अथर्ववेद · सूक्त 19.50

19.50.1

अध रात्रि तृष्टधूममशीर्षाणमहिं कृणु ।
अक्षौ वृकस्य निर्जह्यास्तेन तं द्रुपदे जहि ॥ १९.५०.१ ॥

आता, हे रात्री, कडवट धुराच्या, डोक्याशिवाय सापासारखे तिला कर; लांडग्याचे दोन्ही डोळे उपटून काढ, त्याने त्याला लाकडी बंधनात मारून टाक.

ये ते रात्र्यनड्वाहस्तीक्ष्णशृङ्गाः स्वाशवः ।
तेभिर्नो अद्य पारयाति दुर्गाणि विश्वहा ॥ १९.५०.२ ॥

हे रात्री, तुझे जे तीक्ष्ण शिंगांचे, वेगाने धावणारे बैल आहेत, त्यांच्याद्वारे आज आणि सदैव आम्हाला कठीण ठिकाणांवरून पार नेआ.

रात्रिंरात्रिमरिष्यन्तस्तरेम तन्वा वयम् ।
गम्भीरमप्लवा इव न तरेयुररातयः ॥ १९.५०.३ ॥

रात्री रात्री अहिंसित राहून आपण आपल्या शरीराने पार होऊ; होडीविना लोक खोल पाणी ओलांडू शकत नाहीत तसे शत्रू आपल्याला ओलांडू न शकोत.

यथा शाम्याकः प्रपतन्न् अपवान् नानुविद्यते ।
एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मामभ्यघायति ॥ १९.५०.४ ॥

पडलेला शाम्याक (बाण) परत मिळत नाही तसे, हे रात्री, जो आमच्यावर वाईट करू इच्छितो त्याला खाली पाड.

अप स्तेनं वासयो गोअजमुत तस्करम् ।
अथो यो अर्वतः शिरोऽभिधाय निनीषति ॥ १९.५०.५ ॥

चोराला दूर पळव, गाई-शेळ्या चोरणाऱ्या लुटारूलाही; आणि जो घोड्याचे डोके उचलून नेऊ इच्छितो त्यालाही.

यदद्य रात्रि सुभगे विभजन्त्ययो वसु ।
यदेतदस्मान् भोजय यथेदन्यान् उपायसि ॥ १९.५०.६ ॥

हे सुभगे रात्री, आज लोक धन वाटत असताना, हे धन आम्हालाही उपभोगू दे; जसे तू इतरांकडे जातेस तसे आमच्याकडेही ये.

उषसे नः परि देहि सर्वान् रात्र्यनागसः ।
उषा नो अह्ने आ भजादहस्तुभ्यं विभावरि ॥ १९.५०.७ ॥

हे रात्रि, निर्दोष अशा आम्हा सर्वांना उषेच्या स्वाधीन कर. उषेने आम्हाला दिवसाचा वाटा द्यावा; हे तेजस्विनी, दिवस तुझाही आहे.