Atharvaveda · Sūkta 15.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

15.2.1

स उदतिष्ठत्स प्राचीं दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.१ ॥

Er erhob sich und zog entlang der östlichen Richtung.

15.2.2

तं बृहच्च रथन्तरं चादित्याश्च विश्वे च देवा अनुव्यचलन् ॥ १५.२.२ ॥

Ihm folgten Bṛhat und Rathantara, die Ādityas und alle Götter.

15.2.3

बृहते च वै स रथन्तराय चादित्येभ्यश्च विश्वेभ्यश्च देवेभ्य आ वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.३ ॥

Wer den Vrātya, der so weiß, schmäht, wird vollständig abgeschnitten von Bṛhat, Rathantara, den Ādityas und allen Göttern.

15.2.4

बृहतश्च वै स रथन्तरस्य चादित्यानां च विश्वेषां च देवानां प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.४ ॥

Wer so weiß, wird eine den Bṛhat, dem Rathantara, den Ādityas und allen Göttern liebe Wohnstätte.

15.2.5

तस्य प्राच्यां दिशि श्रद्धा पुंश्चली मित्रो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.५ ॥

In seiner östlichen Gegend sind Glaube, die Dirne, Mitra der Māgadha, Verstand als Gewand, der Tag als Turban, die Nacht als Haar, die beiden grünen Räder und das Juwel Kalmali.

15.2.6

भूतं च भविष्यच्च परिष्कन्दौ मनो विपथं ॥ १५.२.६ ॥

Vergangenheit und Zukunft sind die beiden Diener; der Geist ist der Seitenpfad.

15.2.7

मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ॥ १५.२.७ ॥

Mātariśvan und Pavamāna sind die beiden Rosse des Irrwegs; Vāyu ist der Wagenlenker, die Zügel (reṣmā) und der Stachel (pratoda).

15.2.8

कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.८ ॥

Ruhm (kīrti) und Glanz (yaśas) sind die beiden, die vorangehen. Ruhm kommt zu ihm, Glanz kommt zu ihm, der so weiß.

15.2.9

स उदतिष्ठत्स दक्षिणां दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.९ ॥

Er erhob sich und brach nach der südlichen Richtung auf.

15.2.10

तं यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च यज्ञश्च यजमानश्च पशवश्चानुव्यचलन् ॥ १५.२.१० ॥

Das Yajñāyajñīya und das Vāmadevya, das Opfer, der Opferer und das Vieh folgten ihm nach.

15.2.11

यज्ञायज्ञियाय च वै स वामदेव्याय च यज्ञाय च यजमानाय च पशुभ्यश्चा वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.११ ॥

Wer zu dem Vrātya spricht, der so weiß, wird nicht getrennt vom Yajñāyajñīya und Vāmadevya, vom Opfer, vom Opferer und vom Vieh.

15.2.12

यज्ञायज्ञियस्य च वै स वामदेव्यस्य च यज्ञस्य च यजमानस्य च पशूनां च प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.१२ ॥

Wer so weiß, wird zur lieben Stätte des Yajñāyajñīya und des Vāmadevya, des Opfers, des Opferers und des Viehs.

15.2.13

तस्य दक्षिणायां दिश्युषाः पुंश्चली मन्त्रो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.१३ ॥

In seiner südlichen Richtung ist Uṣās, die Dirne; das Mantra ist der Barde; das Wissen ist das Gewand; der Tag ist der Turban; die Nacht sind die Haare; die beiden grünen Pravartau; Kalmali ist das Juwel.

15.2.14

अमावास्या च पौर्णमासी च परिष्कन्दौ मनो विपथं मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ।
कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.१४ ॥

Die Neumondnacht und die Vollmondnacht sind die beiden Seitenläufer; der Geist ist der Abweg; Mātariśvan und Pavamāna sind die beiden Zugtiere des Abwegs; der Wind ist der Wagenlenker; die Zügelschnur ist der Stachelstock. Ruhm und Glanz sind die beiden Vorläufer. Zu ihm gehen Ruhm und Glanz, wer so weiß.

15.2.15

स उदतिष्ठत्स प्रतीचीं दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.१५ ॥

Er erhob sich und brach in die westliche Richtung auf.

15.2.16

तं वैरूपं च वैराजं चापश्च वरुणश्च राजानुव्यचलन् ॥ १५.२.१६ ॥

Ihm nach brachen Vairūpa und Vairāja, die Wasser und König Varuṇa auf.

15.2.17

वैरूपाय च वै स वैराजाय चाद्भ्यश्च वरुणाय च राज्ञ आ वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.१७ ॥

Wer den Vrātya, der so weiß, schmäht, wird von Vairūpa und Vairāja, von den Wassern und von König Varuṇa abgeschnitten.

15.2.18

वैरूपस्य च वै स वैराजस्य चापां च वरुणस्य च राज्ञः प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.१८ ॥

Wer so weiß, wird zur geliebten Wohnstatt von Vairūpa und Vairāja, der Wasser und König Varuṇas.

15.2.19

तस्य प्रतीच्यां दिशीरा पुंश्चली हसो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.१९ ॥

In seiner westlichen Richtung sind Īrā, die leichtfertige Frau, der Schwan, der Barde; das Wissen ist sein Gewand, der Tag sein Turban, die Nacht sein Haar, die beiden grünen Wender, und der Fleck sein Juwel.

15.2.20

अहश्च रात्री च परिष्कन्दौ मनो विपथं मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ।
कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.२० ॥

Tag und Nacht sind seine beiden Läufer; der Geist ist der abwegige Pfad; Mātariśvan und der reinigende Wind sind die beiden Pferde des abwegigen Pfades; der Wind ist der Wagenlenker; die Peitsche ist der Stachelstock; Ruhm und Ehre sind die beiden Vorläufer. Zu dem, der so weiß, geht der Ruhm, geht die Ehre.