ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
यमाय सोमः पवते यमाय क्रियते हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥ १८.२.१ ॥
ಯಮನಿಗಾಗಿ ಸೋಮ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಯಮನಿಗಾಗಿ ಹವಿಸ್ಸು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ದೂತನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡ ಯಜ್ಞವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
18.2.2
यमाय मधुमत्तमं जुहोता प्र च तिष्ठत ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥ १८.२.२ ॥
ಯಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ; ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಿ. ಈ ನಮಸ್ಕಾರ ಪೂರ್ವ ಋಷಿಗಳಿಗೆ, ಹಿಂದಿನವರಿಗೆ, ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಿಸಿದವರಿಗೆ.
18.2.3
यमाय घृतवत्पयो राज्ञे हविर्जुहोतन ।
स नो जीवेष्वा यमेद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥ १८.२.३ ॥
ಯಮ ರಾಜನಿಗೆ ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗಿನ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ. ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ ನಮಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಬದುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಿ.
18.2.4
मैनमग्ने वि दहो माभि शूशुचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितॄंरुप ॥ १८.२.४ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಇವನನ್ನು ಸುಡಬೇಡ, ಕರಿಸಬೇಡ; ಇವನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಎಸೆಯಬೇಡ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ. ಓ ಜಾತವೇದ, ನೀನು ಇವನನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಇವನನ್ನು ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸು.
18.2.5
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेममेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदो गछात्यसुनीतिमेतामथ देवानां वशनीर्भवाति ॥ १८.२.५ ॥
ಓ ಜಾತವೇದ, ನೀನು ಇವನನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಾಗ, ಇವನನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು. ಈ ಪ್ರಾಣದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇವನು ಹೋದಾಗ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
18.2.6
त्रिकद्रुकेभिः पवते षडुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आर्पिता ॥ १८.२.६ ॥
ಮೂರು ದ್ರುಕ-ಪಾತ್ರೆಗಳೊಂದಿಗೆ (ಸೋಮ) ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಆರು ವಿಶಾಲ ಲೋಕಗಳು, ಒಂದೇ ಮಹತ್ತು. ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್, ಗಾಯತ್ರಿ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಛಂದಸ್ಸುಗಳೂ ಅವುಗಳಲ್ಲೇ, ಯಮನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.
18.2.7
सूर्यं चक्षुषा गच्छ वातमात्मना दिवं च गच्छ पृथिवीं च धर्मभिः ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ १८.२.७ ॥
ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು, ಪ್ರಾಣದಿಂದ ವಾಯುವಿನ ಬಳಿಗೆ; ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗು. ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದರೆ ನೀರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು, ಅಥವಾ ಔಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳು.
18.2.8
अजो भागस्तपसस्तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥ १८.२.८ ॥
ಅಜಭಾಗವು ತಪಸ್ಸಿನ ಭಾಗ; ಅದನ್ನು ತಪಿಸು, ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆ ಅದನ್ನು ತಪಿಸಲಿ, ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿ ಅದನ್ನು ತಪಿಸಲಿ. ಓ ಜಾತವೇದ, ನಿನ್ನ ಶಿವ ರೂಪಗಳಿಂದ ಇವನನ್ನು ಸುಕೃತರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯು.
18.2.9
यास्ते शोचयो रंहयो जातवेदो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
अजं यन्तमनु ताः समृण्वतामथेतराभिः शिवतमाभिः शृतं कृधि ॥ १८.२.९ ॥
ಓ ಜಾತವೇದ, ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳೂ ವೇಗದ ಕಾಂತಿಗಳೂ ಯಾವುವೋ, ಅವುಗಳಿಂದ ನೀನು ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀಯೋ; ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಅಜನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅವು ಅವನನ್ನು ಸೇರಲಿ; ನಂತರ ಇತರ ಅತಿ ಶಿವ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸು.
18.2.10
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधावान् ।
आयुर्वसान उप यातु शेषः सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥ १८.२.१० ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಆಹುತನಾಗಿ ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಸಂಚರಿಸುವವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಬಿಡು. ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶೇಷನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರಲಿ; ಸುಂದರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲಿ.
18.2.11
अति द्रव श्वानौ सारमेयौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अधा पितॄन्त्सुविदत्रामपीहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥ १८.२.११ ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸರಮೆಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣಿನ ಮಚ್ಚೆಯ ಎರಡು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗು. ನಂತರ ಸುವಿದತ್ರನ ಬಳಿಗೆ, ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸಧಮಾದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಾ.
18.2.12
यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिषदी नृचक्षसा ।
ताभ्यां राजन् परि धेह्येनं स्वस्त्यस्मा अनमीवं च धेहि ॥ १८.२.१२ ॥
ಯಮನೇ, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡುವವು; ರಾಜನೇ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಡು; ಇವನಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ ರೋಗರಹಿತತೆಯನ್ನೂ ನೀಡು.
18.2.13
उरूणसावसुतृपावुदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनामनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥ १८.२.१३ ॥
ಅಗಲ ಮೂಗಿನ, ಪ್ರಾಣದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗುವ, ಕೆಂಪಾದ ಯಮನ ಇಬ್ಬರು ದೂತರು ಜನರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ಇಬ್ಬರು ನಮಗೆ ನೋಡಲು, ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
18.2.14
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१४ ॥
ಸೋಮವು ಕೆಲವರಿಗಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರಿಗೆ ಮಧು ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರ ಬಳಿಗೇ ಅವನೂ ಹೋಗಲಿ.
18.2.15
ये चित्पूर्व ऋतसाता ऋतजाता ऋतावृधः ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ, ಋತದಿಂದ ಗೆದ್ದ, ಋತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಋತವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಯಾರು ಇದ್ದರೋ, ಯಮನೇ, ತಪಸ್ವಿ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿಗೆ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರ ಬಳಿಗೆ ಅವನೂ ಹೋಗಲಿ.
18.2.16
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१६ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಜೇಯರಾದವರು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದವರು, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವರು; ಅವರ ಬಳಿಗೇ ಅವನೂ ಹೋಗಲಿ.
18.2.17
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात् ॥ १८.२.१७ ॥
ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ಶೂರರು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರು, ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು; ಅವರ ಬಳಿಗೇ ಅವನೂ ಹೋಗಲಿ.
18.2.18
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन् तपस्वतो यम तपोजामपि गच्छतात् ॥ १८.२.१८ ॥
ಸಾವಿರ ಸ್ತುತಿಗಳುಳ್ಳ ಕವಿಗಳು ಯಾರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೋ, ತಪಸ್ವಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೋ, ಓ ಯಮ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವರ ಬಳಿಗೂ ಅವನು ಹೋಗಲಿ.
18.2.19
स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्षरा निवेशनी ।
यछास्मै शर्म सप्रथाः ॥ १८.२.१९ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ಇವನಿಗೆ ಸುಖಕರಳಾಗು; ಮುಳ್ಳಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳವಾಗು; ಇವನಿಗೆ ವಿಶಾಲ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡು.
18.2.20
असंबाधे पृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व ।
स्वधा याश्चकृषे जीवन् तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥ १८.२.२० ॥
ಭೂಮಿಯ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ವಿಶಾಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳು; ನೀನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಧೆಗಳು ನಿನಗೆ ಜೇನು ಸುರಿಸಲಿ.
18.2.21
ह्वयामि ते मनसा मन इहेमान् गृहामुप जुजुषाण एहि ।
सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेन स्योनास्त्वा वाता उप वान्तु शग्माः ॥ १८.२.२१ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಈ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾ ಬಾ. ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರು; ಸುಖಕರ, ಮನೋಹರ ಗಾಳಿಗಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬೀಸಲಿ.
18.2.22
उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाहा उदप्रुतः ।
अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षेणोक्षन्तु बालिति ॥ १८.२.२२ ॥
ಮರುತ್ಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲಿ; ಮೇಲಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವವು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉಕ್ಕುವವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಲಿ; ಮೇಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಂಪು ಮಾಡಿ ಮಳೆಯಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಲಿ, ಬಾಲಿತಿ.
18.2.23
उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
स्वान् गच्छतु ते मनो अधा पितॄंरुप द्रव ॥ १८.२.२३ ॥
ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕಾಗಿ, ಬಲಕ್ಕಾಗಿ, ಬದುಕಲು ಮೇಲೇಳು; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಲಿ; ಆಮೇಲೆ ಪಿತೃಗಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡು.
18.2.24
मा ते मनो मासोर्माङ्गानां मा रसस्य ते ।
मा ते हास्त तन्वः किं चनेह ॥ १८.२.२४ ॥
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣ, ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳು, ನಿನ್ನ ರಸ — ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಿರಲಿ.
18.2.25
मा त्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी पृथिवी मही ।
लोकं पितृषु वित्त्वैधस्व यमराजसु ॥ १८.२.२५ ॥
ಮರ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಡದಿರಲಿ; ಮಹಾ ದೇವಿ ಪೃಥಿವಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಡದಿರಲಿ. ಪಿತೃಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಯಮರಾಜನ ಬಳಿ ನೀನು ಬೆಳೆಯು.
18.2.26
यत्ते अङ्गमतिहितं पराचैरपानः प्राणो य उ वा ते परेतः ।
तत्ते संगत्य पितरः सनीडा घासाद्घासं पुनरा वेशयन्तु ॥ १८.२.२६ ॥
ನಿನ್ನ ಅಂಗ ದೂರವಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ನಿನ್ನ ಅಪಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ದೂರ ಹೋಗಿವೆಯೋ — ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಒಂದೇ ಗೂಡಿನವರಾದ ಪಿತೃಗಳು ನಿನಗೆ ಮರಳಿಸಿ, ಆಹಾರದಿಂದ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ.
18.2.27
अपेमं जीवा अरुधन् गृहेभ्यस्तं निर्वहत परि ग्रामादितः ।
मृत्युर्यमस्यासीद्दूतः प्रचेता असून् पितृभ्यो गमयां चकार ॥ १८.२.२७ ॥
ಬದುಕಿರುವವರು ಇವನನ್ನು ಮನೆಗಳಿಂದ ದೂರ ತಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲಿಂದ ಗ್ರಾಮದ ಸುತ್ತ ಅವನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ಯಮನ ದೂತನಾದ ವಿವೇಕಿ ಮೃತ್ಯು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಪಿತೃಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.
18.2.28
ये दस्यवः पितृषु प्रविष्टा ज्ञातिमुखा अहुतादश्चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्यग्निष्टान् अस्मात्प्र धमाति यज्ञात् ॥ १८.२.२८ ॥
ಪಿತೃಗಳೊಳಗೆ ನುಸುಳಿದ ದರೋಡೆಕೋರರು, ಬಂಧುಗಳ ಮುಖದವರಾಗಿ ಅರ್ಪಣೆಯಿಲ್ಲದ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುತ್ತ ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಮುಂದೆ-ಹಿಂದೆ ಹೊರುವವರು — ಅವರನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಊದಿ ಓಡಿಸಲಿ.
18.2.29
सं विशन्त्विह पितरः स्वा नः स्योनं कृण्वन्तः प्रतिरन्त आयुः ।
तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाणा ज्योग्जीवन्तः शरदः पुरूचीः ॥ १८.२.२९ ॥
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪಿತೃಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ; ನಮಗೆ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿ. ಅವರಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಅನೇಕ ಶರತ್ತುಗಳ ಕಾಲ ಜೀವಿಸಲು ನಾವು ಸಮರ್ಥರಾಗೋಣ.
18.2.30
यां ते धेनुं निपृणामि यमु क्षीर ओदनम् ।
तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥ १८.२.३० ॥
ನಿನಗಾಗಿ ಆ ಧೇನುವನ್ನು, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಓದನವನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಜನರ ಪಾಲಕನಾಗು; ಇಲ್ಲಿ ಜೀವವಿಲ್ಲದದ್ದು ಯಾವುದೋ ಅದೂ (ನಿನ್ನದೇ).
18.2.31
अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा र्क्षाकं वा प्रतरं नवीयः ।
यस्त्वा जघान वध्यः सो अस्तु मा सो अन्यद्विदत भागधेयम् ॥ १८.२.३१ ॥
ಅಶ್ವವತಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸು, ಆಕೆ ಸುಖಕಾರಿಣಿ; ಅಥವಾ ಋಕ್ಷಾಕನಿಗಿಂತ ಮುಂದೆ ನೂತನನನ್ನು; ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದವನು ವಧ್ಯನಾಗಲಿ; ಅವನು ಬೇರೆ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆಯದಿರಲಿ.
18.2.32
यमः परोऽवरो विवस्वान् ततः परं नाति पश्यामि किं चन ।
यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भुवो विवस्वान् अन्वाततान ॥ १८.२.३२ ॥
ಯಮನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿವಸ್ವಾನ್ ಕೆಳಗಿನವನು; ಅದರ ಆಚೆಗೆ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಕಾಣೆ. ಯಮನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಯಜ್ಞ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ವಿವಸ್ವಾನ್ ಲೋಕವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
18.2.33
अपागूहन्न् अमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः ॥ १८.२.३३ ॥
ಅವರು ಮರ್ತ್ಯರಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದರು; ಸವರ್ಣೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ ವಿವಸ್ವಾನನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅಶ್ವಿನರನ್ನೂ ಅವನು ತಂದನು; ಅದು ಇದ್ದಾಗ ಸರಣ್ಯೂ ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
18.2.34
ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये चोद्धिताः ।
सर्वांस्तान् अग्न आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे ॥ १८.२.३४ ॥
ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟವರು, ದೂರ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವರು — ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ, ಅಗ್ನಿಯೇ, ಹವಿಸ್ಸು ತಿನ್ನಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಾ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು.
18.2.35
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
त्वं तान् वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम् ॥ १८.२.३५ ॥
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡದವರು, ದ್ಯುಲೋಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಾತವೇದನೇ, ನೀನು ಅವರನ್ನು ಬಲ್ಲೆಯಾದರೆ, ಅವರು ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಸ್ವಧಿತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ.
18.2.36
शं तप माति तपो अग्ने मा तन्वं तपः ।
वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस्तु यद्धरः ॥ १८.२.३६ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಮೃದುವಾಗಿ ಸುಡು; ದೇಹವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸುಡಬೇಡ. ಗಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿರಲಿ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉಗ್ರ ಜ್ವಾಲೆ ಇರಲಿ.
18.2.37
ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन् मम चेदभूदिह ।
यमश्चिकित्वान् प्रत्येतदाह ममैष राय उप तिष्ठतामिह ॥ १८.२.३७ ॥
ಇವನಿಗೆ ಈ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಇವನು ನನ್ನವನಾದರೆ. ವಿವೇಕಿ ಯಮನು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ ಈ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಲಿ.
18.2.38
इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३८ ॥
ಈ ಅಳತೆಯನ್ನು ನಾವು ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಮುಂದೆ ಏನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ, ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ.
18.2.39
प्रेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.३९ ॥
ಈ ಅಳತೆಯನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಮುಂದೆ ಏನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ, ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ.
18.2.40
अपेमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४० ॥
ಈ ಅಳತೆಯನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಮುಂದೆ ಏನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ, ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ.
18.2.41
वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४१ ॥
ಈ ಅಳತೆಯನ್ನು ನಾವು ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಮುಂದೆ ಏನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ, ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ.
18.2.42
निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४२ ॥
ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಾವು ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಪರಲೋಕದಂತೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ (ಆಯುಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿ).
18.2.43
उदिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४३ ॥
ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಪರಲೋಕದಂತೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ (ಆಯುಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿ).
18.2.44
समिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै ।
शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४४ ॥
ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ, ಪರಲೋಕದಂತೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದಂತೆ; ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ (ಆಯುಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿ).
18.2.45
अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान् भूयासम् ।
यथापरं न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥ १८.२.४५ ॥
ನಾನು ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತೇನೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನಾಗಲಿ; ಪರಲೋಕದಂತೆ (ಅದು ನಾಶವಾಗದೆ), ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ನಮ್ಮ (ಆಯುಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿ).
18.2.46
प्राणो अपानो व्यान आयुश्चक्षुर्दृशये सूर्याय ।
अपरिपरेण पथा यमराज्ञः पितॄन् गच्छ ॥ १८.२.४६ ॥
ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ವ್ಯಾನ, ಆಯುಸ್ಸು, ಚಕ್ಷು — ನೋಡಲು, ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ. ಸುತ್ತದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಯಮರಾಜನ ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.
18.2.47
ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा द्वेषांस्यनपत्यवन्तः ।
ते द्यामुदित्याविदन्त लोकं नाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥ १८.२.४७ ॥
ಮುಂದಿನವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಹೋದವರು, ದ್ವೇಷಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ — ಅವರು ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಿ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದರು, ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ.
18.2.48
उदन्वती द्यौरवमा पीलुमतीति मध्यमा ।
तृतीया ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥ १८.२.४८ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶ ಕೆಳಗಿನದು; ಪೀಲುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದದ್ದು ಮಧ್ಯಮ; ಮೂರನೆಯದು ಪ್ರದ್ಯೌ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.
18.2.49
ये न पितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरुर्वन्तरिक्षम् ।
य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा विधेम ॥ १८.२.४९ ॥
ತಂದೆಯ ಪಿತೃಗಳಲ್ಲದವರು, ಅಜ್ಜಂದಿರು, ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವರು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಆವರಿಸಿದವರು — ಆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ನಾವು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
18.2.50
इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम् ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५० ॥
ಇದೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ — ದ್ಯುಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀ. ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಓ ಭೂಮಿ, ಇವನನ್ನು ಮುಚ್ಚು.
18.2.51
इदमिद्वा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम् ।
जाया पतिमिव वाससाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥ १८.२.५१ ॥
ಇದೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ — ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು. ಪತ್ನಿ ಪತಿಯನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಓ ಭೂಮಿ, ಇವನನ್ನು ಮುಚ್ಚು.
18.2.52
अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या मातुर्वस्त्रेण भद्रया ।
जीवेषु भद्रं तन् मयि स्वधा पितृषु सा त्वयि ॥ १८.२.५२ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ಮಂಗಳಕರ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತೇನೆ. ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮಂಗಳ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿ; ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಧಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರಲಿ.
18.2.53
अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रत्नं दधथुर्वि लोकम् ।
उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः पथिभिस्तत्र गच्छतम् ॥ १८.२.५३ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ, ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಿಸುವವರೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸುಖಕರ ರತ್ನವನ್ನೂ ವಿಶಾಲ ಲೋಕವನ್ನೂ ನೀವು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀರಿ. ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಪೂಷಣನನ್ನು ನೇರ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ.
18.2.54
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वान् अनष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥ १८.२.५४ ॥
ಪೂಷನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ಸರಿಸಲಿ; ದಾರಿಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದವನು, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನು. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಿ; ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದಾನಶೀಲರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಿ.
18.2.55
आयुर्विश्वायुः परि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ १८.२.५५ ॥
ಆಯುಸ್ಸು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯುಸ್ಸು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲಿ; ಮುಂದಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಷನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಸುಕೃತರು ಎಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೋ, ಎಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೋದರೋ ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ಸವಿತೃ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.
18.2.56
इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीताय वोढवे ।
ताभ्यां यमस्य सादनं समितिश्चाव गच्छतात् ॥ १८.२.५६ ॥
ಈ ಎರಡು ವಾಹಕಗಳನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಡೆಸುವವನಿಗಾಗಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು. ಈ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಯಮನ ನೆಲೆಗೂ ಸಭೆಗೂ ನೀನು ಇಳಿದು ಹೋಗು.
18.2.57
एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वागन्न् अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा ।
इष्टापूर्तमनुसंक्राम विद्वान् यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥ १८.२.५७ ॥
ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದ ಈ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಈಗ ತೆಗೆದುಹಾಕು; ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ನೀನು ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನು. ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು, ಬಲ್ಲವನಾಗಿ; ನಿನ್ನ ದಾನವನ್ನು ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.
18.2.58
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्षन् परीङ्खयातै ॥ १८.२.५८ ॥
ಅಗ್ನಿಯ ಕವಚವನ್ನು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೋ; ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೋ. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುವ, ಸುಡುವ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡದೆ ಸುತ್ತಲೂ ಇರಲಿ.
18.2.59
दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह श्रोत्रेण वर्चसा बलेन ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥ १८.२.५९ ॥
ಮೃತನ ಕೈಯಿಂದ ದಂಡವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೇ, ಶ್ರವಣ, ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೀನಿರು; ನಾವು ಉತ್ತಮ ವೀರ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲೋಣ.
18.2.60
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्य सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन ।
समागृभाय वसु भूरि पुष्टमर्वाङ्त्वमेह्युप जीवलोकम् ॥ १८.२.६० ॥
ಮೃತನ ಕೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೇ, ಕ್ಷತ್ರ, ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೋ; ನೀನು ಇತ್ತ ಬಾ, ಜೀವಲೋಕದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಾ.