ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.127.1
इदं जना उप श्रुत नराशंस स्तविष्यते ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥ २०.१२७.१ ॥
ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ — ନରାଶଂସଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରାଯିବ। ଷାଠିଏ ହଜାର ଓ ନବେ କୌରମଙ୍କୁ ରୁଶମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଦିଅ।
20.127.2
उष्ट्रा यस्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश ।
वर्ष्मा रथस्य नि जिहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥ २०.१२७.२ ॥
ଯାହାର ଓଟ, ବଧୂ ସହିତ କୋଡ଼ିଏ ବାହନ, ରଥର ଉଚ୍ଚତା ତଳକୁ ନତ ହୁଏ — ଆକାଶ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି।
20.127.3
एष इषाय मामहे शतं निष्कान् दश स्रजः ।
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ॥ २०.१२७.३ ॥
ଏହି ଦାନ ପାଇଁ ଆମେ ଶହେ ନିଷ୍କ ଓ ଦଶଟି ମାଳା ସମ୍ମାନରେ ଦିଅ; ତିନିଶହ ଘୋଡ଼ା ଓ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ।
20.127.4
वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकुनः ।
नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न भुरिजोरिव ॥ २०.१२७.४ ॥
କୁହ, ହେ ରେଭ, କୁହ — ପାଚିଲା ଗଛରେ ପକ୍ଷୀ ପରି; ହଜିଯାଇଥିବାର ଜିଭ ଭୁରିଜୁର ଛୁରି ପରି ଖଡ଼ଖଡ଼ାଏ।
20.127.5
प्र रेभासो मनीषा वृषा गाव इवेरते ।
अमोतपुत्रका एषाममोत गा इवासते ॥ २०.१२७.५ ॥
ରେଭ ଗାୟକମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ବଳଦ ପରି ଓ ଗାଈ ପରି ଆଗକୁ ଧାଏଁ; ଏମାନେ ଅମୋତର ପୁତ୍ର — ଅମୋତର ଗାଈ ପରି ବସିଥାନ୍ତି।
20.127.6
प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम् ।
देवत्रेमां वाचं स्रीणीहीषुर्नावीरस्तारम् ॥ २०.१२७.६ ॥
ହେ ରେଭ, ବୁଦ୍ଧି ଆଗକୁ ଆଣ — ଗାଈ ଓ ଧନ ଖୋଜିବା ବୁଦ୍ଧି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ବାଣୀକୁ ବାଣ ପରି ପଠା, ମେଷ ଆଶ୍ରୟ ଆଡ଼କୁ ଯିବା ପରି।
20.127.7
राज्ञो विश्वजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति ।
वैश्वानरस्य सुष्टुतिमा सुनोता परिक्षितः ॥ २०.१२७.७ ॥
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଦେବତା, ସର୍ବଜନଙ୍କ ରାଜା ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ପରିକ୍ଷିତ ପାଇଁ ନିଙ୍ଡି ଅର୍ପଣ କର।
20.127.8
परिछिन्नः क्षेममकरोत्तम आसनमाचरन् ।
कुलायन् कृण्वन् कौरव्यः पतिर्वदति जायया ॥ २०.१२७.८ ॥
ପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ଆସନରେ ଆସି କଲ୍ୟାଣ କଲା; କୌରବ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ବସା ବାନ୍ଧି ପତ୍ନୀ ସହ କହେ।
20.127.9
कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि श्रुतम् ।
जायाः पतिं वि पृच्छति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.९ ॥
'ତୁମ ପାଇଁ କେଉଁ ଦହି ଓ ମଥିତ ପାନୀୟ ଆଣିବି, ଯାହା ଶୁଣାଯାଇଛି?' ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପତ୍ନୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପଚାରେ।
20.127.10
अभीवस्वः प्र जिहीते यवः पक्वः पथो बिलम् ।
जनः स भद्रमेधति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.१० ॥
ଧନବାନ ପାଚିଲା ଯବ ପଥରୁ ବିଲ ଆଡ଼କୁ ବ୍ୟାପେ; ସେହି ଜନ ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ବଢ଼ନ୍ତି।
20.127.11
इन्द्रः कारुमबूबुधदुत्तिष्ठ वि चरा जनम् ।
ममेदुग्रस्य चर्कृधि सर्व इत्ते पृणादरिः ॥ २०.१२७.११ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର କାରୁଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ: 'ଉଠ, ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଲ। ମୋର ଉଗ୍ରକୁ ସକ୍ରିୟ କର; ସମସ୍ତ ଦାତା ତୁମକୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ।'
20.127.12
इह गावः प्र जायध्वमिहाश्वा इह पूरुषाः ।
इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि षीदति ॥ २०.१२७.१२ ॥
ଏଠାରେ ଗାଈ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଘୋଡ଼ା, ଏଠାରେ ପୁରୁଷ; ଏଠାରେ ହିଁ ସହସ୍ର-ଦକ୍ଷିଣା ପୂଷା ମଧ୍ୟ ବସନ୍ତି।
20.127.13
नेमा इन्द्र गावो रिषन् मो आसां गोप रीरिषत् ।
मासाममित्रयुर्जन इन्द्र मा स्तेन ईशत ॥ २०.१२७.१३ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଗାଈମାନେ ହାନି ନ ପାଆନ୍ତୁ; ହେ ଗୋପ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଚୋର ଶାସନ ନ ପାଆନ୍ତୁ।
20.127.14
उप नो न रमसि सूक्तेन वचसा वयं भद्रेण वचसा वयम् ।
वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कदा चन ॥ २०.१२७.१४ ॥
ତୁମେ ଆମ ନିକଟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ସୁନ୍ଦର ସୂକ୍ତ ଓ ମଙ୍ଗଳ ବାକ୍ୟରେ ଆମେ (ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁ)। ବନରୁ ଉଠୁଥିବା ଧ୍ୱନି ଓ ଗୀତ ପରି ଆମେ କଦାପି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।