Atharvaveda · Sūkta 19.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.6.1
सहस्रबाहुः पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ १९.६.१ ॥
O Puruṣa tem mil braços, mil olhos, mil pés. Envolvendo a terra por todos os lados, ergueu-se dez dedos além dela.
19.6.2
त्रिभिः पद्भिर्द्यामरोहत्पादस्येहाभवत्पुनः ।
तथा व्यक्रामद्विष्वङशनानशने अनु ॥ १९.६.२ ॥
Com três pés ascendeu ao céu; um de seus pés voltou a existir aqui. Depois espalhou-se em todas as direções, sobre o que come e o que não come.
19.6.3
तावन्तो अस्य महिमानस्ततो ज्यायांश्च पूरुषः ।
पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥ १९.६.३ ॥
Tal é a sua grandeza, e o Puruṣa é ainda maior. Um de seus pés são todos os seres; sua imortalidade de três pés está no céu.
19.6.4
पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येश्वरो यदन्येनाभवत्सह ॥ १९.६.४ ॥
Tudo isto é o próprio Puruṣa: o que foi e o que será. Ele é também senhor da imortalidade, que cresce junto com o alimento.
19.6.5
यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किमस्य किं बाहू किमूरू पादा उच्यते ॥ १९.६.५ ॥
Quando dividiram o Puruṣa, em quantas partes o dispuseram? O que é dito ser a sua boca, os seus braços, as suas coxas e os seus pés?
19.6.6
ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्योऽभवत् ।
मध्यं तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत ॥ १९.६.६ ॥
O brâmane foi a sua boca; o guerreiro tornou-se os seus braços. O que é o seu meio tornou-se o comerciante; dos seus pés nasceu o servo.
19.6.7
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत ।
मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत ॥ १९.६.७ ॥
Da mente nasceu a lua; do olho nasceu o sol. Da boca nasceram Indra e Agni; do sopro nasceu Vāyu.
19.6.8
नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकामकल्पयन् ॥ १९.६.८ ॥
Do umbigo surgiu o espaço intermediário; da cabeça surgiu o céu. Dos pés a terra, do ouvido as direções; assim formaram os mundos.
19.6.9
विराडग्रे समभवद्विराजो अधि पूरुषः ।
स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥ १९.६.९ ॥
No princípio surgiu Virāj; de Virāj, o Puruṣa. Nascido, ele se destacou; depois fez a terra e então o que está à frente.
19.6.10
यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत ।
वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ॥ १९.६.१० ॥
Quando os deuses estenderam o sacrifício com o Puruṣa como oferenda, a primavera foi sua manteiga clarificada, o verão a lenha e o outono a oferenda.
19.6.11
तं यज्ञं प्रावृषा प्रौक्षन् पुरुषं जातमग्रशः ।
तेन देवा अयजन्त साध्या वसवश्च ये ॥ १९.६.११ ॥
Na estação das chuvas, aspergiram-no, o Puruṣa nascido primeiro, que é o sacrifício; por meio dele sacrificaram os deuses, os Sādhyas e os Vasus.
19.6.12
तस्मादश्वा अजायन्त ये च के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥ १९.६.१२ ॥
Dele nasceram os cavalos e os animais de ambas as arcadas dentárias; dele nasceram de fato as vacas; dele nasceram as cabras e as ovelhas.
19.6.13
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दो ह जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥ १९.६.१३ ॥
Daquele sacrifício totalmente oferecido nasceram os ṛcs e os sāmans. Dele nasceram os metros; dele nasceu o yajus.
19.6.14
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः संभृतं पृषदाज्यम् ।
पशूंस्तांश्चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश्च ये ॥ १९.६.१४ ॥
Daquele sacrifício totalmente oferecido reuniu-se a mistura de coalhada e manteiga clarificada. Fizeram aqueles animais pertencentes a Vāyu, tanto os selvagens como os domésticos.
19.6.15
सप्तास्यासन् परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ १९.६.१५ ॥
Sete eram os seus paus de cerca; três vezes sete lenhas de acendimento foram preparadas. Quando os deuses, realizando o sacrifício, amarraram o Puruṣa como animal de sacrifício.
19.6.16
मूर्ध्नो देवस्य बृहतो अंशवः सप्त सप्ततीः ।
राज्ञः सोमस्याजायन्त जातस्य पुरुषादधि ॥ १९.६.१६ ॥
Da cabeça do grande deus nasceram setenta e sete raios. Do rei Soma, do Puruṣa nascido, nasceram.