ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 19.50

19.50.1

अध रात्रि तृष्टधूममशीर्षाणमहिं कृणु ।
अक्षौ वृकस्य निर्जह्यास्तेन तं द्रुपदे जहि ॥ १९.५०.१ ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ରାତ୍ରି, ତିକ୍ତ ଧୂଆଁଯୁକ୍ତ, ମୁଣ୍ଡହୀନ ସାପ ତାକୁ କର; ନେକଡ଼ିଆର ଦୁଇ ଆଖି ଉପାଡ଼ି ଦିଅ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ତାକୁ କାଠ ବନ୍ଧନରେ ବଧ କର।

ये ते रात्र्यनड्वाहस्तीक्ष्णशृङ्गाः स्वाशवः ।
तेभिर्नो अद्य पारयाति दुर्गाणि विश्वहा ॥ १९.५०.२ ॥

ହେ ରାତ୍ରି, ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଯେଉଁ ବଳଦ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଓ ସର୍ବଦା ଆମକୁ କଠିନ ସ୍ଥାନ ପାର କରାଅ।

रात्रिंरात्रिमरिष्यन्तस्तरेम तन्वा वयम् ।
गम्भीरमप्लवा इव न तरेयुररातयः ॥ १९.५०.३ ॥

ପ୍ରତି ରାତ୍ରି ଅହିଂସିତ ରହି ଆମେ ଆମ ଶରୀର ସହିତ ପାର ହେଉ; ଡଙ୍ଗା ବିନା ଲୋକେ ଗଭୀର ଜଳ ପାର ହୋଇ ନ ପାରିବା ପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ପାର ନ କରନ୍ତୁ।

यथा शाम्याकः प्रपतन्न् अपवान् नानुविद्यते ।
एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मामभ्यघायति ॥ १९.५०.४ ॥

ପଡ଼ିଥିବା ଶାମ୍ୟାକ (ବାଣ) ପୁନର୍ବାର ମିଳେ ନାହିଁ ପରି, ହେ ରାତ୍ରି, ଯେ ଆମକୁ ଅନିଷ୍ଟ କରେ ତାକୁ ପାତିତ କର।

अप स्तेनं वासयो गोअजमुत तस्करम् ।
अथो यो अर्वतः शिरोऽभिधाय निनीषति ॥ १९.५०.५ ॥

ଚୋରକୁ ଦୂର କରି ଦିଅ, ଗାଈ-ଛେଳି ଚୋରି କରୁଥିବା ଡକାୟତକୁ ମଧ୍ୟ; ଆଉ ଯେ ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ନେଇ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାକୁ ମଧ୍ୟ।

यदद्य रात्रि सुभगे विभजन्त्ययो वसु ।
यदेतदस्मान् भोजय यथेदन्यान् उपायसि ॥ १९.५०.६ ॥

ହେ ସୁଭଗେ ରାତ୍ରି, ଆଜି ଲୋକେ ଧନ ବାଣ୍ଟିବା ସମୟରେ, ସେ ଧନ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଗ କରାଅ; ତୁମେ ଯେପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, ସେପରି ଆମ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଆସ।

उषसे नः परि देहि सर्वान् रात्र्यनागसः ।
उषा नो अह्ने आ भजादहस्तुभ्यं विभावरि ॥ १९.५०.७ ॥

ହେ ରାତ୍ରି, ନିଷ୍ପାପ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଷାଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କର। ଉଷା ଆମକୁ ଦିନର ଅଂଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଦୀପ୍ତିମତୀ, ଦିନ ତୁମରି ମଧ୍ୟ।