Atharvaveda · Sūkta 19.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.6.1
सहस्रबाहुः पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ १९.६.१ ॥
El Puruṣa tiene mil brazos, mil ojos y mil pies. Envolviendo la tierra por todos lados, se alzó diez dedos más allá de ella.
19.6.2
त्रिभिः पद्भिर्द्यामरोहत्पादस्येहाभवत्पुनः ।
तथा व्यक्रामद्विष्वङशनानशने अनु ॥ १९.६.२ ॥
Con tres pies ascendió al cielo; un pie suyo volvió a existir aquí. Luego se extendió en todas direcciones, sobre lo que come y lo que no come.
19.6.3
तावन्तो अस्य महिमानस्ततो ज्यायांश्च पूरुषः ।
पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥ १९.६.३ ॥
Tal es su grandeza, y el Puruṣa es aún mayor. Un pie suyo son todos los seres; su inmortalidad de tres pies está en el cielo.
19.6.4
पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येश्वरो यदन्येनाभवत्सह ॥ १९.६.४ ॥
Todo esto es el Puruṣa mismo: lo que ha sido y lo que será. Él es también señor de la inmortalidad, que crece junto con el alimento.
19.6.5
यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किमस्य किं बाहू किमूरू पादा उच्यते ॥ १९.६.५ ॥
Cuando dividieron al Puruṣa, ¿en cuántas partes lo dispusieron? ¿Qué se dice que es su boca, qué sus brazos, qué sus muslos y pies?
19.6.6
ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्योऽभवत् ।
मध्यं तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत ॥ १९.६.६ ॥
El brahmán fue su boca; el guerrero llegó a ser sus brazos. Lo que es su medio fue el comerciante; de sus pies nació el siervo.
19.6.7
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत ।
मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत ॥ १९.६.७ ॥
De la mente nació la luna; del ojo nació el sol. De la boca nacieron Indra y Agni; del aliento nació Vāyu.
19.6.8
नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकामकल्पयन् ॥ १९.६.८ ॥
Del ombligo surgió el espacio intermedio; de la cabeza surgió el cielo. De los pies la tierra, del oído las direcciones; así formaron los mundos.
19.6.9
विराडग्रे समभवद्विराजो अधि पूरुषः ।
स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥ १९.६.९ ॥
Al principio surgió Virāj; de Virāj, el Puruṣa. Nacido, se elevó; después hizo la tierra y luego lo que está delante.
19.6.10
यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत ।
वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ॥ १९.६.१० ॥
Cuando los dioses extendieron el sacrificio con el Puruṣa como ofrenda, la primavera fue su mantequilla clarificada, el verano la leña y el otoño la ofrenda.
19.6.11
तं यज्ञं प्रावृषा प्रौक्षन् पुरुषं जातमग्रशः ।
तेन देवा अयजन्त साध्या वसवश्च ये ॥ १९.६.११ ॥
En la estación de lluvias lo rociaron a él, el Puruṣa nacido primero, que es el sacrificio; por él sacrificaron los dioses, los Sādhyas y los Vasus.
19.6.12
तस्मादश्वा अजायन्त ये च के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥ १९.६.१२ ॥
De él nacieron los caballos, y los animales de ambas hileras de dientes; de él nacieron en verdad las vacas; de él nacieron las cabras y las ovejas.
19.6.13
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दो ह जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥ १९.६.१३ ॥
De aquel sacrificio totalmente ofrecido nacieron los ṛcs y los sāmans. De él nacieron los metros; de él nació el yajus.
19.6.14
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः संभृतं पृषदाज्यम् ।
पशूंस्तांश्चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश्च ये ॥ १९.६.१४ ॥
De aquel sacrificio totalmente ofrecido se reunió la mezcla de cuajada y mantequilla clarificada. Hicieron aquellos animales pertenecientes a Vāyu, tanto los salvajes como los domésticos.
19.6.15
सप्तास्यासन् परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ १९.६.१५ ॥
Siete eran sus palos de cerco; se prepararon tres veces siete leños de encendido. Cuando los dioses, extendiendo el sacrificio, ataron al Puruṣa como animal de sacrificio.
19.6.16
मूर्ध्नो देवस्य बृहतो अंशवः सप्त सप्ततीः ।
राज्ञः सोमस्याजायन्त जातस्य पुरुषादधि ॥ १९.६.१६ ॥
De la cabeza del gran dios nacieron setenta y siete rayos. Del rey Soma, del Puruṣa nacido, nacieron.