Atharvaveda · Sūkta 15.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

15.2.1

स उदतिष्ठत्स प्राचीं दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.१ ॥

Ele se levantou e avançou ao longo da direção oriental.

15.2.2

तं बृहच्च रथन्तरं चादित्याश्च विश्वे च देवा अनुव्यचलन् ॥ १५.२.२ ॥

Seguiram-no o Bṛhat e o Rathantara, os Ādityas e todos os deuses.

15.2.3

बृहते च वै स रथन्तराय चादित्येभ्यश्च विश्वेभ्यश्च देवेभ्य आ वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.३ ॥

Quem injuria o Vrātya que assim sabe fica completamente separado do Bṛhat, do Rathantara, dos Ādityas e de todos os deuses.

15.2.4

बृहतश्च वै स रथन्तरस्य चादित्यानां च विश्वेषां च देवानां प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.४ ॥

Quem assim sabe torna-se uma morada querida do Bṛhat, do Rathantara, dos Ādityas e de todos os deuses.

15.2.5

तस्य प्राच्यां दिशि श्रद्धा पुंश्चली मित्रो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.५ ॥

Em seu quadrante oriental estão a Fé, a cortesã, Mitra o Māgadha, o Entendimento como vestimenta, o dia como turbante, a noite como cabelo, as duas rodas verdes e a joia Kalmali.

15.2.6

भूतं च भविष्यच्च परिष्कन्दौ मनो विपथं ॥ १५.२.६ ॥

O passado e o futuro são os dois assistentes; a mente é o caminho desviado.

15.2.7

मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ॥ १५.२.७ ॥

Mātariśvan e Pavamāna são os dois cavalos do caminho desviado; Vāyu é o condutor, as rédeas (reṣmā) e a vara (pratoda).

15.2.8

कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.८ ॥

A fama (kīrti) e a glória (yaśas) são os dois que vão adiante. A fama vem a ele, a glória vem a ele, quem assim sabe.

15.2.9

स उदतिष्ठत्स दक्षिणां दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.९ ॥

Ele se levantou e partiu em direção à região do sul.

15.2.10

तं यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च यज्ञश्च यजमानश्च पशवश्चानुव्यचलन् ॥ १५.२.१० ॥

O Yajñāyajñīya e o Vāmadevya, o sacrifício, o sacrificante e os animais o seguiram.

15.2.11

यज्ञायज्ञियाय च वै स वामदेव्याय च यज्ञाय च यजमानाय च पशुभ्यश्चा वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.११ ॥

Quem fala com o vrātya que assim sabe não é separado do Yajñāyajñīya e do Vāmadevya, do sacrifício, do sacrificante nem dos animais.

15.2.12

यज्ञायज्ञियस्य च वै स वामदेव्यस्य च यज्ञस्य च यजमानस्य च पशूनां च प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.१२ ॥

Quem assim sabe torna-se a morada querida do Yajñāyajñīya e do Vāmadevya, do sacrifício, do sacrificante e dos animais.

15.2.13

तस्य दक्षिणायां दिश्युषाः पुंश्चली मन्त्रो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.१३ ॥

Na direção sul dele está Uṣās, a cortesã; o mantra é o bardo; o conhecimento é a veste; o dia é o turbante; a noite são os cabelos; os dois verdes Pravartau; Kalmali é a joia.

15.2.14

अमावास्या च पौर्णमासी च परिष्कन्दौ मनो विपथं मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ।
कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.१४ ॥

A noite de lua nova e a de lua cheia são os dois corredores laterais; a mente é o caminho desviado; Mātariśvan e Pavamāna são as duas bestas de tração do caminho desviado; o vento é o condutor; a corda das rédeas é o aguilhão. Kīrti e Yaśas são os dois precursores. A ele vão a fama e a glória, quem assim sabe.

15.2.15

स उदतिष्ठत्स प्रतीचीं दिशमनु व्यचलत् ॥ १५.२.१५ ॥

Ele se levantou e partiu em direção à direção ocidental.

15.2.16

तं वैरूपं च वैराजं चापश्च वरुणश्च राजानुव्यचलन् ॥ १५.२.१६ ॥

Após ele partiram Vairūpa e Vairāja, as águas e o rei Varuṇa.

15.2.17

वैरूपाय च वै स वैराजाय चाद्भ्यश्च वरुणाय च राज्ञ आ वृश्चते य एवं विद्वांसं व्रात्यमुपवदति ॥ १५.२.१७ ॥

Quem calunia o vrātya que assim sabe é separado de Vairūpa e Vairāja, das águas e do rei Varuṇa.

15.2.18

वैरूपस्य च वै स वैराजस्य चापां च वरुणस्य च राज्ञः प्रियं धाम भवति य एवं वेद ॥ १५.२.१८ ॥

Quem assim sabe torna-se a morada querida de Vairūpa e Vairāja, das águas e do rei Varuṇa.

15.2.19

तस्य प्रतीच्यां दिशीरा पुंश्चली हसो मागधो विज्ञानं वासोऽहरुष्णीषं रात्री केशा हरितौ प्रवर्तौ कल्मलिर्मणिः ॥ १५.२.१९ ॥

Na direção ocidental dele estão Īrā, a mulher leviana, o cisne, o bardo; o conhecimento é sua veste, o dia seu turbante, a noite seus cabelos, os dois verdes condutores, e a mancha sua jóia.

15.2.20

अहश्च रात्री च परिष्कन्दौ मनो विपथं मातरिश्वा च पवमानश्च विपथवाहौ वातः सारथी रेष्मा प्रतोदः ।
कीर्तिश्च यशश्च पुरःसरौ ।
ऐनं कीर्तिर्गच्छत्या यशो गच्छति य एवं वेद ॥ १५.२.२० ॥

O dia e a noite são seus dois corredores; a mente é o caminho desviado; Mātariśvan e o vento purificador são os dois cavalos do caminho desviado; o vento é o cocheiro; o chicote é a aguilhada; a glória e a fama são os dois precursores. Àquele que assim sabe, vai a glória, vai a fama.