அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.127.1
इदं जना उप श्रुत नराशंस स्तविष्यते ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥ २०.१२७.१ ॥
மக்களே, இதைக் கவனமாகக் கேளுங்கள் — நராசம்சருக்கான புகழ் பாடப்படும். அறுபதாயிரமும் தொண்ணூறும் கௌரமருக்கு ருசமர்களிடையே அளிக்கிறோம்.
20.127.2
उष्ट्रा यस्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश ।
वर्ष्मा रथस्य नि जिहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥ २०.१२७.२ ॥
யாருடைய ஒட்டகங்கள், மணப்பெண்களுடன் கூடிய இருபது சுமைவண்டிகள், தேரின் உயரம் கீழே வணங்குகின்றன — வானத்தைத் தொட முயன்று.
20.127.3
एष इषाय मामहे शतं निष्कान् दश स्रजः ।
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ॥ २०.१२७.३ ॥
இந்தப் பரிசுக்காக நூறு நிஷ்கங்களும் பத்து மாலைகளும் மதிப்புடன் அளிக்கிறோம்; முந்நூறு குதிரைகளும் பத்தாயிரம் பசுக்களும்.
20.127.4
वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकुनः ।
नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न भुरिजोरिव ॥ २०.१२७.४ ॥
பேசு, ரேபா, பேசு — பழுத்த மரத்தில் பறவை போல; தொலைந்ததின் நாக்கு பறவை போல ஒலிக்கும், பூரிஜுவின் கத்தி போல.
20.127.5
प्र रेभासो मनीषा वृषा गाव इवेरते ।
अमोतपुत्रका एषाममोत गा इवासते ॥ २०.१२७.५ ॥
ரேபர்கள் அறிவுடன் காளைகளைப் போலவும் பசுக்களைப் போலவும் முன்னேறுகிறார்கள்; இவர்கள் அமோதனின் மகன்கள் — அமோதனின் பசுக்கள் போல அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
20.127.6
प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम् ।
देवत्रेमां वाचं स्रीणीहीषुर्नावीरस्तारम् ॥ २०.१२७.६ ॥
ரேபா, அறிவை முன்னே கொண்டுவா — பசுக்களையும் செல்வத்தையும் அடைவிக்கும் அறிவை; தேவர்களிடையே இந்தச் சொல்லை அம்பைப் போல் அனுப்பு, ஆடுகள் தங்குமிடத்தை நோக்கிச் செல்வது போல.
20.127.7
राज्ञो विश्वजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति ।
वैश्वानरस्य सुष्टुतिमा सुनोता परिक्षितः ॥ २०.१२७.७ ॥
மனிதர்களைக் கடந்த தெய்வமாகிய, எல்லா மக்களுக்கும் உரியவரான அரசன் வைஸ்வானரரின் நல்ல துதியை பரிக்ஷித்துக்காக பிழிந்து அளியுங்கள்.
20.127.8
परिछिन्नः क्षेममकरोत्तम आसनमाचरन् ।
कुलायन् कृण्वन् कौरव्यः पतिर्वदति जायया ॥ २०.१२७.८ ॥
துண்டிக்கப்பட்டவன் நலனைச் செய்தான், இருக்கைக்கு வந்து; குரு வழிவந்த கணவன் கூடு கட்டிக்கொண்டே மனைவியுடன் பேசுகிறான்.
20.127.9
कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि श्रुतम् ।
जायाः पतिं वि पृच्छति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.९ ॥
'உனக்கு எது தயிரும் கலக்கிய பானமும் கொண்டு வருவேன், கேள்விப்பட்டது எது?' என்று பரிக்ஷித் அரசின் நாட்டில் மனைவி கணவனிடம் கேட்கிறாள்.
20.127.10
अभीवस्वः प्र जिहीते यवः पक्वः पथो बिलम् ।
जनः स भद्रमेधति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.१० ॥
செல்வம் நிறைந்த, பழுத்த பார்லி பாதையிலிருந்து வளையை நோக்கி நீள்கிறது; அந்த மக்கள் பரிக்ஷித் அரசின் நாட்டில் நலனுடன் செழிக்கிறார்கள்.
20.127.11
इन्द्रः कारुमबूबुधदुत्तिष्ठ वि चरा जनम् ।
ममेदुग्रस्य चर्कृधि सर्व इत्ते पृणादरिः ॥ २०.१२७.११ ॥
இந்திரன் காருவை எழுப்பினான்: 'எழுந்திரு, மக்களிடையே சுற்றி வா. என் உக்ரனை செயல்படுத்து; எல்லா அளிப்பவர்களும் உன்னை நிறைவிக்கட்டும்.'
20.127.12
इह गावः प्र जायध्वमिहाश्वा इह पूरुषाः ।
इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि षीदति ॥ २०.१२७.१२ ॥
இங்கே பசுக்கள் பெருகட்டும், இங்கே குதிரைகள், இங்கே மனிதர்கள்; இங்கே ஆயிரம் தட்சிணை கொண்ட பூஷனும் அமர்கிறார்.
20.127.13
नेमा इन्द्र गावो रिषन् मो आसां गोप रीरिषत् ।
मासाममित्रयुर्जन इन्द्र मा स्तेन ईशत ॥ २०.१२७.१३ ॥
இந்திரா, இந்தப் பசுக்கள் துன்பம் அடையாமல் இருக்கட்டும்; ஓ கோபா, இவற்றில் ஒன்றும் அழியாமல் இருக்கட்டும். இந்திரா, இவற்றுக்குப் பகைவனை விரும்பும் மனிதனும் திருடனும் ஆளுமை பெறாமல் இருக்கட்டும்.
20.127.14
उप नो न रमसि सूक्तेन वचसा वयं भद्रेण वचसा वयम् ।
वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कदा चन ॥ २०.१२७.१४ ॥
நீ எங்களிடம் மகிழ்ச்சியடைகிறாய்; நல்ல சூக்தத்தாலும் மங்கலமான சொல்லாலும் நாங்கள் (உன்னைப் போற்றுகிறோம்). காட்டிலிருந்து எழும் ஒலியையும் பாடல்களையும் போல, நாங்கள் ஒருபோதும் அழியாமல் இருப்போம்.