ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 14.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.2.1
तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह ।
स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥ १४.२.१ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸೂರ್ಯೆಯನ್ನು ವಧೂ ಮೆರವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅಗ್ನಿಯೇ, ಅವಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಪತಿಗಳಿಗೆ ಸಂತಾನದೊಂದಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕೊಡು.
14.2.2
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा ।
दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.२ ॥
ಅಗ್ನಿಯು ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವಳ ಪತಿ ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಬದುಕಲಿ.
14.2.3
सोमस्य जाया प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः ।
तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥ १४.२.३ ॥
ಅವಳು ಸೋಮನ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿ; ಗಂಧರ್ವನು ನಿನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಪತಿ. ಮೂರನೆಯ ಪತಿ ಅಗ್ನಿ; ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪತಿ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು.
14.2.4
सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये ।
रयिं च पुत्रांश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम् ॥ १४.२.४ ॥
ಸೋಮನು ಗಂಧರ್ವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಗಂಧರ್ವನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅಗ್ನಿಯು ನನಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಈ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
14.2.5
आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अरंसत ।
अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्यामशीमहि ॥ १४.२.५ ॥
ವಾಜಿನೀವಸು ಅಶ್ವಿನರೇ, ನಿಮ್ಮ ಸುಮತಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕಾಮನೆಗಳು ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡಿವೆ. ಜೋಡಿಯಾಗಿ ನೀವು ರಕ್ಷಕರೂ ಶುಭದ ಪ್ರಭುಗಳೂ ಆದಿರಿ; ಅರ್ಯಮನ ಪ್ರಿಯ ಗೃಹವನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.
14.2.6
सा मन्दसाना मनसा शिवेन रयिं धेहि सर्ववीरं वचस्यम् ।
सुगं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथिष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥ १४.२.६ ॥
ಅವಳು ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶುಭದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ವೀರ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಲಿ. ಶುಭದ ಪ್ರಭುಗಳೇ, ಸುಲಭ ಘಟ್ಟ, ಉತ್ತಮ ನೀರಿನ ಸ್ಥಳ, ದೃಢ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಿ; ದುರ್ಮತಿಯನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿ ನಾಶಗೊಳಿಸಿ.
14.2.7
या ओषधयो या नद्यो यानि क्षेत्राणि या वना ।
तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षसः ॥ १४.२.७ ॥
ಯಾವ ಓಷಧಿಗಳು, ಯಾವ ನದಿಗಳು, ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಯಾವ ವನಗಳು ಇವೆಯೋ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಓ ವಧೂ, ಸಂತಾನವತಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪತಿಗಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
14.2.8
एमं पन्थामरुक्षाम सुगं स्वस्तिवाहनम् ।
यस्मिन् वीरो न रिष्यत्यन्येषां विन्दते वसु ॥ १४.२.८ ॥
ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ಈ ಸುಗಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾವು ಏರಿದ್ದೇವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವೀರನು ನಾಶವಾಗದೆ ಇತರರ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.2.9
इदं सु मे नरः शृणुत ययाशिषा दंपती वाममश्नुतः ।
ये गन्धर्वा अप्सरसश्च देवीरेषु वानस्पत्येषु येऽधि तस्थुः ।
स्योनास्ते अस्यै वध्वै भवन्तु मा हिंसिषुर्वहतुमुह्यमानम् ॥ १४.२.९ ॥
ಓ ನರರೇ, ದಂಪತಿಗಳು ಕ್ಷೇಮ ಪಡೆಯುವ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿ. ಈ ವೃಕ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು, ದೇವಿಯರು ಈ ವಧುವಿಗೆ ಸುಖದಾಯಕರಾಗಲಿ; ಮದುವೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅವರು ಹಿಂಸಿಸದಿರಲಿ.
14.2.10
ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनामनु ।
पुनस्तान् यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः ॥ १४.२.१० ॥
ಚಂದ್ರನಂತಹ ವಧುಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಜನರ ಕಡೆಗೆ ಬರುವ ಯಕ್ಷ್ಮ ರೋಗಗಳನ್ನು, ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ದೇವತೆಗಳು ಅವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿ.
14.2.11
मा विदन् परिपन्थिनो य आसीदन्ति दंपती ।
सुगेन दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥ १४.२.११ ॥
ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿ-ತಡೆಗಾರರು ಅವರನ್ನು ಕಾಣದಿರಲಿ; ಸುಗಮ ದಾರಿಯಿಂದ ಕಷ್ಟದ ದಾರಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಶತ್ರುಗಳು ದೂರ ಓಡಿಹೋಗಲಿ.
14.2.12
सं काशयामि वहतुं ब्रह्मणा गृहैरघोरेण चक्षुषा मित्रियेण ।
पर्याणद्धं विश्वरूपं यदस्ति स्योनं पतिभ्यः सविता तत्कृणोतु ॥ १४.२.१२ ॥
ನಾನು ಈ ವಧುವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರ)ದಿಂದ, ಮನೆಗಳಿಂದ, ಅಘೋರ ಮತ್ತು ಮೈತ್ರಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಧರಿಸಿರುವ ವಿಶ್ವರೂಪ ಅಲಂಕಾರವು ಯಾವುದೇ ಇದ್ದರೂ, ಸವಿತೃ ದೇವನು ಅದನ್ನು ಪತಿಗಳಿಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿಸಲಿ.
14.2.13
शिवा नारीयमस्तमागन्न् इमं धाता लोकमस्यै दिदेश ।
तामर्यमा भगो अश्विनोभा प्रजापतिः प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.२.१३ ॥
ಈ ಶುಭ ನಾರಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಧಾತೃ ಇವಳಿಗೆ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅರ್ಯಮ, ಭಗ, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಇವಳನ್ನು ಸಂತಾನದಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ.
14.2.14
आत्मन्वत्युर्वरा नारीयमागन् तस्यां नरो वपत बीजमस्याम् ।
सा वः प्रजां जनयद्वक्षणाभ्यो बिभ्रती दुग्धमृषभस्य रेतः ॥ १४.२.१४ ॥
ಆತ್ಮವತಿ, ಫಲವತ್ತಾದ ಈ ನಾರಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಓ ಪುರುಷರೇ, ಇವಳಲ್ಲಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿರಿ. ಅವಳು ನಿಮಗಾಗಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಲಿ, ಸ್ತನಗಳಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತ, ಹೋರಿಯ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಹೊತ್ತು.
14.2.15
प्रति तिष्ठ विराडसि विष्णुरिवेह सरस्वति ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.१५ ॥
ನೀನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು, ನೀನು ವಿರಾಟ್; ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಇರುವೆ. ಓ ಸರಸ್ವತಿ, ಓ ಸಿನೀವಾಲಿ, ಸಂತಾನ ಹುಟ್ಟಲಿ; ಭಗನ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು.
14.2.16
उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत ।
मादुष्कृतौ व्येनसावघ्न्यावशुनमारताम् ॥ १४.२.१६ ॥
ಓ ನೀರುಗಳೇ, ಅಲೆ ಎದ್ದು ಶಮ್ಯವನ್ನು (ಕೀಲನ್ನು) ಹೊಡೆಯಲಿ; ನೊಗದ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿರಿ. ನಿರ್ದೋಷ, ಪಾಪರಹಿತ, ಕೊಲ್ಲಲಾಗದ ಇಬ್ಬರೂ ನೋವಿಗೊಳಗಾಗದಿರಲಿ.
14.2.17
अघोरचक्षुरपतिघ्नी स्योना शग्मा सुशेवा सुयमा गृहेभ्यः ।
वीरसूर्देवृकामा सं त्वयैधिषीमहि सुमस्यमाना ॥ १४.२.१७ ॥
ಅಘೋರ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲದವಳೇ, ಸುಖಕರಳೇ, ಶಾಂತಳೇ, ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳುವೇ, ಸಂಯಮಿಯೇ, ಮನೆಗೆ ವೀರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆರುವವಳೇ, ಮೈದುನನನ್ನು ಬಯಸುವವಳೇ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನವಳೇ — ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳೋಣ.
14.2.18
अदेवृघ्न्यपतिघ्नीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः ।
प्रजावती वीरसूर्देवृकामा स्योनेममग्निं गार्हपत्यं सपर्य ॥ १४.२.१८ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗದೆ, ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲೇ ಇರು; ಪಶುಗಳಿಗೆ ಶುಭಳಾಗಿ, ಸಂಯಮಿಯಾಗಿ, ತೇಜಸ್ವಿನಿಯಾಗಿರು. ಸಂತಾನವತಿಯಾಗಿ, ವೀರರನ್ನು ಹೆತ್ತವಳಾಗಿ, ವೈರವನ್ನು ಬಯಸದೆ, ಸುಖದಾಯಿನಿಯಾಗಿ ಈ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸು.
14.2.19
उत्तिष्ठेतः किमिच्छन्तीदमागा अहं त्वेडे अभिभूः स्वाद्गृहात् ।
शून्यैषी निर्ऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प्र पत मेह रंस्थाः ॥ १४.२.१९ ॥
ಏಳಿರಿ! ಏನನ್ನು ಬಯಸಿ ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ? ನಾನು, ಓ ಪೂಜ್ಯಳೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಮೀರಿಸುವವನು. ಓ ನಿರೃತಿ, ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವಳೇ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವಳೇ, ಏಳು; ಓ ಆರಾತಿ, ಹಾರಿ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲಿ ಇರಬೇಡ.
14.2.20
यदा गार्हपत्यमसपर्यैत्पूर्वमग्निं वधूरियम् ।
अधा सरस्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु ॥ १४.२.२० ॥
ಈ ವಧು ಮೊದಲು ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಾಗ, ಓ ನಾರಿ, ಸರಸ್ವತಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
14.2.21
शर्म वर्मैतदा हरास्यै नार्या उपस्तिरे ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.२१ ॥
ಇದು ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಕವಚ; ಈ ಸ್ತ್ರೀಗಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಇದನ್ನು ತಂದಿಡು. ಓ ಸಿನೀವಾಲಿ, ಸಂತಾನ ಜನಿಸಲಿ; ಭಗನ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಇರಲಿ.
14.2.22
यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म चोपस्तृणीथन ।
तदा रोहतु सुप्रजा या कन्या विन्दते पतिम् ॥ १४.२.२२ ॥
ನೀವು ಇಡುವ ಬಲ್ಬಜ ಮತ್ತು ಹಾಸುವ ಚರ್ಮ; ಅದು ಆಗ ಬೆಳೆಯಲಿ; ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆ ಕನ್ಯೆ ಸುಪ್ರಜೆಯಾಗಲಿ.
14.2.23
उप स्तृणीहि बल्बजमधि चर्मणि रोहिते ।
तत्रोपविश्य सुप्रजा इममग्निं सपर्यतु ॥ १४.२.२३ ॥
ಬಲ್ಬಜವನ್ನು ಕೆಂಪು ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಹಾಸು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸುಪ್ರಜೆಯಾದ ಆಕೆ ಈ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ.
14.2.24
आ रोह चर्मोप सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा ।
इह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त एषः ॥ १४.२.२४ ॥
ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತುಕೋ; ಈ ದೇವ ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪತಿಗಾಗಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆರು; ನಿನ್ನ ಈ ಮಗ ಉತ್ತಮ ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.
14.2.25
वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान् नानारूपाः पशवो जायमानाः ।
सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्नी प्रति भूषेह देवान् ॥ १४.२.२५ ॥
ಈ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಯಿಂದ ನಾನಾ ರೂಪದ ಪಶುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ. ಸುಮಂಗಲಿಯೇ, ಈ ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತುಕೋ; ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸು, ಸವತಿಯಂತೆ.
14.2.26
सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणां सुशेवा पत्ये श्वशुराय शंभूः ।
स्योना श्वश्र्वै प्र गृहान् विशेमान् ॥ १४.२.२६ ॥
ಸುಮಂಗಲಿ, ಮನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವವಳು, ಪತಿಗೆ ಸುಸೇವೆ ಮಾಡುವವಳು, ಮಾವನಿಗೆ ಶುಭಕರಿ; ಅತ್ತೆಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗಿ ಈ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು.
14.2.27
स्योना भव श्वशुरेभ्यः स्योना पत्ये गृहेभ्यः ।
स्योनास्यै सर्वस्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भव ॥ १४.२.२७ ॥
ಮಾವನಿಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗು; ಪತಿಗೆ, ಮನೆಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗು. ಇವಳಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗು; ಇವರ ಪೋಷಣೆಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗು.
14.2.28
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत ।
सौभाग्यमस्यै दत्त्वा दौर्भाग्यैर्विपरेतन ॥ १४.२.२८ ॥
ಈ ವಧು ಸುಮಂಗಲಿ; ಬನ್ನಿ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಇವಳನ್ನು ನೋಡಿ. ಇವಳಿಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ದೌರ್ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ.
14.2.29
या दुर्हार्दो युवतयो याश्चेह जरतीरपि ।
वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन ॥ १४.२.२९ ॥
ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದ ಯುವತಿಯರು ಯಾರೋ, ಇಲ್ಲಿರುವ ಮುದುಕಿಯರೂ ಯಾರೋ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇವಳಿಗೆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀಡಿ; ಬಳಿಕ ಅವರನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿಸಿ.
14.2.30
रुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम् ।
आरोहत्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम् ॥ १४.२.३० ॥
ಚಿನ್ನದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಮಸ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸೂರ್ಯಾ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಏರಿದಳು.
14.2.31
आ रोह तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै ।
इन्द्राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागरासि ॥ १४.२.३१ ॥
ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಏರು, ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪತಿಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆರು; ಇಂದ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಸುಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತು, ಉಷೆಗಳ ಮುಂದಿನ ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರೂಕಳಾಗು.
14.2.32
देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त तन्वस्तनूभिः ।
सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजावती पत्या सं भवेह ॥ १४.२.३२ ॥
ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ದೇಹಗಳಿಗೆ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು; ಓ ನಾರಿ, ಸೂರ್ಯೆಯಂತೆ ಸಮಸ್ತ ರೂಪವುಳ್ಳವಳಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸಂತಾನವತಿಯಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗು.
14.2.33
उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेडामहे त्वा ।
जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि ॥ १४.२.३३ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಾವಸು, ಎದ್ದೇಳು; ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪಿತೃಗಳ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ, ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ಬಂಧುವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ — ಅವಳು ನಿನ್ನ ಪಾಲು; ಜನ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿಳಿ.
14.2.34
अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन्धर्वर्तुना कृणोमि ॥ १४.२.३४ ॥
ಅಪ್ಸರೆಯರು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹವಿರ್ಧಾನ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ನಡುವೆ. ಅವರು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನದ ಕಡೆಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಂದ ದೂರ ಹೋಗು. ಗಂಧರ್ವನ ಋತುವಿನಂತೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.2.35
नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः ।
विश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि ॥ १४.२.३५ ॥
ಗಂಧರ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಾಮೆಗೂ ಚಕ್ಷುವಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಓ ವಿಶ್ವಾವಸು, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಪ್ಸರೆಯರ ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ದೂರ ಹೋಗು.
14.2.36
राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम ।
अगन्त्स देवः परमं सधस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥ १४.२.३६ ॥
ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿರಲಿ; ಉದಯಿಸಿ ಗಂಧರ್ವನನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸೋಣ. ಆ ದೇವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾವು ಹೋದೆವು.
14.2.37
सं पितरावृत्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः ।
मर्य इव योषामधि रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम् ॥ १४.२.३७ ॥
ತಂದೆತಾಯಿಗಳೇ, ಸರಿಯಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರಿ; ತಾಯಿಯೂ ತಂದೆಯೂ ಬೀಜದ ಮೂಲವಾಗಿರಿ. ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ಏರುವಂತೆ ಇವಳನ್ನು ಏರಿಸಿರಿ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ ಉಂಟುಮಾಡಿ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿರಿ.
14.2.38
तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति ।
या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः ॥ १४.२.३८ ॥
ಓ ಪೂಷನೇ, ಮನುಷ್ಯರು ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವ ಆ ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರಳನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು; ನಮ್ಮ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟದಿಂದ ತೆರೆಯುವಳನ್ನು, ಆಸೆಯಿಂದ ನಾವು ಅಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಳನ್ನು (ಪ್ರೇರಿಸು).
14.2.39
आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः ।
प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.३९ ॥
ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಏರು, ಕೈಯನ್ನಿಡು; ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೋ. ಇಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತ ಸಂತಾನ ಉಂಟುಮಾಡಿ; ಸವಿತೃ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ದೀರ್ಘಗೊಳಿಸಲಿ.
14.2.40
आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा ।
अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ १४.२.४० ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂತಾನ ನೀಡಲಿ; ಅರ್ಯಮನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಲಿ. ಅಮಂಗಳೆಯಾಗದೆ ಈ ಪತಿಯ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು; ನಮಗೆ, ದ್ವಿಪದಿಗಳಿಗೆ, ಚತುಷ್ಪದಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು.
14.2.41
देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति ॥ १४.२.४१ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮನುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು — ವಧುವಿನ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ. ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡುವವನು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಂಚಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
14.2.42
यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम् ॥ १४.२.४२ ॥
ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಾಗ — ವಧುವಿನ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಾ ನೀವಿಬ್ಬರೂ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಇದನ್ನು ಕೊಡಿ.
14.2.43
स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ ।
सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः ॥ १४.२.४३ ॥
ಸುಖಕರ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದವರೇ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರೇ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರ್ಷಿಸುವವರೇ, ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಯಾಣ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮಕ್ಕಳು, ಒಳ್ಳೆಯ ಮನೆ ಉಳ್ಳವರೇ — ಹೊಳೆಯುವ ಉಷೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಜೀವಿಸಿರಿ.
14.2.44
नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः ।
आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि ॥ १४.२.४४ ॥
ಹೊಸ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಸುಗಂಧದಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಉಡುಪಿನೊಂದಿಗೆ, ಜೀವಿಸಿ ಹೊಳೆಯುವ ಉಷೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಾನು ಎದ್ದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
14.2.45
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते ।
आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः ॥ १४.२.४५ ॥
ಅಲಂಕರಿಸುವ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿ, ಒಳಗೆ ಕೃಪೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಹಾ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು; ಏಳು ದೈವಿಕ ಜಲಗಳು ಹರಿದವು — ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲಿ.
14.2.46
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च ।
ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः ॥ १४.२.४६ ॥
ಸೂರ್ಯೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಮಿತ್ರನಿಗೆ, ವರುಣನಿಗೆ — ಮತ್ತು ಭೂತದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಿಗೆ — ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಈ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
14.2.47
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः ।
संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥ १४.२.४७ ॥
ಮೊದಲು ಜತ್ರುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸುವ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಯಾರು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಂಧಾತ; ಮಘವಾ, ಪುರೂವಸು, ಮುರಿದದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸುವವನು.
14.2.48
अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ्गमुत लोहितं यत् ।
निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन् तां स्थाणावध्या सजामि ॥ १४.२.४८ ॥
ನಮ್ಮಿಂದ ಆ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಗಲಿ—ನೀಲಿ, ಹಳದಿಕಂದು ಮತ್ತು ಕೆಂಪಾದುದು; ಸುಡುವ ಪೃಷಾತಕಿಯನ್ನು ಈ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.2.49
यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज्ञो वरुणस्य पाशाः ।
व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्मिन् ता स्थाणावधि सादयामि ॥ १४.२.४९ ॥
ಉಪವಾಸನದ ಕೃತ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟೋ, ರಾಜ ವರುಣನ ಪಾಶಗಳು ಎಷ್ಟೋ, ವ್ಯೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಸಮೃದ್ಧಿಗಳು ಯಾವುವೋ—ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.2.50
या मे प्रियतमा तनूः सा मे बिभाय वाससः ।
तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं कृणुष्व मा वयं रिषाम ॥ १४.२.५० ॥
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮ ದೇಹ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡಿತು; ಓ ವನಸ್ಪತಿ, ಅದರ ಮುಂದೆ ನೀವಿಯನ್ನು (ಗಂಟನ್ನು) ಮಾಡು; ನಾವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗದಿರಲಿ.
14.2.51
ये अन्ता यावतीः सिचो य ओतवो ये च तन्तवः ।
वासो यत्पत्नीभिरुतं तन् न स्योनमुप स्पृशात् ॥ १४.२.५१ ॥
ಎಷ್ಟು ತುದಿಗಳು, ಸಿಚಗಳು, ಓತುಗಳು, ತಂತುಗಳು ಇವೆಯೋ, ಪತ್ನಿಯರು ನೇಯ್ದ ವಸ್ತ್ರ—ಅದು ಸುಖಕರವಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಟ್ಟದಿರಲಿ.
14.2.52
उशतीः कन्यला इमाः पितृलोकात्पतिं यतीः ।
अव दीक्षामसृक्षत स्वाहा ॥ १४.२.५२ ॥
ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕನ್ಯೆಯರು, ಪಿತೃಲೋಕದಿಂದ ಪತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ಸ್ವಾಹಾ.
14.2.53
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
वर्चो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५३ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.54
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
तेजो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५४ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.55
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
भजो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५५ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಭಜ (ಪಾಲು)ದಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.56
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
यशो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५६ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.57
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
पयो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५७ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪಯಸ್ (ಹಾಲು, ಪೋಷಣೆ)ದಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.58
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
रसो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५८ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವೇ ದೇವತೆಗಳು ಧರಿಸಿದರು. ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಸ (ಸಾರ)ದಿಂದ ಇವಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.2.59
यदीमे केशिनो जना गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वन्तोऽघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.५९ ॥
ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಉದ್ದ ಕೂದಲಿನ ಜನರು ಅಳುತ್ತಾ ಕುಣಿದು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.
14.2.60
यदीयं दुहिता तव विकेश्यरुदद्गृहे रोदेन कृण्वत्यघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६० ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಮಗಳು ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವಳಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.
14.2.61
यज्जामयो यद्युवतयो गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वतीरघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६१ ॥
ನಿನ್ನ ಅತ್ತಿಗೆ-ನಾದಿನಿಯರು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು ಅಳುತ್ತಾ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.
14.2.62
यत्ते प्रजायां पशुषु यद्वा गृहेषु निष्ठितमघकृद्भिरघं कृतम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६२ ॥
ನಿನ್ನ ಸಂತಾನದಲ್ಲಿ, ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾಪ, ಪಾಪಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಪಾಪ — ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.
14.2.63
इयं नार्युप ब्रूते पूल्यान्यावपन्तिका ।
दीर्घायुरस्तु मे पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.६३ ॥
ಈ ನಾರಿ ಹೊಟ್ಟನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: ನನ್ನ ಪತಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನಾಗಲಿ, ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳನ್ನು ಬದುಕಲಿ.
14.2.64
इहेमाविन्द्र सं नुद चक्रवाकेव दंपती ।
प्रजयैनौ स्वस्तकौ विश्वमायुर्व्यश्नुताम् ॥ १४.२.६४ ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸು; ಸಂತಾನದೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
14.2.65
यदासन्द्यामुपधाने यद्वोपवासने कृतम् ।
विवाहे कृत्यां यां चक्रुरास्नाने तां नि दध्मसि ॥ १४.२.६५ ॥
ಆಸಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಉಪಧಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಉಪವಾಸನದಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ, ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದ ಆ ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತೇವೆ.
14.2.66
यद्दुष्कृतं यच्छमलं विवाहे वहतौ च यत् ।
तत्संभलस्य कम्बले मृज्महे दुरितं वयम् ॥ १४.२.६६ ॥
ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಹತುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ, ಮಲಿನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಭಲದ ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ದುರಿತವನ್ನು.
14.2.67
संभले मलं सादयित्वा कम्बले दुरितं वयम् ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १४.२.६७ ॥
ಸಂಭಲದಲ್ಲಿ ಮಲವನ್ನು, ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ದುರಿತವನ್ನು ಇರಿಸಿ, ನಾವು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರೂ ಶುದ್ಧರೂ ಆದೆವು; ಅವನು ನಮ್ಮ ಆಯುಸ್ಸನ್ನು ದಾಟಿಸಲಿ.
14.2.68
कृत्रिमः कण्टकः शतदन् य एषः ।
अपास्याः केश्यं मलमप शीर्षण्यं लिखात् ॥ १४.२.६८ ॥
ಈ ಕೃತ್ರಿಮ, ನೂರು ಹಲ್ಲಿನ ಮುಳ್ಳು — ಕೂದಲಿನ ಮಲವನ್ನೂ ತಲೆಯ ಮಲವನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡಲಿ; ಅದು ಕೆರೆದು ತೆಗೆಯಲಿ.
14.2.69
अङ्गादङ्गाद्वयमस्या अप यक्ष्मं नि दध्मसि ।
तन् मा प्रापत्पृथिवीं मोत देवान् दिवं मा प्रापदुर्वन्तरिक्षम् ।
अपो मा प्रापन् मलमेतदग्ने यमं मा प्रापत्पितॄंश्च सर्वान् ॥ १४.२.६९ ॥
ಅವಳ ಪ್ರತಿ ಅಂಗದಿಂದ ಯಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ನಾವು ದೂರ ಇಡುತ್ತೇವೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪದಿರಲಿ; ಭೂಮಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತಲುಪದಿರಲಿ; ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ತಲುಪದಿರಲಿ. ನೀರುಗಳು ಈ ಮಲವನ್ನು ತಲುಪದಿರಲಿ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಯಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅದು ತಲುಪದಿರಲಿ.
14.2.70
सं त्वा नह्यामि पयसा पृथिव्याः सं त्वा नह्यामि पयसौषधीनाम् ।
सं त्वा नह्यामि प्रजया धनेन सा संनद्धा सनुहि वाजमेमम् ॥ १४.२.७० ॥
ಭೂಮಿಯ ಹಾಲಿನಿಂದ (ಪೋಷಣೆಯಿಂದ) ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ; ಓಷಧಿಗಳ ಹಾಲಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ; ಪ್ರಜೆ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು ಈ ವಾಜವನ್ನು ಗೆಲ್ಲು.
14.2.71
अमोऽहमस्मि सा त्वं सामाहमस्म्यृक्त्वं द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
ताविह सं भवाव प्रजामा जनयावहै ॥ १४.२.७१ ॥
ನಾನು 'ಅಮಃ', ನೀನು 'ಸಾಮ'; ನಾನು 'ಸಾಮ', ನೀನು 'ಋಕ್'; ನಾನು ದ್ಯೌ, ನೀನು ಪೃಥಿವಿ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸೋಣ.
14.2.72
जनियन्ति नावग्रवः पुत्रियन्ति सुदानवः ।
अरिष्टासू सचेवहि बृहते वाजसातये ॥ १४.२.७२ ॥
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಲಿ; ದಾನಶೀಲರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸಲಿ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹಾನಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಹಾ ಬಲ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರೋಣ.
14.2.73
ये पितरो वधूदर्शा इमं वहतुमागमन् ।
ते अस्यै वध्वै संपत्न्यै प्रजावच्छर्म यच्छन्तु ॥ १४.२.७३ ॥
ವಧುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಿತೃಗಳು ಈ ವಿವಾಹ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಈ ವಧುವಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಪತ್ನಿಗೆ ಸಂತಾನಸಹಿತ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
14.2.74
येदं पूर्वागन् रशनायमाना प्रजामस्यै द्रविणं चेह दत्त्वा ।
तां वहन्त्वगतस्यानु पन्थां विराडियं सुप्रजा अत्यजैषीत् ॥ १४.२.७४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮುಂಚೆ ಬಂದು, ಲಗಾಮು ಹಿಡಿದು, ಇವಳಿಗೆ ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಕೊಟ್ಟವರು ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೋಗದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿ; ಈ ತೇಜಸ್ವಿನಿ, ಸುಪುತ್ರವತಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾಳೆ.
14.2.75
प्र बुध्यस्व सुबुधा बुध्यमाना दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.७५ ॥
ಓ ಸುಬುದ್ಧಿಮತಿಯೇ, ಏಳು; ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದೇಳು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗು; ಸವಿತೃ ನಿನ್ನ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ದೀರ್ಘಗೊಳಿಸಲಿ.