அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 18.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

18.1.1

ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् ।
पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥ १८.१.१ ॥

நண்பனிடம் நட்புடன் திரும்பட்டும்; பல பெருநீர்களையும் கடலையும் கடந்து சென்றவன். படைப்பாளன் தந்தையின் பேரனை பூமியின் மேல் உயர்ந்த இடத்தில் ஒளிர வைக்கட்டும்.

18.1.2

न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवति ।
महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥ १८.१.२ ॥

உன் நண்பன் இந்த நட்பை விரும்பவில்லை; ஒரே அடையாளமுடையவனாயினும் வேறுபட்ட உருவம் ஆகிறான். மகத் அசுரனின் வீரப் புதல்வர்கள், வானைத் தாங்குபவர்கள், விரிவாகச் சுற்றிப் பார்க்கிறார்கள்.

18.1.3

उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य ।
नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविष्याः ॥ १८.१.३ ॥

அழியாதவர்களும் இதையே விரும்புகின்றனர்; ஒரு மரணமுள்ளவனை விட்டுவிடுவதையும். உன் மனம் எங்கள் மனத்தில் வைக்கப்படட்டும்; பிறப்பிக்கும் பதியே, என் உடலில் நுழைவாயாக.

18.1.4

न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृतं वदन्तो अनृतं रपेम ।
गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नौ नाभिः परमं जामि तन् नौ ॥ १८.१.४ ॥

முன்பு நாம் செய்யாததை இப்போது எப்படி நிச்சயமாகச் செய்வோம்? உண்மை பேசுகையில் பொய்யில் விழாதிருப்போமாக. நீரில் பிறந்த கந்தர்வனும் பெண்ணும்; அவள் நம் மிக உயர்ந்த உறவுநாபி, நம் உடல்.

18.1.5

गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः ।
नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥ १८.१.५ ॥

கருவிலேயே நம் இருவரையும் பிறப்பித்த தம்பதியைப் படைத்தவன் யார் தேவன் — த்வஷ்டா, சவிதா, விஸ்வரூபன். அவனுடைய விரதங்களை யாரும் மீறுவதில்லை; பூமியும் வானமும் அவனை அறிகின்றன, நம் இருவருக்கும்.

18.1.6

को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् ।
आसन्निषून् हृत्स्वसो मयोभून् य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात् ॥ १८.१.६ ॥

இன்று ரதத்தின் அச்சில் ரிதத்தின் பசுக்களை யார் பூட்டுகிறார்? அவை வீரியமும் ஒளியும் கொண்டவை, அடக்குவதற்குக் கடினமானவை. அவற்றின் வாய்களில் அம்புகள் இருந்தன, இதயங்களில் இன்பம் இருந்தது; இவற்றின் பணியைச் செய்து முடிப்பவன் வாழட்டும்.

18.1.7

को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् ।
बृहन् मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥ १८.१.७ ॥

இந்த முதல் நாளை யார் அறிவார்? யார் அதைக் கண்டார்? இங்கே யார் அதைச் சொல்வார்? மித்திரன் வருணனின் பெரிய இருப்பிடத்தை, நாளின் இந்தக் காட்சியை மனிதர்களுக்கு நான் எப்படிச் சொல்வேன்?

18.1.8

यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय ।
जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.८ ॥

யமனின் இரட்டைக் காமம் என்னிடம் வந்தது, ஒரே கருவில் சேர்ந்து படுப்பதற்கு. மனைவி கணவனுக்கு தன் உடலைத் திறப்பது போல் நான் உடலைத் திறப்பேன்; தேர்ச்சக்கரங்கள் பிரிவது போல் நான் பிரிவேன்.

18.1.9

न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति ।
अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥ १८.१.९ ॥

இங்கே திரியும் தேவர்களின் ஒற்றர்கள் நிற்பதில்லை, கண் இமைப்பதுமில்லை. வேறொருவருடன், என்னை விட்டு, நாளின் வழிப்போக்கனே, விரைவாகச் செல்; அவனுடன் பிரிந்து செல், தேர்ச்சக்கரங்கள் பிரிவது போல்.

18.1.10

रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन् मिमीयात् ।
दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य विवृहादजामि ॥ १८.१.१० ॥

இரவுகளாலும் பகல்களாலும் அவனுக்குக் கொடுக்கட்டும்; சூரியனின் கண் மீண்டும் மீண்டும் அளக்கட்டும். வானும் பூமியும் போன்ற இணையான உறவினர் யமியுடன், யமனின் அஜாமியை (உறவில்லாதவளை) பிரிக்கட்டும்.

18.1.11

आ घा ता गच्छान् उत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्न् अजामि ।
उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥ १८.१.११ ॥

அவ்விருவரும் வரும் யுகங்களில் செல்லட்டும்; உடன்பிறந்தவர்கள் உறவற்றவர்களாக ஆக்கும் அவ்விடத்தில். சுபகே, காளையைப் போன்றவனுக்கு உன் கையை உயர்த்து; என்னைத் தவிர வேறொருவனை கணவனாக விரும்பு.

18.1.12

किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन् निर्ऋतिर्निगछात् ।
काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥ १८.१.१२ ॥

சகோதரன் அனாதையாகிவிட்டால் என்ன ஆகும்? அல்லது சகோதரிக்கு நிர்ருதி வந்தால் என்ன? ஆசையால் தூண்டப்பட்டு நான் இவ்வளவு பேசுகிறேன்; உன் உடலால் என் உடலை இணை.

18.1.13

न ते नाथं यम्यत्राहमस्मि न ते तनूं तन्वा सं पपृच्याम् ।
अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥ १८.१.१३ ॥

யமியே, நான் இங்கு உனக்கு பாதுகாவலன் அல்ல; உன் உடலை என் உடலுடன் நான் இணைக்கமாட்டேன். என்னைத் தவிர வேறொருவருடன் மகிழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்; சுபகே, உன் சகோதரன் இதை விரும்பவில்லை.

18.1.14

न वा उ ते तनूं तन्वा सं पिपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् ।
असंयदेतन् मनसो हृदो मे भ्राता स्वसुः शयने यच्छयीय ॥ १८.१.१४ ॥

நான் உன் உடலை என் உடலுடன் ஒருபோதும் இணைக்கமாட்டேன்; சகோதரியிடம் செல்பவனை பாவி என்கிறார்கள். என் மனதின் இதயத்தின் அடங்காமை இது அல்ல, சகோதரன் சகோதரியின் படுக்கையில் படுப்பது.

18.1.15

बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदामा ।
अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ॥ १८.१.१५ ॥

ஐயோ, ஐயோ! யமா, நீ அப்படியல்ல; உன் மனதையும் இதயத்தையும் நாம் கண்டறியவில்லை. வேறொருத்தி உன்னை குதிரையின் கயிற்றைப் போலவும், மரத்தை சுற்றிய கொடியைப் போலவும் தழுவுவாள்.

18.1.16

अन्यमू षु यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजातौ लिबुजेव वृक्षम् ।
तस्य वा त्वं मन इछा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥ १८.१.१६ ॥

வேறொருவனை, யமியே, வேறொருவன் உன்னை லிபுஜா கொடி மரத்தைச் சுற்றுவது போல் தழுவுகிறான். அவனுடைய மனத்தை நீ விரும்பு, அல்லது அவன் உன்னுடையதை; பின்னர் நல்ல உடன்பாடு செய்.

18.1.17

त्रीणि च्छन्दांसि कवयो वि येतिरे पुरुरूपं दर्शतं विश्वचक्षणम् ।
आपो वाता ओषधयस्तान्येकस्मिन् भुवन आर्पितानि ॥ १८.१.१७ ॥

கவிஞர்கள் மூன்று சந்தங்களை விரித்தனர் — பல்வடிவும், காணத்தக்கதும், எல்லாவற்றையும் காண்பதுமானவை. நீர், காற்று, மூலிகைகள் — அவையனைத்தும் ஒரே உலகில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன.

18.1.18

वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः ।
विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजति यज्ञियामृतून् ॥ १८.१.१८ ॥

மழை பொழியும் காளை காளைக்காக வானிலிருந்து பால் கறக்கிறது — பால் தரும் நீர்; அதிதியின் பெரியதும் குன்றாததுமான பயன். வருணன் எல்லாவற்றையும் அறிகிறான், அறிவினால்; அவன் யஜ்ஞத்திற்குரியவனாய் யஜ்ஞம் செய்கிறான், யஜ்ஞிய ருதுக்களுக்கு.

18.1.19

रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु नो मनः ।
इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥ १८.१.१९ ॥

கந்தர்விகளும் அப்சரஸ்களும், பெண்களும், முழங்கும் ஆற்றின் ஒலியில் நம் மனதைக் காக்கட்டும். யஜ்ஞ நடுவில் அதிதி நம்மை நிலைநிறுத்தட்டும்; நம் மூத்த சகோதரன், முதல்வன், அறிவிக்கட்டும்.

18.1.20

सो चित्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती ।
यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥ १८.१.२० ॥

அவளே நிச்சயமாக மங்களமான, உணவு நிறைந்த, புகழ்மிக்க உஷை, மனுவிற்காக ஒளி நிறைந்தவளாய் விடிந்தாள். விரும்பும் மனிதர்கள் விரும்பும் சங்கல்பத்தைப் பின்தொடர்ந்து, யஜ்ஞத்திற்காக ஹோதாவாகிய அக்னியை உருவாக்கினர்.

18.1.21

अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षनं विराभरदिषिरः श्येनो अध्वरे ।
यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥ १८.१.२१ ॥

அப்போது அந்த நீர்த்துளி போன்ற, எங்கும் பரந்த, தொலைநோக்குடைய அதை வேகமான பருந்து யாகத்தில் கொண்டுவந்தது; மக்களும் ஆரியரும் வியக்கத்தக்க அக்னியை ஹோதாவாக வரிக்கும்போது ஞானம் பிறக்கிறது.

18.1.22

सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः ।
विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यो वाजं ससवामुपयासि भूरिभिः ॥ १८.१.२२ ॥

அக்னியே, நீ எப்போதும் மகிழ்விப்பவன்; புல்லைப்போல் வளர்கிறாய். மனிதனின் நல்ல யாகத்தில் ஹோத்ராக்களுடன். விப்ரரின் போற்றத்தக்க அக்னியே, நீ பலவற்றால் வலிமை பெற்று அருகில் வருகிறாய்.

18.1.23

उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति ।
विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥ १८.१.२३ ॥

தாய்-தந்தையரை (வானம்-பூமி) எழுப்பு; அன்புடையவன் பங்கைப் பெறுவதற்காக யாகம் செய்ய விரும்புகிறான். இனிய இதயத்திலிருந்து விரும்புகிறான்; ஹவிசுமப்பவன் பேசுகிறான், மகன் திறமையாகச் செயல்படுகிறான், அசுரன் வலிமை பெறுகிறான், எண்ணத்தால் நடுங்குகிறான்.

18.1.24

यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अख्यत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे ।
इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाममवान् भूषति द्यून् ॥ १८.१.२४ ॥

அக்னியே, உன் நல்ல மனதை எந்த மனிதன் கண்டானோ, வலிமையின் மகனே, அவன் தொலைவரை புகழ் பெறுகிறான். உணவைத் தாங்கி, குதிரைகளால் கொண்டுவந்து, அவன் ஒளிமிக்கவனாக வலியவனாக நாட்களை அலங்கரிக்கிறான்.

18.1.25

श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् ।
आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥ १८.१.२५ ॥

அக்னியே, எங்கள் சொல்லைக் கேள்; பொதுவான இருக்கையில் அமரனின் வேகமான தேரைப் பூட்டு. எங்களுக்காக தேவ மகன்களான இரு உலகங்களைக் கொண்டுவா; தேவர்களிலிருந்து நீ ஒருபோதும் விலகாதே, இங்கேயே இரு.

18.1.26

यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र ।
रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥ १८.१.२६ ॥

அக்னியே, இந்தத் தெய்வீகக் கூட்டம் தேவர்களிடையே வழிபடத்தக்கதாக ஆகும்போது, ஸ்வதாவானே, நீ ரத்தினங்களைப் பங்கிடும்போது, இங்கே எங்களுக்குச் செல்வம் நிறைந்த பங்கு கிடைக்கட்டும்.

18.1.27

अन्वग्निरुषसामग्रमख्यदन्वहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्य उषसो अनु रश्मीन् द्यावापृथिवी आ विवेश ॥ १८.१.२७ ॥

அக்னி உஷஸ்களின் முன்பகுதியை நோக்கினான்; முதல் ஜாதவேதஸ் நாட்களைத் தொடர்ந்து பார்த்தான்; சூரியன் உஷஸ்களையும் கதிர்களையும் பின்தொடர்ந்து, வானையும் பூமியையும் புகுந்தான்.

18.1.28

प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रत्यहानि प्रथमो जातवेदाः ।
प्रति सूर्यस्य पुरुधा च रश्मीन् प्रति द्यावापृथिवी आ ततान ॥ १८.१.२८ ॥

அக்னி உஷஸ்களின் முன்பகுதியை எதிர்நோக்கிப் பார்த்தான்; முதல் ஜாதவேதஸ் நாட்களை நோக்கினான்; சூரியனின் பல கதிர்களை நோக்கி, வானையும் பூமியையும் விரித்தான்.

18.1.29

द्यावा ह क्षामा प्रथमे ऋतेनाभिश्रावे भवतः सत्यवाचा ।
देवो यन् मर्तान् यजथाय कृण्वन्त्सीदद्धोता प्रत्यङ्स्वमसुं यन् ॥ १८.१.२९ ॥

வானும் பூமியும் முதலில் ருதத்தாலும், சத்தியவாக்கின் அழைப்பாலும் நிற்கின்றன; தேவன் மனிதர்களை யாகத்திற்குத் தயார்செய்தபடி செல்கிறான், ஹோதா அமர்ந்து தன் உயிர்மூச்சை நோக்கித் திரும்பிச் செல்கிறான்.

18.1.30

देवो देवान् परिभूर्ऋतेन वहा नो हव्यं प्रथमश्चिकित्वान् ।
धूमकेतुः समिधा भाऋजीको मन्द्रो होता नित्यो वाचा यजीयान् ॥ १८.१.३० ॥

தேவர்களைத் ருதத்தால் சூழ்ந்து காக்கும் தேவனே, எங்களுக்கு ஹவிஸைக் கொண்டு வா—முதன்மையானவனும், அறிவுள்ளவனும், புகைக்கொடியனும், சமிதையுடன் ஒளிர்பவனும், மகிழ்ச்சியூட்டும் ஹோதாவும், நித்தியனும், வாக்கால் மிகவும் வழிபடத்தக்கவனும் ஆனவனே.

18.1.31

अर्चामि वां वर्धायापो घृतस्नू द्यावाभूमी शृणुतं रोदसी मे ।
अहा यद्देवा असुनीतिमायन् मध्वा नो अत्र पितरा शिशीताम् ॥ १८.१.३१ ॥

நான் உங்கள் இருவரையும் வளர்ச்சிக்காகப் போற்றுகிறேன், நெய் சொட்டும் நீர்களை. துயாவா-பூமி, என் குரலைக் கேளுங்கள். நாட்களில் தேவர்கள் உயிர்ப்பாதையில் வந்தபோது, இங்கே தேன் மூலம் எங்களைத் தீட்டுங்கள், ஓ பிதாக்களே.

18.1.32

स्वावृग्देवस्यामृतं यदी गोरतो जातासो धारयन्त उर्वी ।
विश्वे देवा अनु तत्ते यजुर्गुर्दुहे यदेनी दिव्यं घृतं वाः ॥ १८.१.३२ ॥

தேவனின் சுயம்-திரும்பும் அமிர்தம், பசுவினிடமிருந்து வந்த, விரிந்ததை தாங்கிக் கொண்டு பிறந்த அனைத்து தேவர்களும் அதன்படி உங்கள் யஜுஸை இசைக்கின்றனர், கருநிறப் பசு உங்களுக்காக தெய்வீக நெய்யைக் கறக்கும்போது.

18.1.33

किं स्विन् नो राजा जगृहे कदस्याति व्रतं चकृमा को वि वेद ।
मित्रस्चिद्धि ष्मा जुहुराणो देवां छ्लोको न यातामपि वाजो अस्ति ॥ १८.१.३३ ॥

நம் அரசர் உண்மையில் எதை ஏற்றுக்கொண்டார்? இவரது விரதத்தை மீறி நாம் என்ன செய்தோம்? யார் இதை நன்கு அறிவார்? மித்ரனும் நிச்சயமாக தேவர்களுக்கு ஆகுதி அளித்து, புகழைப்போல் சென்றான்; வலிமையும் உள்ளது.

18.1.34

दुर्मन्त्वत्रामृतस्य नाम सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति ।
यमस्य यो मनवते सुमन्त्वग्ने तमृष्व पाह्यप्रयुच्छन् ॥ १८.१.३४ ॥

இங்கு அமிர்தத்தின் பெயர் துர்மந்து; அது ஒரே குறியுடன் இருந்தும் பல்வேறு வடிவங்களாகிறது. யமனுக்கு சுமந்து என்று அறியப்படுபவன், அக்னியே, அவனை, ஓ உயர்ந்தவனே, விட்டுவிடாமல் காப்பாயாக.

18.1.35

यस्मिन् देवा विदथे मादयन्ते विवस्वतः सदने धारयन्ते ।
सूर्ये ज्योतिरदधुर्मास्यक्तून् परि द्योतनिं चरतो अजस्रा ॥ १८.१.३५ ॥

எந்த சபையில் தேவர்கள் மகிழ்கின்றனரோ, விவஸ்வானின் இருக்கையில் அதை அவர்கள் தாங்குகின்றனர்; சூரியனில் ஒளியை வைத்தனர், மாதங்களில் விடியல்களை; பிரகாசத்தைச் சுற்றி இடையறாது நகர்ந்தவாறு.

18.1.36

यस्मिन् देवा मन्मनि संचरन्त्यपीच्ये न वयमस्य विद्म ।
मित्रो नो अत्रादितिरनागान्त्सविता देवो वरुणाय वोचत् ॥ १८.१.३६ ॥

எதில் தேவர்கள் மனத்தில் சஞ்சரிக்கிறார்களோ, மறைந்த இடத்தில், அதை நாம் இதன் (இரகசியத்தை) அறியோம். இங்கே மித்திரனும், அதிதியும், பாவமற்றவனும் நமக்கு (இதை) வருணனுக்குச் சொல்லட்டும், தேவன் சவிதா (சொல்லட்டும்).

18.1.37

सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे ।
स्तुष ऊ षु नृतमाय धृष्णवे ॥ १८.१.३७ ॥

நண்பர்களே! வஜ்ரதாரியான இந்திரனுக்கு பிரம்மத்தை (துதியை) நாம் விரும்புகிறோம். அந்த மனிதர்களில் சிறந்த, அஞ்சாத இந்திரனை நான் நன்கு துதிப்பேன்.

18.1.38

शवसा ह्यसि श्रुतो वृत्रहत्येन वृत्रहा ।
मघैर्मघोनो अति शूर दाशसि ॥ १८.१.३८ ॥

வலிமையால் நிச்சயமாக நீ புகழ்பெற்றவன், வ்ருத்ரனைக் கொன்ற செயலால் வ்ருத்ரனைக் கொல்பவன். செல்வங்களால் செல்வர்களை விஞ்சி, வீரனே, நீ கொடை அளிக்கிறாய்.

18.1.39

स्तेगो न क्षामत्येषि पृथिवीं मही नो वाता इह वान्तु भूमौ ।
मित्रो नो अत्र वरुणो युजमानो अग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥ १८.१.३९ ॥

திருடனைப் போல நீ பூமியில் செல்கிறாய், பெரிய பூமியில் செல்கிறாய். இங்கே எங்களுக்காக காற்றுகள் இந்த நிலத்தில் வீசட்டும். இங்கே மித்திரனும் வருணனும் எங்களுக்காக இணைந்திருக்கட்டும், அக்னி காட்டில் சுவாலையை விடுவது போல.

18.1.40

स्तुहि श्रुतं गर्तसदं जनानां राजानं भीममुपहत्नुमुग्रम् ।
मृडा जरित्रे रुद्र स्तवानो अन्यमस्मत्ते नि वपन्तु सेन्यम् ॥ १८.१.४० ॥

புகழ்பெற்ற, குழியில் அமர்ந்திருக்கும், மனிதர்களின் அரசனான, பயங்கரமான, மறைந்திருக்கும், உக்கிரமானவனைத் துதி. ருத்ரா, துதிக்கப்பட்டு, துதிப்பவனுக்கு கருணை காட்டு; உன் ஆயுதம் எங்களிடமிருந்து மற்றவர்கள் மீது விழட்டும்.

18.1.41

सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने ।
सरस्वतीं सुकृतो हवन्ते सरस्वती दाशुषे वार्यं दात् ॥ १८.१.४१ ॥

தேவர்களை விரும்புபவர்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கின்றனர், யாகம் நடைபெறும்போது சரஸ்வதியை. நல்ல செயல் செய்பவர்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கின்றனர்; சரஸ்வதி கொடையாளிக்கு விரும்பிய செல்வத்தைக் கொடுக்கட்டும்.

18.1.42

सरस्वतीं पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः ।
आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वमनमीवा इष आ धेह्यस्मे ॥ १८.१.४२ ॥

பித்ருக்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கிறார்கள், தட்சிணைகளுடன் யாகத்தை நோக்கி வந்தவாறு. இந்த தர்ப்பை ஆசனத்தில் அமர்ந்து மகிழுங்கள்; பிணியற்ற உணவை எங்களுக்கு அருளுங்கள்.

18.1.43

सरस्वति या सरथं ययाथोक्थैः स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती ।
सहस्रार्घमिडो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानाय धेहि ॥ १८.१.४३ ॥

ஓ சரஸ்வதி, நீ உன் தேருடன் உக்தங்களாலும் ஸ்வதா அவிகளாலும் பித்ருக்களுடன் மகிழ்ந்து சென்றாய்; ஓ தேவி, இங்கே ஆயிரம் மதிப்புடைய இடா பங்கையும் செல்வ வளர்ச்சியையும் யஜமானனுக்கு அருள்வாய்.

18.1.44

उदीरतामवर उत्परास उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ईयुरवृका ऋतज्ञास्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४४ ॥

கீழுள்ளவர்களும், தூரத்திலுள்ளவர்களும், நடுவிலுள்ளவர்களுமான சோம பித்ருக்கள் மேலெழட்டும். உயிர்மூச்சை அடைந்த, துன்புறுத்தாத, ரிதத்தை அறிந்த அந்தப் பித்ருக்கள் அழைப்புகளில் எங்களைக் காக்கட்டும்.

18.1.45

आहं पितॄन्त्सुविदत्रामवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त इहागमिष्ठाः ॥ १८.१.४५ ॥

நான் நல்ல கொடையாளர்களான பித்ருக்களை இங்கு அடைகிறேன்; நபாத்தையும் விஷ்ணுவின் விக்ரமணத்தையும் அடைகிறேன். தர்ப்பையில் அமர்ந்து, ஸ்வதையால் சுதத்தின் உணவில் பங்கு கொள்ளும் அவர்கள் இங்கு முதலில் வரட்டும்.

18.1.46

इदं पितृभ्यो नमो अस्त्वद्य ये पूर्वासो ये अपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्या निषक्ता ये वा नूनं सुवृजनासु दिक्षु ॥ १८.१.४६ ॥

இன்று இந்தப் பித்ருக்களுக்கு இந்த நமஸ்காரம் உண்டாகட்டும்—முன்பு சென்றவர்களுக்கும், பின்பு சென்றவர்களுக்கும்; பூமிக்குரிய வெளியில் இணைந்தவர்களுக்கும், அல்லது நிச்சயமாக நல்ல திசைகளில் இருப்பவர்களுக்கும்.

18.1.47

मातली कव्यैर्यमो अङ्गिरोभिर्बृहस्पतिर्ऋक्वभिर्वावृधानः ।
यांश्च देवा वावृधुर्ये च देवांस्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १८.१.४७ ॥

மாதலி கவ்யர்களுடனும், யமன் அங்கிரசர்களுடனும், பிருஹஸ்பதி ருக்வர்களுடனும் வளர்ந்தவர்கள்; தேவர்கள் வளர்த்தவர்களும், தேவர்களை வளர்ப்பவர்களுமான அந்த பித்ருக்கள் அழைப்புகளில் எங்களைக் காக்கட்டும்.

18.1.48

स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् ।
उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु ॥ १८.१.४८ ॥

இது உண்மையில் இனிமையானது, தேனுடையது; இது உண்மையில் கடுமையானது, சாறுடையது; இதை அருந்திய இந்திரனை அழைப்புகளில் எவரும் வெல்ல முடியாது.

18.1.49

परेयिवांसं प्रवतो महीरिति बहुभ्यः पन्थामनुपस्पशानम् ।
वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा सपर्यत ॥ १८.१.४९ ॥

மகத்தான உயரங்களைக் கடந்து சென்றவரும், பலருக்கு வழியைத் தடையின்றிக் காண்பவருமான, மனிதர்கள் கூடும் இடமான வைவஸ்வத யமராஜனை அவிர்பாகத்தால் வழிபடுங்கள்.

18.1.50

यमो नो गातुं प्रथमो विवेद नैषा गव्यूतिरपभर्तवा उ ।
यत्रा नः पूर्वे पितरः परेता एना जज्ञानाः पथ्या अनु स्वाः ॥ १८.१.५० ॥

யமன் நமக்காக முதல் வழியைக் கண்டான்; இந்தத் தூரம் திருப்பிவிடப்பட முடியாதது. நம் முன்னோர்கள் எங்கே சென்றார்களோ, அங்கே பிறந்தவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பாதைகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்கின்றனர்.

18.1.51

बर्हिषदः पितर ऊत्यर्वागिमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त आ गतावसा शंतमेनाधा नः शं योररपो दधात ॥ १८.१.५१ ॥

பர்ஹிஸ் மீது அமர்ந்திருக்கும் பித்ருக்களே, உதவிக்காக இங்கே வாருங்கள்; உங்களுக்காக இந்த அவிர்ப்பொருட்களைச் செய்து கொண்டு வந்தோம், இவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். மிகவும் நலம்தரும் பாதுகாப்புடன் வாருங்கள்; பிறகு எங்களுக்கு நலன், ஆரோக்கியம், குற்றமற்ற நிலை ஆகியவற்றை அளியுங்கள்.