ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
ਯਮ ਲਈ ਸੋਮ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਯਮ ਲਈ ਹਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾ ਕੇ, ਭਲੀ-ਭਾਂਤ ਸਜਾਇਆ ਯੱਗ ਜ਼ਰੂਰ ਯਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
ਯਮ ਲਈ ਅਤਿ ਮਿੱਠੀ ਆਹੂਤੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੋ। ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਪੂਰਵਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈ।
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
ਯਮ ਰਾਜੇ ਲਈ ਘਿਓ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਹਵੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਉਹ ਜੀਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਜੀਣ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ, ਨਾ ਝੁਲਸਾ; ਇਸਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾ ਸੁੱਟ, ਸਰੀਰ ਨਾ ਛੱਡ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਦ ਇਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦੇਈਂ।
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਦ ਇਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਇਸ ਪ੍ਰਾਣ-ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
ਤਿੰਨ ਦ੍ਰੁਕ-ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ (ਸੋਮ) ਵਗਦਾ ਹੈ; ਛੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ, ਇੱਕੋ ਮਹਾਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ, ਗਾਇਤਰੀ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਛੰਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਯਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਾਏ ਗਏ ਹਨ।
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਕੋਲ ਜਾ, ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਕੋਲ; ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦਿਵ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਕੋਲ ਜਾ। ਜੇ ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਹਿਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜਲਾਂ ਕੋਲ ਜਾ, ਜਾਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਟਿਕ ਜਾ।
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
ਅਜਭਾਗ ਤਪ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਤਪਾ, ਤੇਰੀ ਲਾਟ ਉਸਨੂੰ ਤਪਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਉਸਨੂੰ ਤਪਾਵੇ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਸੁਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ।
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤੇਰੀਆਂ ਜੋ ਲਾਟਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਮਕਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਿਵ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਅਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਅਤਿ ਸ਼ਿਵ ਲਾਟਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰ।
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਆਹੁਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਧਾਵਾਨ ਬਣ ਕੇ ਜੋ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਛੱਡ। ਆਯੂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇੜੇ ਆਵੇ; ਸੁੰਦਰ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਮਿਲੇ।
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਸਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਚਿਤਕਬਰੇ ਦੋ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾ। ਫਿਰ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰ ਕੋਲ, ਯਮ ਨਾਲ ਸਧਮਾਦ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ।
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
ਹੇ ਯਮ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਦੋ ਰਖਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਹਨ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰੱਖ; ਇਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਰੋਗਰਹਿਤਤਾ ਦੇ।
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
ਚੌੜੇ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਦੂਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੇਤ ਫਿਰ ਕਲਿਆਣ ਦੇਣ।
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
ਸੋਮ ਕੁਝ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਘਿਓ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮਧੂ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਹੀ ਉਹ ਵੀ ਜਾਵੇ।
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ, ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸਚਾਈ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਹੇ ਯਮ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ, ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇ ਕੋਲ ਉਹ ਵੀ ਜਾਵੇ।
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
ਜਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ ਅਜੇਯ ਹੋਏ, ਜਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਗਏ, ਜਿਹੜਿਆਂ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਵੀ ਜਾਵੇ।
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
ਜਿਹੜੇ ਸੂਰਮੇ ਧਨ ਲਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਸਵਰਗ ਲਈ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਵੀ ਜਾਵੇ।
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਯਮ, ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਉਹ ਜਾਵੇ।
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ; ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਥਾਂ ਹੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਦੇ।
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੰਗੀ-ਰਹਿਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਟਿਕ ਜਾ; ਜੋ ਸਵਧਾਵਾਂ ਤੂੰ ਜੀਂਦਿਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਚੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ।
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਆ। ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ; ਸੁਖਦਾਈ, ਮਨੋਹਰ ਹਵਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਗਣ।
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
ਮਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਣ; ਉੱਪਰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਉਛਲਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ; ਬੱਕਰੀ ਨਾਲ ਠੰਢਕ ਕਰਕੇ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ, ਬਾਲਿਤਿ।
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
ਜੀਵਨ ਲਈ, ਸੰਕਲਪ ਲਈ, ਬਲ ਲਈ, ਜੀਣ ਲਈ ਉੱਪਰ ਉੱਠ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਜਾ।
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
ਤੇਰਾ ਮਨ, ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰਸ — ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਘਟੇ।
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
ਰੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਦਬਾਵੇ; ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਦਬਾਵੇ। ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਪਾ ਕੇ ਯਮਰਾਜ ਕੋਲ ਤੂੰ ਵਧ-ਫੁੱਲ।
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
ਤੇਰਾ ਜੋ ਅੰਗ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਪਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ — ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕੋ ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ।
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
ਜੀਉਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੋਕ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਓ। ਯਮ ਦਾ ਦੂਤ, ਸਿਆਣਾ ਮੌਤ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜੇ ਲੁਟੇਰੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਬਿਨਾਂ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਇਸ ਯੱਗ ਤੋਂ ਫੂਕ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰੇ।
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ ਕੇ ਉਮਰ ਵਧਾਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਈਏ।
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਧੇਨੂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਓਦਨ ਮੈਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਕ ਬਣ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਿਰਜੀਵ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ (ਤੇਰਾ ਹੀ)।
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
ਅਸ਼ਵਵਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ; ਜਾਂ ਰਿਕਸ਼ਾਕ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਵੇਂ ਨੂੰ; ਜਿਸਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਉਹ ਵੱਧਣਯੋਗ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਹੋਰ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਪਾਵੇ।
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
ਯਮ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ ਨੀਵਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਯਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਯੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ ਨੇ ਲੋਕ ਫੈਲਾਇਆ।
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੁਕਾਇਆ; ਸਵਰਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਲਿਆਇਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੀ ਤਾਂ ਸਰਣਯੂ ਨੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਛੱਡੇ।
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
ਜਿਹੜੇ ਦੱਬੇ ਗਏ, ਜਿਹੜੇ ਦੂਰ ਬਿਖੇਰੇ ਗਏ, ਜਿਹੜੇ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਗਏ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹਵੀ ਖਾਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ।
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
ਜਿਹੜੇ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਸੜੇ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਨਾ ਸੜੇ, ਉਹ ਦਿਓਲੋਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਯੱਗ ਅਤੇ ਸਵਧਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਸਾੜ; ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਤਪਾ। ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਬਲ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਲਾਟ ਹੋਵੇ।
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਆਰਾਮ-ਥਾਂ ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਇਹ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਜੇ ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਮ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਇਹ ਧਨ ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
ਇਹ ਮਾਪ ਅਸੀਂ ਮਾਪਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਗੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਘਟੇ ਨਾ; ਸੌ ਸਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ।
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
ਇਹ ਮਾਪ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਮਾਪਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਗੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਘਟੇ ਨਾ; ਸੌ ਸਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ।
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
ਇਹ ਮਾਪ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮਾਪਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਗੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਘਟੇ ਨਾ; ਸੌ ਸਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ।
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
ਇਹ ਮਾਪ ਅਸੀਂ ਆਰ-ਪਾਰ ਮਾਪਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਗੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਘਟੇ ਨਾ; ਸੌ ਸਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ।
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
ਇਸ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਿਣਦੇ ਹਾਂ, ਪਰਲੋਕ ਵਾਂਗ ਇਹ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸੌ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਸਾਡੀ (ਉਮਰ ਬਣੀ ਰਹੇ)।
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
ਇਸ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮਿਣਦੇ ਹਾਂ, ਪਰਲੋਕ ਵਾਂਗ ਇਹ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸੌ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਸਾਡੀ (ਉਮਰ ਬਣੀ ਰਹੇ)।
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
ਇਸ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਮਿਣਦੇ ਹਾਂ, ਪਰਲੋਕ ਵਾਂਗ ਇਹ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸੌ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਸਾਡੀ (ਉਮਰ ਬਣੀ ਰਹੇ)।
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਮਿਣਦਾ ਹਾਂ, ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦੀਰਘਾਯੂ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ; ਪਰਲੋਕ ਵਾਂਗ (ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ ਕੇ), ਸੌ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਸਾਡੀ (ਉਮਰ ਬਣੀ ਰਹੇ)।
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵਿਆਨ, ਆਯੂ, ਅੱਖ — ਵੇਖਣ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਲਈ। ਨਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾ।
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਗਏ, ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੰਤਾਨਹੀਣ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ — ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਪਾ ਗਏ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
ਜਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ; ਪੀਲੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਿਚਕਾਰਲਾ; ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੌ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਾਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਦਿਓਲੋਕ ਨੂੰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜੀਏ।
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
ਇਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ — ਦਿਓਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਮਾਤਾ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸਨੂੰ ਢਕ ਲੈ।
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
ਇਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ — ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਇੱਥੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸਨੂੰ ਢਕ ਲੈ।
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵਸਤਰ ਨਾਲ ਢਕਦਾ ਹਾਂ। ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਲਿਆਣ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਵਧਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਤਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਭੇਜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਓ।
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
ਪੂਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਗੁਆਚਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ; ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ।
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
ਉਮਰ, ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ; ਅੱਗੇ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਪੂਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਕਰਮੀ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਟਿਕਾਵੇ।
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
ਇਹ ਦੋ ਵਾਹਕ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਣ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਢੋਣ ਲਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਆਸਨ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾ।
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਇਹ ਵਸਤਰ ਹੁਣ ਉਤਾਰ ਦੇ; ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਜੋ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ। ਇਸ਼ਟਾਪੂਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਦਾਨ ਬੰਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
ਅਗਨੀ ਦਾ ਕਵਚ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ; ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਕ। ਦਲੇਰ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਦਮਕਦਾ, ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰੀ ਰੱਖੇ।
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
ਮੁਰਦੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡੰਡਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆ, ਸ਼ਰਵਣ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੀਏ।
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
ਮੁਰਦੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆ, ਕਸ਼ੱਤਰ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ; ਤੂੰ ਇੱਧਰ ਆ, ਜੀਵਨ-ਲੋਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ।