Atharvaveda · Sūkta 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
Para Yama flui o soma; para Yama é preparada a oblação. O sacrifício, com Agni como mensageiro e devidamente preparado, certamente vai até Yama.
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
Oferecei a Yama a oblação mais doce e levantai-vos. Esta saudação é para os antigos videntes, os antepassados, os primeiros, os abridores de caminhos.
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
Oferecei ao rei Yama leite misturado com ghee e a oblação. Que ele nos conceda vida longa entre os vivos, para que vivamos.
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
Ó Agni, não o queimes, não o chamusques; não lances fora a sua pele, não descartes o seu corpo. Ó Jātavedas, quando o tiveres cozido, então envia-o aos pais.
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
Ó Jātavedas, quando o tiveres cozido, então entrega-o aos pais. Quando ele segue por este caminho do sopro, então torna-se querido aos deuses.
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
Com as três taças druku ele flui: seis vastos mundos, um só grande. Triṣṭubh, Gāyatrī e todos os metros estão fixados em Yama.
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
Vai com o teu olho ao sol, com o teu sopro ao vento; vai pelas tuas naturezas ao céu e à terra. Se ali te for propício, vai às águas, ou permanece entre as ervas com os teus corpos.
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
A parte não nascida pertence ao calor ascético; aquece-a, que a tua chama a aqueça, que o teu brilho a aqueça. Ó Jātavedas, com aquelas formas tuas benignas, leva-o ao mundo dos bem-feitores.
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
Ó Jātavedas, que aquelas tuas chamas e velozes brilhos, com que preenches o céu e a atmosfera, sigam o não-nascido que parte e se unam a ele; depois prepara-o, cozido, com as outras chamas benigníssimas.
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
Ó Agni, liberta de novo para os pais aquele que, oferecido por ti, anda possuidor da oblação; que o resto, revestido de vida, se aproxime; que aquele de belo fulgor se una ao corpo.
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
Passa correndo pelos dois cães, filhos de Saramā, de quatro olhos e malhados, pelo bom caminho. Depois volta para cá, aos pais, ao generoso, que se alegram festejando com Yama.
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
Ó Yama, teus dois cães guardiões, de quatro olhos, sentados no caminho e vigiando os homens: ó rei, põe-no sob a proteção deles; concede-lhe bem-estar e ausência de doença.
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
Os dois mensageiros de Yama, de narizes largas, saciados do sopro vital, avermelhados, vagueiam entre os homens; que esses dois nos concedam aqui, de novo, com o sopro vital, a bênção, para que vejamos o sol.
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
O Soma flui para uns, e outros reverenciam o ghee; que ele também vá até aqueles para quem o mel corre.
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
Aqueles antigos, conquistados pela verdade, nascidos da verdade, aumentadores da verdade: ó Yama, que ele também vá até os videntes ascetas, até os nascidos da austeridade.
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
Aqueles que, pela austeridade, se tornaram inabaláveis, que pela austeridade foram ao céu, que praticaram a grande austeridade: que ele também vá até eles.
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
Aqueles heróis que lutam nas batalhas por despojos, que entregam seus corpos pelo céu, ou que dão mil oferendas: que ele também vá até eles.
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
Os sábios de mil louvores que guardam o Sol, que guardam os videntes ascetas — ó Yama, que ele também vá até os nascidos do ascetismo!
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
Ó Terra, sê propícia para ele; sem espinhos, sê o seu lugar de repouso; concede-lhe amplo abrigo!
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
No mundo amplo e sem aperto da terra, assenta-te; que as svadhās que fizeste em vida sejam para ti mel que escorre.
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
Com a minha mente chamo aqui a tua mente; vem, desfrutando destas casas. Une-te aos pais, une-te a Yama; que os ventos amáveis e agradáveis soprem para ti.
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
Que os Marut te levem para cima; que os que levam para cima e fluem para cima te elevem; criando frescor com a cabra, que te aspergam com chuva — bāliti.
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
Ergue-te para a vida, para a resolução, para a força, para viver; que a tua mente vá aos teus; depois corre para os pais.
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
Que a tua mente, o teu hálito e a essência vital dos teus membros não se percam; que nada do teu corpo se perca aqui.
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
Que a árvore não te oprima, nem a grande deusa Terra; tendo alcançado o mundo dos pais, prospera entre os de Yama.
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
Qualquer membro teu que tenha sido afastado, qualquer hálito descendente e hálito que se foram: que os pais, companheiros de um mesmo ninho, reúnam tudo, to devolvam e te reinstalem, de alimento em alimento.
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
Os vivos mantiveram este longe das casas; levem-no daqui, para fora da aldeia. A Morte, mensageira perspicaz de Yama, enviou os alentos vitais aos pais.
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
Os ladrões que entraram entre os pais, que vagueiam com rostos de parentes, comendo alimento não oferecido, que carregam à frente e atrás: que Agni os sopre para longe deste sacrifício.
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
Que os nossos próprios pais entrem aqui juntos, dando-nos felicidade e prolongando a nossa vida. Aproximando-nos deles com a oblação, possamos viver muitos outonos.
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
Para ti ofereço aquela vaca e o arroz cozido no leite; por isso sê tu o sustentador dos homens, e o que aqui for sem vida, que seja também teu.
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
Faze atravessar a rica em cavalos, a muito benevolente, ou o mais novo além de Ṛkṣāka; quem te feriu seja digno de morte, e que não obtenha outra parte.
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
Yama é o superior, Vivasvān o inferior; além disso não vejo absolutamente nada. Em Yama está estabelecido o meu sacrifício; Vivasvān estendeu o mundo.
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
Esconderam a imortalidade dos mortais, fizeram-na da mesma cor e deram-na a Vivasvān; ele trouxe também os dois Aśvins, e quando aquilo estava ali, Saraṇyū abandonou os dois pares.
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
Todos os que foram enterrados, os espalhados ao longe, os queimados e os erguidos — traze-os todos aqui, ó Agni, os pais, para comer a oblação.
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
Os queimados pelo fogo e os não queimados pelo fogo regozijam-se com svadhā no meio do céu; se os conheces, ó Jātavedas, que eles, com svadhā, desfrutem do sacrifício e da svadhiti.
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
Ó Agni, queima suavemente; não aqueças o corpo além da medida. Que a tua força esteja nas feridas; que o teu ardor feroz esteja sobre a terra.
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
A ele dou este lugar de repouso, se aquele que aqui chegou era meu. Em troca, o sábio Yama diz: que a minha riqueza permaneça aqui perto.
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
Medimos esta medida, para que nada além dela se perca para nós; por cem outonos, antes de nós.
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
Medimos esta medida para diante, para que nada além dela se perca para nós; por cem outonos, antes de nós.
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
Medimos esta medida para trás, para que nada além dela se perca para nós; por cem outonos, antes de nós.
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
Medimos esta medida de través, para que nada além dela se perca para nós; por cem outonos, antes de nós.
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
Medimos esta medida, para que não se perca como a do além; por cem outonos, a nossa vida.
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
Medimos esta medida, erguendo-a, para que não se perca como a do além; por cem outonos, a nossa vida.
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
Medimos juntos esta medida, para que não se perca como a do além; por cem outonos, a nossa vida.
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
Eu meço esta medida: que eu seja longevo, indo ao céu; não perdido como o do além, por cem outonos, a nossa vida.
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
Respiração, respiração descendente, respiração difusa, vida, olho: para ver, para o sol. Pelo caminho que não dá voltas, vai aos pais do rei Yama.
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
Aqueles primeiros que se esforçaram e foram além, deixando os ódios, embora sem descendência: subiram ao céu e encontraram o mundo, brilhando sobre o dorso do céu.
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
O céu aquoso é o mais baixo, o cheio de pīlu o intermediário; o terceiro, chamado céu distante, é onde se assentam os Pitṛs.
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
Àqueles que não são os pais do pai, que são avós, que entraram na vasta atmosfera, que abarcam terra e céu, a esses Pitṛs honremos com reverência.
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
Este mesmo, não há outro — no céu vês o sol. Como uma mãe cobre seu filho com um manto, assim cobre-o, ó Terra.
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
Este mesmo, não há outro — na velhice, daqui há outro. Como uma esposa cobre seu marido com um manto, assim cobre-o, ó Terra.
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
Eu te cubro com o manto auspicioso da mãe Terra. O bem que existe entre os vivos esteja em mim; o svadhā que existe entre os Pitṛs esteja em ti.
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
Ó Agni e Soma, construtores de caminhos, estabeleceis para os deuses uma joia agradável e um mundo amplo. Levai até lá aquele que é enviado, Pūṣan, e o que o conduz por caminhos retos; ide até lá.
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
Que Pūṣan, conhecedor dos caminhos, guardião do mundo cujo gado não se perde, te afaste daqui. Que ele te entregue a estes pais, e que Agni te entregue aos deuses e aos generosos.
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
Que a vida, a vida plena, te guarde por inteiro; que Pūṣan te guarde no caminho à frente. Onde se assentam os justos e para onde foram, ali que o deus Savitṛ te estabeleça.
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
Estes dois carregadores atrelo para ti, para levar aquele que conduz o sopro. Com estes dois, desce ao assento de Yama e à assembleia.
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
Esta veste que primeiro chegou a ti, agora tira-a, a que aqui usaste antes. Segue o sacrifício e o mérito, sabendo, para onde os teus dons foram dados de muitas maneiras entre os teus parentes.
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
Envolve-te na armadura de Agni com os seus raios; cobre-te com gordura e abundância. Que o ousado, ardendo com calor e queimando, não te deixe, mas te cerque por todos os lados.
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
Tu que tomas o bastão da mão daquele cujo sopro se foi, junto com a audição, o vigor e a força, aqui mesmo permanece; que nós, ricos em bons filhos valentes, vençamos todos os inimigos e a malícia hostil.
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
Tu que tomas o arco da mão do morto, junto com o poder, o vigor e a força, reúne abundante riqueza e prosperidade; vem para cá, aproxima-te do mundo dos vivos.