अथर्ववेद · सूक्त 15.12

15.12.1

तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्य उद्धृतेष्वग्निष्वधिश्रितेऽग्निहोत्रेऽतिथिर्गृहान् आगच्छेत् ॥ १५.१२.१ ॥

असे जाणणारा व्रात्य, अग्नी काढलेले आणि अग्निहोत्र चुलीवर ठेवलेले असताना, अतिथी म्हणून घरांकडे यावे.

स्वयमेनमभ्युदेत्य ब्रूयाद्व्रात्याति सृज होष्यामीति ॥ १५.१२.२ ॥

त्याने स्वतः त्याच्याजवळ जाऊन म्हणावे, 'हे व्रात्या, सोड; मी होम करीन.'

स चातिसृजेज्जुहुयान् न चातिसृजेन् न जुहुयात् ॥ १५.१२.३ ॥

त्याने त्याला सोडले तर होम करावा; सोडले नाही तर होम करू नये.

स य एवं विदुषा व्रात्येनातिसृष्टो जुहोति ॥ १५.१२.४ ॥

असा ज्ञानी व्रात्याने सोडलेला जो होम करतो—

प्र पितृयाणं पन्थां जानाति प्र देवयानम् ॥ १५.१२.५ ॥

तो पितृयाण मार्ग चांगला जाणतो; देवयाण मार्गही चांगला जाणतो.

न देवेष्वा वृश्चते हुतमस्य भवति ॥ १५.१२.६ ॥

देवांमध्ये त्याचा होम तुटत नाही; त्याचा होम सफल होतो.

पर्यस्यास्मिंल्लोक आयतनं शिष्यते य एवं विदुषा व्रात्येनातिसृष्टो जुहोति ॥ १५.१२.७ ॥

असे जाणणाऱ्या व्रात्याने अनुमती दिल्यानंतर जो आहुती देतो, त्याच्यासाठी या लोकात आश्रयाचे स्थान उरत नाही.

अथ य एवं विदुषा व्रात्येनानतिसृष्टो जुहोति ॥ १५.१२.८ ॥

आणि असे जाणणाऱ्या व्रात्याची अनुमती न घेता जो आहुती देतो—

न पितृयाणं पन्थां जानाति न देवयानम् ॥ १५.१२.९ ॥

तो पितृयाण मार्ग जाणत नाही, देवयान मार्गही जाणत नाही.

आ देवेषु वृश्चते अहुतमस्य भवति ॥ १५.१२.१० ॥

देवांपासून तो तुटतो; त्याची आहुती न अर्पिलेली ठरते.

नास्यास्मिंल्लोक आयतनं शिष्यते य एवं विदुषा व्रात्येनानतिसृष्टो जुहोति ॥ १५.१२.११ ॥

असे जाणणाऱ्या व्रात्याची अनुमती न घेता जो आहुती देतो, त्याच्यासाठी या लोकात आश्रयाचे स्थान उरत नाही.