ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
ଯମ ପାଇଁ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଯମ ପାଇଁ ହବିଃ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତ କରି, ସୁସଜ୍ଜିତ ଯଜ୍ଞ ନିଶ୍ଚୟ ଯମ ନିକଟକୁ ଯାଏ।
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର ଆହୁତି ଅର୍ପଣ କର; ଉଠି ଛିଡ଼ା ହୁଅ। ଏହି ନମସ୍କାର ପୂର୍ବ ଋଷିମାନଙ୍କୁ, ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀମାନଙ୍କୁ ଓ ପଥ ନିର୍ମାତାମାନଙ୍କୁ।
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
ଯମ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଘିଅ ସହିତ ଦୁଗ୍ଧ ଓ ହବିଃ ଅର୍ପଣ କର। ସେ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହାକୁ ଦହନ କରନା, ଝଲସନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହାର ଚର୍ମ ଫିଙ୍ଗ ନାହିଁ, ଶରୀର ଛାଡ଼ନା। ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମେ ଯେବେ ଏହାକୁ ପକାଇ ଦେବ, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ପିତୃଗଣ ନିକଟକୁ ପଠାଅ।
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
ହେ ଜାତବେଦ, ଯେବେ ତୁମେ ଏହାକୁ ପାକ କର, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କର। ଯେବେ ସେ ଏହି ପ୍ରାଣପଥରେ ଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
ତିନି ଦ୍ରୁକ-ପାତ୍ର ସହିତ (ସୋମ) ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଛଅଟି ବିସ୍ତୃତ ଲୋକ, ଏକ ହିଁ ମହାନ। ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍, ଗାୟତ୍ରୀ ଆଦି ସମସ୍ତ ଛନ୍ଦ ସେଥିରେ, ଯମଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥାପିତ।
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
ଚକ୍ଷୁରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ପ୍ରାଣରେ ବାୟୁଙ୍କ ନିକଟକୁ; ଧର୍ମରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ତୁମର ହିତ ଥିଲେ ଜଳ ନିକଟକୁ ଯାଅ, କିମ୍ବା ଔଷଧିରେ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ସ୍ଥିତ ହୁଅ।
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
ଅଜଭାଗ ତପସ୍ୟାର ଅଂଶ; ତାହାକୁ ତପାଅ, ତୁମ ଜ୍ୱାଳା ତାହାକୁ ତପାଉ, ତୁମ ଦୀପ୍ତି ତାହାକୁ ତପାଉ। ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମର ଯେଉଁ ଶିବ ଦେହମାନ ଅଛି ସେଥିରେ ଏହାକୁ ସୁକୃତଙ୍କ ଲୋକକୁ ବହନ କର।
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମର ଯେଉଁ ଜ୍ୱାଳା ଓ ଦ୍ରୁତ ଦୀପ୍ତି ଅଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ସେଗୁଡ଼ିକ ଗମନକାରୀ ଅଜଙ୍କ ପଛେ ଯାଇ ତାହାକୁ ମିଳୁ; ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ଅତି ଶିବ ଜ୍ୱାଳାରେ ତାହାକୁ ପାକ କରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତ ହୋଇ ସ୍ୱଧାବାନ୍ ହୋଇ ଯେ ବିଚରଣ କରେ ତାହାକୁ ପୁଣି ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛାଡ଼। ଆୟୁ ପରିଧାନ କରିଥିବା ଶେଷ ନିକଟକୁ ଆସୁ; ସୁନ୍ଦର ତେଜ ଥିବା ସେ ଶରୀର ସହିତ ମିଳୁ।
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
ଭଲ ପଥରେ ସରମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଚାରି ଆଖି ଥିବା ଦାଗଦାର ଦୁଇ କୁକୁରଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ତା'ପରେ ସୁବିଦତ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଯମ ସହିତ ସଧମାଦରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ପିତୃମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆ।
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
ହେ ଯମ, ତୁମ ପାଖର ଯେଉଁ ଦୁଇ ରକ୍ଷକ କୁକୁର, ଚାରି ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ, ପଥରେ ବସି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ହେ ରାଜନ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହାକୁ ରକ୍ଷାରେ ରଖ; ଏହାକୁ କଲ୍ୟାଣ ଓ ରୋଗହୀନତା ଦିଅ।
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
ପ୍ରଶସ୍ତ ନାକବିଶିଷ୍ଟ, ପ୍ରାଣରେ ତୃପ୍ତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଯମଙ୍କ ଏହି ଦୁଇ ଦୂତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଆମ ଦେଖିବା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ ସହିତ ପୁନର୍ବାର କଲ୍ୟାଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
ସୋମ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଆଉ କେହି ଘୃତର ଉପାସନା କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ସେ ମଧ୍ୟ ଯାଉ।
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଋତ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଥିଲେ, ଋତରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଋତ ବଢ଼ାଉଥିଲେ, ହେ ଯମ, ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ତପରୁ ଜାତ ମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଯାଉ।
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଅଜେୟ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ମହାନ ତପ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ସେ ମଧ୍ୟ ଯାଉ।
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ଧନ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ସହସ୍ର ଦକ୍ଷିଣା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ସେ ମଧ୍ୟ ଯାଉ।
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
ଯେଉଁ ସହସ୍ର ସ୍ତୁତିଯୁକ୍ତ କବିମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତପସ୍ବୀ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହେ ଯମ, ତପରୁ ଜାତମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଯାଉ।
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
ହେ ପୃଥିବୀ, ଏହା ପାଇଁ ସୁଖକର ହୁଅ; କଣ୍ଟକରହିତା ଓ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ହୁଅ; ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
ପୃଥିବୀର ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣତାହୀନ, ବିସ୍ତୃତ ଲୋକରେ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅ; ତୁମେ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ଯେଉଁ ସ୍ଵଧା କରିଥିଲ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁ ସ୍ରବୀ ହେଉ।
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
ମନ ଦ୍ଵାରା ତୁମ ମନକୁ ଏଠାକୁ ଡାକୁଛି; ଏହି ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରି ଆସ। ପିତୃମାନଙ୍କ ଓ ଯମଙ୍କ ସହ ମିଶ; ସୁଖଦ, ମନୋହର ପବନ ତୁମ ପାଖରେ ବହୁ।
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
ମରୁତ୍ମାନେ ତୁମକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ବୋହନ୍ତୁ; ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନେଉଥିବା ଓ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଛୁଳୁଥିବା ତୁମକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ଛେଳି ସହ ଶୀତଳତା କରି ବର୍ଷାରେ ସିଞ୍ଚନ୍ତୁ, ବାଲିତି।
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
ଆୟୁ ପାଇଁ, ସଂକଳ୍ପ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠ; ତୁମ ମନ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ; ତା'ପରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼।
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
ତୁମ ମନ, ତୁମ ପ୍ରାଣ, ତୁମ ଅଙ୍ଗ ଓ ରସ — ଏଠାରେ ତୁମ ଶରୀରରୁ କିଛି ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
ଗଛ ତୁମକୁ ନ ଚିପୁଡ଼ୁ; ମହତୀ ଦେବୀ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ନ ଚିପୁଡ଼ୁ। ପିତୃଲୋକ ପାଇ ଯମରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅ।
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
ତୁମ ଯେଉଁ ଅଙ୍ଗ ଦୂରେ ରଖାଗଲା, ଯେଉଁ ଅପାନ ଓ ପ୍ରାଣ ଦୂର ଚାଲିଗଲେ — ସେସବୁ ଏକତ୍ର କରି ଏକ ବସାର ପିତୃଗଣ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଦେଉନ୍ତୁ, ଖାଦ୍ୟରୁ ଖାଦ୍ୟରେ ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତୁ।
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
ଜୀବିତ ଲୋକେ ଏହାକୁ ଘରରୁ ଦୂରେ ରଖିଛନ୍ତି; ଏଠାରୁ ଗ୍ରାମ ଚାରିପଟେ ଏହାକୁ ବାହାର କରି ନିଅ। ଯମଙ୍କ ଦୂତ, ବିବେକୀ ମୃତ୍ୟୁ, ପ୍ରାଣମାନଙ୍କୁ ପିତୃଗଣ ଆଡକୁ ପଠାଇ ସାରିଛନ୍ତି।
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଡକାୟତ, ଜ୍ଞାତିଙ୍କ ମୁଖ ଧରି ଅର୍ପଣ ବିନା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା ଘୂରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆଗ-ପଛ ବହନ କରନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଏହି ଯଜ୍ଞରୁ ଫୁଙ୍କି ଦୂର କରନ୍ତୁ।
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
ଆମ ନିଜ ପିତୃଗଣ ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ସୁଖ ଦେଇ ଆୟୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବିଷ୍ୟ ସହିତ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଆମେ ବହୁ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଉ।
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
ତୁମ ପାଇଁ ସେହି ଧେନୁ ଓ କ୍ଷୀରରେ ପାଚିଥିବା ଓଦନ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପାଳକ ହୁଅ; ଏଠାରେ ଯାହା ନିର୍ଜୀବ ତାହା ମଧ୍ୟ (ତୁମର)।
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
ଅଶ୍ୱବତୀକୁ ପାର କର, ଯେ ସୁଖଦାୟିନୀ; କିମ୍ବା ଋକ୍ଷାକଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରରେ ନୂତନକୁ; ଯେ ତୁମକୁ ମାରିଛି ସେ ବଧ୍ୟ ହେଉ; ସେ ଅନ୍ୟ ଭାଗ ନ ପାଉ।
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
ଯମ ଉଚ୍ଚ, ବିବସ୍ୱାନ ନିମ୍ନ; ତାହା ପରେ ମୁଁ କିଛି ଦେଖେ ନାହିଁ। ଯମରେ ମୋର ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥାପିତ; ବିବସ୍ୱାନ ଭୁବନକୁ ବିସ୍ତାରିଲେ।
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
ସେମାନେ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅମୃତ ଲୁଚାଇଲେ; ସବର୍ଣା କରି ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସେ ଆଣିଲେ; ତାହା ଥିବାବେଳେ ସରଣ୍ୟୂ ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଛାଡ଼ିଗଲେ।
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୋତାଗଲେ, ଦୂରେ ବିଖେରାଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଉଠାଗଲେ — ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହବି ଖାଇବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ପିତୃମାନଙ୍କୁ।
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱଧାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ଜାତବେଦ, ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣ, ତେବେ ସେମାନେ ସ୍ୱଧାରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ୱଧିତିକୁ ସେବନ କରନ୍ତୁ।
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, କୋମଳ ଭାବେ ଦହନ କର; ଶରୀରକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ତପାଅ ନାହିଁ। କ୍ଷତରେ ତୁମ ବଳ ରହୁ; ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶିଖା ରହୁ।
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
ଏହାକୁ ଏହି ବିଶ୍ରାମ-ସ୍ଥାନ ମୁଁ ଦିଏ; ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଏ ଯଦି ମୋର ହୁଏ। ବିବେକୀ ଯମ ଏହାର ବଦଳରେ କହନ୍ତି: ମୋର ଏ ଧନ ଏଠାରେ ନିକଟରେ ରହୁ।
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
ଏହି ମାପ ଆମେ ମାପୁ, ଯେପରି ପରେ କିଛି ଆମଠାରୁ ହ୍ରାସ ନ ହୁଏ; ଶହେ ଶରତ୍ ଋତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ ପୂର୍ବରୁ।
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
ଏହି ମାପ ଆମେ ଆଗକୁ ମାପୁ, ଯେପରି ପରେ କିଛି ଆମଠାରୁ ହ୍ରାସ ନ ହୁଏ; ଶହେ ଶରତ୍ ଋତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ ପୂର୍ବରୁ।
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
ଏହି ମାପ ଆମେ ପଛକୁ ମାପୁ, ଯେପରି ପରେ କିଛି ଆମଠାରୁ ହ୍ରାସ ନ ହୁଏ; ଶହେ ଶରତ୍ ଋତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ ପୂର୍ବରୁ।
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
ଏହି ମାପ ଆମେ ଆଡ଼ାଆଡ଼ି ମାପୁ, ଯେପରି ପରେ କିଛି ଆମଠାରୁ ହ୍ରାସ ନ ହୁଏ; ଶହେ ଶରତ୍ ଋତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ ପୂର୍ବରୁ।
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
ଏହି ମାତ୍ରାକୁ ଆମେ ମାପୁ, ପରଲୋକ ପରି ତାହା ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଶହେ ଶରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର (ଆୟୁ ରହୁ)।
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
ଏହି ମାତ୍ରାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଆମେ ମାପୁ, ପରଲୋକ ପରି ତାହା ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଶହେ ଶରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର (ଆୟୁ ରହୁ)।
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
ଏହି ମାତ୍ରାକୁ ଏକତ୍ର ମାପୁ, ପରଲୋକ ପରି ତାହା ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଶହେ ଶରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର (ଆୟୁ ରହୁ)।
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
ମୁଁ ଏହି ମାତ୍ରାକୁ ମାପେ, ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ ଦୀର୍ଘାୟୁ ମୁଁ ହେଉ; ପରଲୋକ ପରି (ନଷ୍ଟ ନ ହୋଇ), ଶହେ ଶରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର (ଆୟୁ ରହୁ)।
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ବ୍ୟାନ, ଆୟୁ, ଚକ୍ଷୁ — ଦେଖିବା ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ। ନ ଘୂରୁଥିବା ପଥରେ, ଯମରାଜଙ୍କ ପିତୃଗଣ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
ଯେଉଁ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଚାଲିଗଲେ, ବିଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି, ସନ୍ତାନହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ — ସେମାନେ ଆକାଶ ପାର ହୋଇ ଲୋକ ପାଇଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ପୃଷ୍ଠରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ।
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶ ସର୍ବନିମ୍ନ; ପୀଲୁପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟମ; ତୃତୀୟଟି ପ୍ରଦ୍ୟୌ ନାମେ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃଗଣ ବସନ୍ତି।
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
ପିତାଙ୍କର ପିତୃଗଣ ନୁହଁନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପିତାମହ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି — ସେହି ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାରରେ ପୂଜା କରିବା।
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
ଏହା ହିଁ, ଏଥିରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ — ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଛ। ମାତା ପୁତ୍ରକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ କଲାପରି, ହେ ଭୂମି, ଏହାକୁ ଆବୃତ କର।
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
ଏହା ହିଁ, ଏଥିରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ — ଜରାବସ୍ଥାରେ ଏଠାରୁ ଅନ୍ୟ। ଜାୟା ପତିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ କଲାପରି, ହେ ଭୂମି, ଏହାକୁ ଆବୃତ କର।
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମିମାତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ କରେ। ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ କଲ୍ୟାଣ, ତାହା ମୋ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ; ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସ୍ୱଧା, ତାହା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ।
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ପଥ ନିର୍ମାଣକାରୀମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖଦ ରତ୍ନ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଲୋକ ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କର। ପ୍ରେରିତ ପୂଷଣଙ୍କୁ ଯିଏ ସରଳ ପଥରେ ନେଇଯାଏ, ତାହାକୁ ସେଠାକୁ ନିଅ।
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
ପୂଷା ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ପଥ ଜାଣିଥିବା, ଯାହାର ପଶୁ ହଜେ ନାହିଁ, ଜଗତର ରକ୍ଷକ। ସେ ତୁମକୁ ଏହି ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଓ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
ଆୟୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ତୁମକୁ ସର୍ବତୋଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଗ ପଥରେ ପୂଷା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ସୁକୃତିମାନେ ବସନ୍ତି ଓ ଯେଉଁଠାକୁ ସେମାନେ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଦେବ ସବିତା ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
ଏହି ଦୁଇ ବାହକଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଡ଼ୁଛି, ପ୍ରାଣ ପରିଚାଳକଙ୍କ ପାଇଁ ବହିବା ପାଇଁ। ଏହି ଦୁଇଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଯମଙ୍କ ଆସନ ଓ ସଭାକୁ ଯାଅ।
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
ପ୍ରଥମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଏହି ବସ୍ତ୍ର ଏବେ ଖୋଲି ଦିଅ; ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ପିନ୍ଧିଥିଲ। ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତକୁ ଅନୁସରଣ କର, ଜାଣିଥିବା ହୋଇ; ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଦାନ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଦିଆଯାଇଛି।
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
ଅଗ୍ନିର କବଚ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଆବୃତ କର; ଚର୍ବି ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ନିଜକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର। ସାହସୀ, ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦହନକାରୀ ସେ ଯେମିତି ତୁମକୁ ନ ଛାଡ଼େ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଘେରି ରହୁ।
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
ମୃତର ହାତରୁ ଦଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ଶ୍ରବଣ, ତେଜ ଓ ବଳ ସହିତ ତୁମେ ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ; ଆମେ ଉତ୍ତମ ବୀରପୁତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଓ ବିଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା।
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
ମୃତର ହାତରୁ ଧନୁ ଗ୍ରହଣକାରୀ, କ୍ଷାତ୍ର, ତେଜ ଓ ବଳ ସହିତ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଓ ପୁଷ୍ଟି ସଂଗ୍ରହ କର; ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ, ଜୀବଲୋକ ନିକଟକୁ ଆସ।