ દ્વારા તમને જોડે. અમંગળ ન થઈને આ પતિલોકમાં પ્રવેશ કર; અમારા માટે, દ્વિપદો અને ચતુષ્પદો માટે કલ્યાણકારી થા.
14.2.41
देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति ॥ १४.२.४१ ॥
દેવોએ મનુ સાથે આ આપ્યું — વધૂનું વસ્ત્ર અને કાપડ. જે જ્ઞાની બ્રાહ્મણને આપે છે, તે રાક્ષસો અને તેમની પથારીઓનો નાશ કરે છે.
14.2.42
यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम् ॥ १४.२.४२ ॥
મને આપવામાં આવેલો બ્રહ્મભાગ — વધૂનું વસ્ત્ર અને કાપડ. બ્રાહ્મણને અનુમતિ આપતાં તમે બંને, હે બૃહસ્પતિ, ઇન્દ્ર સાથે મળીને આ આપો.
14.2.43
स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ ।
सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः ॥ १४.२.४३ ॥
સુખદ ઘરથી બંધાયેલા, હાસ્યમાં આનંદિત, તેજથી હર્ષિત, સારી યાત્રા, સારા પુત્રો અને સારા ઘરવાળા તમે બંને — પ્રકાશતી ઉષાઓ સુધી જીવીને પાર ઊતરો.
14.2.44
नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः ।
आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि ॥ १४.२.४४ ॥
નવાં વસ્ત્ર પહેરીને, સુગંધિત અને સુંદર વસ્ત્રોવાળો, જીવતો હું પ્રકાશતી ઉષાઓ વચ્ચે ઊગી આવ્યો છું; ઈંડામાંથી પક્ષીની જેમ હું બધાં પાપોથી મુક્ત કરાયો છું.
14.2.45
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते ।
आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः ॥ १४.२.४५ ॥
શોભાવતાં દ્યાવાપૃથિવી, જે અંદર કૃપામાં અને મહાવ્રતોમાં છે; સાત દિવ્ય જળ વહ્યાં — તે અમને પાપથી મુક્ત કરો.
14.2.46
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च ।
ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः ॥ १४.२.४६ ॥
સૂર્યાને, દેવોને, મિત્રને અને વરુણને — અને ભૂતના જે પ્રજ્ઞાવાન છે, તેમને — તેમને મેં આ નમસ્કાર કર્યો છે.
14.2.47
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः ।
संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥ १४.२.४७ ॥
પહેલાં જત્રુઓમાંથી પીડા કરતા કષ્ટો જે દૂર કરે છે, તે સંધાતા છે; ધનવાન મઘવા, પુરૂવસુ, તૂટેલું ફરી જોડનાર છે.
14.2.48
अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ्गमुत लोहितं यत् ।
निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन् तां स्थाणावध्या सजामि ॥ १४.२.४८ ॥
અમારાથી તે અંધકાર દૂર થાઓ—વાદળી, પીળાશ-ભૂરું અને લાલ જે; બાળનારી પૃષાતકીને હું આ સ્તંભ સાથે બાંધું છું.
14.2.49
यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज्ञो वरुणस्य पाशाः ।
व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्मिन् ता स्थाणावधि सादयामि ॥ १४.२.४९ ॥
ઉપવાસનમાં જેટલી કૃત્યાઓ છે, રાજા વરુણના જેટલા પાશ છે, જે વ્યૃદ્ધિ અને અસમૃદ્ધિ છે—તે બધાને આ સ્તંભ પર હું બેસાડું છું.
14.2.50
या मे प्रियतमा तनूः सा मे बिभाय वाससः ।
तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं कृणुष्व मा वयं रिषाम ॥ १४.२.५० ॥
મારું પ્રિયતમ શરીર વસ્ત્રથી ડર્યું; હે વનસ્પતિ, તેની આગળ નીવી (ગાંઠ) બનાવ; અમે હાનિ ન પામીએ.
14.2.51
ये अन्ता यावतीः सिचो य ओतवो ये च तन्तवः ।
वासो यत्पत्नीभिरुतं तन् न स्योनमुप स्पृशात् ॥ १४.२.५१ ॥
જેટલા છેડા, સિચ, ઓતુ અને તંતુ છે, પત્નીઓએ વણેલું વસ્ત્ર—તે સુખકર ન થઈને અમને સ્પર્શ ન કરે.
14.2.52
उशतीः कन्यला इमाः पितृलोकात्पतिं यतीः ।
अव दीक्षामसृक्षत स्वाहा ॥ १४.२.५२ ॥
ઇચ્છતી આ કન્યાઓ, પિતૃલોકથી પતિ તરફ જતી, દીક્ષા છોડી ચૂકી છે—સ્વાહા.
14.2.53
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
वर्चो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५३ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે વર્ચસ છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.54
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
तेजो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५४ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે તેજ છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.55
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
भजो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५५ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે ભજ (ભાગ) છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.56
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
यशो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५६ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે યશ છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.57
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
पयो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५७ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે પયસ (દૂધ, પોષણ) છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.58
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
रसो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५८ ॥
બૃહસ્પતિએ મોકલેલું આને વિશ્વે દેવોએ ધારણ કર્યું. ગાયોમાં પ્રવિષ્ટ જે રસ (સાર) છે, તેનાથી અમે આને સંયુક્ત કરીએ છીએ.
14.2.59
यदीमे केशिनो जना गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वन्तोऽघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.५९ ॥
તારા ઘરમાં આ લાંબા વાળવાળા લોકો રડતાં નાચ્યા અને પાપ કર્યું હોય, તો અગ્નિ અને સવિતા તને તે પાપથી મુક્ત કરો.
14.2.60
यदीयं दुहिता तव विकेश्यरुदद्गृहे रोदेन कृण्वत्यघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६० ॥
તારી આ દીકરી છૂટા વાળે ઘરમાં રડીને પાપ કરે, તો અગ્નિ અને સવિતા તને તે પાપથી મુક્ત કરો.
14.2.61
यज्जामयो यद्युवतयो गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वतीरघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६१ ॥
તારી જેઠાણીઓ અને યુવતીઓ ઘરમાં નાચી રડીને પાપ કરે, તો અગ્નિ અને સવિતા તને તે પાપથી મુક્ત કરો.
14.2.62
यत्ते प्रजायां पशुषु यद्वा गृहेषु निष्ठितमघकृद्भिरघं कृतम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६२ ॥
તારી સંતતિમાં, પશુઓમાં કે ઘરોમાં જે પાપ સ્થિર થયું છે અને પાપીઓએ જે પાપ કર્યું છે, તે પાપથી અગ્નિ અને સવિતા તને મુક્ત કરો.
14.2.63
इयं नार्युप ब्रूते पूल्यान्यावपन्तिका ।
दीर्घायुरस्तु मे पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.६३ ॥
આ નારી ભૂસું વેરતાં કહે છે: મારા પતિ દીર્ઘાયુ થાય અને સો શરદ ઋતુ જીવે.
14.2.64
इहेमाविन्द्र सं नुद चक्रवाकेव दंपती ।
प्रजयैनौ स्वस्तकौ विश्वमायुर्व्यश्नुताम् ॥ १४.२.६४ ॥
હે ઇન્દ્ર, અહીં આ બન્નેને ચક્રવાક પક્ષીઓની જેમ એકઠા કરો; સંતાન સહિત કલ્યાણકારી થઈ આ બન્ને પૂર્ણ આયુષ્ય પામે.
14.2.65
यदासन्द्यामुपधाने यद्वोपवासने कृतम् ।
विवाहे कृत्यां यां चक्रुरास्नाने तां नि दध्मसि ॥ १४.२.६५ ॥
આસંદી પર, ઉપધાન પર કે ઉપવાસન પર, વિવાહમાં, સ્નાનમાં તેમણે જે કૃત્યા કરી, તેને અમે અહીં મૂકીએ છીએ.
14.2.66
यद्दुष्कृतं यच्छमलं विवाहे वहतौ च यत् ।
तत्संभलस्य कम्बले मृज्महे दुरितं वयम् ॥ १४.२.६६ ॥
વિવાહ અને વહતુમાં જે દુષ્કૃત અને મલ હતાં, તે સંભલના કામળામાં અમે શુદ્ધ કરીએ છીએ; અમે દુરિતને.
14.2.67
संभले मलं सादयित्वा कम्बले दुरितं वयम् ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १४.२.६७ ॥
સંભલમાં મલ મૂકીને, કામળામાં દુરિત મૂકીને, અમે યજ્ઞયોગ્ય અને શુદ્ધ થયા; તે અમારું આયુષ્ય પાર કરાવે.
14.2.68
कृत्रिमः कण्टकः शतदन् य एषः ।
अपास्याः केश्यं मलमप शीर्षण्यं लिखात् ॥ १४.२.६८ ॥
આ કૃત્રિમ, સો દાંતવાળો કાંટો — વાળનો મલ અને માથાનો મલ દૂર કરવો; તે ખંજવાળીને કાઢે.
14.2.69
अङ्गादङ्गाद्वयमस्या अप यक्ष्मं नि दध्मसि ।
तन् मा प्रापत्पृथिवीं मोत देवान् दिवं मा प्रापदुर्वन्तरिक्षम् ।
अपो मा प्रापन् मलमेतदग्ने यमं मा प्रापत्पितॄंश्च सर्वान् ॥ १४.२.६९ ॥
તેના દરેક અંગમાંથી અમે યક્ષ્મને દૂર મૂકીએ છીએ. તે મને ન પહોંચે; પૃથ્વીને, દેવોને, દિવને ન પહોંચે; વિશાળ અંતરિક્ષને ન પહોંચે. જળો આ મલ સુધી ન પહોંચે; હે અગ્નિ, યમને અને બધા પિતૃઓને તે ન પહોંચે.
14.2.70
सं त्वा नह्यामि पयसा पृथिव्याः सं त्वा नह्यामि पयसौषधीनाम् ।
सं त्वा नह्यामि प्रजया धनेन सा संनद्धा सनुहि वाजमेमम् ॥ १४.२.७० ॥
પૃથ્વીના દૂધ (પોષણ) વડે હું તને બાંધું છું; ઓષધિઓના દૂધ વડે તને બાંધું છું; પ્રજા અને ધન વડે તને બાંધું છું. બંધાયેલી તું આ વાજ મેળવ.
14.2.71
अमोऽहमस्मि सा त्वं सामाहमस्म्यृक्त्वं द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
ताविह सं भवाव प्रजामा जनयावहै ॥ १४.२.७१ ॥
હું 'અમઃ' છું, તું 'સામ' છે; હું 'સામ' છું, તું 'ઋક્' છે; હું દ્યૌ છું, તું પૃથિવી. આપણે બંને અહીં એક થઈએ અને સંતાન ઉત્પન્ન કરીએ.
14.2.72
जनियन्ति नावग्रवः पुत्रियन्ति सुदानवः ।
अरिष्टासू सचेवहि बृहते वाजसातये ॥ १४.२.७२ ॥
અમારા પૂર્વજો અમને સંતાનપ્રાપ્તિ તરફ દોરે; દાનશીલ લોકો પુત્રની ઇચ્છા કરે. અમે બંને અહિંસિત રહીને મહાન બળ અને સમૃદ્ધિ માટે સાથે રહીએ.
14.2.73
ये पितरो वधूदर्शा इमं वहतुमागमन् ।
ते अस्यै वध्वै संपत्न्यै प्रजावच्छर्म यच्छन्तु ॥ १४.२.७३ ॥
વધૂને જોનાર પિતૃઓ આ વિવાહ-યાત્રામાં આવ્યા છે; તેઓ આ વધૂ અને સપત્નીને સંતાનસહિત સુખ-આશ્રય આપે.
14.2.74
येदं पूर्वागन् रशनायमाना प्रजामस्यै द्रविणं चेह दत्त्वा ।
तां वहन्त्वगतस्यानु पन्थां विराडियं सुप्रजा अत्यजैषीत् ॥ १४.२.७४ ॥
જે પૂર્વજો અહીં પહેલાં આવીને, લગામ પકડીને, આને સંતાન અને ધન અહીં જ આપી ગયા, તેઓ આને અજાણ્યા માર્ગે લઈ જાય; આ તેજસ્વિની, સુપુત્રવતી જીતી ગઈ છે.
14.2.75
प्र बुध्यस्व सुबुधा बुध्यमाना दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.७५ ॥
હે સુબુદ્ધિમતી, જાગ; સો શરદના દીર્ઘ આયુષ્ય માટે જાગ. ઘરે જા અને ગૃહિણી બન; સવિતા તારું આયુષ્ય દીર્ઘ કરે.