અથર્વવેદ · સૂક્ત 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
યમ માટે સોમ વહે છે; યમ માટે હવિ તૈયાર કરાય છે. અગ્નિને દૂત બનાવીને, સારી રીતે સજાવેલો યજ્ઞ નિશ્ચયપૂર્વક યમ પાસે જાય છે.
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
યમ માટે અત્યંત મધુર આહુતિ અર્પો; ઊભા થાઓ. આ નમસ્કાર પૂર્વજ ઋષિઓ, પૂર્વજનો અને માર્ગ બનાવનારાઓને છે.
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
યમ રાજા માટે ઘી સાથેનું દૂધ અને હવિ અર્પો. તે જીવિતોમાં અમને જીવવા માટે દીર્ઘાયુ આપે.
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
હે અગ્નિ, એને બાળીશ નહીં, ઝુલસાવીશ નહીં; એની ત્વચા ફેંકીશ નહીં, શરીર છોડીશ નહીં. હે જાતવેદ, જ્યારે તું એને રાંધી દે, ત્યારે એને પિતૃઓ તરફ મોકલી દે.
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
હે જાતવેદ, જ્યારે તું એને રાંધી દે, ત્યારે એને પિતૃઓને સોંપી દે. જ્યારે તે આ પ્રાણમાર્ગે જાય છે, ત્યારે તે દેવતાઓને પ્રિય થાય છે.
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
ત્રણ દ્રુક-પાત્રો સાથે (સોમ) વહે છે; છ વિસ્તૃત લોક, એક જ મહાન. ત્રિષ્ટુભ્, ગાયત્રી વગેરે બધા છંદો તેમાં, યમમાં સ્થાપિત છે.
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
આંખ વડે સૂર્ય પાસે જા, પ્રાણ વડે વાયુ પાસે; ધર્મો વડે દ્યુલોક અને પૃથ્વી પાસે જા. ત્યાં તારું હિત હોય તો જળ પાસે જા, અથવા ઔષધિઓમાં તારા શરીરો સહિત સ્થિર થા.
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
અજભાગ તપનો ભાગ છે; તેને તપાવ, તારી જ્વાળા તેને તપાવે, તારી દીપ્તિ તેને તપાવે. હે જાતવેદ, તારા જે શિવ દેહો છે તેમના દ્વારા આને સુકૃતોના લોકમાં લઈ જા.
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
હે જાતવેદ, તારી જે જ્વાળાઓ અને વેગવાન કાંતિઓ છે, જેનાથી તું દ્યુલોક અને અંતરિક્ષને ભરે છે, તે જતા અજની પાછળ જઈને તેને મળે; પછી બીજી અતિ શિવ જ્વાળાઓથી તેને રાંધીને તૈયાર કર.
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
હે અગ્નિ, તારા દ્વારા આહુત થઈને સ્વધાવાન બનીને જે વિચરે છે તેને ફરી પિતૃઓ માટે છોડ. આયુષ્ય ધારણ કરેલો શેષ નજીક આવે; સુંદર તેજવાળો તે શરીર સહિત મળે.
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
સારા માર્ગે સરમાના પુત્રો, ચાર આંખવાળા ચિતકબરા બે શ્વાનને ઓળંગ. પછી સુવિદત્ર પાસે, યમ સાથે સધમાદમાં આનંદ કરતા પિતૃઓ પાસે પાછો આવ.
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
હે યમ, તારા જે બે રક્ષક શ્વાન છે, ચાર આંખોવાળા, માર્ગ પર બેસનારા અને મનુષ્યોને જોનારા, હે રાજન્, તેમની સાથે આને રક્ષણમાં રાખ; આને કલ્યાણ અને રોગરહિતતા આપ.
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
પહોળા નાકવાળા, પ્રાણથી તૃપ્ત થનારા, રાતા એવા યમના બે દૂતો મનુષ્યો વચ્ચે વિચરે છે; તે બંને અમને જોવા માટે અને સૂર્ય માટે અહીં પ્રાણ સહિત ફરીથી કલ્યાણ આપો.
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
સોમ કેટલાક માટે વહે છે, બીજા કેટલાક ઘી ની ઉપાસના કરે છે; જેમની તરફ મધ વહી જાય છે, તેમની પાસે જ તે પણ જાય.
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
જે પૂર્વજો ઋતથી જીતેલા, ઋતથી જન્મેલા, ઋતને વધારનારા હતા, હે યમ, તપસ્વી ઋષિઓ પાસે, તપથી જન્મેલાઓ પાસે તે પણ જાય.
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
જેઓ તપથી અજેય બન્યા, જેઓ તપથી સ્વર્ગે ગયા, જેમણે મહાન તપ કર્યું, તેમની પાસે જ તે પણ જાય.
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
જે શૂરવીરો ધન માટે યુદ્ધોમાં લડે છે, જેઓ સ્વર્ગ માટે દેહ ત્યજે છે, અથવા જેઓ હજાર દક્ષિણા આપે છે, તેમની પાસે જ તે પણ જાય.
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
જે હજાર સ્તુતિઓવાળા કવિઓ સૂર્યનું રક્ષણ કરે છે, તપસ્વી ઋષિઓનું રક્ષણ કરે છે, હે યમ, તપથી જન્મેલાઓ પાસે પણ તે જાય.
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
હે પૃથ્વી, તેના માટે સુખદાયી થા; કાંટા વિનાની અને વિશ્રામસ્થાન થા; તેને વિશાળ આશ્રય આપ.
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
પૃથ્વીના સાંકડા ન હોય એવા, વિશાળ લોકમાં તું સ્થિર થા; તું જીવતો હતો ત્યારે જે સ્વધાઓ કરી, તે તારા માટે મધુ ઝરતી હોય.
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
મનથી તારા મનને અહીં બોલાવું છું; આ ઘરોનો આનંદ લેતો આવ. પિતૃઓ અને યમ સાથે મળ; સુખદ, મનોહર પવનો તારી પાસે વહે.
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
મરુતો તને ઊંચે લઈ જાય; ઊંચે વહેનારા અને ઊંચે ઉછળનારા તને ઉપર ઉઠાવે; બકરા સાથે શીતળતા કરી વર્ષાથી છાંટે, બાલિતિ.
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
આયુષ્ય માટે, સંકલ્પ માટે, બળ માટે, જીવવા માટે ઊંચે ઊઠ; તારું મન સ્વજનો પાસે જાય; પછી પિતૃઓ તરફ દોડ.
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
તારું મન, તારો પ્રાણ, તારા અંગો અને તારો રસ — અહીં તારા શરીરમાંથી કંઈ પણ ઓછું ન થાઓ.
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
વૃક્ષ તને દબાવે નહિ; મહાન દેવી પૃથ્વી પણ તને દબાવે નહિ. પિતૃલોક પામીને યમરાજ પાસે તું સમૃદ્ધ થા.
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
તારું જે અંગ દૂર રખાયું, તારો અપાન અને પ્રાણ જે દૂર ગયા — એ બધું એકઠું કરીને, એક માળાના પિતૃઓ તને પાછું આપે, ખોરાકથી ખોરાકમાં તને ફરી સ્થાપિત કરે.
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
જીવિત લોકોએ આને ઘરોથી દૂર રોક્યો છે; એને અહીંથી ગામની ચારેબાજુ બહાર લઈ જાઓ. યમનો દૂત, વિવેકી મૃત્યુ, પ્રાણોને પિતૃઓ તરફ મોકલી ચૂક્યો છે.
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
પિતૃઓમાં પ્રવેશેલા લૂંટારા, સ્વજનોના મુખવાળા, અર્પણ વિનાનું ખાનારા ફરે છે, જે આગળ-પાછળ ઉપાડે છે — તેમને અગ્નિ આ યજ્ઞમાંથી ફૂંકી કાઢો.
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
અમારા પોતાના પિતૃઓ અહીં પ્રવેશે; અમને સુખ આપી આયુષ્ય વધારે. તેમના માટે હવિષ્યથી નજીક જઈને અમે ઘણાં વર્ષો જીવવા સમર્થ થઈએ.
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
તારા માટે તે ધેનુ અને દૂધમાં રાંધેલો ઓદન હું અર્પું છું; તેના વડે તું લોકોનો પાલક થા; અહીં જે નિર્જીવ હોય તે પણ (તારું જ).
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
અશ્વવતીને પાર લઈ જા, જે સુખદાયી છે; અથવા ઋક્ષાકથી પણ દૂર નવીનને; જેણે તને માર્યો તે વધ્ય થાઓ; તેને બીજો ભાગ ન મળે.
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
યમ શ્રેષ્ઠ છે, વિવસ્વાન નીચો; તેનાથી આગળ હું કંઈ જોતો નથી. યમમાં મારો યજ્ઞ સ્થાપિત છે; વિવસ્વાને વિશ્વને વિસ્તાર્યું.
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
તેમણે મર્ત્યોથી અમૃત છુપાવ્યું; સવર્ણા કરીને વિવસ્વાનને આપ્યું. અશ્વિનોને પણ તે લાવ્યો; જ્યારે તે હતી ત્યારે સરણ્યૂએ બે જોડીઓ છોડી.
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
જેમને દાટવામાં આવ્યા, જેમને દૂર ફેંકવામાં આવ્યા, જેમને બાળવામાં આવ્યા, અને જેમને ઊંચકવામાં આવ્યા — તે સૌને, હે અગ્નિ, હવિ ખાવા અહીં લાવ, પિતૃઓને.
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
અગ્નિથી બળેલા અને અગ્નિથી ન બળેલા, તેઓ દ્યુલોકની મધ્યમાં સ્વધાથી આનંદ પામે છે. હે જાતવેદ, જો તું તેમને જાણે છે, તો તેઓ સ્વધાથી યજ્ઞ અને સ્વધિતિનો સ્વીકાર કરે.
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
હે અગ્નિ, મૃદુતાથી બાળ; શરીરને અતિશય ન તપાવ. ઘાવોમાં તારું બળ રહે; પૃથ્વી પર તારી ઉગ્ર જ્વાળા રહે.
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
આને માટે આ વિશ્રામ-સ્થાન હું આપું છું; અહીં આવેલો આ જો મારો હોય તો. વિવેકી યમ તેના બદલામાં કહે છે: મારું આ ધન અહીં નજીક રહે.
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
આ માપ અમે માપીએ છીએ, જેથી પછીનું કંઈ આપણાથી ઘટે નહીં; સો શરદ ઋતુઓ સુધી, આપણા પહેલાં જ.
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
આ માપ અમે આગળ માપીએ છીએ, જેથી પછીનું કંઈ આપણાથી ઘટે નહીં; સો શરદ ઋતુઓ સુધી, આપણા પહેલાં જ.
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
આ માપ અમે પાછળ માપીએ છીએ, જેથી પછીનું કંઈ આપણાથી ઘટે નહીં; સો શરદ ઋતુઓ સુધી, આપણા પહેલાં જ.
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
આ માપ અમે આડું-ઊભું માપીએ છીએ, જેથી પછીનું કંઈ આપણાથી ઘટે નહીં; સો શરદ ઋતુઓ સુધી, આપણા પહેલાં જ.
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
આ માત્રાને અમે માપીએ છીએ, પરલોકની જેમ તે નષ્ટ ન થાય તે માટે; સો શરદ ઋતુઓ સુધી અમારું (આયુષ્ય રહે).
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
આ માત્રાને ઊંચી ઉઠાવીને અમે માપીએ છીએ, પરલોકની જેમ તે નષ્ટ ન થાય તે માટે; સો શરદ ઋતુઓ સુધી અમારું (આયુષ્ય રહે).
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
આ માત્રાને સાથે મળીને અમે માપીએ છીએ, પરલોકની જેમ તે નષ્ટ ન થાય તે માટે; સો શરદ ઋતુઓ સુધી અમારું (આયુષ્ય રહે).
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
હું આ માત્રાને માપું છું, સ્વર્ગગામી દીર્ઘાયુષ્માન હું થાઉં; પરલોકની જેમ (નષ્ટ ન થતાં), સો શરદ ઋતુઓ સુધી અમારું (આયુષ્ય રહે).
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
પ્રાણ, અપાન, વ્યાન, આયુષ્ય, ચક્ષુ — જોવા માટે, સૂર્ય માટે. ન ફરતા માર્ગે યમરાજના પિતૃઓ પાસે જા.
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
જે પ્રથમ પુરુષો પ્રયત્ન કરીને ગયા, દ્વેષોને છોડીને, સંતાનહીન હોવા છતાં — તેઓ આકાશ પાર કરીને લોક પામ્યા, સ્વર્ગની પીઠ પર ચમકતા.
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
જળથી ભરેલું આકાશ સૌથી નીચું; પીલુથી ભરેલું મધ્યમ; ત્રીજું પ્રદ્યૌ કહેવાય છે, જ્યાં પિતૃઓ બેસે છે.
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
પિતાના પિતૃઓ ન હોય તેવા, દાદાઓ, વિશાળ અંતરિક્ષમાં પ્રવેશેલા, પૃથ્વી અને દ્યુલોકને આવરી લેનારા — તે પિતૃઓને આપણે નમનથી પૂજીએ.
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
આ જ, આનાથી બીજું કંઈ નથી — દ્યુલોકમાં તું સૂર્યને જુએ છે. માતા પુત્રને વસ્ત્રથી ઢાંકે તેમ, હે ભૂમિ, આને ઢાંકી દે.
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
આ જ, આનાથી બીજું કંઈ નથી — વૃદ્ધાવસ્થામાં અહીંથી બીજું. પત્ની પતિને વસ્ત્રથી ઢાંકે તેમ, હે ભૂમિ, આને ઢાંકી દે.
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
હું તને ભૂમિમાતાના મંગળ વસ્ત્રથી ઢાંકું છું. જીવોમાં જે કલ્યાણ છે તે મારામાં રહે; પિતૃઓમાં જે સ્વધા છે તે તારામાં રહે.
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
હે અગ્નિ અને સોમ, માર્ગ બનાવનારાઓ, દેવો માટે સુખદ રત્ન અને વિશાળ લોક તમે સ્થાપો છો. મોકલાતા પૂષણને જે સીધા માર્ગે લઈ જાય છે, તેને ત્યાં લઈ જાઓ.
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
પૂષા તને અહીંથી દૂર કરે; માર્ગો જાણનાર, જેના પશુ ખોવાતા નથી, જગતના રક્ષક. તે તને આ પિતૃઓને સોંપે; અગ્નિ દેવોને અને દાનશીલ જનોને સોંપે.
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
આયુ, સંપૂર્ણ આયુ તને સર્વથા રક્ષે; આગળના માર્ગ પર પૂષા તને રક્ષે. જ્યાં સુકૃતીઓ બેસે છે અને જ્યાં તેઓ ગયા, ત્યાં દેવ સવિતા તને સ્થાપે.
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
આ બે વાહકોને હું તારા માટે જોડું છું, પ્રાણ લઈ જનાર માટે વહન કરવા. એ બંને સાથે તું યમના આસન અને સભા તરફ જા.
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
પ્રથમ તારી પાસે આવેલ આ વસ્ત્ર હવે ઉતારી નાખ; અહીં પહેલાં તેં જે પહેર્યું હતું. ઇષ્ટાપૂર્તને અનુસર, જાણનાર થઈને; જ્યાં તારું દાન સ્વજનોમાં અનેક રીતે અપાયું છે ત્યાં.
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
અગ્નિનું કવચ કિરણોથી તારી આસપાસ વીંટાળ; ચરબી અને સમૃદ્ધિથી પોતાને ઢાંક. સાહસી, તેજથી સળગતો, બાળતો તે તને ન છોડે, ચારે બાજુ ઘેરી રહે.
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
મૃતના હાથમાંથી દંડ લેનાર, શ્રવણ, તેજ અને બળ સાથે તું અહીં જ રહે; આપણે ઉત્તમ વીરપુત્રો સાથે સર્વ શત્રુઓ અને દ્વેષીઓને જીતીએ.
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
મૃતના હાથમાંથી ધનુષ્ય લેનાર, ક્ષત્ર, તેજ અને બળ સાથે વિપુલ ધન અને પુષ્ટિ એકઠાં કર; તું અહીં આવ, જીવલોકની સમીપ આવ.