அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
யமனுக்காக சோமம் பாய்கிறது; யமனுக்காக ஹவிஸ் தயாரிக்கப்படுகிறது. அக்னியைத் தூதனாகக் கொண்டு, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட யாகம் நிச்சயமாக யமனிடம் செல்கிறது.
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
யமனுக்கு மிகவும் இனிய ஆகுதியை அர்ப்பணியுங்கள்; எழுந்து நில்லுங்கள். இந்த வணக்கம் முன்னோர் ரிஷிகளுக்கும், முந்தையவர்களுக்கும், வழியமைத்தவர்களுக்கும் உரியது.
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
யம அரசனுக்கு நெய் கலந்த பாலையும் ஹவிஸையும் அர்ப்பணியுங்கள். அவர் உயிருள்ளவர்களிடையே நமக்கு நீண்ட ஆயுளை, வாழ்வதற்காக அளிக்கட்டும்.
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
அக்னியே, இவனை எரிக்காதே, கருக்காதே; இவனது தோலை வீசாதே, உடலை விட்டுவிடாதே. ஜாதவேதனே, நீ இவனைச் சுட்டு முடித்ததும், இவனைப் பிதுர்களிடம் அனுப்பு.
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
ஜாதவேதனே, நீ இவனைச் சுட்டு முடித்ததும், இவனை பிதுர்களுக்கு ஒப்படை. இந்த உயிர்ப்பாதையில் இவன் செல்லும்போது, அவன் தேவர்களுக்கு உகந்தவனாகிறான்.
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
மூன்று த்ருக-பாத்திரங்களுடன் சோமம் பாய்கிறது; ஆறு பரந்த உலகங்கள், ஒன்றேயான மகத்தானது. திரிஷ்டுப், காயத்ரி முதலிய எல்லா சந்தங்களும் அவற்றிலேயே, யமனிலேயே நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன.
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
கண்ணால் சூரியனிடம் செல், மூச்சால் காற்றிடம் செல்; இயல்புகளால் வானுக்கும் பூமிக்கும் செல். அங்கு உனக்கு நன்மையானால் நீர்களிடம் செல், அல்லது மூலிகைகளில் உன் உடல்களுடன் நிலைகொள்.
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
அஜன் பாகம் தவத்தின் பகுதி; அதைத் தகி, உன் சுடர் அதைத் தகிக்கட்டும், உன் ஒளி அதைத் தகிக்கட்டும். ஓ ஜாதவேதா, உன் சிவமான வடிவங்களால் இவனை நல்லோரின் உலகிற்குச் சுமந்து செல்.
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
ஓ ஜாதவேதா, உன் சுடர்களும் வேகமான ஒளிகளும் எவற்றால் நீ வானையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் நிரப்புகிறாயோ, அவை செல்லும் அஜனைப் பின்தொடர்ந்து அவனைச் சேரட்டும்; பின்னர் பிற மிகச் சிவமான சுடர்களால் அவனை வேகவைத்துத் தயாராக்கு.
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
ஓ அக்னி, உன்னால் ஆகுதியாக்கப்பட்டு ஸ்வதையுடையவனாக அலைபவனை மீண்டும் பித்ருக்களுக்காக விடு. வாழ்வை அணிந்தவனாக எஞ்சியவன் அருகில் வரட்டும்; அழகிய ஒளியுடையவன் உடலுடன் சேரட்டும்.
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
நல்ல வழியில் சரமையின் மகன்களான நான்கு கண்களும் புள்ளிகளுமுள்ள இரு நாய்களைக் கடந்து செல். பின்னர் சுவிதத்ரனிடம், யமனுடன் சேர்ந்து களிப்புறும் பித்ருக்களிடம் திரும்பி வா.
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
யமனே, உன் இரண்டு காவல் நாய்கள், நான்கு கண்களுடையவை, வழியில் அமர்ந்து மனிதர்களைக் காண்பவை; அரசனே, அவற்றுடன் இவனைக் காப்பில் வை; இவனுக்கு நலனையும் நோயற்ற நிலையையும் அளி.
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
அகன்ற மூக்குடையவையும், உயிர்மூச்சால் நிறைவடைபவையும், செந்நிறமான இருவரும் யமனின் தூதர்கள்; அவர்கள் மக்களிடையே திரிகின்றனர்; அவ்விருவரும் நமக்குக் காணவும் சூரியனைக் காணவும் இங்கே உயிருடன் நலனை மீண்டும் அளிக்கட்டும்.
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
சோமம் சிலருக்காகப் பாய்கிறது; வேறு சிலர் நெய்யை வழிபடுகின்றனர்; எவர்களுக்கு இனிமை ஓடுகிறதோ, அவர்களிடமே அவனும் செல்லட்டும்.
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
முன்னிருந்த, ரதத்தால் வென்றவர்கள், ரதத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள், ரதத்தை வளர்ப்பவர்கள் ஆகியோர்; யமனே, தவமுள்ள ரிஷிகளிடம், தவத்திலிருந்து பிறந்தவரிடம் அவனும் செல்லட்டும்.
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
தவத்தால் வெல்ல முடியாதவர்கள், தவத்தால் சுவர்க்கம் சென்றவர்கள், பெரும் தவம் செய்தவர்கள்; அவர்களிடமே அவனும் செல்லட்டும்.
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
வெற்றிச் செல்வத்திற்காகப் போர்களில் போரிடும் வீரர்கள், சுவர்க்கத்திற்காக உடலை விடுபவர்கள், அல்லது ஆயிரம் தட்சிணைகள் அளிப்பவர்கள்; அவர்களிடமே அவனும் செல்லட்டும்.
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
ஆயிரம் துதிகளையுடைய கவிஞர்கள் எவர் சூரியனைக் காக்கிறார்களோ, தவசிகளான ரிஷிகளைக் காக்கிறார்களோ, ஓ யமா, தவத்தால் பிறந்தவர்களிடமும் அவன் செல்லட்டும்.
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
ஓ பூமியே, இவனுக்கு இனிமையாக இரு; முட்களற்றவளாய், தங்குமிடமாய் இரு; இவனுக்கு விரிந்த புகலிடத்தை அளி.
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
பூமியின் நெருக்கமற்ற, விரிந்த உலகில் நீ நிலைபெறு; நீ உயிருடன் இருந்தபோது செய்த சுவதாக்கள் உனக்கு தேனைப் பொழியட்டும்.
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
மனதால் உன் மனதை இங்கு அழைக்கிறேன்; இந்த வீடுகளை அனுபவித்தபடி வா. பித்ருக்களுடனும் யமனுடனும் சேர்; இனிய, இன்பமான காற்றுகள் உன்னிடம் வீசட்டும்.
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
மருத்கள் உன்னை மேலே சுமக்கட்டும்; மேலே கொண்டு செல்பவையும் மேலே பொங்குபவையும் உன்னை உயர்த்தட்டும்; வெள்ளாட்டுடன் குளிர்ச்சியை உண்டாக்கி மழையால் தெளிக்கட்டும், பாலிதி.
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
வாழ்வுக்காக, சங்கல்பத்திற்காக, வலிமைக்காக, வாழ்வதற்காக மேலெழு; உன் மனம் உறவினர்களிடம் செல்லட்டும்; பிறகு பித்ருக்களிடம் ஓடு.
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
உன் மனம், உன் உயிர்மூச்சு, உன் உறுப்புகள், உன் சாரம் இங்கு உன் உடலிலிருந்து எதுவும் இழக்கப்பட வேண்டாம்.
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
மரம் உன்னை நெருக்கட்டும்; மகத்தான தேவி பூமியும் நெருக்கட்டும் வேண்டாம். பித்ருக்களின் உலகை அடைந்து யமராஜனிடம் நீ செழிக்கட்டும்.
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
உன் எந்த உறுப்பு தள்ளி வைக்கப்பட்டதோ, உன் அபானனும் பிராணனும் எங்கு விலகிப்போனதோ, அதை ஒன்றுசேர்த்து ஒரே கூட்டில் வாழும் பித்ருக்கள் உனக்குத் திருப்பி, உணவிலிருந்து உணவுக்கு மீண்டும் நிலைநாட்டட்டும்.
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
இவனை வீடுகளிலிருந்து உயிருள்ளோர் விலக்கி வைத்தனர்; அவனை இங்கிருந்து ஊரைச் சுற்றி வெளியே கொண்டு செல்லுங்கள். யமனின் தூதனாகிய விவேகமுள்ள மிருத்யு உயிர்மூச்சுகளைப் பித்ருக்களிடம் அனுப்பிவிட்டான்.
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
பித்ருக்களுக்குள் நுழைந்த கொள்ளையர்கள், உறவினர் முகம் கொண்டு படைக்கப்படாத உணவை உண்டு திரிபவர்கள், முன்னும் பின்னும் சுமப்பவர்கள் — அவர்களை அக்னி இந்த யாகத்திலிருந்து ஊதி அகற்றட்டும்.
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
நம் சொந்த பித்ருக்கள் இங்கே ஒன்றாக வரட்டும்; நமக்கு சுகத்தை அளித்து ஆயுளை நீட்டட்டும். அவர்களுக்கு ஹவிஸால் அணுகி, பல ஆண்டுகள் உயிருடன் வாழ நாம் ஆற்றல் பெறுவோமாக.
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
நான் உனக்காக அந்தப் பசுவையும், பாலில் சமைத்த சோற்றையும் அர்ப்பணிக்கிறேன்; அதனால் நீ மக்களின் காப்பவனாக இரு; இங்கு உயிரற்றவை எவையோ அவையும் (உனக்கே).
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
குதிரைகள் நிறைந்த அந்தப் பெண்ணை அக்கரைக்குக் கொண்டு செல், மிக இனிமையானவளை; அல்லது ருக்ஷாகனை விட அப்பால் புதியவனை; உன்னைக் கொன்றவன் கொல்லத்தக்கவன் ஆகட்டும்; அவன் வேறு பங்கைப் பெறாதிருக்கட்டும்.
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
யமன் மேலானவன், விவஸ்வான் கீழானவன்; அதற்கு அப்பால் எதையும் நான் காண்பதில்லை. யமனில் என் யாகம் நிலைபெற்றுள்ளது; விவஸ்வான் உலகை விரித்தான்.
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
அவர்கள் மனிதர்களிடமிருந்து அமிர்தத்தை மறைத்தனர்; அதை சவர்ணையாக்கி விவஸ்வானிடம் அளித்தனர். அஸ்வினரையும் அவன் கொண்டு வந்தான்; அது இருந்தபோது சரண்யூ இரண்டு இணைகளை விட்டுச் சென்றாள்.
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
புதைக்கப்பட்டவர்கள், தூவப்பட்டவர்கள், எரிக்கப்பட்டவர்கள், மேலே எடுக்கப்பட்டவர்கள் — அவர்கள் அனைவரையும், அக்னியே, உண்ணும்படி ஹவிக்கு இங்கு கொண்டு வா, பித்ருக்களே.
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
அக்கினியால் எரிக்கப்பட்டவர்களும், அக்கினியால் எரிக்கப்படாதவர்களும், வானின் நடுவில் ஸ்வதையால் மகிழ்கின்றனர். ஜாதவேதனே, நீ அவர்களை அறிந்திருந்தால், அவர்கள் ஸ்வதையால் யாகத்தையும் ஸ்வதிதியையும் ஏற்கட்டும்.
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
அக்னியே, இதமாக எரி; உடலை அதிகமாகச் சுடாதே. புண்களில் உன் வலிமை இருக்கட்டும்; பூமியில் உன் சுடும் தீவிரம் இருக்கட்டும்.
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
இதை அவனுக்கு இந்த ஓய்விடத்தைத் தருகிறேன்; இங்கு வந்தவன் என்னவனாக இருந்தால். அறிவுள்ள யமன் இதற்கு மறுமொழியாகச் சொல்கிறான்: என் இந்தச் செல்வம் இங்கே அருகில் நிற்கட்டும்.
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
இந்த அளவை நாங்கள் அளக்கிறோம், பின்னர் எதுவும் நம்மிடமிருந்து குறையாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை, நமக்கு முன்னாலேயே.
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
இந்த அளவை நாங்கள் முன்னோக்கி அளக்கிறோம், பின்னர் எதுவும் நம்மிடமிருந்து குறையாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை, நமக்கு முன்னாலேயே.
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
இந்த அளவை நாங்கள் பின்னோக்கி அளக்கிறோம், பின்னர் எதுவும் நம்மிடமிருந்து குறையாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை, நமக்கு முன்னாலேயே.
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
இந்த அளவை நாங்கள் இருபுறமும் அளக்கிறோம், பின்னர் எதுவும் நம்மிடமிருந்து குறையாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை, நமக்கு முன்னாலேயே.
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
இந்த அளவை நாங்கள் அளக்கிறோம், மறுமைக்குரியதைப் போல அது அழியாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை எங்களுக்கு (ஆயுள் நீடிக்கட்டும்).
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
இந்த அளவை உயர்த்தி அளக்கிறோம், மறுமைக்குரியதைப் போல அது அழியாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை எங்களுக்கு (ஆயுள் நீடிக்கட்டும்).
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
இந்த அளவை ஒன்றாக அளக்கிறோம், மறுமைக்குரியதைப் போல அது அழியாதபடி; நூறு சரத் காலங்கள் வரை எங்களுக்கு (ஆயுள் நீடிக்கட்டும்).
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
நான் இந்த அளவை அளக்கிறேன், சொர்க்கம் செல்லும் நீண்ட ஆயுளுடையவனாக ஆவேனாக; மறுமைக்குரியதைப் போல (அது அழியாமல்), நூறு சரத் காலங்கள் வரை எங்களுக்கு (ஆயுள் நீடிக்கட்டும்).
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
பிராணன், அபானன், வியானன், ஆயுள், கண் — பார்வைக்காக, சூரியனுக்காக. சுற்றாத வழியில், யம அரசனின் முன்னோர்களிடம் செல்.
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
முன்னோர்களாகிய எவர் முயன்று சென்றனரோ, பகைகளை விட்டு, மக்களில்லாதவர்களாக இருந்தும் — அவர்கள் வானத்தை கடந்து உலகை அடைந்தனர், சொர்க்கத்தின் முதுகில் ஒளிர்ந்தவர்களாக.
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
நீர் நிறைந்த வானம் கீழ்நிலை; பீலு நிறைந்தது நடுவானம்; மூன்றாவது 'பிரத்யௌ' எனப்படுகிறது, அதில் பித்ருக்கள் அமர்கின்றனர்.
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
தந்தையின் பித்ருக்கள் அல்லாதவர்களும், பாட்டன்மார்களும், பரந்த அந்தரிக்ஷத்தில் புகுந்தவர்களும், பூமியையும் வானையும் ஆள்பவர்களுமான அந்த பித்ருக்களை நமஸ்காரத்துடன் வணங்குவோம்.
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
இதுவே, இதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை — வானில் நீ சூரியனைக் காண்கிறாய். தாய் மகனை ஆடையால் மூடுவது போல, ஓ பூமியே, இவனை மூடு.
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
இதுவே, இதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை — முதுமையில் இங்கிருந்து வேறொன்று உள்ளது. மனைவி கணவனை ஆடையால் மூடுவது போல, ஓ பூமியே, இவனை மூடு.
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
நான் உன்னை பூமித் தாயின் மங்கலமான ஆடையால் மூடுகிறேன். உயிருள்ளவர்களிடம் உள்ள நன்மை என்னில் இருக்கட்டும்; பித்ருக்களிடம் உள்ள ஸ்வதா உன்னில் இருக்கட்டும்.
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
ஓ அக்னியும் சோமனும், வழி அமைப்பவர்களே, தேவர்களுக்காக இன்பமான ரத்தினத்தையும் விரிந்த உலகையும் நிறுவுகிறீர்கள். அனுப்பப்படும் பூஷனை நேரான வழிகளில் கொண்டுசெல்பவனை அங்கே கொண்டுசெல்லுங்கள்.
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
பூஷா உன்னை இங்கிருந்து விலக்கட்டும்; வழிகளை அறிந்தவர், பசுக்களை இழக்காதவர், உலகின் காவலர். அவன் உன்னை இவர்களுக்கு, பிதுர்களுக்கு ஒப்படைக்கட்டும்; அக்னி தேவர்களுக்கும் நற்கொடையாளர்களுக்கும் ஒப்படைக்கட்டும்.
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
ஆயுள், முழு ஆயுள் உன்னை முழுமையாகக் காக்கட்டும்; பூஷா முன்னே செல்லும் வழியில் உன்னைக் காக்கட்டும். நல்லோர் எங்கே அமர்ந்தார்களோ, எங்கே அவர்கள் சென்றார்களோ, அங்கே தேவன் சவிதா உன்னை நிலைநிறுத்தட்டும்.
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
இரண்டு சுமந்து செல்லும் விலங்குகளை உனக்காகப் பூட்டுகிறேன்; உயிரை வழிநடத்துபவனுக்காக சுமந்து செல்ல. அவை இரண்டோடும் யமனின் இருப்பிடத்தையும் சபையையும் நோக்கிச் செல்லுவாயாக.
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
முதலில் உன்னிடம் வந்த இந்த ஆடையை இப்போது விலக்கு; இங்கு முன்பு நீ அணிந்திருந்ததை. இஷ்டமும் பூர்த்தமும் பின்தொடர்ந்து செல், அறிந்தவனாக; உன் கொடை உறவினர்களிடம் பலவாறு கொடுக்கப்பட்ட இடத்தை நோக்கி.
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
அக்னியின் கவசத்தால் கதிர்களால் உன்னைச் சுற்றிக்கொள்; கொழுப்பாலும் செழுமையாலும் உன்னை மூடிக்கொள். துணிச்சல்மிக்கவன், வெப்பத்தால் சுடர்விட்டு எரிப்பவன் உன்னைக் கைவிடாமல் சுற்றிலும் நிற்கட்டும்.
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
இறந்தவனின் கையிலிருந்து கோலை எடுப்பவனே, செவி, ஒளி, வலிமையுடன், இங்கேயே நீ இரு; நாம் நல்ல வீரப் புதல்வர்களுடன் அனைத்து எதிரிகளையும் வெல்வோமாக.
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
இறந்தவனின் கையிலிருந்து வில்லை எடுப்பவனே, ஆட்சி, ஒளி, வலிமையுடன் மிகுந்த செல்வமும் வளமும் ஒன்று சேர்த்துக்கொள்; நீ இங்கே வா, உயிருள்ளோர் உலகின் அருகே வா.