அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 19.50

19.50.1

अध रात्रि तृष्टधूममशीर्षाणमहिं कृणु ।
अक्षौ वृकस्य निर्जह्यास्तेन तं द्रुपदे जहि ॥ १९.५०.१ ॥

இப்போது, இரவே, கசப்பான புகையுடைய, தலையற்ற பாம்பாக அதை ஆக்கு; ஓநாயின் இரு கண்களையும் பிடுங்கு, அதனால் அவனை மரக்கட்டையில் அடித்துக் கொல்.

ये ते रात्र्यनड्वाहस्तीक्ष्णशृङ्गाः स्वाशवः ।
तेभिर्नो अद्य पारयाति दुर्गाणि विश्वहा ॥ १९.५०.२ ॥

இரவே, உன் கூரிய கொம்புகளுடைய, விரைந்து ஓடும் எருதுகள் எவையோ, அவற்றால் இன்றும் எப்போதும் கடினமான இடங்களைக் கடக்கச் செய்.

रात्रिंरात्रिमरिष्यन्तस्तरेम तन्वा वयम् ।
गम्भीरमप्लवा इव न तरेयुररातयः ॥ १९.५०.३ ॥

இரவுதோறும் பாதிப்பின்றி, நம் உடலுடன் நாம் கடப்போமாக; படகில்லாதவர்கள் ஆழத்தைக் கடக்க முடியாதது போல், பகைவர்கள் நம்மைக் கடக்க முடியாதிருக்கட்டும்.

यथा शाम्याकः प्रपतन्न् अपवान् नानुविद्यते ।
एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मामभ्यघायति ॥ १९.५०.४ ॥

விழுந்த சாம்யாகம் (அம்பு) திரும்பக் கிடைப்பதில்லையோ, அதுபோல் இரவே, நமக்கு எதிராகத் தீங்கு நினைப்பவனை வீழ்த்து.

अप स्तेनं वासयो गोअजमुत तस्करम् ।
अथो यो अर्वतः शिरोऽभिधाय निनीषति ॥ १९.५०.५ ॥

திருடனையும், ஆடு மாடுகளைத் திருடும் கொள்ளைக்காரனையும் விலக்கி ஓட்டு; குதிரையின் தலையைத் தூக்கிக்கொண்டு கொண்டு செல்ல விரும்புபவனையும் ஓட்டு.

यदद्य रात्रि सुभगे विभजन्त्ययो वसु ।
यदेतदस्मान् भोजय यथेदन्यान् उपायसि ॥ १९.५०.६ ॥

நற்பேறுடையவளே இரவே, இன்று மக்கள் செல்வத்தைப் பங்கிடும்போது, இதை எங்களுக்கும் உண்ணச் செய்; நீ பிறரிடம் செல்வது போல் எங்களிடமும் வா.

उषसे नः परि देहि सर्वान् रात्र्यनागसः ।
उषा नो अह्ने आ भजादहस्तुभ्यं विभावरि ॥ १९.५०.७ ॥

இரவே, குற்றமற்ற எங்கள் அனைவரையும் விடியலுக்கு ஒப்படைப்பாய். உஷஸ் எங்களுக்கு நாளின் பங்கைத் தரட்டும்; ஒளிரும் இரவே, பகல் உனக்கும் உரியதே.