ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 19.44

19.44.1

आयुषोऽसि प्रतरणं विप्रं भेषजमुच्यसे ।
तदाञ्जन त्वं शंताते शमापो अभयं कृतम् ॥ १९.४४.१ ॥

ನೀನು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿಸುವವನು; ವಿಪ್ರನೆಂದು ಔಷಧವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೀ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಅಂಜನವೇ, ನೀನು ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ; ನೀರುಗಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಅಭಯವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿವೆ.

यो हरिमा जायान्योऽङ्गभेदो विसल्पकः ।
सर्वं ते यक्ष्ममङ्गेभ्यो बहिर्निर्हन्त्वाञ्जनम् ॥ १९.४४.२ ॥

ಹರಿಮಾ, ಉದಯಿಸುವ ಅಂಗಭೇದ, ಹರಡುವ ವಿಸಲ್ಪಕ — ಇವೆಲ್ಲ ಯಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಓ ಅಂಜನವೇ, ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಸು.

आञ्जनं पृथिव्यां जातं भद्रं पुरुषजीवनम् ।
कृणोत्वप्रमायुकं रथजूतिमनागसम् ॥ १९.४४.३ ॥

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಜೀವನ ನೀಡುವ, ಶುಭದ ಅಂಜನವು ಅವನನ್ನು ಅಕಾಲ ಮರಣವಿಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ, ರಥದಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನನ್ನಾಗಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.

प्राण प्राणं त्रायस्वासो असवे मृड ।
निर्ऋते निर्ऋत्या नः पाशेभ्यो मुञ्च ॥ १९.४४.४ ॥

ಓ ಪ್ರಾಣವೇ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಅಸುವಿಗಾಗಿ ಕರುಣೆ ತೋರು. ಓ ನಿರೃತಿಯೇ, ನಿರೃತಿಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡು.

सिन्धोर्गर्भोऽसि विद्युतां पुष्पम् ।
वातः प्राणः सूर्यश्चक्षुर्दिवस्पयः ॥ १९.४४.५ ॥

ನೀನು ಸಿಂಧುವಿನ ಗರ್ಭ; ಮಿಂಚುಗಳ ಹೂವು. ವಾಯು ಪ್ರಾಣ, ಸೂರ್ಯ ಕಣ್ಣು, ದಿವಿಯ ಪಯಸ್ ನೀನು.

देवाञ्जन त्रैककुद परि मा पाहि विश्वतः ।
न त्वा तरन्त्योषधयो बाह्याः पर्वतीया उत ॥ १९.४४.६ ॥

ಓ ದಿವ್ಯ ಅಂಜನವೇ, ಮೂರು ಶಿಖರದವನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು. ಹೊರಗಿನ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಓಷಧಿಗಳೂ ನಿನ್ನನ್ನು ದಾಟಲಾರವು.

वीदं मध्यमवासृपद्रक्षोहामीवचातनः ।
अमीवाः सर्वाश्चातयन् नाशयदभिभा इतः ॥ १९.४४.७ ॥

ಇದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿತು; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು, ರೋಗಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವುದು. ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಭಿಭೂವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿತು.

बह्विदं राजन् वरुणानृतमाह पूरुषः ।
तस्मात्सहस्रवीर्य मुञ्च नः पर्यंहसः ॥ १९.४४.८ ॥

ಓ ರಾಜನೇ ವರುಣ! ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಸಹಸ್ರವೀರ್ಯನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡಿಸು.

यदापो अघ्न्या इति वरुणेति यदूचिम ।
तस्मात्सहस्रवीर्य मुञ्च नः पर्यंहसः ॥ १९.४४.९ ॥

ನಾವು 'ಆಪಃ ಅಘ್ನ್ಯಾಃ' ಎಂದು, 'ವರುಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಸಹಸ್ರವೀರ್ಯನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡಿಸು.

मित्रश्च त्वा वरुणश्चानुप्रेयतुराञ्जन ।
तौ त्वानुगत्य दूरं भोगाय पुनरोहतुः ॥ १९.४४.१० ॥

ಓ ಅಂಜನ! ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ದೂರದವರೆಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಮರಳಿ ತಂದರು.