അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.127.1
इदं जना उप श्रुत नराशंस स्तविष्यते ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥ २०.१२७.१ ॥
ജനങ്ങളേ, ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക — നരാശംസനെ സ്തുതിക്കും. അറുപതിനായിരവും തൊണ്ണൂറും കൗരമന് രുശമരുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾ നൽകുന്നു.
20.127.2
उष्ट्रा यस्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश ।
वर्ष्मा रथस्य नि जिहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥ २०.१२७.२ ॥
ആരുടെ ഒട്ടകങ്ങൾ, വധുക്കളോടുകൂടിയ ഇരുപത് വാഹനങ്ങൾ, രഥത്തിന്റെ ഉയരം താഴേക്ക് കുനിയുന്നു — ആകാശത്തെ തൊടാൻ ശ്രമിച്ച്.
20.127.3
एष इषाय मामहे शतं निष्कान् दश स्रजः ।
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ॥ २०.१२७.३ ॥
ഈ ദാനത്തിനായി ഞങ്ങൾ നൂറ് നിഷ്കങ്ങളും പത്ത് മാലകളും ആദരപൂർവ്വം നൽകുന്നു; മൂന്നൂറ് കുതിരകളും പതിനായിരം പശുക്കളും.
20.127.4
वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकुनः ।
नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न भुरिजोरिव ॥ २०.१२७.४ ॥
സംസാരിക്കൂ, രേഭാ, സംസാരിക്കൂ — പഴുത്ത മരത്തിലെ പക്ഷിയെപ്പോലെ; നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ നാവ് ഭുരിജുവിന്റെ കത്തിപോലെ കരകരക്കുന്നു.
20.127.5
प्र रेभासो मनीषा वृषा गाव इवेरते ।
अमोतपुत्रका एषाममोत गा इवासते ॥ २०.१२७.५ ॥
രേഭന്മാർ ബുദ്ധിയോടെ കാളകളെപ്പോലെയും പശുക്കളെപ്പോലെയും മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്നു; ഇവർ അമോതന്റെ പുത്രന്മാർ — അമോതന്റെ പശുക്കളെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു.
20.127.6
प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम् ।
देवत्रेमां वाचं स्रीणीहीषुर्नावीरस्तारम् ॥ २०.१२७.६ ॥
ഓ രേഭാ, ബുദ്ധി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരൂ — പശുക്കളെയും സമ്പത്തിനെയും കണ്ടെത്തുന്നത്; ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഈ വാക്ക് അമ്പുപോലെ അയയ്ക്കൂ, ആടുകൾ അഭയസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ.
20.127.7
राज्ञो विश्वजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति ।
वैश्वानरस्य सुष्टुतिमा सुनोता परिक्षितः ॥ २०.१२७.७ ॥
മനുഷ്യരെ കടന്ന ദേവനായ, സർവജനത്തിനുമുള്ള രാജാവായ വൈശ്വാനരന്റെ നല്ല സ്തുതി പരിക്ഷിത്തിനായി പിഴിഞ്ഞു സമർപ്പിക്കുക.
20.127.8
परिछिन्नः क्षेममकरोत्तम आसनमाचरन् ।
कुलायन् कृण्वन् कौरव्यः पतिर्वदति जायया ॥ २०.१२७.८ ॥
പരിച്ഛിന്നൻ ആസനത്തിലെത്തി ക്ഷേമം ചെയ്തു; കൗരവ്യനായ ഭർത്താവ് കൂടു കെട്ടിക്കൊണ്ട് ഭാര്യയോട് സംസാരിക്കുന്നു.
20.127.9
कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि श्रुतम् ।
जायाः पतिं वि पृच्छति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.९ ॥
'നിനക്ക് ഏത് തൈരും കടഞ്ഞ പാനീയവും കൊണ്ടുവരണം, കേട്ടത് ഏത്?' എന്ന് പരിക്ഷിത്തിന്റെ രാഷ്ട്രത്തിൽ ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് ചോദിക്കുന്നു.
20.127.10
अभीवस्वः प्र जिहीते यवः पक्वः पथो बिलम् ।
जनः स भद्रमेधति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.१० ॥
സമൃദ്ധമായ പഴുത്ത യവം വഴിയിൽ നിന്ന് മാളത്തിലേക്ക് നീളുന്നു; ആ ജനം പരിക്ഷിത്തിന്റെ രാഷ്ട്രത്തിൽ ശുഭത്തോടെ വളരുന്നു.
20.127.11
इन्द्रः कारुमबूबुधदुत्तिष्ठ वि चरा जनम् ।
ममेदुग्रस्य चर्कृधि सर्व इत्ते पृणादरिः ॥ २०.१२७.११ ॥
ഇന്ദ്രൻ കാരുവിനെ ഉണർത്തി: 'എഴുന്നേൽക്കൂ, ജനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കൂ. എന്റെ ഉഗ്രനെ സജീവമാക്കൂ; എല്ലാ ദാതാക്കളും നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തട്ടെ.'
20.127.12
इह गावः प्र जायध्वमिहाश्वा इह पूरुषाः ।
इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि षीदति ॥ २०.१२७.१२ ॥
ഇവിടെ പശുക്കൾ വളരട്ടെ, ഇവിടെ കുതിരകൾ, ഇവിടെ പുരുഷന്മാർ; ഇവിടെത്തന്നെ ആയിരം ദക്ഷിണയുള്ള പൂഷാവും ഇരിക്കുന്നു.
20.127.13
नेमा इन्द्र गावो रिषन् मो आसां गोप रीरिषत् ।
मासाममित्रयुर्जन इन्द्र मा स्तेन ईशत ॥ २०.१२७.१३ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഈ പശുക്കൾ ഹാനി പ്രാപിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഓ ഗോപാ, അവയിൽ ഒന്നും നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, ഇവയ്ക്ക് ശത്രുവെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യനും കള്ളനും അധികാരം നേടാതിരിക്കട്ടെ.
20.127.14
उप नो न रमसि सूक्तेन वचसा वयं भद्रेण वचसा वयम् ।
वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कदा चन ॥ २०.१२७.१४ ॥
നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് സന്തോഷിക്കുന്നു; നല്ല സൂക്തത്താലും മംഗളവചനത്താലും ഞങ്ങൾ (നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു). കാട്ടിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന ശബ്ദം പോലെയും പാട്ടുകൾ പോലെയും ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.