ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 14.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.2.1
तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह ।
स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥ १४.२.१ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਬਰਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਸਹਿਤ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦੇ।
14.2.2
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा ।
दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.२ ॥
ਅਗਨੀ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤੇਜ ਸਹਿਤ ਫਿਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਜੋ ਪਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਭੋਗੇ।
14.2.3
सोमस्य जाया प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः ।
तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥ १४.२.३ ॥
ਉਹ ਸੋਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਪਤੀ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਚੌਥਾ ਪਤੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ।
14.2.4
सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये ।
रयिं च पुत्रांश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम् ॥ १४.२.४ ॥
ਸੋਮ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਦਿੱਤੀ।
14.2.5
आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अरंसत ।
अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्यामशीमहि ॥ १४.२.५ ॥
ਹੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਮਤੀ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਈ ਹੈ। ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਜੋੜੇ ਵਜੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬਣੇ; ਅਰਯਮਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਘਰ ਅਸੀਂ ਪਾਈਏ।
14.2.6
सा मन्दसाना मनसा शिवेन रयिं धेहि सर्ववीरं वचस्यम् ।
सुगं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथिष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥ १४.२.६ ॥
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਹਿਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀਓ, ਸੁਖਾਲਾ ਘਾਟ, ਚੰਗਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦਾ ਥਾਂ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਥੰਮ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਦਿਓ; ਦੁਰਮਤਿ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
14.2.7
या ओषधयो या नद्यो यानि क्षेत्राणि या वना ।
तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षसः ॥ १४.२.७ ॥
ਜੋ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਖੇਤ ਅਤੇ ਜੋ ਬਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਹੇ ਵਧੂ, ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
14.2.8
एमं पन्थामरुक्षाम सुगं स्वस्तिवाहनम् ।
यस्मिन् वीरो न रिष्यत्यन्येषां विन्दते वसु ॥ १४.२.८ ॥
ਕਲਿਆਣ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੌਖੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹੇ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੀਰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਧਨ ਵੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
14.2.9
इदं सु मे नरः शृणुत ययाशिषा दंपती वाममश्नुतः ।
ये गन्धर्वा अप्सरसश्च देवीरेषु वानस्पत्येषु येऽधि तस्थुः ।
स्योनास्ते अस्यै वध्वै भवन्तु मा हिंसिषुर्वहतुमुह्यमानम् ॥ १४.२.९ ॥
ਹੇ ਨਰੋ, ਜਿਸ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਦੰਪਤੀ ਕਲਿਆਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਵਧੂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਣ; ਲਿਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਬਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਸਤਾਉਣ ਨਾ।
14.2.10
ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनामनु ।
पुनस्तान् यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः ॥ १४.२.१० ॥
ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਯਕਸ਼ਮ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ, ਯੱਗ-ਯੋਗ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਆਏ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਣ।
14.2.11
मा विदन् परिपन्थिनो य आसीदन्ति दंपती ।
सुगेन दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥ १४.२.११ ॥
ਦੰਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ-ਰੋਕੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣ; ਸੌਖੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਔਖਾ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ।
14.2.12
सं काशयामि वहतुं ब्रह्मणा गृहैरघोरेण चक्षुषा मित्रियेण ।
पर्याणद्धं विश्वरूपं यदस्ति स्योनं पतिभ्यः सविता तत्कृणोतु ॥ १४.२.१२ ॥
ਮੈਂ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ (ਮੰਤਰ), ਘਰਾਂ, ਅਘੋਰ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਸਜਾਵਟ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾਵੇ।
14.2.13
शिवा नारीयमस्तमागन्न् इमं धाता लोकमस्यै दिदेश ।
तामर्यमा भगो अश्विनोभा प्रजापतिः प्रजया वर्धयन्तु ॥ १४.२.१३ ॥
ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ ਘਰ ਆਈ ਹੈ। ਧਾਤਾ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਰਯਮਾ, ਭਗ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਇਸਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
14.2.14
आत्मन्वत्युर्वरा नारीयमागन् तस्यां नरो वपत बीजमस्याम् ।
सा वः प्रजां जनयद्वक्षणाभ्यो बिभ्रती दुग्धमृषभस्य रेतः ॥ १४.२.१४ ॥
ਆਤਮਵਤੀ, ਉਪਜਾਊ ਇਹ ਨਾਰੀ ਆਈ ਹੈ। ਹੇ ਨਰੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੀਜੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਧਾਰਦੀ ਹੋਈ, ਬਲਦ ਦਾ ਵੀਰਜ ਧਾਰਦੀ ਹੋਈ।
14.2.15
प्रति तिष्ठ विराडसि विष्णुरिवेह सरस्वति ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.१५ ॥
ਤੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿ, ਤੂੰ ਵਿਰਾਟ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਹੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੰਤਾਨ ਜੰਮੇ; ਭਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ।
14.2.16
उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत ।
मादुष्कृतौ व्येनसावघ्न्यावशुनमारताम् ॥ १४.२.१६ ॥
ਹੇ ਜਲੋ, ਲਹਿਰ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼ਮਯਾ (ਖੂੰਟੀ) ਨੂੰ ਮਾਰੇ; ਜੂਲੇ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪਾਪਰਹਿਤ, ਅਵੱਧ ਦੋਵੇਂ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ।
14.2.17
अघोरचक्षुरपतिघ्नी स्योना शग्मा सुशेवा सुयमा गृहेभ्यः ।
वीरसूर्देवृकामा सं त्वयैधिषीमहि सुमस्यमाना ॥ १४.२.१७ ॥
ਅਘੋਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੁਖਦਾਈ, ਸ਼ਾਂਤ, ਬੜੀ ਦਿਆਲੂ, ਸੰਜਮੀ, ਘਰ ਲਈ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣਨ ਵਾਲੀ, ਦਿਓਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੀ — ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ।
14.2.18
अदेवृघ्न्यपतिघ्नीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः ।
प्रजावती वीरसूर्देवृकामा स्योनेममग्निं गार्हपत्यं सपर्य ॥ १४.२.१८ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧਣ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਘਾਤਕ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰਹੋ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਬਣੋ। ਸੰਤਾਨਵਤੀ, ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਵੈਰ ਨਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਗਾਰ੍ਹਪਤਯ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
14.2.19
उत्तिष्ठेतः किमिच्छन्तीदमागा अहं त्वेडे अभिभूः स्वाद्गृहात् ।
शून्यैषी निर्ऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प्र पत मेह रंस्थाः ॥ १४.२.१९ ॥
ਉੱਠੋ! ਕੀ ਚਾਹ ਕੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਈ? ਮੈਂ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰੋਂ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਸੁੰਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ, ਯਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਠ; ਹੇ ਆਰਾਤੀ, ਉੱਡ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਟਿਕ।
14.2.20
यदा गार्हपत्यमसपर्यैत्पूर्वमग्निं वधूरियम् ।
अधा सरस्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु ॥ १४.२.२० ॥
ਇਹ ਵਧੂ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਰ੍ਹਪਤਯ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਹੇ ਨਾਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
14.2.21
शर्म वर्मैतदा हरास्यै नार्या उपस्तिरे ।
सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत् ॥ १४.२.२१ ॥
ਇਹ ਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਕਵਚ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਰੀ ਲਈ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਲਿਆ। ਹੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੰਤਾਨ ਜਨਮੇ; ਭਗ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਹੇ।
14.2.22
यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म चोपस्तृणीथन ।
तदा रोहतु सुप्रजा या कन्या विन्दते पतिम् ॥ १४.२.२२ ॥
ਜੋ ਬਲਬਜ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਚਮੜਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤਦ ਉੱਗੇ; ਜੋ ਕੰਨਿਆ ਪਤੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਹੋਵੇ।
14.2.23
उप स्तृणीहि बल्बजमधि चर्मणि रोहिते ।
तत्रोपविश्य सुप्रजा इममग्निं सपर्यतु ॥ १४.२.२३ ॥
ਬਲਬਜ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾ। ਉੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਇਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
14.2.24
आ रोह चर्मोप सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा ।
इह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त एषः ॥ १४.२.२४ ॥
ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠ; ਇਹ ਦੇਵ ਅਗਨੀ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗੇ ਵੱਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
14.2.25
वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान् नानारूपाः पशवो जायमानाः ।
सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्नी प्रति भूषेह देवान् ॥ १४.२.२५ ॥
ਇਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਸੁਮੰਗਲੀ, ਇਸ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਬੈਠ; ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾ, ਸੌਕਣ ਵਾਂਗ।
14.2.26
सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणां सुशेवा पत्ये श्वशुराय शंभूः ।
स्योना श्वश्र्वै प्र गृहान् विशेमान् ॥ १४.२.२६ ॥
ਸੁਮੰਗਲੀ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਲਈ ਸੇਵਾਭਾਵੀ, ਸਹੁਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭਕਾਰੀ; ਸੱਸ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।
14.2.27
स्योना भव श्वशुरेभ्यः स्योना पत्ये गृहेभ्यः ।
स्योनास्यै सर्वस्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भव ॥ १४.२.२७ ॥
ਸਹੁਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ; ਪਤੀ ਲਈ, ਘਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ।
14.2.28
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत ।
सौभाग्यमस्यै दत्त्वा दौर्भाग्यैर्विपरेतन ॥ १४.२.२८ ॥
ਇਹ ਵਧੂ ਸੁਮੰਗਲੀ ਹੈ; ਆਓ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਕੇ ਦੁਰਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ।
14.2.29
या दुर्हार्दो युवतयो याश्चेह जरतीरपि ।
वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन ॥ १४.२.२९ ॥
ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੀਆਂ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਥੇ ਬੁੱਢੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਜ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ।
14.2.30
रुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम् ।
आरोहत्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम् ॥ १४.२.३० ॥
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਜਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਸਭ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਸੂਰਿਆ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮਹਾਨ ਸੁਹਾਗ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਚੜ੍ਹੀ।
14.2.31
आ रोह तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै ।
इन्द्राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागरासि ॥ १४.२.३१ ॥
ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਇਸ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮ ਦੇ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ ਸੁਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜਾਗ੍ਰਤ ਹੋ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਜਾਗ।
14.2.32
देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त तन्वस्तनूभिः ।
सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजावती पत्या सं भवेह ॥ १४.२.३२ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੂਹੇ; ਹੇ ਨਾਰੀ, ਸੂਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸਭ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨਵਤੀ ਹੋ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ।
14.2.33
उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेडामहे त्वा ।
जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि ॥ १४.२.३३ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਉੱਠ; ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ — ਉਹ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣ।
14.2.34
अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन्धर्वर्तुना कृणोमि ॥ १४.२.३४ ॥
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਿਰਧਾਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ। ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
14.2.35
नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः ।
विश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि ॥ १४.२.३५ ॥
ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਾਮਾ ਅਤੇ ਚਕਸ਼ੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ।
14.2.36
राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम ।
अगन्त्स देवः परमं सधस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥ १४.२.३६ ॥
ਧਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ; ਉਦੈ ਹੋ ਕੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਮੋੜੀਏ। ਉਹ ਦੇਵ ਪਰਮ ਥਾਂ ਤੇ ਆਇਆ; ਜਿੱਥੇ ਉਮਰ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਗਏ।
14.2.37
सं पितरावृत्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः ।
मर्य इव योषामधि रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम् ॥ १४.२.३७ ॥
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਸਿਰਜਨਾ ਕਰੋ; ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਬੀਜ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣੋ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਇਸਤਰੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵਧੋ।
14.2.38
तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति ।
या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः ॥ १४.२.३८ ॥
ਹੇ ਪੂਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਅਤਿ ਮੰਗਲਮਈ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬੀਜ ਬੀਜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ; ਜੋ ਚਾਹ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅੰਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
14.2.39
आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः ।
प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.३९ ॥
ਪੱਟ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਹੱਥ ਰੱਖੋ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾਓ। ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰੇ।
14.2.40
आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा ।
अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ १४.२.४० ॥
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੇ; ਅਰਯਮਾ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋੜੇ। ਅਮੰਗਲ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਪਤੀ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ।
14.2.41
देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति ॥ १४.२.४१ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਦਿੱਤਾ — ਲਾੜੀ ਦਾ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ। ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਲੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
14.2.42
यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् ।
युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम् ॥ १४.२.४२ ॥
ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਾਗ — ਲਾੜੀ ਦਾ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਦਿਓ।
14.2.43
स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ ।
सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः ॥ १४.२.४३ ॥
ਸੁਖਦਾਈ ਘਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼, ਤੇਜ ਨਾਲ ਹਰਸ਼ਿਤ, ਚੰਗੀ ਯਾਤਰਾ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ — ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋਵੋ।
14.2.44
नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः ।
आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि ॥ १४.२.४४ ॥
ਨਵਾਂ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉੱਠ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।
14.2.45
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते ।
आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः ॥ १४.२.४५ ॥
ਸ਼ੋਭਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਿਯੌ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਸੱਤ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲ ਵਹੇ — ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ।
14.2.46
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च ।
ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः ॥ १४.२.४६ ॥
ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ — ਅਤੇ ਭੂਤ ਦੇ ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
14.2.47
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः ।
संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥ १४.२.४७ ॥
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਤ੍ਰੂਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਧਨਵਾਨ ਮਘਵਾ, ਪੁਰੂਵਸੁ, ਟੁੱਟੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
14.2.48
अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ्गमुत लोहितं यत् ।
निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन् तां स्थाणावध्या सजामि ॥ १४.२.४८ ॥
ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ—ਨੀਲਾ, ਪਿੰਗਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਜੋ ਹੈ; ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਿਸ਼ਾਤਕੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਸ ਥੰਮ੍ਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
14.2.49
यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज्ञो वरुणस्य पाशाः ।
व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्मिन् ता स्थाणावधि सादयामि ॥ १४.२.४९ ॥
ਉਪਵਾਸਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਕ੍ਰਿਤਯਾਂ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਪਾਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਅਰਧੀ ਅਤੇ ਅਸਮਰਧੀ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਇਸ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
14.2.50
या मे प्रियतमा तनूः सा मे बिभाय वाससः ।
तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं कृणुष्व मा वयं रिषाम ॥ १४.२.५० ॥
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸਰੀਰ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ; ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨੀਵੀ (ਗੰਢ) ਬਣਾ; ਅਸੀਂ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਾਈਏ।
14.2.51
ये अन्ता यावतीः सिचो य ओतवो ये च तन्तवः ।
वासो यत्पत्नीभिरुतं तन् न स्योनमुप स्पृशात् ॥ १४.२.५१ ॥
ਜਿੰਨੇ ਸਿਰੇ, ਸਿਚ, ਓਤੂ ਅਤੇ ਤੰਤੂ ਹਨ, ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਬੁਣਿਆ ਕੱਪੜਾ—ਉਹ ਸੁਖਦਾਈ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ।
14.2.52
उशतीः कन्यला इमाः पितृलोकात्पतिं यतीः ।
अव दीक्षामसृक्षत स्वाहा ॥ १४.२.५२ ॥
ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ, ਪਿਤਰਲੋਕ ਤੋਂ ਪਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਦੀਕਸ਼ਾ ਤਿਆਗ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ—ਸ੍ਵਾਹਾ।
14.2.53
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
वर्चो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५३ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਵਰਚਸ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.54
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
तेजो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५४ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਤੇਜ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.55
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
भजो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५५ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਭਜ (ਹਿੱਸਾ) ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.56
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
यशो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५६ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਯਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.57
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
पयो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५७ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਯਸ (ਦੁੱਧ, ਪੋਸ਼ਣ) ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.58
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् ।
रसो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि ॥ १४.२.५८ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਾਰਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਰਸ (ਸਾਰ) ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ।
14.2.59
यदीमे केशिनो जना गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वन्तोऽघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.५९ ॥
ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਨੱਚੇ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ।
14.2.60
यदीयं दुहिता तव विकेश्यरुदद्गृहे रोदेन कृण्वत्यघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६० ॥
ਤੇਰੀ ਇਹ ਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੋ ਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ।
14.2.61
यज्जामयो यद्युवतयो गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वतीरघम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६१ ॥
ਤੇਰੀਆਂ ਜਠਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋ ਕੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ।
14.2.62
यत्ते प्रजायां पशुषु यद्वा गृहेषु निष्ठितमघकृद्भिरघं कृतम् ।
अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम् ॥ १४.२.६२ ॥
ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਟਿਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ।
14.2.63
इयं नार्युप ब्रूते पूल्यान्यावपन्तिका ।
दीर्घायुरस्तु मे पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥ १४.२.६३ ॥
ਇਹ ਨਾਰੀ ਛਿੱਲੜ ਖਿਲਾਰਦੀ ਹੋਈ ਆਖਦੀ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ।
14.2.64
इहेमाविन्द्र सं नुद चक्रवाकेव दंपती ।
प्रजयैनौ स्वस्तकौ विश्वमायुर्व्यश्नुताम् ॥ १४.२.६४ ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਪਾਉਣ।
14.2.65
यदासन्द्यामुपधाने यद्वोपवासने कृतम् ।
विवाहे कृत्यां यां चक्रुरास्नाने तां नि दध्मसि ॥ १४.२.६५ ॥
ਆਸੰਦੀ ਉੱਤੇ, ਉਪਧਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
14.2.66
यद्दुष्कृतं यच्छमलं विवाहे वहतौ च यत् ।
तत्संभलस्य कम्बले मृज्महे दुरितं वयम् ॥ १४.२.६६ ॥
ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਵਹਤੂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਮਲ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੰਭਲ ਦੇ ਕੰਬਲ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਦੁਰਿਤ ਨੂੰ।
14.2.67
संभले मलं सादयित्वा कम्बले दुरितं वयम् ।
अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ १४.२.६७ ॥
ਸੰਭਲ ਵਿੱਚ ਮਲ ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਵਿੱਚ ਦੁਰਿਤ ਰੱਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਯੱਗ ਯੋਗ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇ।
14.2.68
कृत्रिमः कण्टकः शतदन् य एषः ।
अपास्याः केश्यं मलमप शीर्षण्यं लिखात् ॥ १४.२.६८ ॥
ਇਹ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ, ਸੌ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਡਾ — ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਮਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦਾ ਮਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਖੁਰਚ ਕੇ ਕੱਢੇ।
14.2.69
अङ्गादङ्गाद्वयमस्या अप यक्ष्मं नि दध्मसि ।
तन् मा प्रापत्पृथिवीं मोत देवान् दिवं मा प्रापदुर्वन्तरिक्षम् ।
अपो मा प्रापन् मलमेतदग्ने यमं मा प्रापत्पितॄंश्च सर्वान् ॥ १४.२.६९ ॥
ਉਸਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਿਵ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਲ ਇਸ ਮਲ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਯਮ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।
14.2.70
सं त्वा नह्यामि पयसा पृथिव्याः सं त्वा नह्यामि पयसौषधीनाम् ।
सं त्वा नह्यामि प्रजया धनेन सा संनद्धा सनुहि वाजमेमम् ॥ १४.२.७० ॥
ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਧ (ਪੋਸ਼ਣ) ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਪ੍ਰਜਾ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਤੂੰ ਇਹ ਵਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
14.2.71
अमोऽहमस्मि सा त्वं सामाहमस्म्यृक्त्वं द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
ताविह सं भवाव प्रजामा जनयावहै ॥ १४.२.७१ ॥
ਮੈਂ 'ਅਮਃ' ਹਾਂ, ਤੂੰ 'ਸਾਮ' ਹੈਂ; ਮੈਂ 'ਸਾਮ' ਹਾਂ, ਤੂੰ 'ਰਿਕ' ਹੈਂ; ਮੈਂ ਦਿਉ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਿਥਵੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਇਕ ਹੋਈਏ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ।
14.2.72
जनियन्ति नावग्रवः पुत्रियन्ति सुदानवः ।
अरिष्टासू सचेवहि बृहते वाजसातये ॥ १४.२.७२ ॥
ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ; ਦਾਨੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਅਤੇ ਧਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਰਹੀਏ।
14.2.73
ये पितरो वधूदर्शा इमं वहतुमागमन् ।
ते अस्यै वध्वै संपत्न्यै प्रजावच्छर्म यच्छन्तु ॥ १४.२.७३ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵਿਆਹ-ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਇਸ ਵਧੂ ਅਤੇ ਸਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਸਹਿਤ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ।
14.2.74
येदं पूर्वागन् रशनायमाना प्रजामस्यै द्रविणं चेह दत्त्वा ।
तां वहन्त्वगतस्यानु पन्थां विराडियं सुप्रजा अत्यजैषीत् ॥ १४.२.७४ ॥
ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਖੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਲਗਾਮ ਫੜ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਅਣਗਏ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਣ; ਇਹ ਤੇਜਸਵਿਨੀ, ਸੁਪੁੱਤਰਵਤੀ ਜਿੱਤ ਗਈ ਹੈ।
14.2.75
प्र बुध्यस्व सुबुधा बुध्यमाना दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ।
गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥ १४.२.७५ ॥
ਹੇ ਸੁਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀਏ, ਜਾਗ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜਾਗ। ਘਰ ਜਾ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ; ਸਵਿਤਾ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰੇ।