Atharvaveda · Sūkta 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
Für Yama fließt der Soma; für Yama wird die Opfergabe bereitet. Das Opfer, mit Agni als Boten und wohl zubereitet, geht gewiss zu Yama.
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
Bringt Yama die süßeste Spende dar und erhebt euch. Diese Verehrung gilt den alten Sehern, den Vorfahren, den Früheren, den Wegbereitern.
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
Bringt dem König Yama Milch mit Ghee und die Opfergabe dar. Möge er uns unter den Lebenden langes Leben schenken, damit wir leben.
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
O Agni, verbrenne ihn nicht, versenge ihn nicht; wirf nicht seine Haut weg, verwirf nicht seinen Leib. O Jātavedas, wenn du ihn gegart hast, dann sende ihn zu den Vätern.
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
O Jātavedas, wenn du ihn gegart hast, dann übergib ihn den Vätern. Wenn er diesen Pfad des Atems beschreitet, dann wird er den Göttern lieb.
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
Mit den drei Druku-Gefäßen fließt er: sechs weite Welten, eine einzige große. Triṣṭubh, Gāyatrī und alle Metren sind in Yama gegründet.
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
Geh mit deinem Auge zur Sonne, mit deinem Atem zum Wind; geh nach deinen Eigenarten zum Himmel und zur Erde. Wenn es dir dort zuträglich ist, geh zu den Wassern, oder bleibe unter den Heilkräutern mit deinen Körpern.
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
Der ungeborene Anteil gehört zur Glut der Askese; erhitze ihn, deine Flamme erhitze ihn, dein Glanz erhitze ihn. O Jātavedas, mit jenen gütigen Gestalten von dir, bringe ihn in die Welt der Rechtschaffenen.
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
O Jātavedas, mögen jene deine Flammen und schnellen Glanze, mit denen du Himmel und Luftraum füllst, dem scheidenden Ungeborenen folgen und sich mit ihm vereinen; dann bereite ihn zu, gegart, mit den übrigen höchst gütigen Flammen.
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
O Agni, gib wieder für die Väter frei, wer, von dir dargebracht, umherzieht im Besitz der Opfergabe; das Übrige, mit Leben bekleidet, nahe heran; der von schönem Glanz vereinige sich mit dem Leib.
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
Eile an den beiden Hunden, den Söhnen der Saramā, vieräugig und gefleckt, auf dem guten Pfad vorbei. Dann kehre hierher zurück zu den Vätern, zu dem Freigebigen, die sich mit Yama beim gemeinsamen Mahl erfreuen.
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
O Yama, deine beiden Wächterhunde, vieräugig, auf dem Weg sitzend und die Menschen beobachtend: O König, stelle ihn unter ihren Schutz; gewähre ihm Wohlergehen und Freiheit von Krankheit.
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
Die beiden Boten Yamas, breitnasig, vom Lebenshauch gesättigt, rötlich, streifen unter den Menschen umher; mögen jene beiden uns hier wieder mit dem Lebenshauch Segen geben, damit wir sehen und die Sonne schauen.
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
Soma fließt für die einen, andere verehren das Ghee; mögen auch sie zu denen gehen, zu denen der Honig hinströmt.
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
Jene Früheren, durch das Wahre gewonnen, aus dem Wahren geboren, das Wahre mehrend: O Yama, mögen auch sie zu den asketischen Sehern gehen, zu den aus der Askese Geborenen.
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
Jene, die durch Askese unbezwingbar wurden, die durch Askese in den Himmel gingen, die große Askese übten: mögen auch sie zu ihnen gehen.
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
Jene Helden, die in Schlachten um Beute kämpfen, die ihren Leib für den Himmel hingeben, oder die tausend Gaben schenken: mögen auch sie zu ihnen gehen.
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
Die Seher mit tausend Lobliedern, die die Sonne bewachen, die asketischen Seher bewachen — o Yama, möge auch er zu denen gehen, die aus Askese geboren sind!
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
O Erde, sei ihm gnädig; dornenfrei werde du seine Ruhestätte; gewähre ihm weiten Schutz!
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
In der weiten, nicht beengten Welt der Erde lass dich nieder; die Svadhās, die du lebend vollzogen hast, mögen dir honigtriefend sein.
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
Mit meinem Geist rufe ich deinen Geist hierher; komm, diese Häuser genießend. Vereinige dich mit den Vätern, vereinige dich mit Yama; mögen dir die gnädigen, erfreulichen Winde entgegenwehen.
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
Mögen die Maruts dich nach oben tragen; mögen die aufwärts tragenden, aufwärts strömenden dich erheben; Kühle schaffend mit der Ziege, mögen sie dich mit Regen besprengen — bāliti.
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
Erhebe dich zum Leben, zum Willen, zur Kraft, zum Weiterleben; dein Geist möge zu den Deinen gehen; dann eile zu den Vätern.
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
Dein Geist, dein Atem, der Lebenssaft deiner Glieder soll nicht verloren gehen; nichts von deinem Körper soll hier verloren sein.
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
Der Baum soll dich nicht bedrängen, auch nicht die große Göttin Erde; nachdem du die Welt der Väter gefunden hast, gedeihe bei Yamas Herrschaft.
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
Was an dir abgesondert wurde, was Apāna und Prāṇa von dir entfernt haben — das sollen die Väter, Genossen eines Nestes, sammeln, dir zurückgeben und dich von Speise zu Speise wieder einsetzen.
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
Die Lebenden haben diesen von den Häusern fern gehalten; tragt ihn von hier rings um das Dorf hinaus. Der Tod, der einsichtige Bote Yamas, hat die Lebensodem zu den Vätern gesandt.
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
Die Räuber, die unter die Väter gedrungen sind, die mit Verwandtengesichtern umherstreifen, ungeopferte Speise essend, die vorn und hinten tragen — Agni möge sie von diesem Opfer wegblasen.
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
Mögen unsere eigenen Väter hier gemeinsam eintreten, uns Glück bereitend und unser Leben verlängernd. Ihnen mit dem Opfergabe nahend, mögen wir viele Herbste zu leben vermögen.
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
Dir opfere ich jene Kuh und den Reis, in Milch gekocht; dadurch sei du der Ernährer der Menschen, und was hier leblos ist, das sei auch dein.
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
Führe die an Pferden reiche hinüber, die sehr gnädige, oder den Neueren jenseits Ṛkṣākas; wer dich erschlug, sei des Todes würdig, und er erhalte keinen anderen Anteil.
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
Yama ist der Höhere, Vivasvān der Niedere; darüber hinaus sehe ich gar nichts. In Yama ist mein Opfer gegründet; Vivasvān hat die Welt ausgebreitet.
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
Sie verbargen die Unsterblichkeit vor den Sterblichen, machten sie gleichfarbig und gaben sie Vivasvān; auch die beiden Aśvins brachte er, und als das da war, verließ Saraṇyū die beiden Paare.
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
Alle, die begraben, die weit verstreut, die verbrannt und die emporgehoben wurden — bring sie alle hierher, o Agni, die Väter, damit sie das Opfer essen.
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
Die vom Feuer Verbrannten und die nicht vom Feuer Verbrannten erfreuen sich mit svadhā in der Mitte des Himmels; wenn du sie kennst, o Jātavedas, so mögen sie mit svadhā das Opfer und die svadhiti genießen.
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
O Agni, brenne sanft; erhitze den Körper nicht über das Maß hinaus. Deine Kraft sei in den Wunden; deine wilde Glut sei auf der Erde.
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
Ihm gebe ich diese Ruhestätte, wenn der hierher Gekommene mein war. Dafür spricht der weise Yama: Mein Reichtum soll hier nahe stehen.
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
Wir messen dieses Maß, damit uns nichts darüber hinaus verloren geht; über hundert Herbste hinweg, vor uns.
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
Wir messen dieses Maß vorwärts, damit uns nichts darüber hinaus verloren geht; über hundert Herbste hinweg, vor uns.
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
Wir messen dieses Maß rückwärts, damit uns nichts darüber hinaus verloren geht; über hundert Herbste hinweg, vor uns.
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
Wir messen dieses Maß quer hindurch, damit uns nichts darüber hinaus verloren geht; über hundert Herbste hinweg, vor uns.
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
Wir messen dieses Maß aus, damit es nicht verloren geht wie das Jenseitige; hundert Herbste lang unser Leben.
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
Wir messen dieses Maß aus und heben es empor, damit es nicht verloren geht wie das Jenseitige; hundert Herbste lang unser Leben.
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
Wir messen dieses Maß gemeinsam aus, damit es nicht verloren geht wie das Jenseitige; hundert Herbste lang unser Leben.
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
Ich messe dieses Maß aus: Möge ich langlebig werden und zum Himmel gehen; nicht verloren wie das Jenseitige, hundert Herbste lang unser Leben.
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
Atem, Abwärtsatem, Durchatem, Leben, Auge — zum Sehen, zur Sonne. Auf dem Pfad, der nicht im Kreis geht, geh zu den Vätern des Königs Yama.
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
Jene Vordersten, die sich mühten und hinüberzogen, die Feindseligkeiten zurücklassend, obwohl kinderlos: sie stiegen zum Himmel auf und fanden die Welt, strahlend auf dem Rücken des Himmels.
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
Der wasserreiche Himmel ist der niedrigste, der an pīlu reiche der mittlere; der dritte, Pradyaus genannt, ist der, wo die Väter sitzen.
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
Jenen, die nicht die Väter des Vaters sind, die Großväter sind, die in den weiten Luftraum eingegangen sind, die Erde und Himmel umfassen, diesen Vätern wollen wir mit Verehrung dienen.
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
Eben dieser, und kein anderer — am Himmel siehst du die Sonne. Wie eine Mutter ihren Sohn mit einem Gewand bedeckt, so bedecke ihn, o Erde.
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
Eben dieser, und kein anderer — im Alter gibt es von hier aus einen anderen. Wie eine Gattin ihren Gatten mit einem Gewand bedeckt, so bedecke ihn, o Erde.
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
Ich bedecke dich mit dem heilbringenden Gewand der Mutter Erde. Was an Gutem bei den Lebenden ist, sei in mir; was an Svadhā bei den Vätern ist, sei in dir.
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
O Agni und Soma, Wegbereiter, ihr gründet den Göttern ein erfreuliches Kleinod und eine weite Welt. Führt den Gesandten Pūṣan dorthin, und den, der ihn auf geraden Wegen trägt; geht dorthin.
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
Möge Pūṣan, der die Wege kennt, der Hüter der Welt, dessen Vieh nicht verloren geht, dich von hier fortführen. Möge er dich diesen Vätern übergeben, und Agni den Göttern und den Freigebigen.
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
Möge das Leben, das volle Leben, dich ganz behüten; möge Pūṣan dich auf dem Weg nach vorn behüten. Wo die Rechtschaffenen sitzen und wohin sie gegangen sind, dort möge der Gott Savitṛ dich einsetzen.
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
Diese zwei Lastträger spanne ich dir an, um den zu tragen, der den Atem führt. Mit diesen beiden gehe hinab zum Sitz Yamas und zur Versammlung.
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
Dieses Gewand, das zuerst zu dir kam, leg es jetzt ab, das du hier früher trugst. Folge dem Opfer und dem Verdienst, wissend, dorthin, wo deine Gaben auf vielerlei Weise unter deinen Verwandten gegeben wurden.
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
Umhülle dich mit dem Panzer Agnis, mit seinen Strahlen; bedecke dich mit Fett und Fülle. Möge der Kühne, der mit Hitze flammt und brennt, dich nicht verlassen, sondern dich ringsum umgeben.
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
Du, der den Stab aus der Hand des Verschiedenen nimmt, mit Gehör, Glanz und Kraft, bleibe eben hier; mögen wir, reich an tüchtigen Söhnen, alle Feinde und feindseligen Anfeindungen überwinden.
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
Du, der den Bogen aus der Hand des Toten nimmt, mit Herrschaft, Glanz und Kraft, raffe reichen Besitz und Gedeihen zusammen; komm herbei, nähere dich der Welt der Lebenden.