ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 2.30

2.30.1

यथेदं भूम्या अधि तृणं वातो मथायति ।
एवा मथ्नामि ते मनो यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः ॥ २.३०.१ ॥

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಈ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಕಲಕುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವವಳಾಗು, ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗದಿರು.

सं चेन् नयाथो अश्विना कामिना सं च वक्षथः ।
सं वां भगासो अग्मत सं चित्तानि समु व्रता ॥ २.३०.२ ॥

ಅಶ್ವಿನರೇ, ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬಯಸುವ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದರೆ; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರಲಿ, ಮನಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಕೂಡ ಒಂದಾಗಲಿ.

यत्सुपर्णा विवक्षवो अनमीवा विवक्षवः ।
तत्र मे गच्छताद्धवं शल्य इव कुल्मलं यथा ॥ २.३०.३ ॥

ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ರೋಗರಹಿತ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ; ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಕರೆ ಅವಳನ್ನು ತಲುಪಲಿ, ಬಾಣ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ.

यदन्तरं तद्बाह्यं यद्बाह्यं तदन्तरम् ।
कन्यानां विश्वरूपाणां मनो गृभायौषधे ॥ २.३०.४ ॥

ಒಳಗಿರುವುದು ಹೊರಗೆ, ಹೊರಗಿರುವುದು ಒಳಗೆ; ಓ ಔಷಧಿಯೇ, ವಿವಿಧ ರೂಪದ ಕನ್ಯೆಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊ.

एयमगन् पतिकामा जनिकामोऽहमागमम् ।
अश्वः कनिक्रदद्यथा भगेनाहं सहागमम् ॥ २.३०.५ ॥

ಇವಳು ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ, ನಾನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಕುದುರೆ ಕೆನೆಯುವಂತೆ, ನಾನು ಸೌಭಾಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆ.