ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 19.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.6.1
सहस्रबाहुः पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ १९.६.१ ॥
ಸಾವಿರ ಬಾಹುಗಳ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳ ಪುರುಷನು ಅವನು. ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಹತ್ತು ಅಂಗುಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು.
19.6.2
त्रिभिः पद्भिर्द्यामरोहत्पादस्येहाभवत्पुनः ।
तथा व्यक्रामद्विष्वङशनानशने अनु ॥ १९.६.२ ॥
ಮೂರು ಪಾದಗಳಿಂದ ಅವನು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅವನ ಒಂದು ಪಾದ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದನು, ತಿನ್ನುವವುಗಳು ಮತ್ತು ತಿನ್ನದವುಗಳ ಮೇಲೆ.
19.6.3
तावन्तो अस्य महिमानस्ततो ज्यायांश्च पूरुषः ।
पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥ १९.६.३ ॥
ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಇಷ್ಟೇ; ಪುರುಷನು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಅವನ ಒಂದು ಪಾದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು; ತ್ರಿಪಾದನ ಅಮೃತ ದ್ಯುಲೋಕದಲ್ಲಿದೆ.
19.6.4
पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येश्वरो यदन्येनाभवत्सह ॥ १९.६.४ ॥
ಇದೆಲ್ಲವೂ ಪುರುಷನೇ—ಆದದ್ದು ಮತ್ತು ಆಗಲಿರುವುದು. ಅವನೇ ಅಮೃತತ್ವದ ಒಡೆಯ; ಅನ್ನದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವವನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
19.6.5
यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किमस्य किं बाहू किमूरू पादा उच्यते ॥ १९.६.५ ॥
ಅವರು ಪುರುಷನನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿದಾಗ ಎಷ್ಟು ಭಾಗಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು? ಅವನ ಮುಖ ಯಾವುದು, ಬಾಹುಗಳು ಯಾವುವು, ತೊಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಯಾವುವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ?
19.6.6
ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्योऽभवत् ।
मध्यं तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत ॥ १९.६.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನ ಮುಖವಾದನು; ರಾಜನ್ಯನು ಅವನ ಬಾಹುಗಳಾದನು. ಅವನ ಮಧ್ಯಭಾಗ ವೈಶ್ಯನು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಶೂದ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.
19.6.7
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत ।
मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत ॥ १९.६.७ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಮುಖದಿಂದ ಇಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ; ಪ್ರಾಣದಿಂದ ವಾಯು ಹುಟ್ಟಿದನು.
19.6.8
नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकामकल्पयन् ॥ १९.६.८ ॥
ನಾಭಿಯಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷವಾಯಿತು; ಶಿರದಿಂದ ದ್ಯುಲೋಕ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ, ಕಿವಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು; ಹೀಗೆ ಅವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
19.6.9
विराडग्रे समभवद्विराजो अधि पूरुषः ।
स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥ १९.६.९ ॥
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿರಾಟ್ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ವಿರಾಟ್‌ನಿಂದ ಪುರುಷ. ಹುಟ್ಟಿದ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು; ನಂತರ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಮುಂಭಾಗವನ್ನೂ (ರಚಿಸಿದನು).
19.6.10
यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत ।
वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ॥ १९.६.१० ॥
ದೇವತೆಗಳು ಪುರುಷನನ್ನೇ ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ವಸಂತವು ಅವನ ತುಪ್ಪ; ಗ್ರೀಷ್ಮವು ಸಮಿತ್ತು; ಶರತ್ತು ಹವಿಸ್ಸು.
19.6.11
तं यज्ञं प्रावृषा प्रौक्षन् पुरुषं जातमग्रशः ।
तेन देवा अयजन्त साध्या वसवश्च ये ॥ १९.६.११ ॥
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಯಜ್ಞರೂಪ, ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುರುಷನನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿದರು; ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಾಧ್ಯರೂ ವಸುಗಳೂ ಯಜಿಸಿದರು.
19.6.12
तस्मादश्वा अजायन्त ये च के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥ १९.६.१२ ॥
ಅವನಿಂದ ಕುದುರೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಎರಡು ಕಡೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಅವನಿಂದ ಹಸುಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವನಿಂದಲೇ ಮೇಕೆ ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.
19.6.13
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दो ह जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥ १९.६.१३ ॥
ಆ ಸರ್ವಹುತ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಋಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಅದರಿಂದಲೇ ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅದರಿಂದಲೇ ಯಜುಸ್ ಹುಟ್ಟಿತು.
19.6.14
तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः संभृतं पृषदाज्यम् ।
पशूंस्तांश्चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश्च ये ॥ १९.६.१४ ॥
ಆ ಸರ್ವಹುತ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಮೊಸರು-ತುಪ್ಪ ಬೆರೆಸಿದ ಹವಿಸ್ಸು ಸಂಗ್ರಹವಾಯಿತು. ವಾಯುವಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆ ಪಶುಗಳನ್ನು ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಅವು ಕಾಡಿನವೂ ಊರಿನವೂ ಆಗಿದ್ದವು.
19.6.15
सप्तास्यासन् परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ १९.६.१५ ॥
ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಪರಿಧಿಗಳಿದ್ದವು; ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಶುವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರು.
19.6.16
मूर्ध्नो देवस्य बृहतो अंशवः सप्त सप्ततीः ।
राज्ञः सोमस्याजायन्त जातस्य पुरुषादधि ॥ १९.६.१६ ॥
ಮಹಾ ದೇವನ ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಪಟ್ಟು ಕಿರಣಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ರಾಜನಾದ ಸೋಮನ ಪುರುಷನಿಂದ, ಹುಟ್ಟಿದ ಪುರುಷನಿಂದ ಅವು ಹುಟ್ಟಿದವು.