అథర్వవేదం · సూక్తం 2.30

2.30.1

यथेदं भूम्या अधि तृणं वातो मथायति ।
एवा मथ्नामि ते मनो यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः ॥ २.३०.१ ॥

భూమిపై ఈ గడ్డిని గాలి కదిలించినట్లు, అలాగే నీ మనసును నేను కదిలిస్తున్నాను; నీవు నన్ను కోరేదానివిగా ఉండు, నా నుండి దూరంగా వెళ్లనివ్వకు.

सं चेन् नयाथो अश्विना कामिना सं च वक्षथः ।
सं वां भगासो अग्मत सं चित्तानि समु व्रता ॥ २.३०.२ ॥

అశ్వినులారా, మీరిద్దరూ కోరుకునే జంటను కలిపి తీసుకువచ్చి ఒక్కటిగా చేస్తే; మీ ఇద్దరి భాగ్యాలు కలిసి రావాలి, మనసులు, సంకల్పాలు కూడా ఒక్కటవ్వాలి.

यत्सुपर्णा विवक्षवो अनमीवा विवक्षवः ।
तत्र मे गच्छताद्धवं शल्य इव कुल्मलं यथा ॥ २.३०.३ ॥

అందమైన రెక్కలు గల పక్షులు మాట్లాడగోరినప్పుడు, రోగరహిత పక్షులు మాట్లాడగోరినప్పుడు; అక్కడి నుండే నా పిలుపు ఆమెకు చేరాలి, బాణం లక్ష్యానికి చేరినట్లు.

यदन्तरं तद्बाह्यं यद्बाह्यं तदन्तरम् ।
कन्यानां विश्वरूपाणां मनो गृभायौषधे ॥ २.३०.४ ॥

లోపల ఉన్నది బయట, బయట ఉన్నది లోపల; ఓ ఓషధీ, వివిధ రూపాల కన్యల మనసును పట్టుకో.

एयमगन् पतिकामा जनिकामोऽहमागमम् ।
अश्वः कनिक्रदद्यथा भगेनाहं सहागमम् ॥ २.३०.५ ॥

ఈమె భర్తను కోరి వచ్చింది, నేను సంతానాన్ని కోరి వచ్చాను; గుర్రం సకిలించినట్లు, నేను భాగ్యంతో ఆమె వద్దకు వచ్చాను.