अथर्ववेद · सूक्त 19.44

19.44.1

आयुषोऽसि प्रतरणं विप्रं भेषजमुच्यसे ।
तदाञ्जन त्वं शंताते शमापो अभयं कृतम् ॥ १९.४४.१ ॥

तू आयुष्य पार नेणारा आहेस; तुला विप्र आणि औषध म्हटले जाते. म्हणून हे अंजना, तू कल्याणासाठी आहेस; पाण्याने शांती आणि अभय निर्माण केले आहे.

यो हरिमा जायान्योऽङ्गभेदो विसल्पकः ।
सर्वं ते यक्ष्ममङ्गेभ्यो बहिर्निर्हन्त्वाञ्जनम् ॥ १९.४४.२ ॥

हरिमा, उद्भवणारा अंगभेद, पसरणारा विसल्पक — तुझा सर्व यक्ष्मा हे अंजना, अवयवांबाहेर काढून टाक.

आञ्जनं पृथिव्यां जातं भद्रं पुरुषजीवनम् ।
कृणोत्वप्रमायुकं रथजूतिमनागसम् ॥ १९.४४.३ ॥

पृथ्वीवर जन्मलेले, माणसाला जीवन देणारे, कल्याणकारी अंजन त्याला अकाली मृत्यूविना, रथासारखा वेगवान आणि निर्दोष करो.

प्राण प्राणं त्रायस्वासो असवे मृड ।
निर्ऋते निर्ऋत्या नः पाशेभ्यो मुञ्च ॥ १९.४४.४ ॥

हे प्राणा, प्राणाचे रक्षण कर; असूसाठी कृपा कर. हे निर्ऋती, निर्ऋतीच्या पाशांपासून आम्हाला मुक्त कर.

सिन्धोर्गर्भोऽसि विद्युतां पुष्पम् ।
वातः प्राणः सूर्यश्चक्षुर्दिवस्पयः ॥ १९.४४.५ ॥

तू सिंधूचा गर्भ आहेस; विजांचे फूल. वारा प्राण, सूर्य डोळा, आकाशाचे पयः तू.

देवाञ्जन त्रैककुद परि मा पाहि विश्वतः ।
न त्वा तरन्त्योषधयो बाह्याः पर्वतीया उत ॥ १९.४४.६ ॥

हे दिव्य अंजना, तीन शिखरांच्या, मला सर्व बाजूंनी संरक्षण दे. बाहेरील आणि पर्वतात जन्मलेल्या औषधीही तुला ओलांडू शकत नाहीत.

वीदं मध्यमवासृपद्रक्षोहामीवचातनः ।
अमीवाः सर्वाश्चातयन् नाशयदभिभा इतः ॥ १९.४४.७ ॥

हे मध्यभागी शिरले; राक्षसांचा नाश करणारे आणि रोगांना दूर घालवणारे. सर्व रोगांना पळवून लावले आणि येथून अभिभूचा नाश केला.

बह्विदं राजन् वरुणानृतमाह पूरुषः ।
तस्मात्सहस्रवीर्य मुञ्च नः पर्यंहसः ॥ १९.४४.८ ॥

हे राजा वरुणा! मनुष्य येथे पुष्कळ असत्य बोलतो; म्हणून हे सहस्रवीर्या, आम्हाला पापापासून मुक्त कर.

यदापो अघ्न्या इति वरुणेति यदूचिम ।
तस्मात्सहस्रवीर्य मुञ्च नः पर्यंहसः ॥ १९.४४.९ ॥

आम्ही 'आपः अघ्न्याः' आणि 'वरुण' असे म्हटले तेव्हा; म्हणून हे सहस्रवीर्या, आम्हाला पापापासून मुक्त कर.

मित्रश्च त्वा वरुणश्चानुप्रेयतुराञ्जन ।
तौ त्वानुगत्य दूरं भोगाय पुनरोहतुः ॥ १९.४४.१० ॥

हे अंजना! मित्र आणि वरुण यांनी तुझ्या मागोमाग तुला पाठवले; त्या दोघांनी तुझा दूरपर्यंत पाठलाग करून, कल्याणासाठी तुला पुन्हा परत आणले.