ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 18.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.1.1
ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् ।
पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥ १८.१.१ ॥
ବନ୍ଧୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୈତ୍ରୀରେ ମୁଁ ଫେରିବି; ବହୁ ଜଳ ଓ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇଥିବା ଜଣେ। ବିଧାତା ପିତାର ପୌତ୍ରକୁ ପୃଥିବୀରେ ଉଚ୍ଚରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଖନ୍ତୁ।
18.1.2
न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवति ।
महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥ १८.१.२ ॥
ତୁମ ବନ୍ଧୁ ଏ ମୈତ୍ରୀ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ସମାନ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଭିନ୍ନ ରୂପ ହୁଏ। ମହାନ ଅସୁରର ବୀର ପୁତ୍ରମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଧାରକମାନେ, ବିସ୍ତାରରେ ଚାରିଦିଗ ଦେଖନ୍ତି।
18.1.3
उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य ।
नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविष्याः ॥ १८.१.३ ॥
ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଚାହାଁନ୍ତି; ଜଣେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମଧ୍ୟ। ତୁମ ମନ ଆମ ମନରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ହେ ଜନକ ପତି, ମୋ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କର।
18.1.4
न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृतं वदन्तो अनृतं रपेम ।
गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नौ नाभिः परमं जामि तन् नौ ॥ १८.१.४ ॥
ପୂର୍ବେ ଆମେ ଯାହା କରିନଥିଲୁ ତାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଶ୍ଚୟ କିପରି କରିବୁ? ସତ୍ୟ କହିବାବେଳେ ମିଥ୍ୟାରେ ନ ପଡ଼ୁ। ଜଳରେ ଜାତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ନାରୀ; ସେ ଆମର ପରମ ଜ୍ଞାତି-ନାଭି, ଆମ ଦେହ।
18.1.5
गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः ।
नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥ १८.१.५ ॥
ଗର୍ଭରେ ଆମ ଦୁହିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ଦମ୍ପତିକୁ କେଉଁ ଦେବ ଗଢ଼ିଲେ — ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ବିଶ୍ୱରୂପ। କେହି ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
18.1.6
को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् ।
आसन्निषून् हृत्स्वसो मयोभून् य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात् ॥ १८.१.६ ॥
ଆଜି ଋତର ଧୁରିରେ କିଏ ସେହି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼େ? ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, କ୍ରୋଧୀ ଓ ସହଜରେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ବାଣ ଥିଲା, ହୃଦୟରେ ସୁଖ ଥିଲା; ଯେ ସେମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରେ, ସେ ବଞ୍ଚୁ।
18.1.7
को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् ।
बृहन् मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥ १८.१.७ ॥
ଏହି ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ କିଏ ଜାଣେ? କିଏ ତାହା ଦେଖିଲା? ଏଠାରେ କିଏ ତାହା କହିବ? ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମହାଧାମ — ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଦିନର କଥା ମୁଁ କିପରି କହିବି?
18.1.8
यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय ।
जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.८ ॥
ଯମଙ୍କ ଯମଜ କାମନା ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଏକ ଯୋନିରେ ଏକତ୍ର ଶୋଇବା ପାଇଁ। ପତ୍ନୀ ଯେପରି ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ନିଜ ଦେହ ଖୋଲେ, ସେପରି ମୁଁ ଦେହ ଖୋଲିବି; ରଥର ଚକ ଯେପରି ପୃଥକ ହୁଏ, ସେପରି ମୁଁ ପୃଥକ ହେବି।
18.1.9
न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति ।
अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.९ ॥
ଏଠାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଦୂତମାନେ ଅଟକନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଖି ମଧ୍ୟ ପଲକ ପକାନ୍ତି ନାହିଁ। ଅନ୍ୟ ସହିତ, ମୋଠାରୁ ଦୂରେ, ଦିନର ପଥିକ, ଶୀଘ୍ର ଯାଅ; ତା ସହିତ ପୃଥକ ହୁଅ, ରଥର ଚକ ଯେପରି ପୃଥକ ହୁଏ।
18.1.10
रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन् मिमीयात् ।
दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य विवृहादजामि ॥ १८.१.१० ॥
ରାତ୍ରି ଓ ଦିନ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଖି ବାରମ୍ବାର ମାପନ୍ତୁ। ଦ୍ୟୁ ଓ ପୃଥିବୀ ପରି ଯୁଗଳ ବନ୍ଧୁ ଯମୀ ସହିତ, ଯମଙ୍କ ଅଜାମିକୁ ପୃଥକ କରନ୍ତୁ।
18.1.11
आ घा ता गच्छान् उत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्न् अजामि ।
उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥ १८.१.११ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଆଗାମୀ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଉଣୀମାନେ (ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ) ଅନାତ୍ମୀୟ କରନ୍ତି। ହେ ସୁଭଗେ, ବୃଷଭ ପାଇଁ ତୁମ ବାହୁ ଉଠାଅ; ମୋ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପତି ଭାବେ ଇଚ୍ଛା କର।
18.1.12
किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन् निर्ऋतिर्निगछात् ।
काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥ १८.१.१२ ॥
ଭାଇ ଅନାଥ ହେଲେ କଣ ହେବ, କିମ୍ବା ଭଉଣୀ ଉପରେ ନିର୍ଋତି ଆସିଲେ କଣ? କାମନାରେ ପ୍ରେରିତା ହୋଇ ମୁଁ ଏତେ କହୁଛି; ତୁମ ଶରୀର ସହିତ ମୋ ଶରୀରକୁ ମିଶାଅ।
18.1.13
न ते नाथं यम्यत्राहमस्मि न ते तनूं तन्वा सं पपृच्याम् ।
अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥ १८.१.१३ ॥
ହେ ଯମୀ, ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମର ରକ୍ଷକ ନୁହେଁ, ଏବଂ ତୁମ ଶରୀରକୁ ମୋ ଶରୀର ସହିତ ମିଶାଇବି ନାହିଁ। ମୋ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହା ସହିତ ଆନନ୍ଦର ବ୍ୟବସ୍ଥା କର; ହେ ସୁଭଗେ, ତୁମ ଭାଇ ଏହା ଚାହେଁ ନାହିଁ।
18.1.14
न वा उ ते तनूं तन्वा सं पिपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् ।
असंयदेतन् मनसो हृदो मे भ्राता स्वसुः शयने यच्छयीय ॥ १८.१.१४ ॥
ମୁଁ ତୁମ ଶରୀରକୁ ମୋ ଶରୀର ସହିତ କଦାପି ମିଶାଇବି ନାହିଁ; ଯେ ଭଉଣୀ ପାଖକୁ ଯାଏ ତାକୁ ଲୋକେ ପାପୀ କହନ୍ତି। ଏହା ମୋ ମନ ଓ ହୃଦୟର ଅସଂଯମ ନୁହେଁ ଯେ ଭାଇ ଭଉଣୀର ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇବ।
18.1.15
बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदामा ।
अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ॥ १८.१.१५ ॥
ଅହୋ, ଅହୋ! ହେ ଯମ, ତୁମେ ସେପରି ନୁହଁ; ତୁମ ମନ ଓ ହୃଦୟ ଆମେ ପାଇନାହୁଁ। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ତୁମକୁ ଘୋଡ଼ାର ବାନ୍ଧିଥିବା ପଟି ଭଳି, ବୃକ୍ଷକୁ ଲପଟିଥିବା ଲତା ଭଳି ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବ।
18.1.16
अन्यमू षु यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ।
तस्य वा त्वं मन इछा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥ १८.१.१६ ॥
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ହେ ଯମୀ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତୁମକୁ ଲିବୁଜା ଲତା ବୃକ୍ଷକୁ ବେଢ଼ିବା ପରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ। ତାର ମନ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର, କିମ୍ବା ସେ ତୁମର; ତା'ପରେ ଶୁଭ ଚୁକ୍ତି କର।
18.1.17
त्रीणि च्छन्दांसि कवयो वि येतिरे पुरुरूपं दर्शतं विश्वचक्षणम् ।
आपो वाता ओषधयस्तान्येकस्मिन् भुवन आर्पितानि ॥ १८.१.१७ ॥
କବିମାନେ ତିନୋଟି ଛନ୍ଦ ବିସ୍ତାର କଲେ — ବହୁରୂପ, ଦର୍ଶନୀୟ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ। ଜଳ, ବାୟୁ, ଔଷଧି — ସେସବୁ ଗୋଟିଏ ଭୁବନରେ ସ୍ଥାପିତ।
18.1.18
वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः ।
विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजति यज्ञियामृतून् ॥ १८.१.१८ ॥
ବର୍ଷଣକାରୀ ବୃଷ ବୃଷ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ କ୍ଷୀର ଦୋହନ କରେ — କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା; ଅଦିତିର ମହାନ୍, ଅକ୍ଷୟ ପୟଃ। ବରୁଣ ସବୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ଜାଣେ; ସେ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ହୋଇ ଯଜ୍ଞୀୟ ଋତୁମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କରେ।
18.1.19
रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु नो मनः ।
इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥ १८.१.१९ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବୀ ଓ ଅପ୍ସରା, ନାରୀମାନେ — ଗର୍ଜନକାରୀ ନଦୀର ନାଦରେ ଆମ ମନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଆମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତୁ; ଆମର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ, ପ୍ରଥମ, ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ।
18.1.20
सो चित्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती ।
यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥ १८.१.२० ॥
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ଅନ୍ନସମୃଦ୍ଧା, ଯଶସ୍ୱିନୀ ଉଷା ମନୁ ପାଇଁ ଆଲୋକମୟ ହୋଇ ଉଦିତ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ହୋତା ଅଗ୍ନିକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି।
18.1.21
अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षनं विराभरदिषिरः श्येनो अध्वरे ।
यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥ १८.१.२१ ॥
ତେବେ ସେହି ଜଳବିନ୍ଦୁ ପରି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୂରଦର୍ଶୀକୁ ଦ୍ରୁତ ବାଜ ଯଜ୍ଞରେ ଆଣିଲା; ଲୋକମାନେ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋତା ରୂପେ ବରଣ କଲେ ବୁଦ୍ଧି ଜନ୍ମେ।
18.1.22
सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः ।
विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यो वाजं ससवामुपयासि भूरिभिः ॥ १८.१.२२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସର୍ବଦା ରମଣୀୟ; ଘାସ ପରି ପୁଷ୍ଟ ହୁଅ। ମନୁଷ୍ୟର ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞରେ ହୋତ୍ର ସହିତ। ବିପ୍ରର ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନେକ ସାଧନରେ ବଳ ପାଇ ନିକଟକୁ ଆସ।
18.1.23
उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति ।
विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥ १८.१.२३ ॥
ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ (ଆକାଶ-ପୃଥିବୀ) ଜାଗ୍ରତ କର; ପ୍ରିୟଜନ ଭାଗ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ପ୍ରିୟ ହୃଦୟରୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ବହ୍ନି କହେ, ମଖ କୌଶଳରେ କାମ କରେ, ଅସୁର ବଳବାନ ହୁଏ, ମନରେ କମ୍ପେ।
18.1.24
यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अख्यत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे ।
इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाममवान् भूषति द्यून् ॥ १८.१.२४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ତୁମର ସୁମତି ଦେଖେ, ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ସେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୁଏ। ଅନ୍ନ ଧାରଣ କରି, ଘୋଡ଼ାରେ ଆଣି, ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ବଳବାନ ହୋଇ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଭିତ କରେ।
18.1.25
श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् ।
आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥ १८.१.२५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ କଥା ଶୁଣ; ସମାନ ଆସନରେ ଅମୃତର ଦ୍ରୁତ ରଥ ଯୋଡ଼। ଆମ ପାଇଁ ଦେବପୁତ୍ର ଦୁଇ ଲୋକ ଆଣ; ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ କେବେ ଦୂରେ ହୁଅ ନାହିଁ, ଏଠାରେ ରୁହ।
18.1.26
यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र ।
रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥ १८.१.२६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ସଭା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜନୀୟ ହୁଏ, ଏବଂ ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରତ୍ନ ବଣ୍ଟନ କର, ସେତେବେଳେ ଏଠାରେ ଆମକୁ ଧନସମୃଦ୍ଧ ଭାଗ ମିଳୁ।
18.1.27
अन्वग्निरुषसामग्रमख्यदन्वहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्य उषसो अनु रश्मीन् द्यावापृथिवी आ विवेश ॥ १८.१.२७ ॥
ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖଭାଗ ଦେଖିଲେ; ପ୍ରଥମ ଜାତବେଦା ଦିନମାନଙ୍କ ପଛକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଷାମାନଙ୍କ ଓ କିରଣମାନଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରି ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
18.1.28
प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रत्यहानि प्रथमो जातवेदाः ।
प्रति सूर्यस्य पुरुधा च रश्मीन् प्रति द्यावापृथिवी आ ततान ॥ १८.१.२८ ॥
ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖଭାଗ ପ୍ରତି ଦେଖିଲେ; ପ୍ରଥମ ଜାତବେଦା ଦିନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବହୁ କିରଣ ପ୍ରତି ଦେଖି ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
18.1.29
द्यावा ह क्षामा प्रथमे ऋतेनाभिश्रावे भवतः सत्यवाचा ।
देवो यन् मर्तान् यजथाय कृण्वन्त्सीदद्धोता प्रत्यङ्स्वमसुं यन् ॥ १८.१.२९ ॥
ଦ୍ୟାବା ଓ କ୍ଷାମା ପ୍ରଥମେ ଋତ ଦ୍ୱାରା, ସତ୍ୟବାଣୀର ଆହ୍ୱାନରେ ସ୍ଥିର ରହନ୍ତି; ଦେବ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଯାଆନ୍ତି, ହୋତା ବସି ନିଜ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତି ଫେରନ୍ତି।
18.1.30
देवो देवान् परिभूर्ऋतेन वहा नो हव्यं प्रथमश्चिकित्वान् ।
धूमकेतुः समिधा भाऋजीको मन्द्रो होता नित्यो वाचा यजीयान् ॥ १८.१.३० ॥
ହେ ଦେବ, ଯେ ଋତ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଘେରି ରକ୍ଷା କର, ଆମ ପାଇଁ ହବିଷ ଆଣ—ପ୍ରଥମ, ଜ୍ଞାନୀ, ଧୂମକେତୁ, ସମିଧା ସହିତ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋତା, ନିତ୍ୟ, ବାଣୀରେ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
18.1.31
अर्चामि वां वर्धायापो घृतस्नू द्यावाभूमी शृणुतं रोदसी मे ।
अहा यद्देवा असुनीतिमायन् मध्वा नो अत्र पितरा शिशीताम् ॥ १८.१.३१ ॥
ମୁଁ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଘୃତ-କ୍ଷରିତ ଜଳ ପାଇଁ। ହେ ଦ୍ୟାବା-ଭୂମି, ମୋର ଡାକ ଶୁଣ। ଦିନରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରାଣପଥକୁ ଆସିଲେ, ଏଠାରେ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର, ହେ ପିତୃଗଣ।
18.1.32
स्वावृग्देवस्यामृतं यदी गोरतो जातासो धारयन्त उर्वी ।
विश्वे देवा अनु तत्ते यजुर्गुर्दुहे यदेनी दिव्यं घृतं वाः ॥ १८.१.३२ ॥
ସ୍ୱାବୃକ୍ ଦେବଙ୍କର ଅମୃତ, ଗାଈରୁ ଆସିଥିବା, ବିସ୍ତୃତକୁ ଧାରଣ କରି ଜନ୍ମିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସେଥିଅନୁଯାୟୀ ତୁମ ଯଜୁସ୍ ଗାନ କରନ୍ତି, କଳା ଗାଈ ତୁମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଘୃତ ଦୁହିଲେ।
18.1.33
किं स्विन् नो राजा जगृहे कदस्याति व्रतं चकृमा को वि वेद ।
मित्रस्चिद्धि ष्मा जुहुराणो देवां छ्लोको न यातामपि वाजो अस्ति ॥ १८.१.३३ ॥
ଆମ ରାଜା ପ୍ରକୃତରେ କ'ଣ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି? ଏହାର ବ୍ରତ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆମେ କ'ଣ କଲୁ? ଏହା କିଏ ଭଲ ଭାବେ ଜାଣେ? ମିତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ଯଶ ପରି ଚାଲିଲେ; ବଳ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
18.1.34
दुर्मन्त्वत्रामृतस्य नाम सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति ।
यमस्य यो मनवते सुमन्त्वग्ने तमृष्व पाह्यप्रयुच्छन् ॥ १८.१.३४ ॥
ଏଠାରେ ଅମୃତର ନାମ ଦୁର୍ମନ୍ତୁ; ତାହା ଏକ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ହୁଏ। ଯମର ଯେ ମନୁ ପାଇଁ ସୁମନ୍ତୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଉନ୍ନତ, ତାହାକୁ ନ ଛାଡ଼ି ରକ୍ଷା କର।
18.1.35
यस्मिन् देवा विदथे मादयन्ते विवस्वतः सदने धारयन्ते ।
सूर्ये ज्योतिरदधुर्मास्यक्तून् परि द्योतनिं चरतो अजस्रा ॥ १८.१.३५ ॥
ଯେଉଁ ସଭାରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଆସନରେ ତାହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଲେ, ମାସମାନଙ୍କରେ ଉଷା; ଦ୍ୟୁତିର ଚାରିପଟେ ଅବିରତ ବିଚରଣ କରି।
18.1.36
यस्मिन् देवा मन्मनि संचरन्त्यपीच्ये न वयमस्य विद्म ।
मित्रो नो अत्रादितिरनागान्त्सविता देवो वरुणाय वोचत् ॥ १८.१.३६ ॥
ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ମନରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ତାର ରହସ୍ୟ ଆମେ ଏଠାରେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ। ଏଠାରେ ମିତ୍ର, ଅଦିତି ଓ ନିଷ୍ପାପ ଆମ ପାଇଁ (ଏହା) ବରୁଣଙ୍କୁ କହନ୍ତୁ, ଦେବ ସବିତା (କହନ୍ତୁ)।
18.1.37
सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे ।
स्तुष ऊ षु नृतमाय धृष्णवे ॥ १८.१.३७ ॥
ହେ ମିତ୍ରମାନେ! ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବ୍ରହ୍ମ (ସ୍ତୁତି) ଇଚ୍ଛା କରୁ। ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିର୍ଭୟ (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) ମୁଁ ଭଲ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରେ।
18.1.38
शवसा ह्यसि श्रुतो वृत्रहत्येन वृत्रहा ।
मघैर्मघोनो अति शूर दाशसि ॥ १८.१.३८ ॥
ବଳରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୃତ୍ର-ବଧରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା। ଧନରେ ଧନୀମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହେ ଶୂର, ତୁମେ ଦାନ ଦିଅ।
18.1.39
स्तेगो न क्षामत्येषि पृथिवीं मही नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
मित्रो नो अत्र वरुणो युजमानो अग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥ १८.१.३९ ॥
ଚୋରପରି ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲ, ବିଶାଳ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲ। ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ପବନ ଏହି ଭୂମିରେ ବହୁ। ଏଠାରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ବନରେ ଶିଖା ଛାଡ଼ିବା ପରି।
18.1.40
स्तुहि श्रुतं गर्तसदं जनानां राजानं भीममुपहत्नुमुग्रम् ।
मृडा जरित्रे रुद्र स्तवानो अन्यमस्मत्ते नि वपन्तु सेन्यम् ॥ १८.१.४० ॥
ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଗର୍ତ୍ତରେ ବସିଥିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା, ଭୟଙ୍କର, ଲୁଚିଥିବା, ଉଗ୍ର (ଦେବତା)ଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ହେ ରୁଦ୍ର, ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ କୃପା କର; ତୁମର ସେନ୍ୟ (ଅସ୍ତ୍ର) ଆମଠାରୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ୁ।
18.1.41
सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने ।
सरस्वतीं सुकृतो हवन्ते सरस्वती दाशुषे वार्यं दात् ॥ १८.१.४१ ॥
ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ। ସୁକର୍ମୀମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ଦାନୀଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
18.1.42
सरस्वतीं पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः ।
आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वमनमीवा इष आ धेह्यस्मे ॥ १८.१.४२ ॥
ପିତୃଗଣ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଦକ୍ଷିଣା ସହ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ। ଏହି କୁଶ ଆସନରେ ବସି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ରୋଗରହିତ ଅନ୍ନ ଦିଅ।
18.1.43
सरस्वति या सरथं ययाथोक्थैः स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती ।
सहस्रार्घमिडो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानाय धेहि ॥ १८.१.४३ ॥
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ତୁମ ରଥ ସହ ଉକ୍ଥ ଓ ସ୍ୱଧା-ଆହୁତି ସହ ପିତୃଗଣଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଗଲ; ହେ ଦେବୀ, ଏଠାରେ ହଜାର ମୂଲ୍ୟର ଇଡ଼ା-ଭାଗ ଓ ଧନ ବୃଦ୍ଧି ଯଜମାନଙ୍କୁ ଦିଅ।
18.1.44
उदीरतामवर उत्परास उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ईयुरवृका ऋतज्ञास्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४४ ॥
ତଳର, ଦୂରର ଓ ମଧ୍ୟମ ସୋମପାୟୀ ପିତୃଗଣ ଉଠନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣକୁ ଗଲେ, ସେହି ଅହିଂସ, ଋତଜ୍ଞ ପିତୃଗଣ ଆହ୍ୱାନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
18.1.45
आहं पितॄन्त्सुविदत्रामवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त इहागमिष्ठाः ॥ १८.१.४५ ॥
ମୁଁ ସୁବିଦତ୍ର ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ପାଏ; ନପାତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିକ୍ରମଣ ମଧ୍ୟ ପାଏ। ଯେଉଁମାନେ କୁଶରେ ବସି ସ୍ୱଧାରେ ସୁତର ଭାଗ ପାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାକୁ ସର୍ବାଗ୍ରେ ଆସନ୍ତୁ।
18.1.46
इदं पितृभ्यो नमो अस्त्वद्य ये पूर्वासो ये अपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्या निषक्ता ये वा नूनं सुवृजनासु दिक्षु ॥ १८.१.४६ ॥
ଆଜି ଏହି ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏହି ନମସ୍କାର ହେଉ—ଯେଉଁମାନେ ଆଗରୁ ଗଲେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ଗଲେ; ଯେଉଁମାନେ ପାର୍ଥିବ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ଲଗ୍ନ, କିମ୍ବା ନିଶ୍ଚୟ ସୁବୃଜନ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି।
18.1.47
मातली कव्यैर्यमो अङ्गिरोभिर्बृहस्पतिर्ऋक्वभिर्वावृधानः ।
यांश्च देवा वावृधुर्ये च देवांस्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४७ ॥
ମାତଲୀ କବ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଯମ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ସହିତ, ବୃହସ୍ପତି ଋକ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ବର୍ଦ୍ଧିତ; ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି — ସେ ପିତୃଗଣ ଆହ୍ୱାନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
18.1.48
स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् ।
उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु ॥ १८.१.४८ ॥
ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ମଧୁର, ମଧୁଯୁକ୍ତ; ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ତୀବ୍ର, ରସଯୁକ୍ତ; ଏହାକୁ ପାନ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନରେ କେହି ପରାସ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
18.1.49
परेयिवांसं प्रवतो महीरिति बहुभ्यः पन्थामनुपस्पशानम् ।
वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा सपर्यत ॥ १८.१.४९ ॥
ମହାନ୍ ଉଚ୍ଚତା ପାର ହୋଇଯାଇଥିବା, ବହୁଜନଙ୍କ ପାଇଁ ପଥକୁ ଅବାଧରେ ଦେଖୁଥିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସଂଗମସ୍ଥାନ ବୈବସ୍ୱତ ଯମ ରାଜାଙ୍କୁ ହବିଷରେ ପୂଜା କର।
18.1.50
यमो नो गातुं प्रथमो विवेद नैषा गव्यूतिरपभर्तवा उ ।
यत्रा नः पूर्वे पितरः परेता एना जज्ञानाः पथ्या अनु स्वाः ॥ १८.१.५० ॥
ଯମ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପଥ ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଦୂରତା ଫେରାଇ ଦିଆଯାଇ ନ ପାରେ। ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ପିତୃଗଣ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଜନ୍ମିତ ଏମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥରେ ଯାନ୍ତି।
18.1.51
बर्हिषदः पितर ऊत्यर्वागिमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त आ गतावसा शंतमेनाधा नः शं योररपो दधात ॥ १८.१.५१ ॥
ବର୍ହିଷରେ ବସିଥିବା ପିତୃଗଣ, ସହାୟତା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ହବିଷ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଆଣିଛୁ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ରକ୍ଷଣ ସହିତ ଆସ; ତାପରେ ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ନିର୍ଦୋଷତା ପ୍ରଦାନ କର।
18.1.52
आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येदं नो हविरभि गृणन्तु विश्वे ।
मा हिंसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व आगः पुरुषता कराम ॥ १८.१.५२ ॥
ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଣ୍ଠୁ ମୋଡି ବସନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣ ଏହି ହବିଃ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ପିତୃଗଣ, ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ହେତୁ ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତା' ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଆମକୁ ହାନି ଦିଅ ନାହିଁ।
18.1.53
त्वष्टा दुहित्रे वहतुं कृणोति तेनेदं विश्वं भुवनं समेति ।
यमस्य माता पर्युह्यमाना महो जाया विवस्वतो ननाश ॥ १८.१.५३ ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ବିବାହର ଶୋଭାଯାତ୍ରା ସଜାନ୍ତି; ତଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକତ୍ର ହୁଏ। ଯମଙ୍କ ମାତା, ମହାନ୍ ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ନିଆ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
18.1.54
प्रेहि प्रेहि पथिभिः पूर्याणैर्येना ते पूर्वे पितरः परेताः ।
उभा राजानौ स्वधया मदन्तौ यमं पश्यासि वरुणं च देवम् ॥ १८.१.५४ ॥
ଆଗକୁ ଯାଅ, ଆଗକୁ ଯାଅ — ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପଥ ଦେଇ ଯାହା ଦେଇ ତୁମର ପୂର୍ବ ପିତୃଗଣ ଗଲେ। ସ୍ୱଧାରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦୁଇ ରାଜା — ଯମ ଓ ଦେବ ବରୁଣଙ୍କୁ ତୁମେ ଦେଖିବ।
18.1.55
अपेत वीत वि च सर्पतातोऽस्मा एतं पितरो लोकमक्रन् ।
अहोभिरद्भिरक्तुभिर्व्यक्तं यमो ददात्यवसानमस्मै ॥ १८.१.५५ ॥
ଦୂରକୁ ଯାଅ, ପୃଥକ ହୁଅ, ଏଠାରୁ ସରି ଯାଅ; ଏହାରି ପାଇଁ ପିତୃଗଣ ଏହି ଲୋକ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ଦିନ, ଜଳ ଓ ରାତ୍ରି ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନିତ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ଯମ ଏହାକୁ ଦିଅନ୍ତି।
18.1.56
उशन्तस्त्वेधीमह्युशन्तः समिधीमहि ।
उशन्न् उशत आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.१.५६ ॥
ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁ; ଇଚ୍ଛାରେ ସମିଧ ଦେଇ ତୁମକୁ ଜ୍ୱଳାଇଥାଉ। ହେ ଇଚ୍ଛୁକ ଅଗ୍ନି, ଇଚ୍ଛୁକ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ହବିଃ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
18.1.57
द्युमन्तस्त्वेधीमहि द्युमन्तः समिधीमहि ।
द्युमान् द्युमत आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.१.५७ ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁ; ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ସମିଧ ଦେଇ ତୁମକୁ ଜ୍ୱଳାଇଥାଉ। ହେ ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି, ତେଜସ୍ୱୀ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ହବିଃ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
18.1.58
अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयं सुमतौ यज्ञियानामपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १८.१.५८ ॥
ଅଙ୍ଗିରସ, ନବଗ୍ୱ, ଅଥର୍ବ ଓ ଭୃଗୁ—ସୋମପ୍ରିୟ ଆମ ପିତୃଗଣ; ସେହି ଯଜ୍ଞାର୍ହଙ୍କ ଶୁଭ କୃପା ଓ କଲ୍ୟାଣକର ସୌମନସ୍ୟରେ ଆମେ ରହିବା।
18.1.59
अङ्गिरोभिर्यज्ञियैरा गहीह यम वैरूपैरिह मादयस्व ।
विवस्वन्तं हुवे यः पिता तेऽस्मिन् बर्हिष्या निषद्य ॥ १८.१.५९ ॥
ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ଯମ; ବୈରୂପଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ତୁମ ପିତା ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକୁଛି; ଏହି କୁଶାସନରେ ବସ।
18.1.60
इमं यम प्रस्तरमा हि रोहाङ्गिरोभिः पितृभिः संविदानः ।
आ त्वा मन्त्राः कविशस्ता वहन्त्वेना राजन् हविषो मादयस्व ॥ १८.१.६० ॥
ହେ ଯମ, ଏହି ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ଚଢ଼; ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ସହ ସମ୍ମତ ହୋଇ। କବିଙ୍କ ପ୍ରଶଂସିତ ମନ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ହେ ରାଜନ, ହବିଷରେ ଆନନ୍ଦ କର।
18.1.61
इत एत उदारुहन् दिवस्पृष्ठान्वारुहन् ।
प्र भूर्जयो यथा पथा द्यामङ्गिरसो ययुः ॥ १८.१.६१ ॥
ଏଠାରୁ ସେମାନେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଚଢ଼ିଲେ; ଦ୍ୟୁଲୋକର ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଭୂର୍ଜୟମାନେ ଯେପରି ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଅଙ୍ଗିରସ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।