Atharvaveda · Sūkta 20.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.127.1
इदं जना उप श्रुत नराशंस स्तविष्यते ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥ २०.१२७.१ ॥
O people, listen closely: Narāśaṃsa shall be praised. Sixty thousand and ninety we give to Kauram among the Ruśamas.
20.127.2
उष्ट्रा यस्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश ।
वर्ष्मा रथस्य नि जिहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥ २०.१२७.२ ॥
Whose camels and twenty wagons with brides, the height of the chariot sinks down, reaching up to touch the sky.
20.127.3
एष इषाय मामहे शतं निष्कान् दश स्रजः ।
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ॥ २०.१२७.३ ॥
For this gift we honour with a hundred niṣkas and ten garlands; three hundred horses and ten thousand cattle.
20.127.4
वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकुनः ।
नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न भुरिजोरिव ॥ २०.१२७.४ ॥
Speak, O Rebha, speak, like a bird on a ripe tree; the tongue of the lost one rattles like the razor of the bhuriju.
20.127.5
प्र रेभासो मनीषा वृषा गाव इवेरते ।
अमोतपुत्रका एषाममोत गा इवासते ॥ २०.१२७.५ ॥
The singers rush forth with insight like bulls and cows; these are the sons of Amota, who sit like the cows of Amota.
20.127.6
प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम् ।
देवत्रेमां वाचं स्रीणीहीषुर्नावीरस्तारम् ॥ २०.१२७.६ ॥
O Rebha, bring forth insight that finds cattle and wealth; among the gods send this speech like an arrow, as sheep go to their shelter.
20.127.7
राज्ञो विश्वजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति ।
वैश्वानरस्य सुष्टुतिमा सुनोता परिक्षितः ॥ २०.१२७.७ ॥
Press out the good praise of Vaiśvānara, king of all peoples, the god beyond mortals, for Parikṣit.
20.127.8
परिछिन्नः क्षेममकरोत्तम आसनमाचरन् ।
कुलायन् कृण्वन् कौरव्यः पतिर्वदति जायया ॥ २०.१२७.८ ॥
The cut-off one came to the seat and made welfare; the Kaurava husband, building his nest, speaks to his wife.
20.127.9
कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि श्रुतम् ।
जायाः पतिं वि पृच्छति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.९ ॥
'Which curds and churned drink shall I bring you, of what has been heard of?' — in the realm of King Parikṣit the wife asks her husband.
20.127.10
अभीवस्वः प्र जिहीते यवः पक्वः पथो बिलम् ।
जनः स भद्रमेधति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.१० ॥
The rich, ripe barley stretches from the path toward the hole; that people thrives in fortune in the realm of King Parikṣit.
20.127.11
इन्द्रः कारुमबूबुधदुत्तिष्ठ वि चरा जनम् ।
ममेदुग्रस्य चर्कृधि सर्व इत्ते पृणादरिः ॥ २०.१२७.११ ॥
Indra awoke the craftsman: 'Rise up, wander among the people. Make my mighty one active; may all givers satisfy you.'
20.127.12
इह गावः प्र जायध्वमिहाश्वा इह पूरुषाः ।
इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि षीदति ॥ २०.१२७.१२ ॥
Here may cows multiply, here horses, here men; here indeed the thousand-gifted Pūṣan also sits down.
20.127.13
नेमा इन्द्र गावो रिषन् मो आसां गोप रीरिषत् ।
मासाममित्रयुर्जन इन्द्र मा स्तेन ईशत ॥ २०.१२७.१३ ॥
O Indra, may these cows not be harmed, and O herdsman, may none of them perish. O Indra, may the man who desires an enemy of them, and the thief, not gain power over them.
20.127.14
उप नो न रमसि सूक्तेन वचसा वयं भद्रेण वचसा वयम् ।
वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कदा चन ॥ २०.१२७.१४ ॥
You delight near us; with a well-formed hymn and auspicious speech we praise you. Like the sound rising from the forest and the songs, may we never perish.