അഥർവവേദം · സൂക്തം 14.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

14.2.1

तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह ।
स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥ १४.२.१ ॥

അഗ്നേ, സൂര്യയെ വിവാഹഘോഷയാത്രയോടെ നിനക്കായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. അഗ്നേ, അവളെ ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് സന്തതിയോടുകൂടിയ ഭാര്യയായി നൽകൂ.

14.2.2

पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा ।
दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.२ ॥

അഗ്നി ഭാര്യയെ ആയുസ്സും തേജസ്സും ചേർത്ത് വീണ്ടും നൽകി. അവളുടെ ഭർത്താവ് നൂറ് ശരത്കാലങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കട്ടെ.

14.2.3

सोमस्य जाया प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः ।
तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥ १४.२.३ ॥

അവൾ സോമന്റെ ആദ്യ ഭാര്യയാണ്; ഗന്ധർവൻ നിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവ്. മൂന്നാമത്തെ ഭർത്താവ് അഗ്നി; നാലാമത്തെ ഭർത്താവ് മനുഷ്യജാതൻ.

14.2.4

सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये ।
रयिं च पुत्रांश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम् ॥ १४.२.४ ॥

സോമൻ ഗന്ധർവന് നൽകി; ഗന്ധർവൻ അഗ്നിക്ക് നൽകി. അഗ്നി എനിക്ക് സമ്പത്തും പുത്രന്മാരും ഈ സ്ത്രീയെയും നൽകി.

14.2.5

आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अरंसत ।
अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्यामशीमहि ॥ १४.२.५ ॥

വാജിനീവസുക്കളായ അശ്വിനികളേ, നിങ്ങളുടെ സുമതി ഞങ്ങളിലേക്ക് വന്നു. ഹൃദയങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ കാമനകൾ സഫലമായി. ദമ്പതികളായി നിങ്ങൾ രക്ഷകരും ശുഭത്തിന്റെ നാഥന്മാരുമായി; അര്യമാവിന്റെ പ്രിയ ഗൃഹം ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.

14.2.6

सा मन्दसाना मनसा शिवेन रयिं धेहि सर्ववीरं वचस्यम् ।
सुगं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथिष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥ १४.२.६ ॥

അവൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെയും ശുഭത്തോടെയും, സർവവീരപുത്രന്മാരോടും കീർത്തിയോടും കൂടിയ സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ. ശുഭത്തിന്റെ നാഥന്മാരേ, സുഗമമായ കടവും നല്ല ജലസ്ഥലവും ഉറച്ച സ്തംഭവും വഴിയിൽ നൽകൂ; ദുർമതിയെ അകറ്റി നശിപ്പിക്കൂ.

14.2.7

या ओषधयो या नद्यो यानि क्षेत्राणि या वना ।
तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षसः ॥ १४.२.७ ॥

ഏതൊക്കെ ഔഷധികളും, ഏതൊക്കെ നദികളും, ഏതൊക്കെ വയലുകളും, ഏതൊക്കെ വനങ്ങളും ഉണ്ടോ, അവയെല്ലാം ഹേ വധൂ, സന്താനവതിയായ നിന്നെ ഭർത്താവിനായി രക്ഷസ്സുകളിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ.

14.2.8

एमं पन्थामरुक्षाम सुगं स्वस्तिवाहनम् ।
यस्मिन् वीरो न रिष्यत्यन्येषां विन्दते वसु ॥ १४.२.८ ॥

ക്ഷേമം വഹിക്കുന്ന ഈ സുഗമമായ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ കയറി; ഇതിൽ വീരൻ നശിക്കുന്നില്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്തും അവൻ നേടുന്നു.

14.2.9

इदं सु मे नरः शृणुत ययाशिषा दंपती वाममश्नुतः ।
ये गन्धर्वा अप्सरसश्च देवीरेषु वानस्पत्येषु येऽधि तस्थुः ।
स्योनास्ते अस्यै वध्वै भवन्तु मा हिंसिषुर्वहतुमुह्यमानम् ॥ १४.२.९ ॥

ഹേ മനുഷ്യരേ, ദമ്പതികൾ ക്ഷേമം നേടുന്ന ആശീർവാദത്തെ എന്റെ ഈ വാക്ക് നന്നായി കേൾക്കുവിൻ. ഈ വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്ന ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും ദേവിമാരും ഈ വധുവിന് സുഖദായകരാകട്ടെ; കൊണ്ടുപോകുന്ന വിവാഹഘോഷയാത്രയെ അവർ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

14.2.10

ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनामनु ।
पुनस्तान् यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः ॥ १४.२.१० ॥

ചന്ദ്രസമാനരായ വധുക്കളുടെ ഘോഷയാത്രയെ പിന്തുടർന്ന് ജനങ്ങളുടെ നേർക്കു വരുന്ന യക്ഷ്മരോഗങ്ങളെ, യജ്ഞാർഹരായ ദേവന്മാർ അവ വന്നിടത്തേക്കു തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

14.2.11

मा विदन् परिपन्थिनो य आसीदन्ति दंपती ।
सुगेन दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥ १४.२.११ ॥

ദമ്പതികളെ തടയാൻ അടുത്തിരിക്കുന്ന വഴിതടയുന്നവർ അവരെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ; സുഗമമായ വഴിയിലൂടെ ദുർഘടമായ പാത കടന്നശേഷം ശത്രുക്കൾ അകന്നോടട്ടെ.

14.2.12

सं काशयामि वहतुं ब्रह्मणा गृहैरघोरेण चक्षुषा मित्रियेण ।
पर्याणद्धं विश्वरूपं यदस्ति स्योनं पतिभ्यः सविता तत्कृणोतु ॥ १४.२.१२ ॥

ഞാൻ ഈ വധുവിനെ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രം) കൊണ്ടും ഗൃഹങ്ങൾ കൊണ്ടും അഘോരവും മൈത്രീപൂർണ്ണവുമായ നോട്ടം കൊണ്ടും അലങ്കരിക്കുന്നു. ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വിശ്വരൂപാലങ്കാരം ഏതായാലും, സവിതാവ് അത് ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് സുഖകരമാക്കട്ടെ.

14.2.13

शिवा नारीयमस्तमागन्न् इमं धाता लोकमस्यै दिदेश ।
तामर्यमा भगो अश्विनोभा प्रजापतिः प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.२.१३ ॥

ഈ ശുഭയായ സ്ത്രീ വീട്ടിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. ധാതാവ് ഇവൾക്കായി ഈ ലോകം നിശ്ചയിച്ചു. അര്യമാവ്, ഭഗൻ, ഇരട്ട അശ്വിനികൾ, പ്രജാപതി എന്നിവർ അവളെ സന്തതിയാൽ വർധിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.14

आत्मन्वत्युर्वरा नारीयमागन् तस्यां नरो वपत बीजमस्याम् ।
सा वः प्रजां जनयद्वक्षणाभ्यो बिभ्रती दुग्धमृषभस्य रेतः ॥ १४.२.१४ ॥

ആത്മവതിയും ഫലഭൂയിഷ്ഠയുമായ ഈ സ്ത്രീ വന്നിരിക്കുന്നു. ഓ പുരുഷന്മാരേ, അവളിൽ ബീജം വിതയ്ക്കുക. അവൾ നിങ്ങൾക്കായി സന്തതിയെ ജനിപ്പിക്കട്ടെ, മുലകളിൽ പാൽ വഹിച്ചും കാളയുടെ വീര്യം ധരിച്ചും.

14.2.15

प्रति तिष्ठ विराडसि विष्णुरिवेह सरस्वति ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.१५ ॥

നീ ഉറച്ചു നിൽക്കൂ, നീ വിരാട്; ഇവിടെ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ ആകുന്നു. ഓ സരസ്വതീ, ഓ സിനീവാലീ, സന്തതി ഉണ്ടാകട്ടെ; ഭഗന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിലനിൽക്കൂ.

14.2.16

उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत ।
मादुष्कृतौ व्येनसावघ्न्यावशुनमारताम् ॥ १४.२.१६ ॥

ഓ ജലങ്ങളേ, തിര ഉയർന്ന് ശമ്യയെ (ആണിയെ) അടിക്കട്ടെ; നുകത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിക്കുക. കുറ്റമില്ലാത്ത, പാപമില്ലാത്ത, കൊല്ലപ്പെടാത്ത ഇരുവരും വേദനിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

14.2.17

अघोरचक्षुरपतिघ्नी स्योना शग्मा सुशेवा सुयमा गृहेभ्यः ।
वीरसूर्देवृकामा सं त्वयैधिषीमहि सुमस्यमाना ॥ १४.२.१७ ॥

അഘോരനോട്ടമുള്ളവളും ഭർത്താവിനെ കൊല്ലാത്തവളും സുഖകരിയും ശാന്തയും അതിദയാലുവും സംയമിയും വീട്ടിന് വീരപുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കുന്നവളും ദേവരനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളും നല്ല മനസ്സുള്ളവളുമായ നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ വളരട്ടെ.

14.2.18

अदेवृघ्न्यपतिघ्नीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः ।
प्रजावती वीरसूर्देवृकामा स्योनेममग्निं गार्हपत्यं सपर्य ॥ १४.२.१८ ॥

ദേവന്മാർക്ക് എതിരാകാതെ, ഭർത്താവിനെ കൊല്ലാതെ ഇവിടെ ഇരിക്കുക; കന്നുകാലികൾക്ക് ശുഭവതിയായി, സംയമമുള്ളവളായി, തേജസ്വിനിയായി ആയിരിക്കുക. സന്താനവതിയായി, വീരപുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കുന്നവളായി, ശത്രുതയെ ആഗ്രഹിക്കാതെ, സുഖദായിനിയായി ഈ ഗാർഹപത്യാഗ്നിയെ സേവിക്കുക.

14.2.19

उत्तिष्ठेतः किमिच्छन्तीदमागा अहं त्वेडे अभिभूः स्वाद्गृहात् ।
शून्यैषी निर्ऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प्र पत मेह रंस्थाः ॥ १४.२.१९ ॥

എഴുന്നേൽക്കൂ! എന്തിനെ ആഗ്രഹിച്ച് നീ ഇവിടെ വന്നു? ഞാൻ, ഓ പൂജ്യേ, നിന്നെ എന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽനിന്നുതന്നെ അതിജയിക്കുന്നവനാണ്. ഓ നിർൃതി, ശൂന്യത തേടുന്നവളേ, യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകുന്നവളേ, എഴുന്നേൽക്കൂ; ഓ ആരാതേ, പറന്നു പോകൂ, ഇവിടെ തങ്ങരുത്.

14.2.20

यदा गार्हपत्यमसपर्यैत्पूर्वमग्निं वधूरियम् ।
अधा सरस्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु ॥ १४.२.२० ॥

ഈ വധു ആദ്യം ഗാർഹപത്യാഗ്നിയെ സേവിച്ചപ്പോൾ, ഓ നാരീ, സരസ്വതിക്കും പിതൃക്കൾക്കും നമസ്കരിക്കുക.

14.2.21

शर्म वर्मैतदा हरास्यै नार्या उपस्तिरे ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.२१ ॥

ഇതു ശരണവും കവചവുമാണ്; ഈ സ്ത്രീക്കായി കിടക്കയിലേക്ക് ഇത് കൊണ്ടുവരിക. ഓ സിനീവാലീ, സന്താനം ജനിക്കട്ടെ; ഭഗന്റെ അനുകൂല കൃപയിൽ അവൾ ഇരിക്കട്ടെ.

14.2.22

यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म चोपस्तृणीथन ।
तदा रोहतु सुप्रजा या कन्या विन्दते पतिम् ॥ १४.२.२२ ॥

നിങ്ങൾ വെക്കുന്ന ബൽബജവും വിരിക്കുന്ന തോലും; അത് അപ്പോൾ വളരട്ടെ; ഭർത്താവിനെ നേടുന്ന ആ കന്യക നല്ല സന്താനമുള്ളവളാകട്ടെ.

14.2.23

उप स्तृणीहि बल्बजमधि चर्मणि रोहिते ।
तत्रोपविश्य सुप्रजा इममग्निं सपर्यतु ॥ १४.२.२३ ॥

ബൽബജം ചുവന്ന തോലിന്മേൽ വിരിക്കുക. അവിടെ ഇരുന്ന്, നല്ല സന്താനമുള്ളവൾ ഈ അഗ്നിയെ സേവിക്കട്ടെ.

14.2.24

आ रोह चर्मोप सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा ।
इह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त एषः ॥ १४.२.२४ ॥

തോലിന്മേൽ കയറി ഇരിക്കുക; ഈ ദേവനായ അഗ്നി എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഈ ഭർത്താവിനായി സന്താനത്തെ പ്രസവിക്കുക; നിന്റെ ഈ പുത്രൻ നല്ല മൂത്ത മക്കളുള്ളവനാകട്ടെ.

14.2.25

वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान् नानारूपाः पशवो जायमानाः ।
सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्नी प्रति भूषेह देवान् ॥ १४.२.२५ ॥

ഈ അമ്മയുടെ മടിയിൽ നിന്ന് നാനാരൂപങ്ങളുള്ള മൃഗങ്ങൾ ജനിച്ച് വേർതിരിഞ്ഞു നിൽക്കട്ടെ. സുമംഗലിയേ, ഈ അഗ്നിക്കരികെ ഇരിക്കുക; ഇവിടെ ദേവന്മാരെ അലങ്കരിക്കുക, സപത്നിയെപ്പോലെ.

14.2.26

सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणां सुशेवा पत्ये श्वशुराय शंभूः ।
स्योना श्वश्र्वै प्र गृहान् विशेमान् ॥ १४.२.२६ ॥

സുമംഗലിയും, വീടുകളെ കടത്തിവിടുന്നവളും, ഭർത്താവിന് നല്ല സേവ ചെയ്യുന്നവളും, ശ്വശുരന് ശുഭകരിയുമായി; ശ്വശ്രൂവിന് സുഖകരിയായി ഈ വീടുകളിൽ പ്രവേശിക്കുക.

14.2.27

स्योना भव श्वशुरेभ्यः स्योना पत्ये गृहेभ्यः ।
स्योनास्यै सर्वस्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भव ॥ १४.२.२७ ॥

ശ്വശുരന് സുഖകരിയാകുക; ഭർത്താവിനും വീടിനും സുഖകരിയാകുക. ഇവൾക്കും എല്ലാവർക്കും സുഖകരിയാകുക; ഇവരുടെ പോഷണത്തിന് സുഖകരിയാകുക.

14.2.28

सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत ।
सौभाग्यमस्यै दत्त्वा दौर्भाग्यैर्विपरेतन ॥ १४.२.२८ ॥

ഈ വധു സുമംഗലിയാണ്; വരൂ, ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് ഇവളെ കാണൂ. ഇവൾക്ക് സൗഭാഗ്യം നൽകി ദൗർഭാഗ്യങ്ങളെ ഓടിക്കൂ.

14.2.29

या दुर्हार्दो युवतयो याश्चेह जरतीरपि ।
वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन ॥ १४.२.२९ ॥

ദുഷ്ടഹൃദയരായ യുവതികളും ഇവിടെയുള്ള വൃദ്ധകളുമായവർ, അവരെല്ലാം ഇവൾക്ക് തേജസ്സ് നൽകൂ; പിന്നെ അവരെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഓടിക്കൂ.

14.2.30

रुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम् ।
आरोहत्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम् ॥ १४.२.३० ॥

സ്വർണ്ണ വിരിപ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട, സർവരൂപങ്ങളും ധരിച്ച സൂര്യാ സാവിത്രി മഹാ സൗഭാഗ്യത്തിനായി കയറി.

14.2.31

आ रोह तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै ।
इन्द्राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागरासि ॥ १४.२.३१ ॥

കിടക്കയിൽ കയറുക; സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ ഇവിടെ ഈ ഭർത്താവിനായി സന്തതികളെ ജനിപ്പിക്കുക; ഇന്ദ്രാണിയെപ്പോലെ സുബുദ്ധിയോടെ ഉണർന്ന്, ഉഷസ്സുകളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രകാശത്തോടെ ജാഗ്രതയായിരിക്കുക.

14.2.32

देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त तन्वस्तनूभिः ।
सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजावती पत्या सं भवेह ॥ १४.२.३२ ॥

ആദ്യം ദേവന്മാർ ഭാര്യമാരെ സ്ഥാപിച്ച്, ശരീരങ്ങളോടു ശരീരങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു; ഹേ സ്ത്രീ, സൂര്യയെപ്പോലെ സർവരൂപിണിയായി, നിന്റെ മഹിമയാൽ സന്തതിസമൃദ്ധയായി, ഇവിടെ ഭർത്താവിനോടു ചേർന്നിരിക്കുക.

14.2.33

उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेडामहे त्वा ।
जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि ॥ १४.२.३३ ॥

ഹേ വിശ്വാവസു, ഉണരുക; നമസ്കാരത്താൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. പിതൃക്കളുടെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, അഭിഷിക്തയായ ബന്ധുസ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച് — അവൾ നിന്റെ ഓഹരിയാണ്; ജനനത്താൽ അത് അറിയുക.

14.2.34

अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन्धर्वर्तुना कृणोमि ॥ १४.२.३४ ॥

അപ്സരസ്സുകൾ ഒരുമിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നു, ഹവിർധാനത്തിനും സൂര്യനുമിടയിൽ. അവർ നിന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്തിന് അഭിമുഖമായി ഇരിക്കുന്നു; അവരിൽനിന്ന് അകന്നു പോകുക. ഗന്ധർവന്റെ ഋതുവനുസരിച്ച് നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു.

14.2.35

नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः ।
विश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि ॥ १४.२.३५ ॥

ഗന്ധർവന് നമസ്കാരം, നമസ്കാരത്തിന് നമസ്കാരം; ഭാമയ്ക്കും ചക്ഷുസ്സിനും നമസ്കരിക്കുന്നു. ഹേ വിശ്വാവസു, ബ്രഹ്മത്താൽ നിനക്ക് നമസ്കാരം; അപ്സരസ്സുകളുടെ ഭാര്യമാരിൽനിന്ന് അകന്നു പോകുക.

14.2.36

राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम ।
अगन्त्स देवः परमं सधस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥ १४.२.३६ ॥

സമ്പത്തോടുകൂടി നാം പ്രസന്നമനസ്കരാകട്ടെ; ഉദിച്ച് ഗന്ധർവനെ നമ്മുടെ നേരെ തിരിക്കാം. ആ ദേവൻ പരമമായ സ്ഥാനത്തെത്തി; ആയുസ്സ് നീട്ടുന്നിടത്തേക്ക് നാം പോയി.

14.2.37

सं पितरावृत्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः ।
मर्य इव योषामधि रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम् ॥ १४.२.३७ ॥

മാതാവും പിതാവും ഋതുകാലത്ത് ഒന്നിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുക; മാതാവും പിതാവും ബീജത്തിന്റെ ഉറവിടമാകുക. മനുഷ്യൻ സ്ത്രീയുടെ മേൽ കയറുന്നതുപോലെ ഇവളെ കയറ്റുക; ഇവിടെ സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കി സമ്പത്തിനാൽ വളരുക.

14.2.38

तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति ।
या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः ॥ १४.२.३८ ॥

പൂഷാവേ, മനുഷ്യർ വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്ന അതിമംഗളയായവളെ പ്രേരിപ്പിക്കുക; ഇച്ഛയോടെ നമ്മുടെ തുടകൾ തുറക്കുന്നവളെയും, ആഗ്രഹത്തോടെ നാം അവയവം പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നവളെയും.

14.2.39

आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः ।
प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.३९ ॥

തുടയിൽ കയറുക, കൈ വയ്ക്കുക; പ്രസന്നമനസ്സോടെ ഭാര്യയെ ആലിംഗനം ചെയ്യുക. ഇവിടെ ആനന്ദിച്ച് സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കുക; സവിതാവ് നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും ആയുസ്സ് ദീർഘമാക്കട്ടെ.

14.2.40

आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा ।
अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ १४.२.४० ॥

പ്രജാപതി നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കട്ടെ; അര്യമാവ് പകലും രാത്രിയും വഴി നിങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കട്ടെ. അമംഗളയാകാതെ ഈ ഭർത്തൃലോകത്ത് പ്രവേശിക്കുക; ഞങ്ങൾക്കും ദ്വിപാദങ്ങൾക്കും ചതുഷ്പാദങ്ങൾക്കും ശുഭമായിരിക്കുക.

14.2.41

देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति ॥ १४.२.४१ ॥

ദേവന്മാർ മനുവിനോടൊപ്പം ഇത് നൽകി — വധുവിന്റെ വസ്ത്രവും തുണിയും. ജ്ഞാനിയായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ രാക്ഷസന്മാരെയും അവരുടെ കിടക്കകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

14.2.42

यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम् ॥ १४.२.४२ ॥

എനിക്ക് നൽകപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണഭാഗം — വധുവിന്റെ വസ്ത്രവും തുണിയും. ബ്രാഹ്മണന് അനുമതി നൽകിക്കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഇരുവരും, ബൃഹസ്പതേ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഇത് നൽകൂ.

14.2.43

स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ ।
सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः ॥ १४.२.४३ ॥

സുഖകരമായ ഗൃഹത്തിൽ ബന്ധിതരായവരേ, ചിരിയിലും സന്തോഷത്തിലും ആനന്ദിക്കുന്നവരേ, തേജസ്സിൽ ആഹ്ലാദിക്കുന്നവരേ, നല്ല യാത്രയും നല്ല പുത്രന്മാരും നല്ല ഗൃഹവും ഉള്ളവരേ — ശോഭിക്കുന്ന ഉഷസ്സുകളെ കടന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കൂ.

14.2.44

नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः ।
आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि ॥ १४.२.४४ ॥

പുതിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സുഗന്ധമായി, നല്ല ഉടുപ്പോടെ, ജീവിച്ച് ശോഭിക്കുന്ന ഉഷസ്സുകളിലേക്ക് ഞാൻ ഉയർന്നുവന്നു; മുട്ടയിൽ നിന്ന് പക്ഷിയെപ്പോലെ എല്ലാ പാപത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ മോചിതനായി.

14.2.45

शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते ।
आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः ॥ १४.२.४५ ॥

അലങ്കരിക്കുന്ന ദ്യാവാപൃഥിവി, ഉള്ളിൽ അനുഗ്രഹത്തിലും മഹാവ്രതങ്ങളിലും ഉള്ളവർ; ഏഴ് ദിവ്യജലങ്ങൾ ഒഴുകി — അവ നമ്മെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.46

सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च ।
ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः ॥ १४.२.४६ ॥

സൂര്യയ്ക്കും, ദേവന്മാർക്കും, മിത്രനും, വരുണനും — ഭൂതത്തിന്റെ ജ്ഞാനികളായവർക്കും — അവർക്ക് ഞാൻ ഈ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.

14.2.47

य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः ।
संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥ १४.२.४७ ॥

മുമ്പ് ജത്രുക്കളിൽനിന്ന് പീഡിപ്പിക്കുന്ന ദുരിതങ്ങളെ ആരാണോ നീക്കുന്നത്, അവൻ സന്ധാതാവ്; സമ്പന്നനായ മഘവാ, പുരൂവസു, ഒടിഞ്ഞതിനെ വീണ്ടും ചേർക്കുന്നവൻ.

14.2.48

अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ्गमुत लोहितं यत् ।
निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन् तां स्थाणावध्या सजामि ॥ १४.२.४८ ॥

ഞങ്ങളിൽനിന്ന് ആ ഇരുട്ട് അകലട്ടെ—നീലവും പിശങ്ഗവും ചുവപ്പും ആയത്; ദഹിപ്പിക്കുന്ന പൃഷാതകിയെ ഈ സ്തംഭത്തിൽ ബന്ധിക്കുന്നു.

14.2.49

यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज्ञो वरुणस्य पाशाः ।
व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्मिन् ता स्थाणावधि सादयामि ॥ १४.२.४९ ॥

ഉപവാസനത്തിലുള്ള കൃത്യകൾ എത്രയുണ്ടോ, രാജാവായ വരുണന്റെ പാശങ്ങൾ എത്രയുണ്ടോ, വ്യൃദ്ധിയും അസമൃദ്ധിയും ഏതെല്ലാമോ—അവയെല്ലാം ഈ സ്തംഭത്തിൽ ഇരുത്തുന്നു.

14.2.50

या मे प्रियतमा तनूः सा मे बिभाय वाससः ।
तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं कृणुष्व मा वयं रिषाम ॥ १४.२.५० ॥

എന്റെ പ്രിയതമമായ ശരീരം വസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് ഭയപ്പെട്ടു; വനസ്പതേ, അതിന്റെ മുമ്പിൽ നീവി (കെട്ട്) ഉണ്ടാക്കൂ; ഞങ്ങൾ ഹാനി അനുഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

14.2.51

ये अन्ता यावतीः सिचो य ओतवो ये च तन्तवः ।
वासो यत्पत्नीभिरुतं तन् न स्योनमुप स्पृशात् ॥ १४.२.५१ ॥

എത്ര അറ്റങ്ങളും സിചകളും ഓതുക്കളും തന്തുക്കളും ഉണ്ടോ, ഭാര്യമാർ നെയ്ത വസ്ത്രം—അത് സുഖകരമല്ലാതെ ഞങ്ങളെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

14.2.52

उशतीः कन्यला इमाः पितृलोकात्पतिं यतीः ।
अव दीक्षामसृक्षत स्वाहा ॥ १४.२.५२ ॥

ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ കന്യകമാർ, പിതൃലോകത്തുനിന്ന് ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ദീക്ഷ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു—സ്വാഹാ.

14.2.53

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
वर्चो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५३ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച വർചസ്സ് ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.54

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
तेजो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५४ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച തേജസ്സ് ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.55

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
भजो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५५ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച ഭജ (വിഹിതം) ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.56

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
यशो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५६ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച യശസ്സ് ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.57

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
पयो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५७ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച പയസ്സ് (പാൽ, പോഷണം) ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.58

बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
रसो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५८ ॥

ബൃഹസ്പതി അയച്ച ഇതിനെ വിശ്വേ ദേവന്മാർ ധരിച്ചു. പശുക്കളിൽ പ്രവേശിച്ച രസം (സാരം) ഏതോ, അതിനാൽ ഇവളെ ഞങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.

14.2.59

यदीमे केशिनो जना गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वन्तोऽघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.५९ ॥

നിന്റെ വീട്ടിൽ ഈ നീളൻ മുടിയുള്ള ജനങ്ങൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്ത് പാപം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, അഗ്നിയും സവിതാവും ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.60

यदीयं दुहिता तव विकेश्यरुदद्गृहे रोदेन कृण्वत्यघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६० ॥

നിന്റെ ഈ മകൾ അഴിഞ്ഞ മുടിയോടെ വീട്ടിൽ കരഞ്ഞ് പാപം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, അഗ്നിയും സവിതാവും ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.61

यज्जामयो यद्युवतयो गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वतीरघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६१ ॥

നിന്റെ ബന്ധുസ്ത്രീകളും യുവതികളും വീട്ടിൽ നൃത്തം ചെയ്ത് കരഞ്ഞ് പാപം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, അഗ്നിയും സവിതാവും ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.62

यत्ते प्रजायां पशुषु यद्वा गृहेषु निष्ठितमघकृद्भिरघं कृतम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६२ ॥

നിന്റെ സന്താനങ്ങളിലും കന്നുകാലികളിലും വീടുകളിലും നിലനിൽക്കുന്ന പാപവും പാപികൾ ചെയ്ത പാപവും — അഗ്നിയും സവിതാവും ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

14.2.63

इयं नार्युप ब्रूते पूल्यान्यावपन्तिका ।
दीर्घायुरस्तु मे पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.६३ ॥

ഈ സ്ത്രീ ഉമി വിതറിക്കൊണ്ട് പറയുന്നു: എന്റെ ഭർത്താവ് ദീർഘായുസ്സോടെ ഇരിക്കട്ടെ, നൂറ് ശരത്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കട്ടെ.

14.2.64

इहेमाविन्द्र सं नुद चक्रवाकेव दंपती ।
प्रजयैनौ स्वस्तकौ विश्वमायुर्व्यश्नुताम् ॥ १४.२.६४ ॥

ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ ഈ ഇരുവരെയും ചക്രവാകപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ ചേർക്കേണമേ; സന്താനങ്ങളോടൊപ്പം ക്ഷേമത്തോടെ ഈ ഇരുവരും പൂർണായുസ്സ് നേടട്ടെ.

14.2.65

यदासन्द्यामुपधाने यद्वोपवासने कृतम् ।
विवाहे कृत्यां यां चक्रुरास्नाने तां नि दध्मसि ॥ १४.२.६५ ॥

ആസന്ദിയിലോ ഉപധാനത്തിലോ ഉപവാസനത്തിലോ, വിവാഹത്തിലും സ്നാനത്തിലും അവർ ചെയ്ത ആ കൃത്യയെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വെക്കുന്നു.

14.2.66

यद्दुष्कृतं यच्छमलं विवाहे वहतौ च यत् ।
तत्संभलस्य कम्बले मृज्महे दुरितं वयम् ॥ १४.२.६६ ॥

വിവാഹത്തിലും വഹതുവിലും ചെയ്ത ദുഷ്കൃതവും മലവും സംഭലത്തിന്റെ കമ്പളത്തിൽ ഞങ്ങൾ തുടച്ചുനീക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ദുരിതത്തെ.

14.2.67

संभले मलं सादयित्वा कम्बले दुरितं वयम् ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १४.२.६७ ॥

സംഭലത്തിൽ മലവും കമ്പളത്തിൽ ദുരിതവും ഇരുത്തി, ഞങ്ങൾ യജ്ഞയോഗ്യരും ശുദ്ധരുമായി; അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സുകൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

14.2.68

कृत्रिमः कण्टकः शतदन् य एषः ।
अपास्याः केश्यं मलमप शीर्षण्यं लिखात् ॥ १४.२.६८ ॥

ഈ കൃത്രിമമായ, നൂറു പല്ലുള്ള മുള്ള് — മുടിയിലെ മലവും തലയിലെ മലവും നീക്കപ്പെടട്ടെ; അത് ചുരണ്ടി എടുക്കട്ടെ.

14.2.69

अङ्गादङ्गाद्वयमस्या अप यक्ष्मं नि दध्मसि ।
तन् मा प्रापत्पृथिवीं मोत देवान् दिवं मा प्रापदुर्वन्तरिक्षम् ।
अपो मा प्रापन् मलमेतदग्ने यमं मा प्रापत्पितॄंश्च सर्वान् ॥ १४.२.६९ ॥

അവളുടെ ഓരോ അവയവത്തിൽനിന്നും യക്ഷ്മാവിനെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു. അത് എന്നെ എത്താതിരിക്കട്ടെ; ഭൂമിയെയും ദേവന്മാരെയും ദ്യുലോകത്തെയും എത്താതിരിക്കട്ടെ; വിശാലമായ അന്തരിക്ഷത്തെയും എത്താതിരിക്കട്ടെ. ജലങ്ങൾ ഈ മലത്തിൽ എത്താതിരിക്കട്ടെ; ഹേ അഗ്നേ, യമനെയും എല്ലാ പിതൃക്കളെയും അത് എത്താതിരിക്കട്ടെ.