Atharvaveda · Sūkta 18.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.1.1
ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् ।
पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥ १८.१.१ ॥
Möge ich in Freundschaft zu meinem Freund zurückkehren, der viele Wasser und das Meer durchquert hat. Möge Vedhās den Enkel des Vaters auf der Erde, höher strahlend, einsetzen.
18.1.2
न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवति ।
महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥ १८.१.२ ॥
Dein Freund wünscht diese Freundschaft nicht, denn obwohl er dasselbe Zeichen trägt, wird er von anderer Gestalt. Die heldenhaften Söhne des großen Asura, Träger des Himmels, blicken weit umher.
18.1.3
उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य ।
नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविष्याः ॥ १८.१.३ ॥
Auch die Unsterblichen verlangen dies, selbst einen Sterblichen zu verlassen. Möge dein Geist in unserem Geist ruhen; o Gatte, Erzeuger, tritt in meinen Leib ein.
18.1.4
न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृतं वदन्तो अनृतं रपेम ।
गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नौ नाभिः परमं जामि तन् नौ ॥ १८.१.४ ॥
Was wir früher nicht getan haben, wie sollten wir es nun gewiss tun? Wahrheit sprechend, mögen wir uns nicht ins Falsche verirren. Der im Wasser geborene Gandharva und die Frau; sie ist unser höchster Verwandtschaftsnabel, unser Leib.
18.1.5
गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः ।
नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥ १८.१.५ ॥
Im Mutterleib selbst, welcher Gott bildete das Paar, das uns beide zeugte — Tvaṣṭar, Savitṛ, der Allgestaltige? Niemand verletzt seine Gebote; Erde und Himmel kennen ihn, und uns beide.
18.1.6
को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् ।
आसन्निषून् हृत्स्वसो मयोभून् य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात् ॥ १८.१.६ ॥
Wer spannt heute jene Kühe an die Deichsel des ṛta, die kraftvollen, glühenden, schwer zu bändigenden? In ihren Mündern waren Pfeile, in ihren Herzen Wohlergehen; es lebe, wer ihren Dienst vollbringt.
18.1.7
को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् ।
बृहन् मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥ १८.१.७ ॥
Wer kennt diesen ersten Tag? Wer hat ihn gesehen? Wer wird ihn hier verkünden? Die große Wohnstatt von Mitra und Varuṇa — wie soll ich den Menschen von jenem Tag sprechen?
18.1.8
यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय ।
जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.८ ॥
Das Zwillingsverlangen Yamas ist zu mir gekommen, um im selben Schoß beieinanderzuliegen. Wie die Gattin ihrem Gatten den Leib öffnet, so würde ich meinen Leib öffnen; wie die Räder eines großen Wagens sich trennen, so würde ich mich trennen.
18.1.9
न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति ।
अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.९ ॥
Diese Kundschafter der Götter, die hier umherziehen, halten nicht inne und blinzeln nicht. Geh schnell fort von mir zu einem anderen, o Wanderer des Tages; trenne dich von ihm, wie die Räder eines Wagens sich trennen.
18.1.10
रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन् मिमीयात् ।
दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य विवृहादजामि ॥ १८.१.१० ॥
Er gewähre es ihm durch Nächte und Tage; das Auge der Sonne messe immer wieder. Mit Yamī, der Verwandten, die wie Himmel und Erde gepaart ist, möge er die Unverwandte Yamas trennen.
18.1.11
आ घा ता गच्छान् उत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्न् अजामि ।
उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥ १८.१.११ ॥
Mögen die beiden zu den späteren Zeitaltern gehen, wo die Schwestern Verwandte zu Nicht-Verwandten machen. O Glückliche, hebe deinen Arm für den Stier; suche einen anderen Gatten als mich.
18.1.12
किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन् निर्ऋतिर्निगछात् ।
काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥ १८.१.१२ ॥
Was wäre mit einem Bruder, wenn er ohne Schutz wäre, oder mit einer Schwester, wenn Nirṛti sie träfe? Von Begierde getrieben rede ich viel davon; verbinde deinen Körper mit meinem.
18.1.13
न ते नाथं यम्यत्राहमस्मि न ते तनूं तन्वा सं पपृच्याम् ।
अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥ १८.१.१३ ॥
O Yamī, ich bin hier nicht dein Beschützer, und ich werde deinen Körper nicht mit meinem Körper verbinden. Richte deine Freude mit einem anderen als mir ein; o Glückliche, dein Bruder wünscht dies nicht.
18.1.14
न वा उ ते तनूं तन्वा सं पिपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् ।
असंयदेतन् मनसो हृदो मे भ्राता स्वसुः शयने यच्छयीय ॥ १८.१.१४ ॥
Niemals werde ich deinen Körper mit meinem Körper verbinden; man nennt den einen Sünder, der zu seiner Schwester geht. Dies ist nicht die Ungezügeltheit meines Geistes und Herzens, dass ein Bruder im Bett seiner Schwester liegt.
18.1.15
बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदामा ।
अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ॥ १८.१.१५ ॥
Wehe, wehe! O Yama, du bist nicht so; wir haben deinen Geist und dein Herz nicht gefunden. Eine andere Frau wird dich umarmen wie der Gurt das angeschirrte Pferd, wie die Ranke sich um den Baum schlingt.
18.1.16
अन्यमू षु यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ।
तस्य वा त्वं मन इछा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥ १८.१.१६ ॥
Ein anderer, o Yamī, ein anderer umschlingt dich wie die Schlingpflanze den Baum. Verlange nach seinem Sinn, oder er nach deinem; dann schließe eine glückliche Übereinkunft.
18.1.17
त्रीणि च्छन्दांसि कवयो वि येतिरे पुरुरूपं दर्शतं विश्वचक्षणम् ।
आपो वाता ओषधयस्तान्येकस्मिन् भुवन आर्पितानि ॥ १८.१.१७ ॥
Die Seher haben drei Metren ausgebreitet, vielgestaltig, sichtbar, allsehend. Wasser, Winde und Pflanzen sind alle in einer Welt gegründet.
18.1.18
वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः ।
विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजति यज्ञियामृतून् ॥ १८.१.१८ ॥
Der regenspendende Stier melkt vom Himmel für den Stier die milchspendende, große und unversiegbare Nahrung Aditis. Varuṇa erkennt alles durch seine Einsicht; des Opfers würdig, opfert er den opferwürdigen Jahreszeiten.
18.1.19
रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु नो मनः ।
इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥ १८.१.१९ ॥
Mögen die Gandharvī, die Apsaras und die Frauen unseren Sinn im Brausen des Flusses bewahren. Mitten im Opfer möge Aditi uns festsetzen; möge unser ältester Bruder, der erste, es verkünden.
18.1.20
सो चित्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती ।
यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥ १८.१.२० ॥
Sie, wahrlich, die heilbringende, nahrungsreiche, glorreiche Morgenröte, leuchtete voller Licht für Manu auf, als die Begehrenden, ihrem Wunsch folgend, Agni den Hotar für das Opfer erzeugten.
18.1.21
अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षनं विराभरदिषिरः श्येनो अध्वरे ।
यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥ १८.१.२१ ॥
Dann trug der schnelle Falke jenen, gleich einem Tropfen, allgegenwärtig und weitsichtig, zum Opfer; wenn die Sippen und die Edlen den wunderbaren Agni als Hotṛ erwählen, wird die Einsicht geboren.
18.1.22
सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः ।
विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यो वाजं ससवामुपयासि भूरिभिः ॥ १८.१.२२ ॥
O Agni, du bist immer erfreulich, du gedeihst wie Gras im guten Opfer des Menschen, mit den Opfergaben. O Agni, des Weisen preiswürdiger, wenn du gepriesen wirst, nahst du, durch vieles Kraft gewinnend.
18.1.23
उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति ।
विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥ १८.१.२३ ॥
Wecke die beiden Eltern; der Geliebte will für seinen Anteil opfern. Aus dem Herzen verlangt er; der Träger spricht, der Herr des Ritus wirkt geschickt, der Mächtige erstarkt und zittert vor Gedanken.
18.1.24
यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अख्यत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे ।
इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाममवान् भूषति द्यून् ॥ १८.१.२४ ॥
O Agni, welcher Sterbliche deine gütige Gunst erblickt, o Sohn der Kraft, der wird weithin berühmt; Speise tragend, mit Rossen herbeiführend, schmückt er, strahlend und stark, die Tage.
18.1.25
श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् ।
आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥ १८.१.२५ ॥
O Agni, höre uns; auf dem gemeinsamen Sitz spanne den schnellen Wagen des Unsterblichen an. Bring uns die beiden Welten, Söhne der Götter; sei nie fern von den Göttern, sondern sei hier.
18.1.26
यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र ।
रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥ १८.१.२६ ॥
O Agni, wenn diese göttliche Versammlung unter den Göttern verehrungswürdig wird, und o Besitzer des Svadhā, wenn du die Schätze verteilst, möge uns hier ein reichlicher Anteil gewährt werden.
18.1.27
अन्वग्निरुषसामग्रमख्यदन्वहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्य उषसो अनु रश्मीन् द्यावापृथिवी आ विवेश ॥ १८.१.२७ ॥
Agni blickte auf den vorderen Teil der Morgenröten; der erste Jātavedas schaute den folgenden Tagen nach. Die Sonne, den Morgenröten und den Strahlen folgend, drang in Himmel und Erde ein.
18.1.28
प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रत्यहानि प्रथमो जातवेदाः ।
प्रति सूर्यस्य पुरुधा च रश्मीन् प्रति द्यावापृथिवी आ ततान ॥ १८.१.२८ ॥
Agni blickte den vorderen Teil der Morgenröten an; der erste Jātavedas blickte auf die Tage. Auf die vielfältigen Strahlen der Sonne schauend, breitete er Himmel und Erde aus.
18.1.29
द्यावा ह क्षामा प्रथमे ऋतेनाभिश्रावे भवतः सत्यवाचा ।
देवो यन् मर्तान् यजथाय कृण्वन्त्सीदद्धोता प्रत्यङ्स्वमसुं यन् ॥ १८.१.२९ ॥
Himmel und Erde bestehen zuerst durch die Weltordnung, auf den Ruf des wahren Wortes. Der Gott schreitet voran und bereitet die Sterblichen zum Opfer; der Hotṛ setzt sich und wendet sich seinem eigenen Lebensatem zu.
18.1.30
देवो देवान् परिभूर्ऋतेन वहा नो हव्यं प्रथमश्चिकित्वान् ।
धूमकेतुः समिधा भाऋजीको मन्द्रो होता नित्यो वाचा यजीयान् ॥ १८.१.३० ॥
O Gott, der du die Götter durch die Weltordnung umschließt, bringe uns die Opfergabe: du Erster, Weiser, Rauchbannerträger, mit Brennholz leuchtend, der frohe Hotṛ, ewig, durch das Wort am verehrungswürdigsten.
18.1.31
अर्चामि वां वर्धायापो घृतस्नू द्यावाभूमी शृणुतं रोदसी मे ।
अहा यद्देवा असुनीतिमायन् मध्वा नो अत्र पितरा शिशीताम् ॥ १८.१.३१ ॥
Ich preise euch beide um des Wachstums willen, um der ghee-tropfenden Wasser willen. Himmel und Erde, hört meine Stimme. Als die Götter an den Tagen auf den Pfad des Atems kamen, schärft uns hier mit Süße, ihr beiden Väter.
18.1.32
स्वावृग्देवस्यामृतं यदी गोरतो जातासो धारयन्त उर्वी ।
विश्वे देवा अनु तत्ते यजुर्गुर्दुहे यदेनी दिव्यं घृतं वाः ॥ १८.१.३२ ॥
Das unsterbliche Nektar des sich selbst drehenden Gottes, das von der Kuh kommt; geboren, das Weite tragend, singen alle Götter dann eure Opferformel, wenn die dunkle Kuh für euch himmlisches Ghee melkt.
18.1.33
किं स्विन् नो राजा जगृहे कदस्याति व्रतं चकृमा को वि वेद ।
मित्रस्चिद्धि ष्मा जुहुराणो देवां छ्लोको न यातामपि वाजो अस्ति ॥ १८.१.३३ ॥
Was hat unser König denn angenommen? Über sein Gelübde hinaus, was haben wir getan? Wer weiß dies genau? Auch Mitra, der den Göttern opfert, zog wie der Ruhm dahin; und auch die Kraft ist da.
18.1.34
दुर्मन्त्वत्रामृतस्य नाम सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति ।
यमस्य यो मनवते सुमन्त्वग्ने तमृष्व पाह्यप्रयुच्छन् ॥ १८.१.३४ ॥
Hier ist der Name des Unsterblichen Durmantu, der, obwohl er dasselbe Zeichen trägt, verschiedene Gestalten annimmt. Den, der für Yamas Denker Sumantu ist, o Agni, o Erhabener, beschütze ihn, ohne ihn loszulassen.
18.1.35
यस्मिन् देवा विदथे मादयन्ते विवस्वतः सदने धारयन्ते ।
सूर्ये ज्योतिरदधुर्मास्यक्तून् परि द्योतनिं चरतो अजस्रा ॥ १८.१.३५ ॥
In welcher heiligen Versammlung die Götter sich freuen, auf dem Sitz Vivasvats halten sie sie; in die Sonne legten sie das Licht, in die Monate die Morgenröten, unablässig um den Glanz wandelnd.
18.1.36
यस्मिन् देवा मन्मनि संचरन्त्यपीच्ये न वयमस्य विद्म ।
मित्रो नो अत्रादितिरनागान्त्सविता देवो वरुणाय वोचत् ॥ १८.१.३६ ॥
In dem die Götter im Sinn umherwandeln, im verborgenen Ort, dessen Geheimnis kennen wir hier nicht. Mitra, Aditi und der Sündenlose sollen es hier dem Varuṇa sagen; der Gott Savitṛ soll es verkünden.
18.1.37
सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे ।
स्तुष ऊ षु नृतमाय धृष्णवे ॥ १८.१.३७ ॥
Freunde, wir verlangen nach dem heiligen Gebet für Indra, den Donnerkeiltragenden. Möge ich den mannhaftesten, kühnen (Indra) gut preisen.
18.1.38
शवसा ह्यसि श्रुतो वृत्रहत्येन वृत्रहा ।
मघैर्मघोनो अति शूर दाशसि ॥ १८.१.३८ ॥
Durch deine Kraft bist du wahrlich berühmt, durch die Tötung Vṛtras bist du der Vṛtra-Töter. Die Reichen mit Gaben übertreffend, o Held, gibst du.
18.1.39
स्तेगो न क्षामत्येषि पृथिवीं मही नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
मित्रो नो अत्र वरुणो युजमानो अग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥ १८.१.३९ ॥
Wie ein Dieb wanderst du über die Erde, du wanderst über die große Erde. Hier sollen für uns die Winde auf diesem Boden wehen; hier seien Mitra und Varuṇa, verbunden, für uns, wie Agni seine Flamme im Wald entlässt.
18.1.40
स्तुहि श्रुतं गर्तसदं जनानां राजानं भीममुपहत्नुमुग्रम् ।
मृडा जरित्रे रुद्र स्तवानो अन्यमस्मत्ते नि वपन्तु सेन्यम् ॥ १८.१.४० ॥
Preise den Berühmten, im Grubenort Sitzenden, König der Menschen, den Furchtbaren, Verborgenen, Wilden. O Rudra, gepriesen, sei dem Sänger gnädig; dein Geschoss falle auf andere, fern von uns.
18.1.41
सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने ।
सरस्वतीं सुकृतो हवन्ते सरस्वती दाशुषे वार्यं दात् ॥ १८.१.४१ ॥
Die Götter begehrenden rufen Sarasvatī an, Sarasvatī, während das Opfer vollzogen wird. Die Gutes Tuenden rufen Sarasvatī an; Sarasvatī gebe dem Spender das erwünschte Gut.
18.1.42
सरस्वतीं पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः ।
आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वमनमीवा इष आ धेह्यस्मे ॥ १८.१.४२ ॥
Die Väter rufen Sarasvatī an, die sich mit ihren Gaben dem Opfer nähern. Setzt euch auf dieses heilige Gras, erfreut euch und schenkt uns krankheitsfreie Nahrung.
18.1.43
सरस्वति या सरथं ययाथोक्थैः स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती ।
सहस्रार्घमिडो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानाय धेहि ॥ १८.१.४३ ॥
O Sarasvatī, die du mit deinem Wagen gefahren bist, dich mit den Vätern erfreuend, durch Lobgesänge und svadhā-Spenden—o Göttin, gewähre hier dem Opferer einen Anteil an Gaben im Wert von tausend und das Wachsen des Reichtums.
18.1.44
उदीरतामवर उत्परास उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ईयुरवृका ऋतज्ञास्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४४ ॥
Mögen die unteren, die fernen und die mittleren Väter, die Soma trinken, sich erheben. Mögen jene Väter, die zum Lebensatem gegangen sind, harmlos und Kenner des ṛta, uns bei den Anrufungen schützen.
18.1.45
आहं पितॄन्त्सुविदत्रामवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त इहागमिष्ठाः ॥ १८.१.४५ ॥
Ich gewinne hier die wohlwollenden Väter, den Enkel und den Schritt Viṣṇus. Mögen jene, die auf dem heiligen Gras sitzen und durch svadhā am gepressten Soma teilhaben, am allermeisten hierher kommen.
18.1.46
इदं पितृभ्यो नमो अस्त्वद्य ये पूर्वासो ये अपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्या निषक्ता ये वा नूनं सुवृजनासु दिक्षु ॥ १८.१.४६ ॥
Heute sei diese Verehrung den Vätern dargebracht: denen, die vorausgegangen, und denen, die nachgefolgt sind; denen, die im irdischen Luftraum verweilen, oder gewiss in den wohlgeordneten Himmelsrichtungen.
18.1.47
मातली कव्यैर्यमो अङ्गिरोभिर्बृहस्पतिर्ऋक्वभिर्वावृधानः ।
यांश्च देवा वावृधुर्ये च देवांस्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४७ ॥
Mit den Dichtern Mātalī, mit den Aṅgiras Yama, mit den Ṛkvan Bṛhaspati, erstarkend; und jene, die die Götter stärkten und die die Götter stärken — mögen jene Ahnen uns in den Anrufungen schützen.
18.1.48
स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् ।
उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु ॥ १८.१.४८ ॥
Dieser ist gewiss süß, honigreich; dieser ist gewiss scharf, saftreich; und Indra, der davon getrunken hat, kann in den Anrufungen niemand besiegen.
18.1.49
परेयिवांसं प्रवतो महीरिति बहुभ्यः पन्थामनुपस्पशानम् ।
वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा सपर्यत ॥ १८.१.४९ ॥
Ehrt mit der Opfergabe den König Yama, Sohn des Vivasvat, den Versammlungsort der Menschen, der über die großen Höhen hinausgegangen ist und den Weg für viele unversperrt sieht.
18.1.50
यमो नो गातुं प्रथमो विवेद नैषा गव्यूतिरपभर्तवा उ ।
यत्रा नः पूर्वे पितरः परेता एना जज्ञानाः पथ्या अनु स्वाः ॥ १८.१.५० ॥
Yama hat als Erster den Weg für uns gefunden; diese Strecke kann nicht umgekehrt werden. Wohin unsere früheren Väter gegangen sind, dorthin gehen diese Geborenen auf ihren eigenen Wegen.
18.1.51
बर्हिषदः पितर ऊत्यर्वागिमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त आ गतावसा शंतमेनाधा नः शं योररपो दधात ॥ १८.१.५१ ॥
Ihr auf dem heiligen Gras sitzenden Ahnen, kommt hierher zur Hilfe; wir haben euch diese Opfergaben bereitet, nehmt sie an. Kommt mit dem gnädigsten Schutz und schenkt uns dann Wohlergehen, Gesundheit und Schadlosigkeit.
18.1.52
आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येदं नो हविरभि गृणन्तु विश्वे ।
मा हिंसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व आगः पुरुषता कराम ॥ १८.१.५२ ॥
Setzt euch mit dem Knie nach rechts gebeugt; mögen alle Väter dieses unser Opfer annehmen. O Väter, fügt uns auf keine Weise Schaden zu für irgendeine Verfehlung, die wir aus menschlicher Schwäche gegen euch begangen haben.
18.1.53
त्वष्टा दुहित्रे वहतुं कृणोति तेनेदं विश्वं भुवनं समेति ।
यमस्य माता पर्युह्यमाना महो जाया विवस्वतो ननाश ॥ १८.१.५३ ॥
Tvaṣṭar richtet den Brautzug für seine Tochter aus; dadurch versammelt sich diese ganze Welt. Yamas Mutter, die Gattin des großen Vivasvat, ist verschwunden, als sie im Zug herumgeführt wurde.
18.1.54
प्रेहि प्रेहि पथिभिः पूर्याणैर्येना ते पूर्वे पितरः परेताः ।
उभा राजानौ स्वधया मदन्तौ यमं पश्यासि वरुणं च देवम् ॥ १८.१.५४ ॥
Geh, geh auf den alten Pfaden, auf denen deine früheren Väter gegangen sind. Du wirst Yama und den Gott Varuṇa sehen, die beiden Könige, die sich an der Svadhā erfreuen.
18.1.55
अपेत वीत वि च सर्पतातोऽस्मा एतं पितरो लोकमक्रन् ।
अहोभिरद्भिरक्तुभिर्व्यक्तं यमो ददात्यवसानमस्मै ॥ १८.१.५५ ॥
Geh fort, entferne dich und zieh weiter von hier; die Väter haben diese Welt für ihn geschaffen. Yama gewährt ihm eine Ruhestätte, bestimmt durch Tage, Wasser und Nächte.
18.1.56
उशन्तस्त्वेधीमह्युशन्तः समिधीमहि ।
उशन्न् उशत आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.१.५६ ॥
Dich begehrend zünden wir dich an; begehrend entfachen wir dich mit Brennholz. O begehrender Agni, bring die begehrenden Väter hierher, um die Opfergabe zu essen.
18.1.57
द्युमन्तस्त्वेधीमहि द्युमन्तः समिधीमहि ।
द्युमान् द्युमत आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.१.५७ ॥
Strahlend entzünden wir dich; strahlend entfachen wir dich mit Brennholz. O strahlender Agni, bring die strahlenden Väter hierher, um die Opfergabe zu essen.
18.1.58
अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयं सुमतौ यज्ञियानामपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १८.१.५८ ॥
Die Aṅgiras, Navagva, Atharvan und Bhṛgu, unsere Väter, Soma lieb: mögen wir in der Gunst und im heilvollen Wohlwollen jener Opferwürdigen stehen.
18.1.59
अङ्गिरोभिर्यज्ञियैरा गहीह यम वैरूपैरिह मादयस्व ।
विवस्वन्तं हुवे यः पिता तेऽस्मिन् बर्हिष्या निषद्य ॥ १८.१.५९ ॥
Komm hierher mit den opferwürdigen Aṅgiras, o Yama; erfreue dich hier mit den Vairūpa. Ich rufe Vivasvat, deinen Vater; setze dich auf dieses heilige Gras.
18.1.60
इमं यम प्रस्तरमा हि रोहाङ्गिरोभिः पितृभिः संविदानः ।
आ त्वा मन्त्राः कविशस्ता वहन्त्वेना राजन् हविषो मादयस्व ॥ १८.१.६० ॥
O Yama, steige auf dieses ausgebreitete Gras, im Einklang mit den Aṅgiras und den Vätern. Mögen die von den Sehern gepriesenen Gesänge dich hierher bringen; o König, erfreue dich an der Opfergabe.
18.1.61
इत एत उदारुहन् दिवस्पृष्ठान्वारुहन् ।
प्र भूर्जयो यथा पथा द्यामङ्गिरसो ययुः ॥ १८.१.६१ ॥
Von hier stiegen sie empor, sie erklommen den Rücken des Himmels. Wie die Bhūrjaya den Weg voranschreiten, so gingen die Aṅgiras zum Himmel.